ေမခ
May 16, 2013
စစ္စြပ္က်ယ္၊ ပုဆိုးခါးေတာင္းက်ိဳက္နဲ႔ ေရသန္႔ ၆ ဘူးတကတ္တြဲ ၂ တြဲကို လက္တဘက္ တခ်က္ ကိုင္ထားရင္း နဖူးကေခၽြးေတြကို လက္ေမာင္းရင္းနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သုတ္လိုက္သူကေတာ့ တခ်ိန္က စစ္အစိုးရ လက္ထက္ တႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ရာထူးကို ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ဖူးသူ အရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ ဆိုၿပီး နာမည္ေက်ာ္ခဲ့သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေရသန္႔ဘူးေတြကို ေရခဲေသတၱာထဲ အစီအရီ ထည့္ဖို႔ျပင္ေနတဲ့ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္အရြယ္ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ပံုစံဟာ တခ်ိန္က ဘုန္းမီးေနလ ထြန္းေတာက္ခဲ့သူ သူတဦးလို႔ ထင္စရာ မရွိပါဘူး။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာေတာ့ ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ ဦးလြန္းေမာင္ အျဖစ္နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕မွာ အေျခခ်ေနပါၿပီ။
ဦးလြန္းေမာင္ဟာ ေရခဲေသတၱာထဲကို ေရသန္႔ဘူးေတြ အစီအရီထည့္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ထမင္း စားပြဲခံု အလံုး ၄၀ ေက်ာ္ကို ေရစိုအ၀တ္နဲ႔ လိုက္လံ သုတ္ေနျပန္ပါတယ္။ ေဘးက ၾကည့္ေနသူေတြကေတာ့ သူ႔ အသက္အရြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ေနပံုကို အံ့ၾသေနပံုရပါတယ္။
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ေပၚမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း လြန္းေမာင္တေယာက္ ထမင္းဆုိင္ ဖြင့္ထားတယ္၊ ရိုးစင္းတဲ့ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနတယ္ စသည္ျဖင့္ သတင္းေတြနဲ႔အတူ သတင္းတခ်ိဳ႕မွာ ေရးသားထားတဲ့ “ဦးလြန္းေမာင္ တေယာက္ မွန္လြန္းတဲ့အတြက္ ရြာျပင္ထုတ္ ခံခဲ့ရတယ္” ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စိတ္၀င္စားမိတာနဲ႔ ရန္ကုန္ကေန ဘီလင္းအထိ ေျခဆန္႔လာခဲ့တာပါ။ တၿမိဳ႕လံုးမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွာေဖြ ေရၾကည့္လို႔ လက္ ၃ ေခ်ာင္းေတာင္ မျပည့္တဲ့ တည္းခိုခန္း အခက္အခဲကို ျဖစ္သလို ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ၂ ရက္ၾကာေအာင္ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀ ျဖတ္သန္းမႈကို ေလ့လာၾကည့္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။
သူ႔တေန႔တာ ျဖတ္သန္းမႈကို ၂ ရက္အၾကာ ေလ့လာၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔ကို မိတ္ဖြဲ႕ရင္း စကားေျပာခြင့္ ရပါၿပီ။
“တေနကုန္ အလုပ္နဲ႔ လက္နဲ႔ မျပတ္ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘ၀ကေတာင္ ေဂါ့ဖ္ရိုက္ဖို႔ အခ်ိန္ဆိုတာ ရွိေသးတယ္။ ဒီမွာက်ေတာ့ ေဂါ့ဖ္ရိုက္ဖို႔ မေျပာနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ကေလး ရွားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘ၀ေလးက ရိုးစင္းပါတယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က စကားစပါတယ္။
တခ်ိန္က လြတ္လပ္ေရး မရခင္မွာ ဂ်ပန္တပ္ေတြ အခိုင္အမာတပ္စြဲခဲ့လို႔ ဂ်ပန္ေတာင္ဆုိၿပီး နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ ေနရာက တပ္ရင္းမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္က သူတည္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ေတာင္ဘုရား ေျခေတာ္ရင္းမွာ ထမင္းဆိုင္ဖြင့္ဖို႔ စိတ္ကူးရခဲ့ သူကေတာ့ သူ႔ဇနီးသည္ပါပဲလို႔ ေျပာရင္း အခုလို ရိုးစင္းစြာ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ သူ႔ဘ၀ကို ေက်နပ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆင္းရဲခဲ့တဲ့ မိသားစုက ဆင္းသက္လာသူပါ။ ဒီအခ်ိန္က ငယ္ငယ္က ဘ၀ၾကမ္းသေလာက္ မၾကမ္းပါဘူး။ ေပ်ာ္ပါတယ္။ အံ၀င္ခြင္က် ရွိတယ္ဆိုတာထက္ လူတိုင္းက သူရတဲ့ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ဖို႔ လိုပါတယ္” လို႔လည္း ဘုရားဒါယကာ ဦးလြန္းေမာင္က ဆက္ေျပာပါတယ္။
အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ အာဏာရွိခဲ့သူ၊ စစ္တပ္မွာ ရာထူးႀကီးႀကီးနဲ႔ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ အျဖစ္ကေန ဒီလို ေစ်းသည္တေယာက္ အေနနဲ႔ က်န္ရွိတဲ့ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္း ေနတာကေတာ့ ေဘးလူေတြအျမင္ အံ့ၾသစရာ ျဖစ္ေနပံုပါပဲ။
ေအာင္ျပည့္စံု ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ဘီ္းလင္းၿမိဳ႕အ၀င္မွာ ထမင္း၊ ဟင္းနဲ႔ တျခား စားေသာက္စရာေတြ ေရာင္းခ်ေနတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ဆုိင္ကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ရင္းႏွီးထားတဲ့ ပမာဏ မနည္းေလာက္ဘူး ဆိုတာ ဘယ္သူမဆို ခန္႔မွန္းႏုိင္ပါတယ္။
မနက္ ၁၀ နာရီကေန ေနာက္တေန႔ မနက္ ၃ နာရီအထိ ထမင္း၊ ဟင္းနဲ႔ တျခား စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြကို ေရာင္းခ်သလို ည ၉ နာရီကေန စတင္ၿပီး စင္တင္ဂီတပါတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ကိုလည္း ေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆိုင္၀န္းထဲမွာ ဆိုင္တဆိုင္ ခြဲလို႔ ေရာင္းခ်ေနတာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။
“က်ေနာ္ လည္ပင္း ကင္ဆာျဖစ္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးက ကေလးေတြ ေရွ႕ေရးအတြက္ ဒီမွာ ၀ါးတဲေလး စထိုး ေစ်းေရာင္းခဲ့ တာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ အခုလို ျဖစ္လာခဲ့တာပါ” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာျပပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၂ ႏွစ္တာ ကာလကတည္းက စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ဒီဆိုင္ဟာ သူ႔ဇနီး ေဒၚျမျမစိန္ရဲ႕ စိတ္ကူးနဲ႔ တည္ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ဆိုပါေသးတယ္။
စိတ္တူကိုယ္တူ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြ ျဖစ္တာေၾကာင့္ လက္ရွိ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ဘ၀ကို ဇနီးသည္ျဖစ္သူကလည္း ေက်နပ္ေန တယ္လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာျပေနခ်ိန္မွာ အပြင့္က်ဲက်ဲ ပါတိတ္ထမီ၊ လိေမၼာ္ေရာင္ ဘေလာက္စ္ အက်ႌ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ေဒၚျမျမစိန္က လက္ၾကားမွာ စီးကရက္ညႇပ္ထားရင္း စကား၀ိုင္းထဲ ၀င္ေရာက္ လာခဲ့ပါတယ္။
“အန္တီတို႔က ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ၊ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း ေဒါသမျဖစ္ဘူး။ ဒီဘ၀ကိုလည္း ေက်နပ္တယ္၊ ကိုယ့္ကို လုပ္သြားတဲ့ သူကိုလည္း ခြင့္လႊတ္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ၀ဋ္ရွိလို႔ခံရတယ္ပဲ မွတ္တယ္။ တရားနဲ႔ေျဖလို႔ အခုလို ေနႏိုင္တာ။ ႏို႔မို႔ မေျဖႏိုင္ရင္ ဘယ္လြယ္မလဲ” လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းရဲ႕ ဇနီးသည္က ဆိုလာပါတယ္။
ဦးလြန္းေမာင္တေယာက္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ဘဝကေန အၿငိမ္းစားေပးခံရစဥ္ ကာလကုိ ေဒၚျမျမစိန္က ရည္ရြယ္ဟန္ တူပါတယ္။ ဦးလြန္းေမာင္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ ဘဝ ကတည္းက တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ လက္ထက္မွာလည္း ဦးလြန္းေမာင္ အျဖစ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ဆက္ယူခဲ့ရသူပါ။ လက္ရွိအစိုးရ လက္ထက္မွာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ကာလ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း ၉ ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္မွာေတာ့ ၂၀၁၂ ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ သမၼတက သူ႔ကို အၿငိမ္းစား ေပးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေဒၚျမျမစိန္ရဲ႕ စကားက ဘာကိုရည္ရြယ္သလဲ ဆိုတာ ေတြးေနမိစဥ္မွာပဲ ဦးလြန္းေမာင္က ေသာက္လက္စ ေရေႏြးခြက္ကို လက္ကေနခ်ရင္း ၿပံဳးၿပီး “ ဒီကိစၥေတြကို ျပန္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေစတနာ အမွားေပါ့။ တခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြက ကိုယ့္ေစတနာကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ သံုးခဲ့ၾကေတာ့ ကိုယ္က ခံရတာေပါ့။ ဒီအေပၚ ဘာအာဃာတမွ မထားဘူး။ သမၼတ ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ မွန္တာေပါ့” လို႔ ျဖည့္စြက္ျပန္ပါတယ္။
စကားလက္ဆံုက်ေနရင္း ဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကေလးမေလးက “ဘဘ … ဓာတ္မီး” လို႔ ေျပာလိုက္ခ်ိန္မွာ ဦးလြန္းေမာင္က အၾကားလြဲၿပီး “ညစာ ထမင္းမစားရေသးဘူး၊ ၈ နာရီမွ စားတာေပါ့။ ကန္စြန္းရြက္ ေၾကာ္ခိုင္းထားလိုက္ေလ” လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ အတြက္ ဆိုင္မွာ ရွိေနတဲ့ အလုပ္သမား မိန္းကေလးေတြအားလံုး ၀ါးလံုးကြဲ ရယ္ေမာ ၾကပါေတာ့တယ္။
ရယ္တာကို ဘာမွ မာန္မဲမေနဘဲ “ဘာလို႔ ရယ္ေနတာလဲ” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က မသိနားမလည္တဲ့ ပံုစံနဲ႔ ျပန္ေမးတာကို အလုပ္သမားေတြ ဆက္လက္ ရယ္ေမာေနၾက ျပန္ပါတယ္။
သူ႔ရဲ႕အေျဖ အလြဲကို သူဘာသာ သိသြားတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္ကေတာ့ “ဒီလို ဘ၀မ်ိဳးကို ရခဲတယ္လို႔ ေျပာရမယ္၊ အရင္ကဆို ကိုယ့္ကို ဘယ္သူမွ ျပန္မေျပာရဲဘူး။ အခုေတာ့ ကိုယ္က ကေလးလိုပဲ။ ကေလးေတြနဲ႔ ေနာက္ေျပာင္ေနေတာ့ အသက္ ရွည္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။
အာဏာဆိုတာ ဘိန္းလိုပဲဆုိတဲ့ တခ်ိန္က အၿငိမ္းစား ညႊန္ၾကားေရးမႉး တဦးရဲ႕ အေျပာကို သတိရမိတာေၾကာင့္ ဦးလြန္းေမာင္ တေယာက္ ဒီဘိန္းနဲ႔တူတဲ့ အာဏာရွင္စိတ္ကို ဘယ္လို ျဖတ္ခဲ့ေလသလဲလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းတဦးရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာကလည္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္၊ လက္ရွိမွာ ရာဘာၿခံေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဧကဟာ အေရအတြက္ ၂၀ မျပည့္ဘူးလို႔ ဘီလင္းၿမိဳ႕ခံ တဦးက ဆိုပါတယ္။
“စိတ္၀င္စားစရာပဲ။ သူ႔ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကိုပဲ ဖြက္ထားႏိုင္တာလား၊ တကယ္ပဲ မရွိတာလားေတာ့ မသိဘူး။ သူေရာက္ေနတာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ ၂ ႏွစ္ နီးပါး ဆုိေပမယ့္ ဒီအတိုင္းပဲ။ စ ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ဘာမွမထူးဘူး။ သူပိုင္လို႔ ေျပာရရင္ အခု ေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆိုင္ ၀န္းရယ္၊ သူ႔သား လုပ္ေနတဲ့ ရာဘာၿခံရယ္၊ ေတာင္းေအ့စ္လိုလို ကားတစီးရယ္၊ ဆိုင္ကယ္ရယ္ ဒါပဲ ေတြ႔တယ္။ ဦးလြန္းေမာင္ ၿမိဳ႕ထဲလာတာလည္း နည္းတယ္” လို႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။
ဦးလြန္းေမာင္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ရာထူးကြာျခားတဲ့ စစ္တပ္အရာရွိ ဒုတိယ ဗိုလ္မႉးႀကီး အဆင့္ေလာက္သာရွိသူ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရးနဲ႔ ရာဇ၀တ္သားေတြ ေဖာ္ထုတ္ ကာကြယ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းက ပုဂၢိဳလ္တဦးရဲ႕ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္မွာ ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ေရာ္ဘာၿခံေတြဟာ ဧက ၄၀ ေလာက္ ရွိတယ္လို႔ သိထားဖူးေတာ့ တကယ္ပဲ ဦးလြန္းေမာင္ ရိုးသားခဲ့ ေလသလား၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ နာမည္၀ွက္ေတြနဲ႔ပဲ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ထားေလသလား ဆိုတာကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ကပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ သိႏုိင္မွာပါ။
တခ်ိန္က စစ္ဗိုလ္တဦးရဲ႕ မာန္ကို သူ ဘယ္လိုမ်ား ခ်ခဲ့ေလမလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႔ ေမးမိေတာ့ အာဏာအတြက္ ဆႏၵ ရွိေနသူေတြေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔ ဘာခံစားခ်က္မွ မရွိခဲ့သလို၊ ဘ၀နာခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို မေမ့ခဲ့ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဗမာစကား တလံုးမွ မတတ္တဲ့ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား မိဘေတြက ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့ သူဟာ ဗမာစကားသင္ၿပီး ေက်ာင္းတက္ဖို႔ေတာင္ ခက္ခဲ ခဲ့ပါတယ္လို႔ ေျပာျပတယ္။ ဗမာစာ သင္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္ပိုင္ တိုင္းရင္းသားစာေပကို ေမ့သြားမွာစိုးတဲ့အတြက္ မိဘ အရိုက္ ခံခဲ့ရေသးတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ ဗမာျပည္မွာ ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား တေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ခက္ခဲမႈက ဗမာေတြ ကလည္း တိုင္းရင္းသားကို လူထူးဆန္းလို႔ ေတြးသလို၊ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ကလည္း ဗမာျဖစ္ခ်င္သူလို႔ ျမင္တာမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ့၊ ႀကံဳခဲ့ရေၾကာင္း ဦးလြန္းေမာင္က ဆိုပါတယ္။
စကားေျပာေနရင္း ခရီးသည္ ကားတစင္း ၀င္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးလြန္းေမာင္က စကားစ ခဏ ျဖတ္ၿပီး စားပြဲ သြားထိုး ေနပါတယ္။ စားပြဲ၀ိုင္းတ၀ိုင္းက အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ အမ်ိဳးသားတဦးက ဦးလြန္းေမာင္ဆီ ဦးတည္လာၿပီး ကားေရေဆးဖို႔ ေမးျမန္း ခ်ိန္မွာ သြက္လက္စြာနဲ႔ ေနရာျပၿပီး သူ႔လုပ္လက္စ စားပြဲ၀ိုင္းေတြဆီကို ထမင္းပန္ကန္ေတြ ကိုယ္တိုင္ခ်ေပးေနတုန္း ေနာက္ဘက္ ၀ိုင္းက အမ်ိဳးသမီးတဦးနဲ႔ ဆိုင္က စားပြဲထိုး မိန္းကေလးတို႔ စကားအေခ်အတင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ေနရာဆီ ဦးလြန္းေမာင္ သြားေရာက္ ေျဖရွင္း ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။
“လာတဲ့သူ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ကို သာမန္ေစ်းသည္ အေနနဲ႔ ဆက္ဆံတာေတြ ရွိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို မာနခ်ႏိုင္လို႔ ေတာ္တာ။ ေစာ္ကား ခံရတာေတြ အရမ္းမ်ားတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ သည္းခံရတယ္။ ဟိုးတခ်ိန္ တုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔၊ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္တို႔ ဒါေတြကို အကုန္ ေမ့လိုက္ေတာ့မယ္၊ ငါ အခုေစ်းသည္၊ ဒီလိုကို မနည္း ခံယူရတယ္။ ဒီထက္ဆိုးတဲ့ ေစာ္ကားမႈေတြေတာင္ ရွိပါတယ္။ တခါတေလ ကိုယ့္ကို ကၽြန္ တေယာက္လို ေငါက္ငမ္း သြားတာမ်ိဳး ေတြေတာင္ ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က ကေလးေတြမွားတာ၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ သက္သက္ ျပႆနာ ရွာတာေတြ ရွိတယ္။ ဘာေျပာေျပာ ကိုယ္ကပဲ သည္းခံလိုက္တယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာပါတယ္။
ႏွစ္ ၄၀ ၾကာေအာင္ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ စစ္တပ္က ၾသဇာရွိသူေတြထဲမွာ တေယာက္အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့သူ တဦးအေနနဲ႔ လက္ရွိ အေျခအေနအေပၚ ႀကိဳးစား လက္ခံေနပံု ရပါတယ္။ ဦးလြန္းေမာင္ကေတာ့ ဆိုင္မွာရွိေနတဲ့ ကေလးတသိုက္ကို ရယ္ရင္း ေမာရင္းနဲ႔ တီဗီမွာလာေနတဲ့ ကိုရီးယားဇာတ္ကား “ၾကာပန္းနီနီ” အေၾကာင္း ေျပာျပေနဟန္က ခုနက ျပႆနာ ျဖစ္ထားတာကိုေတာင္ ေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့ ပံုစံပါ။
“ကေလးေတြက ဒီနားက ေျခလ်င္တပ္ရင္း ၈ က ကေလးေတြလည္း ရွိတယ္။ တနယ္တေၾကးက လာလုပ္ၾကတဲ့ သူေတြလည္း ရွိတယ္။ သူတို႔ေလးေတြက ကိုယ့္ ေျမးအရြယ္ေလးေတြေလ။ မိန္းမက စနစ္ႀကီးေတာ့ မိန္းမကို ပိုေၾကာက္ၾကတယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ဆိုပါေသးတယ္။
စကားဆိုေနရင္း ခရီးသည္ကား ေနာက္ထပ္ ၀င္မလာခင္မွာ ထမင္းစားဖို႔ ျပင္ေပးဖို႔ ဦးလြန္းေမာင္က လွမ္းေျပာ လိုက္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ၁၅၊ ၁၆ အရြယ္ မိန္းကေလး တဦးက ျမန္မာဘီယာ ခြက္ကို ဦးလြန္းေမာင္ေရွ႕ လာခ်ေပးတာ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။
နာမည္ေက်ာ္ တံဆိပ္နဲ႔ အရက္ေတြ ပလူပ်ံေနတဲ့ ဧည့္ခံပြဲႀကီးေတြမွာ က်င္လည္ခဲ့ဖူးသူ၊ တခ်ိန္က ေဘးကေန ျပဳစုခ်င္သူေတြ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနခဲ့ ဖူးသူ တဦးရဲ႕ လက္ရွိ ထမင္းစားပြဲက ဘယ္လို ျဖစ္ေလမလဲ ဆိုတာ အကဲခတ္ေနစဥ္မွာပဲ မိန္းကေလးက ၾကက္သား ခပ္ရြယ္ရြယ္ ၂ တံုးပါတဲ့ ပန္းကန္လံုး တလံုး၊ ထမင္းပန္းကန္၊ ခရီးသည္ေတြကို ခ်ေပးတဲ့ သီးစံုပဲဟင္း၊ ကန္စြန္း ရြက္ေၾကာ္ တပန္းကန္တုိ႔ကို လာခ်ေပးတာ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။
ဇြန္းနဲ႔ ထမင္းခပ္ေနတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္က သူ႔ကို စူးစမ္းေနတာကို သတိထားမိတဲ့ အလား “ဟိုေန႔ ေတြကတည္းက လာလာ ထိုင္ေနတာ သတိထားမိတယ္။ ဧည့္သည္ပဲ ထင္ေနတာ။ တရက္၊ ႏွစ္ရက္မက၊ ညေကာ ေန႔ေကာ လာလာထိုင္ေနေတာ့ ထူးဆန္းတယ္လို႔ ေတြးေနတာ၊ မိန္းမကိုေတာင္ ေျပာေနတာ။ ဒါေတြကိုေကာ ေရးမွာလား” လို႔ ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။
တိုင္းျပည္မွာ တာဝန္ႀကီးႀကီး ယူခဲ့သူ တဦးရဲ႕ ႀကိဳျမင္ အကဲခပ္ႏုိင္မႈကို သတိထားမိတယ္။
စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ မျဖစ္ခင္ကတည္းက ဇနီးသည္ ဦးေဆာင္ဖြင့္ခဲ့ၿပီး ၁၁ ႏွစ္ေက်ာ္ သက္တမ္းရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆိုင္ဟာ ဦးလြန္းေမာင္ လည္ပင္းကင္ဆာ ခံစားရခ်ိန္ သားသမီးေတြ ေရွ႕ေရးအတြက္ ကိုယ္မရွိခ်ိန္ ဘာလုပ္မလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ဇနီးသည္ ေဒၚျမျမစိန္က ဦးစီး ဖြင့္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ဆိုပါတယ္။ အခုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ လည္ပင္း ကင္ဆာ ေရာဂါကို ကုသခဲ့ၿပီးလို႔ ေရာဂါ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ သိရပါတယ္။
ဦးလြန္းေမာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘ၀ ကတည္းက ႏိုင္ငံေတာ္ ဧည့္ခံပြဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဇနီးသည္နဲ႔အတူ တက္ေရာက္မႈ နည္းတယ္လို႔ ၾကားဖူးလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဦးလြန္းေမာင္က “ဇနီးက ၁၉၇၀ ေလာက္ကတည္းက ယူထားတဲ့ဇနီး၊ ငယ္ေပါင္းပါ။ စိတ္ကလည္း ကိုယ္နဲ႔ တထပ္တည္းက်တဲ့ လူဆိုေတာ့ အရင္ကတည္းက ကေတာ္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ သိပ္မေတြ႕ဘူး။ ဦးသန္းေရႊတို႔၊ သူရ ဦးေရႊမန္းတို႔ဆိုရင္ ခဏခဏ ေမးတယ္။ ဘယ္ပြဲမွာမွ မတက္ေတာ့ ေမးရင္ ပထမေတာ့ ၿဖီးရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူက အေနေအးတာထက္ အဲဒီလို ဘ၀မ်ိဳးကို မႏွစ္သက္တာ။ ကိုယ့္မိန္းမအေၾကာင္း ကိုယ္ပဲ သိတာေပါ့။ သူက ပြင့္ပြင့္ဘြင္းဘြင္း ေနတာမ်ိဳး။ ဆိုင္စဖြင့္ၿပီဆိုေတာ့ ဒီထဲမွာပဲ ဆိုင္က ကေလးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနရတာ ႀကိဳက္တဲ့လူမ်ိဳး။ ဟိတ္ဟန္ေတြနဲ႔ မေနတတ္ခဲ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ပြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မတက္ဘူး” လို႔ ရွင္းျပပါတယ္။
အရင္ စစ္စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရံုးမွာ လုပ္ခဲ့ၿပီး အၿငိမ္းစားယူခဲ့တဲ့ အရာထမ္းေဟာင္း တဦးကလည္း ဦးလြန္းေမာင္ ဇနီးဟာ တကယ္ပဲ ဟိတ္ဟန္ ထုတ္တဲ့သူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။
“ဦးလြန္းေမာင္ထက္ သူ႔မိန္းမက ပိုၿပီး အေနေအးတယ္ ေျပာရမယ္။ သူက တျခားကေတာ္ေတြလို ျပင္ျပင္ဆင္ဆင္ မေနဘူး။ ဟိတ္ဟန္လည္း မရွိဘူး။ ဘြင္းဘြင္းပဲ။ တပ္ထဲမွာ ဒု တပ္ရင္းမႉး ကေတာ္ေတြ၊ တပ္ရင္းမႉး ကေတာ္ေတြ ဟိတ္ဟန္နဲ႔ ေနတယ္၊ သူက အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး။ သစ္ပင္စိုက္လိုက္၊ ဟိုဟာေလး ဒီဟာေလး လုပ္လိုက္။ ၾကည့္လိုက္ရင္ ဘယ္သူမွ သူ႔ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကေတာ္ တေယာက္လို႔ မထင္ဘူး” လို႔ အဲဒီ အရာထမ္းေဟာင္းက ဆုိပါတယ္။
စကားေျပာလိုက္၊ ခရီးသည္ ဝင္လာရင္ အလုပ္ထလုပ္လိုက္နဲ႔ မအားရတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ဆုိင္ေရွ႕ ခရီးသည္တင္ ကားတစီး လာေရာက္ရပ္နားပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဦးလြန္းေမာင္က ခပ္သြက္သြက္ ဆိုင္ျပင္ထြက္ၿပီး ေရပိုက္ကို ကားဆရာ လက္ထဲ ထည့္ေနတာ ျမင္ရပါတယ္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ညဥ့္လည္း နက္လာပါၿပီ။ ဒီဆုိင္ထဲမွာပဲ သူတို႔ မိသားစုတစုလံုး ေနၾကတယ္လို႔ သိရတယ္။ သစ္သားကြပ္ျပစ္ တခုေပၚ သာမန္ ေမြ႕ယာပါးေလး ခင္းထားတဲ့ အိပ္ရာေလးက သူ႔ဇနီးသည္ရဲ႕ အိပ္စရာေနရာလို႔ သူက ဆိုပါတယ္။
“သူက ကေလးေတြနဲ႔ အတူတူ အိပ္တယ္ေလ။ ကေလးေတြက ဆိုင္စားပြဲဆက္ အိပ္တယ္။ ကိုယ္က အေနာက္ဘက္မွာ အိပ္တယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာပါတယ္။
သူ႔မွာ သားႏွစ္ေယာက္၊ သမီးတေယာက္ ရွိၿပီး သားတဦး ကေတာ့ ဘီလင္းၿမိဳ႕ထဲမွာ နာေရးပရဟိတေတြ လုပ္သလို ေရာ္ဘာၿခံ စိုက္ပ်ိဳးေရးအပိုင္း ကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ က်န္တဲ့ သားနဲ႔ သမီးကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ ကိုယ္စီ ႏိုင္ငံ့၀န္ထမ္း အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေန ၾကပါတယ္။
လက္ေတြ႔ ဘ၀မွာေတာ့ ေအးခ်မ္းေနပါတယ္လို႔ ဆိုတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္က လာမယ့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္လို ပံုစံနဲ႔မွ ၀င္ေရာက္ဖို႔ မရွိဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။
“တိုက္ပံု ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ေတာ့ဘူး” လို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆိုအၿပီး မွာေတာ့ ဦးလြန္းေမာင္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ေငြသိမ္းေကာင္တာ ဘက္ကို ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္သြား ပါေတာ့တယ္။
Ref: ဧရာဝတီ
Thursday, May 16, 2013
ထမင္းေရာင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးလြန္းေမာင္
Wednesday, May 15, 2013
တ႐ုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ အန္အယ္လ္ဒီပါတီႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး
တ႐ုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၏ အာဏာရ၊ ဦးေဆာင္ႏိုင္ငံေရး ပါတီျဖစ္ၿပီး ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုတြင္ သက္တမ္းအရင့္ဆံုးႏွင့္ အင္အားအေကာင္းဆံုး ႏိုင္ငံေရးပါတီ ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ကာလအထိ တ႐ုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အစိုးရတို႔သည္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို အသိအမွတ္ျပဳ ထိေတြ႔ဆက္ဆံ ခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၉၀ ႏွစ္ ကုန္ပိုင္းမွစ၍ ဆက္ဆံေရး ေသခန္းျပတ္ခဲ့သည္မွာ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပၿပီးခ်ိန္အထိ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုေက်ာ္ ၾကာေညာင္းခဲ့သည္။ တ႐ုတ္အစိုးရႏွင့္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔၏ ဇာတ္ေပါင္းခန္းသည္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ အထြတ္အထိပ္ သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံအတြက္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ႏွင့္ မဟာဗ်ဴဟာ ဆက္ဆံေရးသည္ အေရးႀကီးဆံုး ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသည္ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီ၊ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ၊ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ား အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ ညီေနာင္၊ မဟာမိတ္ပါတီ ဆက္ဆံေရးကို တည္ေဆာက္ထားသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အစိုးရႏွင့္ တ႐ုတ္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ႏွစ္ခုလံုးအတြက္ ဗ်ဴဟာေျမာက္ အေရးႀကီးေသာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္႐ုပ္ ျဖစ္လာေနသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္
အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံအၾကား မဟာဗ်ဴဟာ ဘက္စံု ဆက္ဆံေရး လမ္းေၾကာင္း ေျဖာင့္ျဖဴးေခ်ာေမြ႔ေနသည့္ ေနာက္ခံ အေျခအေနတြင္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံ အၾကား လတ္တေလာ ဆက္ဆံေရး သည္လည္း ယခင္ကထက္ ပိုမိုတိုးတက္ ပြင့္လင္းလာေနသည္။ ထိုအေျခအေနတြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အပါအ၀င္ အေနာက္အုပ္စုႏိုင္ငံမ်ား အထူး စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံသို႔ အလည္အပတ္ ခရီး ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ဗဟိုေကာ္မတီ၊ ႏိုင္ငံျခား ဆက္ဆံေရးဌာန၏ အႀကီးအကဲက လည္းေကာင္း၊ တ႐ုတ္အမ်ဳိးသား ျပည္သူ႔ကြန္ဂရက္၏ ေကာ္မတီဥကၠ႒ တစ္ဦးဦးက လည္းေကာင္း၊ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံသို႔ အလည္အပတ္ လာေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။ အဆိုပါ ခရီးစဥ္အလြန္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အပါအ၀င္ အေနာက္အုပ္စု၀င္ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး ပါရာဒိုင္းသည္ ပိုမိုအေသြးအေရာင္ စံုလင္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။
ခရီးေဆာင္အိတ္ျပင္ၿပီး ေစာင့္ေနသူ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံသို႔ အလည္အပတ္ သြားေရာက္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီး တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံဘက္မွ တရား၀င္ ဖိတ္ၾကားမႈကို ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္ဟု အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက သတင္းမီဒီယာကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ တရား၀င္ ဖိတ္ၾကားမႈကို ရရွိသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္း ထသြားႏိုင္ရန္ အထိ ျပင္ဆင္ထားပံုရသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးႏွင့္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးတြင္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၏ အေရးပါေသာ အခန္းက႑ကို အေလးအနက္ထားေၾကာင္း ေပၚလြင္ေစသည္။
လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္း စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဥကၠ႒အျဖစ္ ပါ၀င္လာခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တ႐ုတ္အစိုးရအၾကား ဆက္ဆံေရးမွာ ပိုမိုေကာင္းမြန္လာခဲ့သည္။ အဆိုပါ ကာလမ်ားအတြင္း တ႐ုတ္သံအမတ္ႀကီးသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုမႈ အႀကိမ္ႀကိမ္ ရွိခဲ့ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ အစိုးရအၾကား ယံုၾကည္မႈႏွင့္ နားလည္မႈတို႔ကို အဆင့္တစ္ခုအထိ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့သည္ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္း စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ သူမ၏ စြမ္းေဆာင္ရည္ႏွင့္ ျပည္သူ လူထု အၾကား ႀကီးမားေသာ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈကို လက္ပံေတာင္းေတာင္ ခရီးစဥ္တြင္ သက္ေသျပႏိုင္ခဲ့သည္ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။
ဇြန္၊ ဇူလိုင္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိေသာ ခရီး
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး ခရီးစဥ္သည္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ သို႔မဟုတ္ ဇူလိုင္လတြင္ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ရွိေနၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ခရီးစဥ္ ပံုစံထက္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ပါတီ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ ပံုစံျဖင့္ သြားေရာက္ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ ပိုမိုေလးနက္မည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ အဆိုပါ ခရီးစဥ္အတြင္း တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီႏွင့္ အစိုးရထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးစသည့္ နယ္ပယ္အသီးသီးတြင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္မႈ အေျခအေနမ်ားအေပၚ အလုပ္သေဘာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္ဟုလည္း သံုးသပ္ၾကသည္။ ထို႔အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ခရီးစဥ္အတြင္း၊ တ႐ုတ္ျပည္သူ လူထုႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူလူထု ႏွစ္ရပ္အၾကား ခ်စ္ၾကည္ေရးႏွင့္ နားလည္မႈ ပိုမိုျမႇင့္တင္ႏိုင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ားကို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၊ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ အစိုးရ အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၿပီး အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳမႈတို႔ ျမင့္တင္ႏိုင္ေရး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္သည့္အျပင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား အရည္အေသြး ျမႇင့္တင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကိုလည္း ေဆြးေႏြး အဆိုျပဳသင့္သည္ဟု ထင္ျမင္မိသည္။
တ႐ုတ္ကုမၸဏီမ်ား၏ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ အစိုးရပိုင္း တာ၀န္ရွိသူမ်ား၊ ပါတီပိုင္း တာ၀န္ရွိသူမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံ ေဆြးေႏြးႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။ တာ၀န္သိေသာ၊ ေဘးကင္းေသာ၊ ေဒသခံမ်ား သေဘာတူေသာ စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား ျဖစ္လာေစရန္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီမ်ားဘက္မွ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ သင့္သည္မ်ားကို ျပဳျပင္ေရး အတြက္လည္း တ႐ုတ္အစိုးရ အႀကီးအကဲမ်ားကို တိုက္တြန္းလိမ့္မည္ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ အစိုးရသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သာမက အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကိုလည္း ျပည္သူလူထု ကိုယ္စားျပဳ ပါတီႀကီးတစ္ခုအျဖစ္ တန္ဖိုးထား ဆက္ဆံေၾကာင္းကို ပါတီကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး ခရီးစဥ္ မစတင္မီ ကတည္းက သတိျပဳမိသည္။
သံအမတ္အသစ္ႏွင့္ ေဒၚစုေတြ႔ဆံုျခင္း
တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ သံအမတ္ႀကီး မစၥတာေရာင္ ဟူလန္သည္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေနအိမ္တြင္ လာေရာက္ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ အဆိုပါ ေတြ႔ဆံုမႈသည္ မစၥတာေရာင္ဟူလန္ သံအမတ္ႀကီး အျဖစ္ ခန္႔အပ္ၿပီးေနာက္ ပထမဆံုး အႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုမႈလည္း ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ ေတြ႔ဆံုမႈတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးတြင္ ျပည္သူ လူထုခ်င္း ဆက္ဆံေရးကို ျမႇင့္တင္ရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး သံအမတ္ႀကီး ေရာင္ဟူလန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တုိ႔သည္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမ်ား၊ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ မ်ား၏ အလားအလာမ်ားကို အေသးစိတ္ေဆြးေႏြး၊ အျမင္ခ်င္း ဖလွယ္ခဲ့ၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တ႐ုတ္ သံအမတ္ႀကီးတို႔၏ ေတြ႔ဆံုမႈသည္ ပိုမို အလုပ္သေဘာ ဆန္လာခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဖက္အၾကား ယံုၾကည္မႈႏွင့္ နားလည္မႈ ပိုမိုျမင့္မားလာေနသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
တ႐ုတ္သံအမတ္ႏွင့္ ပထမဆံုး ေတြ႔ဆံုမႈ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အႀကိမ္ႀကိမ္ အဆိုျပဳမႈေၾကာင့္ သူမ၏အျမင္၊ သေဘာထားမ်ားကို သိရွိႏိုင္ရန္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၊ သံအမတ္ႀကီး လီဂ်င္၀ွာသည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၊ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာနမွ ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူက ဒီဇင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့သည္။ တ႐ုတ္သံအမတ္ႀကီးသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း ေနအိမ္တြင္ အခ်ိန္တစ္နာရီေက်ာ္ၾကာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ တရား၀င္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈမ်ားကို စတင္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အပါအ၀င္ အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံမ်ားကို သြယ္၀ိုက္ေၾကညာ ေမာင္းခတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
အန္အယ္လ္ဒီ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း
တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ သံအမတ္ႀကီး မစၥတာေရာင္ဟူလန္သည္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၇ ရက္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ ခ်စ္ၾကည္ေရး ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ပါတီဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ ဦးညီပုကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ သံ႐ုံး၌ လက္ခံေတြ႕ဆံုခဲ့သည္။ ထိုသို႔ ေတြ႕ဆံုရာတြင္ တ႐ုတ္သံအမတ္ႀကီးက တ႐ုတ္ေရွးေဟာင္း ဆို႐ုိးစကားအရ အိမ္နီးနားခ်င္းသည္ အေ၀းက ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းထက္ ပိုမိုအေရးႀကီးသည္ဟု ဆိုသကဲ့သို႔ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးေသာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္ ဆက္ဆံေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးသည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုး၏ တူညီေသာ ရည္မွန္းခ်က္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္း၊ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား အစဥ္အလာေပါက္ေဖာ္ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အက်ဳိးရွိေစမည့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကို အဆင့္သစ္မ်ားသို႔ ျမႇင့္တင္ႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္လ်က္ ရင္းႏွီးေသာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ အေနျဖင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရွိ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား အားလံုးႏွင့္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ ဖလွယ္ေရးကို ပိုမိုအားေကာင္းေစလိုေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။
အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ ခ်ဳပ္၊ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ ဦးညီပုက ဖိတ္ၾကားမႈ အတြက္ ေက်းဇူး တင္ပါေၾကာင္း၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေရးႀကီးေသာ အိမ္နီးနားခ်င္းႏိုင္ငံ အေရးႀကီးေသာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ အျဖစ္ သတ္မွတ္ပါေၾကာင္း၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနျဖင့္ တရုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအၾကား ဆက္ဆံေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အထူးသျဖင့္ ပါတီခ်င္း ဆက္ဆံေရးကုိ အေရးႀကီးသည္ဟု မွတ္ယူပါေၾကာင္း၊ ႏွစ္ဖက္အၾကား ပိုမိုထိေတြ႕ ဆက္ဆံမႈမ်ားႏွင့္ ပိုမ္ိုဖလွယ္မႈမ်ားကို ပိုမိ္ုျပဳလုပ္ႏိုင္ၿပီး ႏွစ္ႏိုင္ငံ ျပည္သူလူထုမ်ားအၾကား အျပန္အလွန္ နားလည္မႈကုိ ပိုမ္ိုအားေကာင္းေစၿပီး၊ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အစိုးရမ်ားအၾကား ဆက္ဆံေရးအတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ အုတ္ျမစ္မ်ားကုိ ခ်မွတ္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါေၾကာင္း ျပန္လည္ေျပာၾကားခဲ့သည္။
အဆိုပါ ေတြ႕ဆံုမႈသည္ တရုတ္ျပည္သူ႕ သမၼတႏိုင္ငံ အေနျဖင့္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ပါတီကုိ ျမင့္ျမင့့္မားမား အေလးထားေၾကာင္းႏွင့္ ယခုခရီးစဥ္သည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ၊ ႏွစ္ပါတီလံုးအတြက္ အေရးႀကီးေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ျပဳေနသည္။
အန္အယ္လ္ဒီ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) ပါတီ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕သည္ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ဗဟိုေကာ္မတီ၊ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး ဌာန၏ ဖိတ္ၾကားမႈအရ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေမလ ၈ ရက္ေန႔မွ ေမလ ၁၈ ရက္ေန႔အထိ တရုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံသုိ႔ ေလ့လာေရး အလည္အပတ္ခရီး သြားေရာက္ေနသည္။ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ ဦးညီပုက ခ်စ္ၾကည္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ကုိ ဦးေဆာင္ၿပီး ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ ေဒၚနန္းခင္ေထြးျမင့္၊ အရန္ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ႏွင့္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ေကာ္မတီ၀င္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း ၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္မင္းတို႔ အပါအ၀င္ အဖဲြ႕၀င္ ၁၂ ဦး ပါ၀င္သည္။ အဆိုပါ ခရီးစဥ္သည္ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တို႔အၾကား ပါတီခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ေရးကုိ လက္ေတြ႕က်က် တည္ေဆာက္ႏိုင္မည့္ ပထမဆံုး ခရီးစဥ္လည္း ျဖစ္သည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပထမဆံုး တရုတ္ျပည္သူ႕ သမၼတႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး အလည္အပတ္ ခရီးစဥ္ကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ျပည္သူလူထုသည္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အေနာက္ အုပ္စု၀င္ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပိုမိုနက္ရႈိင္းေသာ ဘက္စံုေထာင့္စံု မဟာဗ်ဴဟာ ဆက္ဆံေရး အခင္းအက်င္းသစ္ကုိ ရရွိလာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားသည္ တရုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏုိင္ငံႏွင့္ အေနာက္အုပ္စု အၾကား ဗ်ဴဟာေျမာက္၊ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕၊ ပါးပါးနပ္နပ္ ရပ္တည္ၿပီး ႏိုင္ငံႏွင့္ျပည္သူ အက်ိဳးမ်ားေစမည့္ သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ အခင္းအက်င္းတစ္ခုကို ထူေထာင္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထ၀ီ အေနအထားအရ၊ တရုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး စသည့္ေရးရာမ်ားအေပၚ ၾသဇာသက္ေရာက္ႏုိင္မႈကိုလည္း အျမဲေစာင့္ၾကည့္ ထိန္းညႇိေနၿပီး ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီးကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အက်ိဳးျပဳႏိုင္မည့္ ရႈေထာင့္မွ ေပါက္ေဖာ္-မဟာမိတ္ ဆက္ဆံေရးကို မျဖစ္မေန ထိန္းသိမ္း ျမႇင့္တင္ သင့္ေၾကာင္း သံုးသပ္ တင္ျပ လိုက္ရပါသည္။
Ref: EMG News
Friday, May 10, 2013
အေျပာင္းအလဲကေတာ့ ဖိႏွိပ္တဲ့နည္းနာ
ဒီတေလာ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ “ဒီမိုကေရစီအစိုးရ” ႀကီးရဲ႕ ဖိႏွိပ္မႈ သတင္းသစ္ေတြ တခုၿပီးတခု ဆက္တိုက္ ၾကားေန ရပါတယ္။ မိတၳိလာ အေရးအခင္းကို ဗကပနဲ႔ အတင္း ဆြဲစပ္ေပးတာ၊ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ အေရးမွာ လႈပ္ရွား သူေတြကို ဖမ္း၀ရမ္း ထုတ္တာ၊ အခုေနာက္ဆံုး ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္းေနမ်ဳိးဇင္ကို ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) နဲ႔ ျပန္ဖမ္းတာ။ တလ ေတာင္မရွိတဲ့ ကာလတိုေလး အတြင္း ဆက္တိုက္ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလို ေတာက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ကိစၥေတြကို ဒါေတြဟာ သီးျခားစီျဖစ္တာ၊ တခုနဲ႔တခု ဘာမွ မဆိုင္ဘူးလို႔ ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး အရ ႐ိုးအလြန္းရာ က်မယ္ ထင္ပါတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ တခုစီရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ေတြကို တခုစီ ခြဲျခမ္းၾကည့္တာ လည္း လုပ္၊ အားလံုးကိုေပါင္းၿပီး နိဂံုးခ်ဳပ္ သံုးသပ္တာလည္း လုပ္သင့္ပါတယ္။
“ဒီမိုကေရစီေခတ္ႀကီး” ဆီကို ဗမာျပည္ႀကီး “ေျပာင္းလဲ” ေနတုန္းမွာ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ လူထု လႈပ္ရွားမႈမွာ ပါ၀င္ သူေတြကို ဖမ္းဆီးဖို႔ “ဒီမိုကေရစီ ဖခင္ႀကီး” ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း သိန္းစိန္က မၾကာခင္က ၀ရမ္း ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ပုလိပ္က ၀ရမ္း ထုတ္တယ္ဆိုတာ ဘာဆန္းသလဲ။ ဟုတ္ပါတယ္၊ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျပန္စဥ္းစား လိုက္ရင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ ေန၀င္း အာဏာသိမ္းတဲ့ အခ်ိန္က စလို႔ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ဟာ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔ မလိုလား သူေတြကိုဖမ္းရင္ ဖမ္း၀ရမ္းေၾကညာဖို႔ ေနေနသာသာ၊ ဖမ္းတာေတာင္မွ ဖမ္း၀ရမ္းနဲ႔ မဖမ္းပါဘူး။ ညသန္းေခါင္သန္ႏႊဲ လူေျခတိတ္ေတာ့မွ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ ဖမ္းဆီးတာပါ။ အခုေတာ့ နာမည္စာရင္းႀကီးေၾကညာၿပီး ဘယ္ေျခာက္ကာ ညာ လွမ္းေတြ လုပ္ေနတာ ထူးျခားပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဗိုလ္သိန္းစိန္ အစိုးရအခုလို ၀ရမ္း ထုတ္ျပန္တာဟာ တျပည္လံုး ကိုၿခိမ္း ေျခာက္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔တဆက္ထဲ တခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ ရည္ရြယ္တာ ကေတာ့ ၀ရမ္းထုတ္ခံရ သူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ အဖမ္းခံရမယ့္ အႏၲရာယ္ရွိေနသူေတြ ျပည္ပကို “ထြက္ေျပး” ေအာင္ ေတာေျခာက္တာလည္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါဟာ ဗိုလ္သိန္းစိန္တို႔ရဲ႕ “အေျပာင္းအလဲ” ေခတ္မွာ တီထြင္ခဲ့တဲ့ ျပည္သူ႔ သပိတ္ေတြကို ၿဖိဳခြဲတဲ့ နည္းနာေျပာင္း လဲလာတဲ့ ေဖာ္ျပခ်က္တခုလို႔လည္း ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
ဗိုလ္သိန္းစိန္တို႔က လူေတြကိုမဖမ္းခင္ အခုလိုအသံေပးဟန္ေရးျပေနတာရဲ႕ ျမင္သာတဲ့ ေနာက္ရည္႐ြယ္ခ်က္ တခု က ေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက တုန္႔ျပန္ခ်က္ေတြကို ေသြးတိုး စမ္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြ၊ ဘယ္အင္အားစုေတြက ဘယ္လို တုန္႔ျပန္သလဲ ဆိုတာကို သူတို႔အၿမဲသိခ်င္ေနတာပါ။ ဗိုလ္သိန္းစိန္တို႔ရဲ႕“အေျပာင္းအလဲ” က်မွ ႏွာေစးသြားသူ၊ အသံ၀င္သြားသူေတြကို သူတို႔လည္း သတိထားမိၾကသလို ဒီ “အေျပာင္းအလဲ” ဆိုတာကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္႐ႈတ္ခ်၊ ကန္႔ကြက္ေနၾကတဲ့ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားနဲ႔ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြအပါ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြကိုလည္း မ်က္ လံုးေတြျပဴးၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ဖမ္းလို႔ရရင္ဖမ္း၊ ဖမ္းလို႔မရရင္၀ရမ္းထုတ္၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ထံုးတို႔မွတ္ထား တာေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္လိုက္လို႔ သူတို႔နဲ႔မတူတဲ့ အင္အားစုေတြထဲမွာ ကြဲထြက္ကုန္တယ္ဆိုရင္ပဲ နည္း သမို႔လား။
ေနာက္တခ်က္ စဥ္းစားသင့္တာက ဗိုလ္ေအာင္ေသာင္းက မိတၳိလာအေရးအခင္းမွာ ဗကပ ၾသဇာခံေတြပါေနတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ကိစၥပါ။ မွန္တာေျပာရရင္ ျပည္တြင္းျပည္ပက ျမန္မာ့အေရးစိတ္၀င္စားသူေတြအဖို႔ ဒါဟာ လံုး၀ထင္မထား တဲ့ ကိစၥမို႔ အားလံုးပဲ မ်က္ခံုးပင့္မိခဲ့ၾကပါတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္မွန္း လူတိုင္းကသိေနတဲ့ ကိစၥတခုကို ဒီလူက ဘာျဖစ္လို႔ ဘာ အေထာက္ အထားမွမပါဘဲဲ အေမရိကန္သံအမတ္လိုလူကို ေျပာရတာလဲ။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြကိုအျပစ္တင္ျပရင္ အေမရိ ကန္က သေဘာက်မွာပဲဆိုၿပီး ေခတ္ေဟာင္းက မ်က္ႏွာခ်ဳိ ေသြးနည္းအတိုင္း လုပ္ေနတာလား။ တျခား ဘာရည္႐ြယ္ ခ်က္ရွိႏိုင္သလဲ။ တကယ္ေတာ့ ဗမာျပည္က စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ရဲ႕ လုပ္ထံုးအရဆိုရင္ လူတေယာက္၊ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းတရပ္၊ လႈပ္ရွားမႈတရပ္ကို ဗကပနဲ႔ဆက္ေပးလိုက္တယ္ဆိုတာဟာ အျမင့္ဆံုးပုဒ္မတပ္လိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ အခ်ိန္မေ႐ြး အျမင့္ဆံုးျပစ္ဒဏ္ခ်ႏိုင္တယ္လို႔ ေၾကညာလိုက္တဲ့ အဓိပၸာယ္ပါ။ ဗိုလ္သိန္းစိန္-ဗိုလ္ေ႐ႊမန္းတို႔ စစ္အစိုးရရဲ႕ “အေျပာင္း အလဲ” မွာ “ျပည္ပအားကိုးပုဆိန္႐ိုး” ဆိုတဲ့ လံႈ႕ေဆာ္သံကို မေျပာေတာ့ေပမဲ့ ဗကပၾသဇာခံ ဆိုတဲ့ ေခါက္႐ိုးက်ဳိးေနတဲ့ တိုက္ခိုက္နည္းကိုေတာ့ သံကုန္ဟစ္တုန္းပါပဲလားလို႔ ေတြးမိပါတယ္။ အျမင့္ဆံုးပုဒ္မတပ္ လိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု စစ္အစိုးရက ဒီအေရးအခင္္းနဲ႔ဆက္ၿပီး လူသတ္မႈနဲ႔ေရာ တျခားပုဒ္မမ်ဳိးစံုနဲ႔ပါ ဖမ္းထား သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနပါၿပီ။ ႐ံုးလည္းတင္ေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအထဲက တေယာက္ကိုမွ ဗကပၾသဇာခံလို႔ မေျပာ ႏိုင္တာဟာ အေတာ္ထူးဆန္းသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။
အခုလာျပန္ပါၿပီ။ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္းေနမ်ဳိးဇင္ကို သူ႔ကို “လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္” ေပးတယ္ဆိုတုန္းက ေထာင္ဗူး၀မွာ စြပ္ ေပးလိုက္တဲ့ ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) ေျခမန္းကြင္းနဲ႔ျပန္ဖမ္းၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၆ ႏွစ္ ခ်လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဗမာျပည္ တရားဥပေဒသမိုင္းမွာ မရွိဖူးတဲ့အစဥ္အလာလို႔ ေျပာရင္ရမယ္ထင္ပါတယ္။ သာမာန္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒီလိုေထာင္ခ်တာ ဟာ သူတို႔ေထာင္ထားတဲ့ ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ၀င္မိလို႔ အဖမ္းခံရတာပဲလို႔ ေျပာစရာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္က ဒါဟာ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္း ေနမ်ဳိးဇင္ကို လက္စားေခ်တာသက္သက္တင္မကပဲ သူတို႔မတတ္သာလို႔ေထာင္က လႊတ္ေပးလိုက္ရ တဲ့ လူအားလံုးကို မလႈပ္ၾကနဲ႔ေဟ့လို႔ သတိေပးလိုက္တာလဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဗိုလ္သိန္းစိန္-ဗိုလ္ေ႐ႊမန္းတို႔ရဲ႕ “ဒီမိုကေရစီအစိုးရ” ႀကီးဟာ (သူတို႔ဆီကိုတင္ျပေလွ်ာက္ထားရင္) ဆႏၵျပခြင့္ျပဳတယ္၊ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုက်င့္သံုးတာလို႔ ႂကြား၀ါေနေပမဲ့ အေသအခ်ာျပန္သံုးသပ္လိုက္ရင္ အဲဒီလို ဆႏၵျပဖို႔ ေလွ်ာက္ လႊာ တင္တဲ့အထဲက ဆႏၵျပခြင့္ရတာ ၅၀% ရွိရဲ႕လား။ သူတို႔ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း (၈)၊ ပုဒ္မ (၃၅၄) မွာပါ တဲ့ “လက္နက္ မပါဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာစုေ၀းခြင့္၊ စီတန္းလွည့္လည္ခြင့္” ဆိုတာအရ ျပည္သူလူထုေတြဆႏၵျပၾကေတာ့ ဘယ္ လိုအက်ဳိးေတြ ခံစားရပါသလဲ။ ဗိုလ္သိန္းစိန္-ဗိုလ္ေ႐ႊမန္းတို႔ရဲ႕အစိုးရသက္တမ္းဟာ သံုးႏွစ္ေလာက္ရွိလာၿပီဆိုေတာ့ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြကို သံုးသပ္နိဂံုးခ်ဳပ္လို႔ရၿပီလို႔လည္း ထင္ပါတယ္။
ျပည္သူလူထုဆႏၵျပပြဲေတြ လုပ္ခဲ့တာမ်ားၿပီ၊ ဒီအထဲမွာျပည္သူလူထုက- တနည္းဆႏၵျပသူေတြက- အႏိုင္ရတာ၊ ေအာင္ ပြဲရတာ ဘယ္ႏွစ္ခုမ်ားရွိသလဲ။ ဒီေနရာမွာ စစ္အစိုးရနဲ႔ သူတို႔ခ႐ိုနီေတြရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားကို ဆန္႔က်င္တာမဟုတ္တဲ့ ဆႏၵျပပြဲအေသးအမႊားေလးေတြကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါမ်ဳိးေတြမွာေတာ့ ဒီစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ သူတို႔နာမည္ ေကာင္းရဖို႔အတြက္ ထိုးေကၽြးတတ္ပါတယ္။ က်န္တာေတြမွာေတာ့ ဆႏၵျပသူေတြက တခုဆိုတခုမွ ေအာင္ပြဲမရပါဘူး။ အလြန္ဆံုးႀကံဳရတာဟာ ဆႏၵျပသူေတြကို ဥပကၡာျပဳထားလိုက္တာ၊ ဒါမွမဟုတ္ၿဖိဳခြဲတာပဲမဟုတ္ပါလား။
ဒါျဖင့္ ဆႏၵျပပြဲေတြမွာ ဆႏၵျပသူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ ပတ္သက္သူေတြကိုဖမ္းဆီးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေရာ၊ ဘယ္ႏွစ္ရာႏႈန္း ေလာက္ရွိၿပီလဲ။ ဆႏၵျပပြဲေပါင္းရဲ႕ ၅၀% မကတဲ့ တိုက္ပြဲေတြမွာ ဖမ္းဆီးမႈေတြရွိတယ္ထင္ပါတယ္။
ဆႏၵျပပြဲေတြကို အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းတာကေရာ- ဒါလည္းမနည္းတဲ့ရာခိုင္ႏႈန္းပါ။ ဒီအထဲမွာ ကမၻာ့စံခ်ိန္တင္ ေလာက္တဲ့ လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ ဆႏၵျပစခန္းေတြမွာ က်ိန္းစက္ေနတဲ့သံဃာေတာ္ေတြကို မီးေလာင္ဗံုးနဲ႔ပစ္ေပါက္ တာမ်ဳိးေတြလည္း ပါပါတယ္။
ဒီအခ်က္ေတြကိုခ်ဳပ္ၾကည့္လုိက္ရင္ ဗိုလ္သိန္းစိန္-ဗိုလ္ေ႐ႊမန္းတို႔ရဲ႕“ဒီမိုကေရစီအစိုးရ” ႀကီး တက္လာတဲ့ေနာက္မွာ ျပည္သူလူထုဟာ သူတို႔အရင္က အားထားခဲ့တဲ့ အင္အားစုေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔လမ္းခြဲၿပီး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ တိုက္ ပြဲ၀င္တာေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာေနတယ္ ဆိုတာေတြ႔ရပါမယ္။ အဲဒီလိုမ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ဒီမိုကေရစီစစ္အစိုးရႀကီး ဟာ ၿဖိခြဲတာ၊ ဖိႏွိပ္တာေတြကို ပိုၿပီးေျပာင္က်က်၊ ပိုၿပီးၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း လုပ္လာေနတယ္။ ဒါ့အျပင္ ပိုၿပီးေတာ့ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္လည္း သတိေပးေနပါတယ္။
တကယ္ကေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ဦးက်ဳိးသြားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာေတြ ရွိေပမဲ့ ဦးက်ဳိးသြားတဲ့ ျပည္သူဆိုတာ မရွိ ေၾကာင္း ဗိုလ္သိန္းစိန္ ဗိုလ္ေ႐ႊမန္းတို႔ မသိတာမဟုတ္ပါဘူး။
Ref: ေန႔သစ္္
Thursday, May 9, 2013
ေခတ္သစ္ ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ေနၿပီ
(၁)
၁၉၃၆ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ။ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုေအာင္ဆန္းက တာ၀န္ခံ အယ္ဒီတာ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ အိုးေ၀မဂၢဇင္း၊ အဂၤလိပ္ပိုင္း က႑မႇာ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ကို ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ''ငရဲေခြးႀကီးလြတ္ေနျပီ''။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက တကၠသိုလ္ အာဏာပိုင္ မ်က္ႏႇာျဖဴေတြကို အမ်က္ေဒါသ ထြက္ေစခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ကိုညိဳျမက ယမမင္း ကေလာင္နဲ႔ ေရးခဲ့တဲ့ ဒီေဆာင္းပါးကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ကိုေအာင္ဆန္းကို ေက်ာင္းထုတ္ ခဲ့ရာကေန ဒုတိယအၾကိမ္ ျပည္လံုးကြၽတ္ ေက်ာင္းသား သပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္ ခဲ့ပါတယ္။
ဒီေန႔အခ်ိန္မႇာလည္း တရား မွ်တမႈနဲ႔ အမႇန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ရမယ့္ ကိစၥရပ္ေတြ ရႇိလာခဲ့ပါျပီ။ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္(သို႔မဟုတ္) လူတစ္စု တစ္ဖြဲ႔က လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေသြးေခ်ာင္းစီးေစမယ့္ အေျခအေနကို တြန္းပို႔ေနပါတယ္။ ဒီလူေတြမႇာ အာဏာရႇင္စနစ္ကို ျပန္လည္ အသက္သြင္းလိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပည့္ႏႇက္ေနၿပီး သူတို့ရဲ႕ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ေတြက ယခင္ စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ယႏၲရား လည္ပတ္ခဲ့စဥ္က က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ လုပ္နည္း လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ တူညီေနပါတယ္။
အေရးယူမယ့္သူမရႇိ လက္ရဲ ဇက္ရဲႏိုင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ အေနအထားက ''ေခတ္သစ္ ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ေနၿပီ''ဆိုတဲ့ အေနအထားပါပဲ။
(၂)
ဆက္သြယ္ေရး ျမန္ဆန္လာမႈ၊ အင္တာနက္ကို အသံုးျပဳၿပီး အာဏာရႇင္စနစ္ကို ျပန္လည္ အသက္သြင္း လိုသူေတြရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး ပံုစံေတြဟာ ေျပာင္းလဲ လာပါတယ္။ လူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္ႏႇာေတြမႇာ အင္အား အလံုးအရင္းနဲ႔ ၀င္ေရာက္ေနရာယူၿပီး လိုခ်င္တဲ့ ပစ္မႇတ္ကို ရေအာင္ဖန္တီး လုပ္ေဆာင္ လာၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏႇစ္ႏႇစ္ သံုးႏႇစ္တာ ကာလက စတင္ျပင္ဆင္ခဲ့တဲ့ ဒီလူေတြ ေျခလႇမ္းဟာ အခုခ်ိန္မႇာ အေတာ္ေလး ခရီးေပါက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ဒီလူေတြဟာ အစိုးရရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး ယႏၲရားက တစ္ဆင့္ လူထုၾကားကို က်ယ္ျပန္႔စြာနဲ႔ ၀င္ေရာက္ေနရာယူၿပီး ေသြးထိုး လံႈ႔ေဆာ္မႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ လာခဲ့ၾကပါတယ္။
(၃)
ေဒါက္တာဆိတ္ဖြား ေရးသားခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ေရးအတြက္ လႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္က ေခၚယူေမးျမန္းခံရတဲ့ လူေတြထဲမႇာ ကြၽန္ေတာ္လည္း ပါပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မႇာ သြားေရာက္ စစ္ေဆး ခံခဲ့ပါတယ္။ ရက္ရႇည္လမ်ား အခ်ိန္ယူ စုေဆာင္းၿပီး ကြၽန္ေတာ္ သိရႇိထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္ကို ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္တည္းက ေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြားဟာ တစ္ဦးထက္မက ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ေျပာဆိုခဲ့ၿပီးသားပါ။ ေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မႇာ စနစ္တက် ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႕တစ္ခု ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ ရႇိႏိုင္တဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။
အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက ေဒါက္တာဆိတ္ဖြား ဒါမႇမဟုတ္ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားအဖြဲ႔ ဦးေဆာင္သူကို စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္အဖြဲ႕၀င္ေတြက သိေနတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ရရႇိထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအရ ဆိတ္ဖြားဟာ ဘယ္သူ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဆိတ္ဖြားနဲ႔ ဌာနတစ္ခုတည္း အလုပ္တြဲလုပ္ခဲ့တဲ့ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္အဖြဲ႕၀င္ တစ္ဦးက ဒါကုိ ေထာက္ခံၿပီး ဟုတ္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားသံုးတဲ့ IP လိပ္စာကို အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက လႊတ္ေတာ္က ရရႇိထားၿပီး ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ''ဆိတ္ဖြားကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ၿပီ'' လို႔ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္ေတြ ေျပာတာကို ကြၽန္ေတာ္က အံ့ၾသျခင္း မရႇိပါဘူး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဆိတ္ဖြားကို ေဖာ္ထုတ္ျခင္းဟာ လူတစ္ဦးရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ကို ထိပါးတာ မဟုတ္ဘဲ သူ႔ေနာက္မႇာရႇိေနတဲ့ အဖြဲ႕ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကို ဖြင့္ထုတ္လိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
(၄)
ဆိတ္ဖြားအေနနဲ႔ သူ႔ကိုလႊတ္ေတာ္က ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္မႇာ မဟုတ္ဘူး။ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ရင္လည္း ထုတ္ေျပာ၀ံ့မႇာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယူဆထားပံုပါပဲ။ ဆိတ္ဖြား မတိုင္ခင္က အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ စစ္ေအာင္ဆိုတဲ့ Facebook Account ကို ပိတ္လိုက္သလို ပေရာ္ဖက္ဆာ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြား အမည္ခံ ေရးသားေနတဲ့ Voice of Myanmar ဘေလာ့ဂ္မႇာလည္း အသစ္ေရးသားျခင္း မျပဳေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အျခားတစ္ေနရာမႇာ နာမည္တစ္ခုနဲ႔ ထပ္ေပၚလာပါတယ္။ အဲဒီလူက ''လူထုေမာင္ကာဠဳ'' ဆိုတဲ့ Facebook Page ျဖစ္ပါတယ္။
စာေရးတဲ့လူေတြဟာ ကိုယ္ရဲ႕ စာေရးဟန္ကို အလံုးစံု မေျပာင္းလဲ ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဘယ္လိုနာမည္ေတြ သံုးၿပီး ေရးသည္ ျဖစ္ေစ ကာလ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် မူလေရးဟန္ကို ေသြဖယ္ႏိုင္မႇာ မဟုတ္ဘူး။ စာေရးတဲ့တိုင္း သိၾကပါတယ္ လူထုေမာင္ကာဠဳကို ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာမႈေတြအရ သူရဲ႕ေရးဟန္ေတြဟာ စစ္ေအာင္၊ ဆိတ္ဖြား စတဲ့သူေတြရဲ႕ ေရးဟန္နဲ႔ တျဖည္းျဖည္း တူလာတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
ဆိတ္ဖြားနဲ႔ လူထုေမာင္ကာဠဳဟာ စစ္တပ္နဲ႔ သူတို႔လူ တစ္ခ်ဳိ႕ကိုသာ ခ်ီးေျမႇာက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ လမ္းသြားမယ့္ သူေတြကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။
အာဏာရႇင္စနစ္ကို ျပန္လည္ အသက္သြင္းလိုသူ ၀ါဒျဖန့္ခ်ိေရး သမားေတြရဲ႕ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္က လူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္ႏႇာေတြမႇာ သူတို႔ရဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြ အင္အားေကာင္းလာေအာင္ ပထမဆံုး လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ဒုတိယဆင့္အေနနဲ႔ သူတို႔ေရးသားမႈေတြေအာက္မႇာ ဘယ္သူမဆို ၀င္ေရာက္ မႇတ္ခ်က္ ေပးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ပါတယ္။ တတိယဆင့္မႇာေတာ့ သူတို႔ေရးသားမႈကို သူတို႔ရဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြ ၀င္ေရာက္ မႇတ္ခ်က္ေရးေစၿပီး ေထာက္ခံမႈ ေရးသားေစပါတယ္။ ဒီေနာက္မႇာ တစ္ဆင့္ ျဖန္႔ျဖဴးၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုနည္းနဲ႔သူတို႔ရဲ႕ ၀ါဒ ျဖန္႔ခ်ိ ေသြးထိုးမႈေတြကို က်ယ္ျပန္႔ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
(၅)
လူထု ေမာင္ကာဠဳကို လူမႈကြန္ရက္သံုးတဲ့ လူေတြ သိၾကပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ လူထုေထာက္ခံမႈ ရရႇိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ မီဒီယာသမားေတြကို နည္းမ်ိဳးစံုသံုး ပုတ္ခတ္ တိုက္ခိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
လက္ရႇိအခ်ိန္မႇာ သူ႕ရဲ႕အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဘာသာေရး အဓိက႐ုဏ္းေတြ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ေသြးထိုး လံႈ႔ေဆာ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာေကတ ဗလီကိစၥမႇာလည္း လူထုေမာင္ကာဠဳနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြက လံႈ႕ေဆာ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ။ မိထၲီလာျဖစ္ရပ္ မတိုင္ခင္မႇာလည္း အႀကိဳလံႈ႕ေဆာ္မႈေတြကို ဆက္တိုက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုခ်ိန္မႇာေတာ့ သူ႔ရဲ႕ လူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္မႇာ အစၥလာမ္မုန္းတီးေရးကို အေျခခံၿပီး ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းေန ျမန္မာမြတ္စလင္ေတြအၾကား ရန္တိုက္ေပးမႈေတြကို ဆက္တိုက္လုပ္ေဆာင္လာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမႇာ လူထုေထာက္ခံမႈ အမ်ားဆံုး ရႏိုင္ေခ်ရႇိတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို မြတ္စလင္ပါတီလို႔ ပုတ္ခတ္ၿပီး တိုက္ခိုက္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
(၆)
ရခိုင္ပဋိပကၡ မက်ယ္ျပန္႔ခင္ ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းစာမႇာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ''မြတ္စလင္ကုလား'' ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရႇင္းလင္းမႈေတြ မရႇိေသးပါဘူး။ အစိုးရသတင္းစဥ္ အေနနဲ႔ ''မြတ္စလင္ကုလား'' ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကို အထက္လူႀကီးရဲ႕ အမိန္႔မရဘဲ ထည့္ခြင့္ မရႇိဘူးဆိုတဲ့ ေျပာဆိုခ်က္ေတြလည္း ရႇိေနပါတယ္။ ဒီေနာက္ကြယ္မႇာ ဘယ္သူက အမိန္႔ေပး ေစခိုင္းသလဲ ဆိုတာကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုတာလည္း မရႇိေသးပါဘူး။
ပေရာ္ဖက္ဆာ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားဆိုတာ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ အဆင့္ျမင့္ အရာရႇိပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ သူနဲ႔လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ လႊတ္ေတာ္အမတ္က စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္မႇာ တရား၀င္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့တာ၊ သာမန္လူေတြ မရႏိုင္တဲ့ သတင္းေတြကို လူထုေမာင္ကာဠဳ စာမ်က္မႇာ အခ်ိန္နဲ႔ တစ္ေျပးညီတင္ၿပီး လံႈ႕ေဆာ္မႈ ျပဳႏိုင္တာေတြက သံသယ ျဖစ္စရာေတြပါ။ ေသြးထိုးလံႈ႔ေဆာ္မႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြ သံုးတဲ့ ကေလာင္နာမည္ေတြကလည္း စစ္အစိုးရလက္ထက္ ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းစာေတြမႇာ သံုးစြဲခဲ့တဲ့ ကေလာင္အမည္ ေပးပံုေတြနဲ႔ ဆင္တူေနပါတယ္။
(၇)
အခုခ်ိန္မႇာေတာ့ ဆိတ္ဖြားကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ၿပီလို႔ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္က ေျပာထားပါတယ္။ ဆိတ္ဖြားဆိုသူနဲ႔ သူ႕ေနာက္မႇာ ရႇိေနသူေတြကို လႊတ္ေတာ္က အေရးယူမလား။ အစိုးရက အေရးယူမလား ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။ ဆိတ္ဖြားနဲ႔ စပ္ဆက္ၿပီး ေပၚေပါက္လာတဲ့ လူထုေမာင္ကာဠဳနဲ႔ သူ႕ေနာက္မႇာ ရႇိေနသူေတြကိုလည္း ေဖာ္ထုတ္အေရးယူဖို႔ လိုအပ္လာပါၿပီ။ ဒီလို ေဖာ္ထုတ္အေရးယူမႇလည္း ျပည္သူေတြအတြက္ အမႇန္တရားနဲ႔ မတရားမႈေတြကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာ မြတ္စလင္ေတြအတြက္ မွ်တမႈေပးရာ ေရာက္ပါတယ္။
အကယ္၍ လႊတ္ေတာ္က အေရးမယူခဲ့ဘူး။ အစိုးရက အေရးမယူခဲ့ဘူးဆိုရင္ တရားမွ်တမႈကို လိုလားသူေတြက ႏိုင္ငံတကာကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသြားမႇာ ျဖစ္သလို International Criminal Court (ICC)၊ အျခားေသာ UN အဖြဲ႕အစည္းေတြကို တိုင္ၾကားပါလိမ့္မယ္။ ႏိုင္ငံတကာ တရား႐ံုးေတြ အေနနဲ႔ Facebook အသံုးျပဳသူရဲ႕ IP၊ ေမးလ္လိပ္စာေတြကို ေတာင္းဖို႔ ၀န္ေလးေနမႇာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ လူထုေမာင္ကာဠဳသိဖို႔ လိုပါတယ္။
လံႈ႕ေဆာ္မႈေတြရဲ႕ အဓိက တရားခံဟာ ဦး၀ီရသူလို ဗုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္ေတြေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ၉၆၉ လႈပ္ရႇားမႈေတြေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားနဲ႔ လူထုေမာင္ကာဠဳလို လူေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မႇာ ရႇိေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုေဖာ္ထုတ္ၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေျဖရႇင္းရပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုမႇ မလုပ္ဘူးဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ၂၀၁၅ခု ႏႇစ္ မတိုင္မီ အခ်ိန္မႇာပဲ ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္ ေသြးေခ်ာင္းစီးမႈေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။
ေခတ္သစ္ငရဲေခြးႀကီးကို ေဖာ္ထုတ္ေပးဖို႔က လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရမႇာ တာ၀န္ရႇိေနပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရႇင္ေရႇ႕မႇာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ အစစ္ခံခဲ့သလို ႏိုင္ငံတကာ တရား႐ံုးေရႇ႕မႇာလည္း ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ အစစ္ခံဖို႔ အဆင္သင့္ပါပဲ။
Ref: EMG News
ယူဂိုဆလားဗီးယားႏိုင္ငံေတာ္ ၿပိဳကြဲမႈ (အပိုင္း ၁)
နိဒါန္း
ျပည္တြင္းပ႗ိပကၡေတြမွာ အိုင္အိုလို႔အတိုေကာက္ေခၚၾကတဲ့ International Organizations (ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား) ကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး၊ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ အသံျပဳေလ့ ရွိၾကရာမွာ ဥေရာပက အီးယူ (European Union) ကလဲ တခု အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ အီးယူဆိုတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းဟာ (၁၉၉၃) ခုႏွစ္မွာ Treaty of Maastricht အရ ေပၚ ေပါက္လာတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ၿပီး၊ (၂၀၀၉) ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလမွာ Treaty of Lisbon စတင္ အသက္၀င္လာခ်ိန္မွာ အီးစီ လို႔ အတိုေကာက္ေခၚၾကတဲ့ European Communities ရဲ႕ လုပ္ငန္း တာ၀န္မ်ားကို အစားထိုးထားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ ပါတယ္။ အီးစီဆိုတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းကေတာ့ (၁၉၅၇) ခုႏွစ္မွာ ေပၚေပါက္လာတဲ့ European Economic Community (EEC) ကို ရည္ညႊန္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မူလ အီးအီးစီမွာ ဘယ္လ္ဂ်ီယံ၊ ဂ်ာမဏီ၊ ျပင္သစ္၊ အီတလီ၊ လူဇင္ဘတ္နဲ႔ နယ္ သာလန္ႏိုင္ငံတို႔ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ (၁၉၇၃) ခုႏွစ္မွာ ၿဗိတိန္၊ ဒိန္းမတ္၊ အိုင္ယာလန္ႏိုင္ငံတို႔ ပါ၀င္ၿပီး၊ အဖြဲ႔၀င္ ကိုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ လာပါတယ္။ (၁၉၈၁) ခုႏွစ္မွာ ဂရိႏိုင္ငံက အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ထပ္မံ ပါ၀င္လာခဲ့ၿပီး၊ ဆယ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာပါတယ္။ (၁၉၈၆) ခုႏွစ္မွာ စပိန္နဲ႔ ေပၚတူဂီႏိုင္ငံတို႔ ထပ္မံ ပါ၀င္လာၿပီး၊ ဆယ့္ႏွစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာပါတယ္။ (၁၉၉၅) ခုႏွစ္မွာ ဆြီဒင္၊ ဖင္လန္နဲ႔ ၾသစၾတီးယားတို႔ ထပ္မံ ပါ၀င္လာၿပီး၊ ဆယ့္ငါးႏိုင္ငံ ျဖစ္လာပါတယ္။ (၂၀၀၄) ခုႏွစ္မွာေတာ့ အေရွ႕ဥေရာပမွာ ႏိုင္ငံဆယ္ ႏိုင္ငံ ထပ္မံ ပါ၀င္လာၿပီး၊ ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏိုင္ငံ ျဖစ္လာပါတယ္။ (၂၀၀၇) ခုႏွစ္မွာ ႐ိုေမးနီးယားနဲ႔ ဘူလ္ေဂးရီးယားတို႔ ထပ္မံ ပါ၀င္လာၿပီး၊ ႏွစ္ဆယ့္ ခုႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္လာ ခဲ့တာေၾကာင့္ အီးယူရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အခန္းက႑ ကလဲ အေတာ္ပဲ က်ယ္ ျပန္႔လာခဲ့ပါတယ္။ ယူဂိုဆလားဗီးယား ႏိုင္ငံေတာ္ ၿပိဳကြဲမႈ ျဖစ္ပြားစဥ္က အီးယူအမည္ မေပၚေပါက္ေသးပါဘူး။ အီးစီ အမည္နဲ႔ပဲ ရပ္တည္ဆဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒီအခ်ိန္ ကာလက ယူဂိုဆလားဗီးယားရဲ႕ ျပည္တြင္းေရးမွာ အီးစီ အေနနဲ႔ ပါ၀င္ ပတ္သက္ခဲ့မႈေတြကို ဒီေဆာင္းပါးမွာ ေရးသား တင္ျပပါမယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္ၿပိဳကြဲမႈစတင္ျခင္း
(၁၉၈၉) မတိုင္ခင္ကာလအထိ ယူဂိုဆလားဗီးယားႏိုင္ငံဟာ စစ္ေအးတိုက္ပြဲမွာ မပါ၀င္ေသာ ၾကားေနႏိုင္ငံတခု ျဖစ္ခဲ့ပါ တယ္။ (၁၉၇၀) ကာလေတြကတည္းက အီးစီ (European Community) နဲ႔ ဆက္ဆံေရးေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္၊ (၁၉၈၉) ခုႏွစ္ေရာက္မွသာ အီးစီနဲ႔ တရား၀င္ ဆက္ဆံေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ (၁၉၉၀) ခုႏွစ္ေရာက္ ေတာ့ အီးစီဘက္ကေန PHARE eligibility စတဲ့ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ တုန္႔ျပန္ခဲ့ေပမယ့္၊ အီးစီရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္အဆင့္အ တန္းေတြကို မမီႏိုင္တဲ့ ဘဲလ္ဂရိတ္အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ ေရွ႕တိုးႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒီသတ္မွတ္ခ်က္ အဆင့္အတန္း ေတြထဲမွာ ဒီမိုကေရစီေပၚအေျခခံၿပီး က်င္းပတဲ့ လြတ္လပ္ၿပီးတရားမွ်တေသာ ပါတီစံုဖယ္ဒရယ္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတဲ့ အ ခ်က္လဲ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ (၁၉၉၁) ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ ဖယ္ဒရယ္ေရြးေကာက္ပြဲထြက္ေပၚလာဖို႔ အေရးက ပိုၿပီး ခက္ခဲ လာပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ အလွည့္က် ဖယ္ဒရယ္ဥကၠ႒ ျဖစ္သူက Croat အမ်ဳိး သားျဖစ္တဲ့ Stipe Mesic ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ကို အီးစီရဲ႕ကိုယ္စား Jacque Delors က ဖြဲ႔စည္းပံုေရးရာ ျပႆနာျဖစ္ေနတဲ့ အေပၚမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ စီးပြားေရး အေထာက္အကူေပးမယ္လို႔ ကမ္းလွမ္းခဲ့ပါ တယ္။ ႏိုင္ငံတကာအေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီလို ကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြေပးရတာ အလြန္ပဲ လြယ္ကူလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၿငိမ္း ခ်မ္းတဲ့ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ နည္းလမ္းဆိုတာက ပ႗ိပကၡမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသူေတြအားလံုးက ဒီနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းမယ္လို႔ လက္ခံမွ ေအာင္ျမင္တဲ့ အရာပါ။ ဒါေပမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ နည္းလမ္းဆိုတာက ပ႗ိပကၡမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ ေနသူေတြအားလံုးက ဒီနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းမယ္လို႔ လက္ခံမွ ေအာင္ျမင္တဲ့ အရာပါ။ ဒီအတြက္ ဒီနည္းလမ္းကို လက္ခံသ ေဘာတူႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈ အခင္းအက်င္းကို ကနဦးတည္ေဆာက္ထားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ယူဂိုဆလားဗီး ယားမွာ ဒီလိုႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈ အခင္းအက်င္း တည္ေဆာက္ထားမႈ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္နည္းလမ္း ကို ဆာဗ့္အမ်ဳိးသားေတြသာမက ခ႐ိုအက္အမ်ဳိးသား အမ်ားစုကပါ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
(၁၉၉၁) ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၀) ရက္ေန႔မွာ စလိုဗီနီးယား (Slovenia) က ယူဂိုဆလားဗီးယားကေန ခြဲထြက္သြားပါ တယ္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ခ႐ိုေအးရွား (Croatia) ကလဲ ခြဲထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္။ အီးစီကေတာ့ ဒါေတြကို လ်စ္လ်ဳ ႐ွဳထားၿပီး အလွည့္က် ဥကၠ႒လုပ္တဲ့ ဖဒေရးရွင္း အိုင္ဒီယာကိုပဲ ဆက္ၿပီး ပံ့ပိုးပါတယ္။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းၾက ဖို႔ တြန္းအားေပးပါတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာပဲ (၁၉၉၁) ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ (၂၅) ရက္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ သေဘာထား ေတြကို လ်စ္လ်ဴရွဳၿပီး စလိုဗီနီးယားနဲ႔ ခ႐ိုေအးရွားတို႔က သူတို႔ဘာသာ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာလိုက္ပါေတာ့တယ္။
ဒါကို တုန္႔ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ ယူဂိုဆလားဗီးယား ႏိုင္ငံေတာ္ ဖဒရယ္တပ္ေတြက ဇြန္လ (၂၇) ရက္ေန႔မွာ Ljubljana ကို ၀င္ပါတယ္။ ဖဒရယ္စစ္တပ္ေတြက ခ႐ိုေအးရွားကို ၀င္ေရာက္ၿပီး ေဘာ့စနီးယား- ဟာဇီဂိုးဗီးနားအထိ ေရာက္လာပါ တယ္။ အီးစီကလဲ ဒီအေျခအေနေတြ အေပၚမွာ ခ်က္ခ်င္းတုန္႔ျပန္ပါတယ္။ အီးစီဘက္ကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ယူဂိုစလားဗီး ယား ႏိုင္ငံေတာ္ၿပိဳကြဲတာက ပထမ ဦးစားေပးအခ်က္ မဟုတ္ပါဘူး။ ၿပိဳကြဲမႈက ယူဂိုဆလားဗီးယား နယ္နိမိတ္ကို ေက်ာ္ လြန္ၿပီး တျခားနယ္ေျမေတြထဲ မျပန္႔ပြားလာေရးက အဓိက ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အီးစီအေနနဲ႔က ဒီကိစၥကို ကနဦး ဦးစားေပးရပါတယ္။ ဒီကိစၥၿပီးမွ သံတမန္နည္းလမ္းမ်ားသံုးၿပီး အေျဖရွာဖို႔ အီးစီက တြန္းအားေပး ေျပာၾကားပါတယ္။
လူဇင္းဘတ္၊ အီတလီ၊ နယ္သာလန္ ႏိုင္ငံမ်ားက သမၼတေဟာင္း၊ သမၼတသစ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးမ်ားနဲ႔ ေကာ္မရွင္ တာ၀န္ခံမ်ားပါ၀င္တဲ့ Troika ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ရွာေဖြေရး အလည္အပတ္သြားေရာက္မႈ (fact-finding visit) နည္း လမ္း စတင္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ Troika က ယူဂိုဆလပ္ လူထုတပ္မေတာ္ (ေဂ်အင္ေအ) အေနနဲ႔ ခြဲထြက္သြားတဲ့ နယ္ေျမေတြကေန မထြက္ခြာရင္ အီးစီက ပံ့ပိုးကူညီေနမႈေတြအားလံုးကို ရပ္တန္႔မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးေၾက ညာမႈေတြကိုလဲ သံုးလ ရပ္ဆိုင္းထားရမယ္လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။ စီအက္စ္စီအီး (Conference on security and co-operation in Europe) ရဲ႕ အေရးေပၚ အၾကံေပး လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါတယ္။ ဒီလို သံခင္းတမန္ခင္းေလးေတြေၾကာင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈ ရပ္တန္႔ေရး အစီအစဥ္ေတြ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကာခင္ပဲ ျပန္ပ်က္သြားပါတယ္။
ဇူလိုင္လထဲေရာက္ေတာ့ Troika ထဲက ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးေတြလဲ သူတို႔ရဲ႕ သံတမန္နည္းလမ္းနဲ႔ ေျဖရွင္းမႈ မေအာင္ ျမင္ဘူးဆိုတာ သိျမင္လာၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဇူလိုင္လ (၅) ရက္ေန႔မွာ ယူဂိုဆလားဗီးယားေရာ၊ ခြဲထြက္ေဒသေတြ ကိုပါ စစ္လက္နက္နဲ႔ စစ္သံုးပစၥည္းေတြ တင္ပို႔ ေရာင္းခ်တာကို ကန္႔ကြက္လိုက္ၾကပါတယ္။ ဇူလိုင္လ (၇) ရက္ေန႔မွာ Troika’s Brioni Agreement ထြက္လာေတာ့ တစံုတရာအက်ဳိးမ်ား ထူးလာေလမလားလို႔ လူအမ်ားက ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾက ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ဒီသေဘာတူညီခ်က္က စလိုဗီးနီးယားနဲ႔ပဲ အဓိက သက္ဆိုင္တာျဖစ္ၿပီး၊ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေရး မစ္ရွင္ ဖြဲ႔ဖို႔လိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္လာပါတယ္။
အီးစီမွာကလဲ တရား၀င္စစ္တပ္နဲ႔ လံုျခံဳေရး ဖြဲ႔စည္းပံု (security structures) မရွိေသးပါဘူး။ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးရမယ့္ Maastricht Summit ကလဲ ဒီဇင္ဘာမွ စမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က ျပႆနာ အရပ္ရပ္ဟာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံ အတြင္းမွာ ျဖစ္ပြားေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သံတမန္ နည္းလမ္း မဟုတ္တဲ့ တျခား ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္မႈေတြ ျပဳလုပ္မယ္ ဆိုရင္လဲ ျပည္တြင္း အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာနဲ႔ တရား ဥေပေဒကို ဖယ္ရွားပစ္ရာ ေရာက္တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာ ဥေပေဒက ခြင့္ျပဳထားျခင္း မရွိပါဘူး။
ေနာက္ဆံုး စလိုဗီးနီးယားမွာ အႀကီးအက်ယ္ စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနခ်ိန္အထိ အီးစီကေတာ့ ယူဂိုစလားဗီးယားႏိုင္ငံ မၿပိဳကြဲ ေရးကိုပဲ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ ဒီလို ေတာင္းဆိုလို႔ မၿပိဳကြဲေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ ဖယ္ဒရယ္ စစ္တပ္ကို ေထာက္ခံ အားေပးလား ဆိုေတာ့လဲ အားမေပးျပန္ပါဘူး။ အီးစီအေနနဲ႔ ၾကား၀င္ေစ့စပ္ေျဖရွင္းေပးမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းၾကဖို႔ပဲ ဆိုပါတယ္။ Brioni အစည္းအေ၀း အၿပီးမွ အီးစီ ဥကၠ႒ Jacques Poo က သံတမန္နည္းလမ္းမ်ား ေအာင္ျမင္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ The hour of Europe လို႔ တင္စားခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လဲ မၾကာခင္မွာလဲ Brioni Accords ႀကီးက ၿပိဳလဲခဲ့တာ ျဖစ္ေလေတာ့ ဒီအေပၚမွာ အေျခခံထားခဲ့တဲ့ ေစ့စပ္ ေဆြးေႏြးေရး၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ဆိုတာေတြကလဲ အိပ္မက္ ပမာပါပဲ။ ဒီ Brioni Accords ကလဲ စလိုဗီးနီးယားအ ေရးပဲ အာရံုစိုက္ထားခဲ့တာေၾကာင့္ ခ႐ိုေအးရွား အေရးကို ေျဖရွင္းဖို႔အတြက္က်ေတာ့ အသံုးမ၀င္လွပါဘူး။ တပူေပၚႏွစ္ ပူ ထပ္ဆင့္လာတာကေတာ့ ေဘာ့စနီးယားနဲ႔ မက္စီဒိုးနီးယား တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံေတြကလဲ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကို ေတာင္းဆိုလာၾကျပန္ပါတယ္။
(၁၉၉၁) ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၇) ရက္ေန႔မွာ လန္ဒန္မွာ WEU (Western European Union) အစည္းအေ၀းလုပ္ပါတယ္။ ဒီအစည္းအေ၀းမွာ ျပင္သစ္က ဦးေဆာင္ၿပီး ဆာဗ့္နဲ႔ခ႐ိုအက္ေတြၾကားက ျပႆနာကို စစ္အင္အားသံုး ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ ေျဖရွင္းျခင္း (military intervention) ျပဳလုပ္ဖို႔ အဆိုတင္သြင္းပါတယ္။
ဒီအဆိုကို ဘယ္လဂ်ီယန္နဲ႔ အီတလီက ေထာက္ခံခဲ့ၿပီး၊ ဒိန္းမတ္နဲ႔ ေပၚတူဂီကေတာ့ တက္တက္ႂကြႂကြ ေထာက္ခံျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ ၿဗိတိန္ကေတာ့ လိုအပ္မယ့္ စစ္အင္အားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အနည္းငယ္ စိုးရိမ္ေနခဲ့ပါတယ္။ လူမ်ဳိးေရး၊ ႏိုင္ငံ ခြဲထြက္ေရး စတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျဗိတိန္ႏိုင္ငံတြင္းမွာတင္ ျပႆနာေတြကလဲ ရွိေနေလေတာ့ ပါ၀င္ပတ္သက္ဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ာမဏီကလဲ ဂ်ာမဏီရဲ႕ အေျခခံဥေပေဒ (Grundgesetz) ဆိုင္ရာ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြနဲ႔ နယ္ေျမ ျပင္ပမွာ စစ္အင္အားသံုးဖို႔အတြက္ လိုအပ္မယ့္ စစ္ေရးရာေတြကို အေၾကာင္းျပခဲ့ပါတယ္။
ဒီေတာ့ အေျခခံအားျဖင့္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ယူဂိုဆလားဗီးယား ၿပိဳကြဲမႈကို တုန္႔ျပန္ေျဖရွင္းမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အီးစီအတြင္း မွာတင္ သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြက အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စက္တင္ဘာ (၁၂) ရက္ေရာက္ေတာ့ ေဖာ့လင္း စစ္ပြဲမွာတုန္းက ႏွဳတ္ထြက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ျဗိတိသွ်ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးေဟာင္း Lord Carrington က ဥကၠ႒ အေနနဲ႔ ဦးေဆာင္ တဲ့ ယူဂိုဆလားဗီးယားေရးရာ ႏိုင္ငံတကာ ကြန္ဖရင့္တခု Hague မွာ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ ဒီကြန္ဖရင့္ ထြက္ေပၚလာ ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ မက္ဆီဒိုနီးယားက ဖယ္ဒေရးရွင္းနဲ႔ အနည္းငယ္သာ ဆက္စပ္မႈရွိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ေဒသ သတ္မွတ္မႈကို လက္ခံမယ္လို႔ အဆိုျပဳခဲ့ပါတယ္။ ခရုိေအးရွားကို ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖယ္ဒရယ္ စစ္တပ္က တိုက္ခိုက္ မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး၊ ယူဂိုဆလားဗီးယားကို ကမၻာ့ကုလသမဂၢက arms embargo ျပဳလုပ္ပါတယ္။
Carrington ရဲ႕ တန္းတူညီမွ်ခြင့္၊ လူမ်ဳိးေရး အခြင့္အေရးမ်ားကို အျပည့္အ၀ ခံစားခြင့္ စတာေတြအေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ယူဂိုဆလားဗီးယားအတြက္ Confederal arrangements ေတြ ျပဳလုပ္ေပးဖုိ႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ဒီစီမံခ်က္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္နယ္နိမိတ္ ယခင္အတိုင္း ရွိေရး ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါတဲ့အတြက္ ျပႆနာ ေျပလည္ျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဆာဗီးယား ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစီမံခ်က္ကို လက္ခံဖို႔ အီးစီက တိုက္တြန္းခဲ့ၿပီး၊ လက္မခံခဲ့ရင္ တျခားပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တဲ့ နယ္ေျမ ေဒသေတြနဲ႔ပဲ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။
ႏို၀င္ဘာ (၈) ရက္ေရာက္ေတာ့ ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖယ္ဒေရးရွင္း တခုလံုးရဲ႕ ဘ႑ာေရး ေထာက္ပံ့မႈေတြကို အီးစီက withdraw လုပ္လိုက္ပါတယ္။ Hague က ခ်မွတ္တဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး အစီအစဥ္ပါ သတ္မွတ္ခ်က္၊ အေျခအေန ေတြကို လက္ခံတဲ့ federal entity ေတြကိုပဲ ျပန္လည္ေထာက္ပံ့မယ္လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေရးယူမႈဟာ ဆားဗီးယားကို ဦးတည္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစီမံခ်က္ကို ဆားဗီးယားက ျငင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ အီးစီဟာ ဘက္လိုက္ေျဖရွင္း ေနမႈေတြ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ေတြ ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖယ္ဒေရးရွင္းနဲ႔ ခြဲထြက္နယ္ေျမထဲမွာ ရွိလာတာေၾကာင့္ ကုလ သမဂၢက ၾကား၀င္ေျဖရွင္းမယ့္ အစီအစဥ္ကို ရွာေဖြလာၾကတယ္။
ဒီအခါမွာ အီးစီလဲ ယူဂိုဆလားဗီးယားအေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ စင္ေပၚမွာ secondary actor ေနရာကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ဒီလို အေျခအေနေတြ ၾကားမွာ ယူအင္မ၀င္လာခင္ စင္ေပၚတက္လာ တာကေတာ့ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ အီးစီက ေခၚဆိုထားတဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ပ်က္ျပယ္သြားမႈေတြ၊ ခ႐ိုေအးရွားနဲ႔ စလိုဗီးနီးယား ေဒသေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာထားမႈကလဲ de facto ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေနေတြမွာ ဂ်ာမဏီရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးကစား ကြက္ စတင္၀င္ေရာက္လာပါတယ္။
(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)
Ref: ေန႔သစ္္
စစ္အာဏာ ခ်ဳိးအထပ္ထပ္ မ်ဳိးျပတ္ေအာင္ ခြာၾကမယ္ ႏႊာၾကမယ္
က်ဳပ္တစ္ေကာင္ အသက္ေခါင္မိုးကပ္လာေတာ့ ဝဋ္နာ၊ ကံနာ၊ သံသရာနာေတြ တိုးလာသဗ်ာ။ ကိေလသာ မကုန္ေသးေတာ့ မေသမခ်င္း ကိေလသာ ႏွိပ္စက္ျခင္းကို ခံရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ ေသခါနီးေလ ပိုဆိုးေလေတာင္ျဖစ္လာေသး။
က်ဳပ္ အထူးေျပာခ်င္တဲ့ ကိေလသာက ေတြးေတာ ယံုမွားျခင္း (ဝိစိကိစာ ၦကိေလသာ) ဗ်။ ကိေလသာစက္ သံုးေထာက္ဝက္ ဆိုတဲ့ ၁၅၀၀ ကိေလသာလည္း ပါမွာေပါ့။
က်ဳပ္ ေသတြင္းေသဝေရာက္လာေလ ေတြးေတာ ယံုမွားျခင္းေတြ မ်ားလာေလ ျဖစ္ေနသဗ်ာ။ ရတနာ သံုးပါး အေပၚမွာ ဒြိဟ သံသယျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အာဏာရွင္ေတြ၊ အာဏာရူးေတြ၊ အာဏာမူးေတြရဲ႕ လူ႔ငရဲ အၾကြပ္ေၾကာ္ ဒယ္အိုးေတြ အေပၚမွာ ေတြးေတာ ယံုမွားျခင္း ျဖစ္ေနမိတာကို ေျပာတာပါ။ ဒယ္အိုးေတြ ခ်ိဳးခြာလို႔ ရမလား။ မရဘူးလား။ ခြာမလား။ မခြာဘူးလား။
ေညွာ္န႔ံဆိုးကလည္း ခါးသိုးေနတာပါကလား။ အဝီစိ ငရဲအိုးၾကီးက ခ်ိဳးကပ္တဲ့ ေညွာ္နံ႔လားဟဲ့။ လူေတြေၾကာ္တဲ့၊ ေလွာ္တဲ့ လူ႔ငရဲအိုးၾကီးက ခ်ိဳးကပ္တဲ့ ေညွာ္နံ႔လားဟဲ့။ အာဏာရွင္ စစ္သူရဲေတြရဲ႕ တရွဲရွဲ ဆီပူထိုး ခ်ိဳးကပ္တဲ့ေညွာ္နဲ႔ ဆိုးလားဟဲ့။
မျဖစ္ေခ်ဘူးကြယ္ရို႕။ ငရဲအိုးေတြ ခ်ိဳးမကပ္ေအာင္ေတာ့ ခြာၾကမွ ေတာ္မယ္ကြယ္။ ငါကိုယ္တုိင္ အဲ့ဒီငရဲအိုး တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးထဲ ဆင္းရဦးမွာလားေတာင္ မသိတာ။ ဆီပူအုိးဆိုတာ ခ်ိဳးရွိရင္ေနာက္ထည့္ ပစၥည္း ခ်ိဳးၾကီးကပ္ဖို႔ နီးသဟဲ့။
ငါ ဆီပူေလာင္ျပန္ဦးမွာလား။ ခ်ိဳးၾကြပ္ကပ္ ျပန္ဦးမွာလား။
ဒီလိုပဲေပါ့ဗ်ာ။ ေတြးေတာယံုမွားျခင္းေတြ က်ဳပ္ကို ညွဥ္းဆဲေနသဗ်။ ေအးေအးသတၱဝါေတြ ဆင္းရဲကင္းၾကပါေစ။ အပူကင္းၾကပါေစ။ ငရဲအိုးေတြ ခ်ိဳးမကပ္ၾကပါေစနဲ႔။ အမွ် အမွ် အမွ်။
ငရဲအိုးေတြကိစၥ ေျပာမယ့္သာေျပာရတာ။ က်ဳပ္တို႔၊ ခင္ဗ်ားတို႔ေခတ္မွာ စစ္အာဏာရွင္ ငရဲအိုးေတြ အမ်ိဳးအမ်ိဳး ေပၚခဲ့တာဆိုေတာ့ ရိုးေနတဲ့ ကိစၥပဲေပါ့ေလ။
အခု သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရခမ်ာလည္း အဲဒီငရဲ ဆီပူအိုးေတြကို ခ်ိဳးခြာရမယ့္ တာဝန္ၾကီး ပိေနရွာတယ္။ သနားစရာပဲဗ်ာ။ သမၼတၾကီးလည္းေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ဗ်ာ။ စစ္အာဏာရွင္ေတြေၾကာ္ခဲ့၊ ေလွာ္ခဲ့ၾကတာဗ်။ အဲဒီတုန္းက ဗိုလ္သိန္းစိန္ တစ္ေယာက္ မွဴးၾကီး-ခ်ဳပ္ၾကီး ဗိုလ္ရာဝင္ျပီလား။ ေရွ႕တန္းေရာက္ေနျပီလား၊ မသိပါဘူးဗ်ာ။ အဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြ လက္စြမ္းျပခဲ့ၾကတဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြ၊ ပိတ္ဆို႔မႈေတြ၊ ဟန္႔တားမႈေတြက နည္းမွတ္လို႔။ အဲဒါေတြရဲ႕ သေကၤတ ျပယုဂ္ျဖစ္တဲ့ မတရားဥပေဒေတြ၊ အမိန္႔ေၾကညာခ်က္ေတြ၊ စည္းကမ္းနည္းလမ္းေတြ၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြ ဆိုတာကလည္း မ်ားမွမ်ား။ တစ္ျပည္လံုး ပလူပ်ံေနတာေလ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္အတြင္း လူငယ္ေက်ာင္းသား၊ ရဟန္းရွင္လူ အမ်ားကို ေထာင္ငရဲအိုးေတြမွာ ေၾကာ္ခဲ့၊ ေလွာ္ခဲ့သဗ်။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး စခန္းေတြမွာလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း။ အဓမၼ အလုပ္စခန္းေတြမွာလည္း အလားတူစြာေပါ့။ မီးျပင္းတိုက္၊ ဆီပူထိုး၊ ခ်ိဳးကပ္ေအာင္ ေၾကာ္သေပါ့ေလ။ အဲဒီမီးျပင္းေတြ၊ အဲဒီဆီပူေတြဆိုတာက ေျပာခဲ့တဲ့ မတရား ဥပေဒေတြ၊ အမိန္႔ေၾကညာခ်က္ေတြ၊ စည္းကမ္း နည္းလမ္းေတြ၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြပဲေပါ့ဗ်ာ။
တကယ္တမ္းေျပာမယ္ဆိုရင္ အာဏာရွင္ေခတ္ဆိုးရဲ႕ ခ်ိဳးေတြက က်ဳပ္တို႔ တစ္မ်ိဳးလံုးကို ကပ္ေနတာဗ်။ အဲဒါေတြကို က်ဳပ္တို႔ တစ္မ်ိဳးလံုးပဲ ကုန္းရုန္းတြန္းတိုက္ မိုက္မိုက္ကန္းကန္း ခြာၾကရမွာဗ်။ ျခစ္ၾကရမွာဗ်။ ခၽြတ္ၾကရမွာဗ်။ ပြတ္ၾကရမွာဗ်။ ဖဲ့ၾကရမွာဗ်။
ဒီေန႔ က်ဳပ္တို႔ လူ႔ေဘာင္္အဖြဲ႕အစည္းမွာ ခါးခါးသီးသီး ေတြ႔ၾကံဳ ခံစားေနၾကရတဲ့ ရခိုင္ျပႆနာ၊ ကခ်င္စစ္ပြဲ၊ လက္ပံေတာင္း သယံဇာတိက်ိန္စာ၊ လယ္ေျမ အဓမၼသိမ္း၊ စက္မႈကၽြန္ခိုင္း၊ ပညာေရး ဦးေႏွာက္ေခ်ာင္၊ က်မ္းမာေရး လူညြန္႔တံုး၊ အလုပ္သမား - လယ္သမား - လက္လုပ္လက္စား ဘဝပ်က္၊ အရာရွိ-အရာခံ ဝန္ထမ္းလုပ္သား အက်င့္ပ်က္၊ ျပည္သူတိုင္းရင္း ဆင္းရဲတြင္းနက္၊ စာနယ္ဇင္း အလင္းမေဆာင္ႏိုင္၊ လႊတ္ေတာ္ထဲက မေရြးအမတ္ အသံ၊ အာဏာကပ္ပါး ခရိုနီတို႔ရဲ႕ေျခလွမ္း၊ အားလံုးေပါ့ေလ။ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ဆိုးရဲ႕ခ်ိဳးေတြဗ်။ ခြာၾကေဟ့၊ ခြာၾက။
အဲ..... အဲ..... အညစ္ဆံုး၊ အေမွာင္ဆံုး တဒယ္အိုးလံုးကို မီးေသြးတံုးၾကီးလို စြဲကပ္ေနတဲ့ ၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒ ဆိုတဲ့ ခ်ဳိးၾကီးကိုလည္း ခြာၾက ရဦးမယ္ဗ်။
သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရလည္းလက္ပိုက္ၾကည့္မေနရွာပါဘူး။ ေရႊသမင္ ဘယ္ကထြက္ မင္းၾကီးတာကထြက္ စရိုက္ မက်င့္မိေလေအာင္ အလိုက္သင့္ကေလး စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုး ခ်ိဳးေတြႏႊာ၊ အုိးေတြ ခြာေပးေနတယ္ဗ်ာ။ ၁၉၈၈ ကတည္းက ထုတ္ခဲ့တဲ့ အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရရဲ႕ အမိန္႔ေၾကာ္ၿငာစာ ၂/၈၈ ကို ႏွစ္အစိတ္ျပည့္လု တဲတဲေလးမွာ ရုပ္သိမ္းလိုက္တာၾကည့္။
ေကာင္းတယ္။ ေကာင္းခ်ီးေပးၾကပါ။ သရီးခ်ီးယား ဟစ္ဟစ္ဟူးေရးလို႔ ဘိုလိုေအာ္ခ်င္ ေအာ္ၾကပါ။
သမၼတၾကီးဟာ ႏွလံုးသမားဗ်။ ဟိုႏွစ္လံုးသမား ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ႏွလံုးေရာဂါ သမားလို႔ေျပာတာပါ။ ႏွလံုးသမား ဆိုတာ စိတ္မခ်ရဘူး။ အဲဒီေရာဂါမ်ိဳးက တစ္ေန႔ေရႊ၊ တစ္ေန႔ေငြဗ်။ တစ္ေန႔ေန၊ တစ္ေန႔ အဲ ..... အဲ .... သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ ဆိုတာမ်ိဳးဗ်။
က်ဳပ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေခတ္စားခဲ့တဲ့ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ကို အာျဖဲ ဟစ္လိုက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာတယ္ဗ်ာ။ က်ဳပ္ သူငယ္ျပန္တာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ သူငယ္ေပ်ာ္တယ္ ဆုိခ်င္ဆိုပါ။
ကိုင္း .... ကိုင္း ... က်ဳပ္နဲ႔အတူ အတင္းအာျဖဲ သီခ်င္းကဗ်ာ ဟဲၾကစို႔။
“နည္းတယ္ မ်ားတယ္ သေဘာမွာ မထားလို႔ရယ္ ႏွလံုးသမားကို တအားကူမယ္ စစ္အာဏာ ခ်ိဳးအထပ္ထပ္ မ်ိဳးျပတ္ေအာင္ ခြာၾကဟယ္ ႏႊာၾကမယ္ .... ” ကိုင္း ..... ငရဲျပည္ကို၊ ငရဲကၽြတ္တို႔၊ ငရဲလူထြက္တို႔ ....။
..... သမၼတ ေထာက္ခံကဗ်ာေတးကို က်က်နန ေနာက္တစ္ျပန္ လွ်ာေသြးလိုက္ၾကပါဦး။ ဝမ္း .... တူး ... သရီး ...
“ နည္းတယ္ မ်ားတယ္ သေဘာမွာ မထားလို႔ရယ္ .... .... .... စစ္အာဏာ ခ်ိဳးအထပ္ထပ္ မ်ိဳးျပတ္ေအာင္ ခြာၾကဟယ္ ႏႊာၾကမယ္”။ ။
Wednesday, May 8, 2013
ေျမၾကီးကိစၥ ေမ့ေလွ်ာ့ ေပါ့ဆ မလုပ္ၾကနဲ႔
ဒီကေန႕ က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာ အင္မတန္ေလးလံဝန္ပိတဲ့ ကိစၥၾကီးတရပ္ ရွိေနတယ္ဗ်ာ။ ႏွလံုးသားမွာ ေက်ာက္တံုးတြဲ ဆြဲထားသလိုပဲလို႕ေတာင္ ေျပာရမလား မသိဘူး။
ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က ဒီလိႈင္းစာေစာင္ရဲ႕ အာေဘာ္ခန္းမွာ "ေျမၾကီးကိစၥ" ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ က်ဳပ္ေျပာခ်င္တဲ့ကိစၥကို မီးေမာင္းထိုးျပလိုက္သလိုပဲဗ်ာ။ က်ဳပ္ေျပာခ်င္တဲ့ကိစၥေတြက ေပါင္းလန္ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ မ်ားျပားဆူေဝေနတယ္။ ဘယ္ကိစၥကို ဘာက ကိုင္ေျပာရမွန္း မသိတတ္ေအာင္ ျဖစ္ေနရတယ္။ ဒီလိႈင္းက အဲဒါေတြအားလံုးကို ေျမၾကီးကိစၥလို႕ တံဆိပ္ကပ္လိုက္တယ္ဗ်ိဳ႕။
ဟုတ္လိုက္တာဗ်ာ။ က်ဳပ္ေျပာခ်င္ေနတာကလည္း တစ္ျပည္လံုးရဲ႕ေျမေတြ ယာေတြရဲ႕ကိစၥ၊ ေျမေတြ ယာေတြေပၚမွာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနၾကတဲ့ လယ္သမား ယာသမား၊ ေျမလုပ္သားေတြရဲ႕ ကိစၥ၊ အဲဒီလုပ္သားထုၾကီးရဲ႕ ေငြေၾကး အရင္းအႏွီး မျပည့္စံုမႈကိစၥ၊ ေၾကြးျမီကိစၥ၊ ေခ်းေငြကိစၥ၊ စိုက္ထုတ္ရင္းႏွီး သံုးစြဲေနရတဲ့ ပစၥည္းကိရိယာ၊ ဓါတ္ေျမၾသဇာ၊ ပိုးသတ္ေဆး စရိတ္ေငြေၾကးေတြရဲ႕ ကိစၥ၊ လယ္ယာထြက္ကုန္သီးႏွံ ေစ်းႏႈန္းေတြရဲ႕ ကိစၥ။ အို . . . ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာသံုးေထာင္ပါပဲဗ်ာ။ စားရင္းတို႕ရင္ အပင္းဆို႕သလို ေမာ ေမာ ေမာ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္းပဲေပါ့။
ဒီအထဲ စစ္တပ္တို႕၊ အစုိးရဌာနတို႕ ခရုိနီ၊ ခရိုျပာ၊ ခရိုဝါ၊ ခရိုစိမ္းဆိုတဲ့ အာဏာကပ္ပါးတို႕က မေတာ္မတရား နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ သိမ္းယူအပိုင္စီးထားတဲ့ ေျမယာဧက သိန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ကိစၥကလည္းပါေသး။ သီးႏွံစိုက္ လယ္ယာေျမေတြေပၚမွာ စက္ရံု အလုပ္ရံု၊ အိုးေျမ အိမ္ေျမ၊ တပ္ေျမ စခန္းေျမ၊ သတၱဳတူး ေက်ာ္ေဖာ္စတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ဖို႕ ေျပာမျပႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မတရားၾကီး သိမ္းထားတဲ့ေျမေတြက အမ်ားၾကီး အားၾကီးရွိေသးသဗ်။ အဲဂလို သိမ္းထားတဲ့ ေျမေတြ၊ ယာေတြထဲမွာ တိုင္းရင္းသား ေဒသေတြက လယ္ယာေျမစိုက္ခင္းေတြကလည္း ဧရာမ အမ်ားၾကီး ပါဝင္ေနေသးတယ္လို႕ ဆိုသဗ်။
ထားပါေတာ့ဗ်ာ။ အဲဒီေျမၾကီး ကိစၥၾကီးေတြက ဒီေန႕ ပူေလာင္ဆူပြတ္ ဂယက္ထလာေနျပီဗ်။
လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီစီမံကိန္းဆိုတာ အားလံုးသိၾကပါရဲ႕။ မီးခဲကိစၥၾကီးေလဗ်ာ။ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မံုရြာနယ္ထဲက ေျမၾကီးကိစၥဗ်။ တရုတ္တရက္ေတြ၊ ဗရုတ္ဗရက္လုပ္ေနတဲ့ အရႈပ္အယွက္ေတြလို႕ သာမန္ကာလွ်ံကာ မထင္လိုက္နဲ႕ဗ်။ အဲဒါလည္း ေျမၾကီးကိစၥပဲဗ်။ သယံဇာတ တူးတယ္ဆိုတာ ေျမၾကီးကိစၥပဲေပါ့ဗ်ာ။
အဲ . . . အဲ။ ေျပာရဦးမယ္။ က်ဳပ္ရင္ေလးေနတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥက အဲဒီ ေျမၾကီးကိစၥပဲဗ်။ ေျမၾကီးေပၚမွာ လူေတြေနတယ္။ က်ဳပ္တို႕လို ေက်ာမြဲတိုင္းျပည္အဖို႕က ေျမၾကီးေပၚမွာပဲ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကရသေပါ့ဗ်ာ။ အဲဂလို လူေတြ မွီတင္းေနထိုင္ရာ ေျမၾကီး။ လူေတြ တူးဆြအသက္ေမြးရာ ေျမၾကီး။ အဲဒီေျမၾကီးေတြဟာ ျပႆနာေတြ ေပါက္ဖြားရာ၊ ပဋိပကၡေတြ ေပါက္ကြဲရာ အရင္းခံ ဘူမိနက္သန္ေတြ ျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ တစ္ျပည္လံုး၊ တစ္မ်ိဳးလံုး အခက္ၾကံဳ လာႏိုင္ျပီလို႕ ဆိုရေပမွာေပါ့ဗ်ာ။
ကမာၻ႕သမိုင္းကို ျပန္ေမွ်ာ္ၾကည့္မလား။ လတ္တေလာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ သတင္းေတြ ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မလား။ တိုင္းေရးျပည္ရာ ျပႆနာေတြဟာ ေျမၾကီးကေန မီးစြဲေတာက္ေလာင္လာတာဗ်။ ဘယ္ေလာက္ အႏၱရာယ္ၾကီးႏိုင္တယ္ဆိုတာ အလြယ္နဲ႕ သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။
ဒီေန႕ က်ဳပ္တို႕တိုင္းျပည္မွာလည္း ေျမၾကီးေတြ ပူေလာင္ ျမိဳက္ကြ်မ္းစျပဳေနျပီလို႕ ဆိုရမယ္ဗ်။
လက္ပံေတာင္းလို သယံဇာတတူးေဖာ္ေရးကိစၥဟာ ေျမယာျပႆနာ ျဖစ္လာေနတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ အနီးအနား ဝန္းက်င္တစ္ဝိုက္က ျမိဳ႕ျပနယ္ေျမ တိုးခ်ဲ႕ေရးကိစၥဟာ ေျမယာျပႆနာ ျဖစ္လာေနတယ္။ ျပည္နယ္ေဒသေတြမွာ စြမ္းအင္ထုတ္လုပ္မႈကိစၥေတြဟာ ေျမယာျပႆနာျဖစ္လာေနတယ္။
ဒီလို ေျမၾကီးကေန မီးေတာက္လာတဲ့ ကိစၥေတြဟာ မထိန္းသိမ္းၾက၊ မေျဖရွင္းၾကရင္ ၾကာေလေလာင္ေလ၊ လူ႕ေဘာင္မီးစြဲေလ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဗ်ိဳ႕။
၂၀ ရာစုအတြင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ေျမကိစၥေတြက သမိုင္းသက္ေသခံေနတယ္။ ၁၉၂၀ ျပည့္ ကာလမ်ားအတြင္း ေျမၾကီးျပႆနာဟာ ဆရာစံေတာင္သူလယ္သမားသူပုန္ၾကီးကို ေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္ လယ္သမားေတြ လယ္မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ေျမၾကီးျပႆနာက ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရး လူထုအေရးေတာ္ပံုၾကီးကို ဖန္တီးခဲ့တယ္။
အစုိးရအဖြဲ႕ဝင္ေတြ၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ စတဲ့ တိုင္းေရးျပည္ေရးတာဝန္ရွိသူေတြဟာ ဒီႏွစ္ဆန္းပိုင္းေလာက္ကစျပီး ေျမၾကီးကိစၥ ေျဖရွင္းေရးေလသံေတြ ပစ္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္လို ျပႆနာထုထည္ပမာဏေတြကို စမ္းသပ္ရွာေဖြေတြ႕ရွိေလသလဲေတာ့ မေျပာတတ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေျမၾကီးျပႆနာေတြက တက္ျပီးတက္ရင္း ေခါင္ညြန္႕ကို နင္းေနၾကျပီ။
က်ဳပ္တို႕ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ဗ်ာ။ စာရင္းအင္းေတြ၊ ကိန္းဂဏန္းေတြ၊ စီမံလ်ာထားခ်က္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သေဘာကိုေျပာခ်င္တာပါ။ သဘာဝကို ျပခ်င္တာပါ။
ေျမၾကီးဆိုတာ လႈပ္တတ္သဗ်။ မႏွစ္က စစ္ကိုင္းတိုင္းမွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ ေျမငလ်င္ၾကီး မွတ္မိရဲ႕မဟုတ္လား။
ေျမၾကီးဆိုတာ ျပိဳတတ္သဗ်။ တေလာက တရုတ္ျပည္ဘက္မွာ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ေျမျပိဳမႈၾကီးေတြ ျမင္မိမွာေပါ့။ ပ်က္လိုက္တဲ့အိမ္ေတြ၊ ေသလုိက္တဲ့လူေတြ။ နည္းမွတ္လို႕။
ေျမၾကီးဆိုတာ မ်ိဳတတ္သဗ်။ ဘုရားလက္ထက္ ေဒဝဒတ္ ေျမမ်ိဳခန္းလို ျဖစ္ရပ္ကအစ ဒီေန႕ေခတ္ကမာၻနဲ႕ အဝန္း ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထစရာ ၾကားေနၾကရတဲ့ အိမ္ေတြ၊ လူေတြ ေျမၾကီးထဲ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ ေျမမ်ိဳမႈေတြအထိေပါ့ေလ။
ဒါ့ေၾကာင့္ က်ဳပ္ အသည္းေၾကာင္ေၾကာင္ ေယာင္ကန္းကန္းဟစ္လိုက္ခ်င္တာကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ
ေျမၾကီးေတြ လႈပ္ခါနီးျပီဗ်ိဳ႕။
ေျမၾကီးေတြ ျပိဳခါနီးျပီဗ်ိဳ႕။
ေျမၾကီးေတြ မ်ိဳခါနီးျပီဗ်ိဳ႕။ ။
Tuesday, May 7, 2013
စစ္ကိုင္းတိုင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ ေရႊျဖဴ
လင္းသန္႔
May 4, 2013
စစ္ကိုင္းတုိင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က သူ႔နယ္ေျမအတြင္းမွာ ေရနံရွာေဖြေရး အေၾကာင္းျပၿပီး ေရႊျဖဴတူးေဖာ္ေရး လွ်ိဳ႕၀ွက္ စီမံခ်က္ လုပ္ကိုင္ ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ လူသူ အသိနည္းပါးတဲ့ သတင္းတခု ထြက္ေပၚ လာပါတယ္။
ဒီ လုပ္ငန္းကို ႏုိင္ငံေတာ္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရွိဘဲ သူ႔သေဘာနဲ႔သူ လုပ္တာဆိုတဲ့ အခ်က္ေၾကာင့္ လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀း မွာ တင္ျပ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ရွိတယ္လုိ႔လည္း လႊတ္ေတာ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ၾကားရပါတယ္။
စစ္ကုိင္းတုိင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသာေအး တေယာက္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီတခုနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ေရႊျဖဴတူးေဖာ္ေရး စီမံခ်က္ အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ ဟုတ္၊ မဟုတ္ တင္ျပႏုိင္ဖုိ႔ စစ္ကိုင္းတုိင္း အမတ္ ေဒါက္တာ ျမင့္ႏုိင္ကလည္း အခ်က္အလက္ေတြ စုေဆာင္း ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
“လႊတ္ေတာ္မွာ ေမးခြန္းေမးဖုိ႔ ကိစၥက အခု ေရဦးမွာ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းေနတုန္း ရွိေသးတယ္။ အခ်က္အလက္ ျပည့္စံု ရင္ေတာ့ လက္မွတ္ထုိးၿပီး တင္မွာပါ”လုိ႔ စစ္ကိုင္းတိုင္း အမွတ္ ၃ နယ္ေျမက အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ အမတ္ ေဒါက္တာ ျမင့္ႏိုင္ က ဧရာ၀တီကို ေျပာျပပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က အဲဒီ တ႐ုတ္ ေရနံကုမၸဏီက ကားႀကီးေတြနဲဲ႔ ေရနံရွာေဖြေရး လုပ္ရင္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္း ပိုင္းေလာက္မွာေတာ့ ေရႊျဖဴေတြ ေတြ႔ခဲ့တယ္လို႔ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚခဲ့တယ္၊ ကြန္တိန္နာ ကားႀကီးေတြ နဲ႔ တ႐ုတ္ ႏုိင္ငံ ဘက္ကုိ သယ္ထုတ္သြားတယ္ လို႔ ေဒသခံ တဦးကလည္း ေျပာပါတယ္။
“သစ္ရာအုိင့္ရြာနဲ႔ ၂ မုိင္ေလာက္ ေ၀းတဲ့ေနရာမွာ အစကေတာ့ သူတုိ႔က ေရနံရွာတယ္ဆုိၿပီး ကြန္တိန္နာကားေတြနဲ႔ တရက္ ၁၅ စီး အစီး၂၀ ေလာက္ သြားေနၾကတာ။ ေနာက္မွ ေရႊျဖဴထြက္လုိ႔ ဆုိၿပီး အသံထြက္လာတယ္”လို႔လည္း သူက ဆုိပါတယ္။
ေရႊျဖဴထြက္တယ္ဆုိတဲ့ ေနရာကေတာ့ စစ္ကိုင္းတုိင္း ေရဦးၿမိဳ႕နယ္ ေညာင္လယ္ ေက်းရြာအုပ္စု သစ္ရာအုိင့္ ရြာရဲ႕ အေနာက္ ေတာင္ဘက္ ၂ မုိင္ေလာက္ အကြာမွာျဖစ္ၿပီးေတာ့ အေဆာက္အအုံ ႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ စီမံကိန္းတခုလို လုပ္ခဲ့တာလုိ႔လည္း သူက ဆက္ေျပာပါေသးတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေရႊျဖဴတူးတဲ့ လုပ္ငန္းဟာ ၁ လ ေလာက္အၾကာမွာပဲ လက္စ လက္န မက်န္ေအာင္ ေရႊျဖဴ လုပ္ကြက္တြင္းေတြကို ပိတ္ပင္ၿပီး အဆံုးသတ္သြားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ေဒါက္တာ ျမင့္ႏုိင္က“အဲဒီမွာက ေရႊျဖဴေတြ႔ သလိုလုိ၊ ေနာက္ အဲဒီမွာ အေဆာက္အအုံေတြလည္း ႀကီးႀကီးမားမားေတြ ေဆာက္ ထားၿပီးေတာ့ ေသခ်ာ လုပ္ထားတာ။ ေနာက္ၿပီး ေျမေတြ ျပန္ဖုိ႔ၿပီးေတာ့ အားလံုး အစအန ေဖ်ာက္သြားတာ”လို႔ ဧရာ၀တီကို ေျပာ ပါတယ္။
အခုလို လုပ္ငန္းစီမံကိန္းႀကီးတခု လုပ္ခဲ့ၿပီး အစအနေတြ ေဖ်ာက္သြားတယ္ဆုိေတာ့ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ကမသိဘဲ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား အတြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ပိုၿပီး ေပၚလြင္တယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာၾကပါတယ္။
ဒီလို ေရႊျဖဴတူးေဖာ္ေရး လုပ္ကြက္မွာ တြင္းေတြကို လွိ်ဳ႕၀ွက္လုပ္ထားၿပီး လံုၿခံဳေရး အေစာင့္ အက်ပ္ေတြ ခ်ထားခဲ့ၿပီးမွ ေနာက္ ပိုင္း တိတ္တဆိတ္ လုပ္ငန္း ရပ္ဆုိင္း သြားခဲ့တာပါတဲ့။
“သူတို႔ လုပ္ကြက္နားကို မ၀င္ရဘူးတဲ့၊ အေစာင့္ေတြ ခ်ထားတာ၊ ရဲ အေစာင့္ခ်ထားတာ၊ ေဒသခံေတြကိုလည္း အလုပ္ေတြ ဘာေတြ မေပးဘူး။ တြင္းေတြကို လာပိတ္ေတာ့လည္း သူ(ဦးသာေအး) ကုိယ္တုိင္ လာပိတ္သြားတယ္”လို႔ ေရဦးၿမိဳ႕ခံ တဦးက ဆုိပါတယ္။
အဲဒီ စီမံကိန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စီမံကိန္းရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးျပစ္ေတြကို စီမံကိန္း မလုပ္ခင္တုန္းကလည္း လာၿပီး ရွင္းလင္းေျပာျပတာ မရွိသလို၊ အဲဒီ စီမံကိန္းအလုပ္ခြင္မွာ ေဒသခံေတြကို အလုပ္အကုိင္ ခန္႔အပ္တာမ်ိဳးလည္း မရွိဘဲ လွိ်ဳ႕၀ွက္ လုပ္ငန္းႀကီး တခုကို လုပ္သလုိ လုပ္ကိုင္ခဲ့တယ္လုိ႔ ေဒသခံေတြက ေျပာဆုိေနၾကပါတယ္။
ဦးသာေအးဟာ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း တဦးလည္းျဖစ္ၿပီး စစ္ကိုင္းတုိင္းအတြင္းက ေရႊတူးေဖာ္ေရး လုပ္ငန္းလုပ္ကြက္ေတြကုိ သူ နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ တပ္ရင္း၊ တပ္ဖြဲ႔ တခ်ဳိ႕က လုပ္ကိုင္ေနတာေတြလည္း ရွိေနတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက စြပ္စြဲ ေျပာဆိုေနၾကၿပီး အရပ္ထဲမွာ သူ႔ကို “ေရႊ သာေအး”လုိ႔ အမည္ေပးထားတယ္လို႔လည္း ေဒသခံေတြက ေျပာၾကပါတယ္။
“ႏိုင္ငံေတာ္က အဲဒီကိစၥ မသိဘူး ထင္တယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ အဲဒီတုန္းက ၾကားတာေတာ့ ႏို္င္ငံေတာ္က မသိဘူးလို႔ ၾကားရၿပီး အရပ္ သတင္းမွာ သူ (ဦးသာေအး) ျပဳတ္ မလိုလုိေတာင္ ျဖစ္ေသးတယ္”လို႔ ေရဦး ေဒသခံက ဆုိတယ္။
ဒီစီမံကိန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဧရာ၀တီက သတၱဳတြင္း ၀န္ႀကီးဌာနကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းတဲ့အခါ စြမ္းအင္ ၀န္ႀကီးဌာန နဲ႔သာ သက္ဆုိင္တဲ့အတြက္ သက္ဆုိင္ရာ ၀န္ႀကီးဌာနကို ဆက္သြယ္ဖုိ႔ ေျပာလာပါတယ္။
စြမ္းအင္၀န္ႀကီးဌာနကို ဧရာ၀တီက တယ္လီဖုန္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ရာမွာေတာ့ တယ္လီဖုန္းနဲ႔ လက္ခံေျဖၾကားဖုိ႔ ျငင္းဆုိခဲ့ၿပီး တရား၀င္ ေျဖၾကားခ်က္ရလုိရင္ ၀န္ႀကီးဌာနကို ဖက္စ္နဲ႔ ေမးျမန္းဖုိ႔ေျပာလုိ႔ ဧၿပီလ ၂၅ ရက္ေန႔က ဖက္စ္ပို႔ၿပီး ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။
ေမလ ၃ ရက္ေန႔မွာေတာ့ စြမ္းအင္ ၀န္ႀကီးဌာန ေျပာေရးဆုိခြင့္နဲ႔ သတင္းထုတ္ျပန္ေရးအဖြဲ႔က အတြင္းေရးမႉး ဦးေဌးေအာင္ က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္က စစ္ကိုင္တုိင္း အဆုိပါ ေဒသမွာ တ႐ုတ္ကုမၸဏီ(CNOOC) ဟာ ဆိုက္စမစ္ ေရနံရွာေဖြတုိင္းတာျခင္း လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္လို႔ တရား၀င္ အေၾကာင္းျပန္ၾကားလာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေရနံတူးေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္း မရွိပါဘူးလုိ႔ အေၾကာင္းျပန္ၾကားစာမွာ ေဖာ္ျပပါတယ္။
“CNOOC ကုမၸဏီသည္ ျမန္မာ့ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းႏွင့္ အက်ိဳးတူ ပူူးတြဲ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည့္ ကုမၸဏီ ျဖစ္ပါသည္”လို႔ စြမ္းအင္၀န္ႀကီးဌာန ေျပာေရးဆုိခြင့္ႏွင့္ သတင္းထုတ္ျပန္ေရးအဖြဲ႔ရဲ႕စာမွာ ပါရွိ ပါတယ္။
သူတုိ႔အေနနဲ႔ ေဒသခံေတြ ေျပာဆုိ သံသယျဖစ္ေနၾကသလုိ ေရႊ သို႔မဟုတ္ ေရႊျဖဴ ထြက္တယ္ဆုိတာကို တုိင္းတာႏုိင္တာ မရွိဘူးလုိ႔လည္း အေၾကာင္းျပန္စာက ဆုိပါတယ္။
“ေရနံရွာေဖြေရး လုပ္ငန္းမ်ားကိုသာ ဦးတည္ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ ေရႊ(သို႔) ေရႊျဖဴထြက္ရွိမႈကို သိရွိတုိင္းတာ ႏိုင္ျခင္း မရွိပါေၾကာင္း သိသာႏုိင္ပါရန္ အေၾကာင္းျပန္ၾကားအပ္ပါသည္”လို႔ စြမ္းအင္၀န္ႀကီးဌာနက ေျပာဆုိထားတာပါ။
စြမ္းအင္ ၀န္ႀကီးဌာန က စစ္ကိုင္းတိုင္း အတြင္း ေရႊျဖဴ ထြက္ရွိမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သိရွိတုိင္းတာႏိုင္ျခင္း မရိွဘူးဆုိတာ အမွန္ တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ ၀န္ႀကီးဌာနကပဲ သိႏုိင္မွာပါ။ တခု ရွိတာက လက္ရွိ စစ္ကိုင္းတိုင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ဦးသာေအး ျဖစ္ေနတာ ကလည္း စြမ္းအင္ ၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ ဆက္စပ္မႈ ရွိမရွိ စဥ္းစားစရာပါ။
မၾကာေသးခင္ ရက္ပိုင္းကလည္း ဦးသာေအးကို တာ၀န္က အနားေပးလုိက္တယ္ ဆုိတဲ့ သမၼတ႐ံုး စာအတုနဲ႔ အင္တာနက္ ေပၚ ပ်ံ႕ႏွ႔ံခဲ့လုိ႔ မဟုတ္ေၾကာင္း ရွင္းခဲ့ လင္းခဲ့ၾကတာကို သတိထားမိ ပါေသးတယ္။
အရင္ႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၂၉ ရက္ေန႔ နံနက္ေစာေစာပိုင္း လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီစီမံကိန္း ရပ္ဆုိင္းေရး သပိတ္စခန္းမွာ အင္အား သံုးၿဖိဳခြင္းခဲ့တုန္းက သံဃာေတာ္ေတြ မီးေလာင္ဒဏ္ရာေတြ ရခဲ့လုိ႔ ဒီကိစၥ တာ၀န္အရွိဆံုး သူဟာ ဦးသာေအး ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာဆုိေနတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ လက္ပံေတာင္းအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေကာ္မရွင္ ဥကၠဌ လုပ္တဲ့ အစီရင္ခံစာ ေပၚထြက္ လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ခန္႔အပ္ တာ၀န္ေပးထားတဲ့ အဲဒီ လက္ပံေတာင္း အစီရင္ခံစာ အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ေရး ေကာ္မတီ အဖြဲ႔၀င္ တဦးအျဖစ္နဲ႔ ဦးသာေအးဟာ အခုအထိ ေအးေအး လူလူ ရွိေနပုံ ရပါတယ္။ ။
Ref: ဧရာဝတီ
Friday, May 3, 2013
Bla Bla Bla တိုက္႐ိုက္သြားၾကမလား . . .
သန္းထြဋ္ေအာင္
Monday, 29 April 2013
စာေတြေရးရင္ ဘယ္လိုစာမ်ဳိး ေရးရတာ အခက္ဆံုးလဲလို႔ စာေရးသက္ၾကာတဲ့ လူေတြ ေမးၾကတယ္။ အားလံုးက တညီတညြတ္ ေျပာၾကတာက သေရာ္စာ (Satire) တဲ့။ ရိတိတိ၊ ရြဲ႕တဲ့တဲ့၊ ခနဲ႔တဲ့တဲ့၊ ခပ္ေစာင္းေစာင္း၊ ၿပံဳးစိစိ၊ မခ်ိတခ်ိ၊ ဘာတာတာ၊ ခိုးလိုးခုလု၊ စာဖတ္တဲ့သူမ်ား ရသအစံု ဖန္႔တငံ့ငံ့ ခံစားလို႔ရတဲ့စာ။ အဆင့္ျမင့္ေရးတဲ့ သေရာ္စာ တစ္ပုဒ္က ေရးဖို႔ဆိုတာ အခက္ဆံုးပဲ။
ကြၽန္ေတာ္ စာစေရးစကတည္းက သေရာ္စာဆို အရမ္းေရးခ်င္တယ္။ ေရးက်င့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ မေရးတတ္ေတာ့ ေဆာ္တဲ့စာျဖစ္လိုက္၊ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္စာေတြ ျဖစ္လိုက္ ဖတ္ခိုင္းခံရတဲ့ လူေတြကလည္း ရယ္ရမလို၊ ငိုရမလို၊ ေကာင္းသလားေမးရင္ေတာ့ ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္နဲ႔ ဇြတ္ေခါင္းညိတ္ေတာ့တာပဲ။ လူႏိုင္ေတြကိုး။ အဲဒီကတည္းက သေဘာေပါက္လိုက္ၿပီ။ ေကာင္းလိုက္တဲ့ သေရာ္စာ။
(၂)
အခုတေလာ facebook၊ website ေတြ သတင္းေတြထဲမွာ အရမ္းအရမ္း ေလာ္ဘီလုပ္တာ ေခတ္စားေနတယ္။ ဘယ္သူ သမၼတျဖစ္သင့္တယ္။ ဘယ္သူကေတာ့ျဖင့္ သနားပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ အရည္အခ်င္း ဘယ္လိုရွိတာ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္လိုက္ၾက။ ကာယကံရွင္ေတြကေတာ့ မသိဘူး။ ဒီမွာေတာ့ ရန္ပြဲက တၿခိမ့္ၿခိမ့္။ တို႔အေမနဲ႔ ဘာႏႈိင္းစရာ လိုလို႔လဲ...ဘာညာဘာညာ Bla Bla Bla ကိုမ်ား ေျပာလိုက္၊ ဒီဘက္ကလည္း မင္းတို႔အေမက ဘာတိုင္းျပည္ေကာင္းေအာင္ ဘာလုပ္ဖူးလို႔လဲ... Bla Bla Bal ေပါ့။ တို႔အေဖကမွ ေၾကြးေတြေက်သြားေအာင္ လုပ္ႏိုင္တယ္ Bla Bla Bla (ဒီအေၾကြးေတြ ဘယ္လိုေၾကာင့္ တင္တယ္ေတာ့ မေျပာဘူး။ သိေကာ သိရဲ႕လား မသိဘူး)...ရဲ႕ ေစတနာ၊ ...ရဲ႕ ရင့္က်က္မႈ Bla Bla Bla ေတြနဲ႔ မႊမ္းလိုက္တဲ့ စာေတြ။
(၃)
ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းထဲမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းက ဆံုးသြားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ဘႀကီးသက္ ေျပာတာ သတိရမိတယ္။ ဘႀကီးသက္က ကြၽန္ေတာ့္အေဖရဲ႕ အစ္ကိုအႀကီးဆံုး။ သခင္စိုး တပည့္။ နစ္နီေမာ္ကြန္း၀င္ ဒုတိယဆင့္၊ ဂ်ပန္ေခတ္က ေယာနင္းလား ဘာလားတက္၊ ေတာခို၊ သူအလင္း၀င္ၿပီး ဂန္႔ေဂါက ကြၽန္ေတာ့္အေဖဆီ လာလည္တုန္းကမွ စျမင္ဖူးတာ။ ကြၽန္ေတာ္က ရွိလွ ၁၀ ႏွစ္ေပါ့။ အလင္း၀င္ၿပီး ေနေတာ့လည္း နစ္နီတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္စံရာ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္ လယ္မၼရြာမွာ။ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ ရန္ကုန္ကို လာတယ္။ အသက္ ၈၈ ႏွစ္ရွိတာေတာင္ တစ္ေယာက္တည္း လာတယ္။ ေငြတစ္ျပားမွ မပါဘဲ ရန္ကုန္လာဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ဘူး။ မ်က္စိကလည္း မျမင္တာေတာင္ ေတြ႕ရာကားႀကံဳစီး၊ သူမ်ားေတြေကြၽးတဲ့ ထမင္းစား၊ အ၀တ္ႏွစ္စံုေလာက္နဲ႔ ရန္ကုန္ကိုလာတာ၊ ရန္ကုန္ကိုေရာက္ရင္ ပထမဆံုး ကြၽန္ေတာ့္႐ံုးကို လာတာပဲ။ ဒီတစ္ေခါက္ ေနာက္ဆံုးအေခါက္ကေတာ့ သူ စိတ္ဓာတ္က်သြားပံု ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အေဖ မေသခင္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ ေနာက္ဆံုးေတြ႕ေတာ့ အေဖက ေျပာလိုက္တယ္။ "ဒီတစ္ေခါက္ ေနာက္ဆံုးေတြ႕တာျဖစ္မယ္ ကိုကို။ ကြၽန္ေတာ္မရွိရင္ ကိုကို မလာနဲ႔ေတာ့" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္မွာ သူထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ ေျပာတယ္။ ငါေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ခ်င္တယ္။ ငါေျပာစရာေတြ ရွိတယ္တဲ့။
ႀကံႀကီးစည္ရာ ဘႀကီးသက္ရယ္ဆိုၿပီး အားလံုးက ၀ိုင္းဟားၾကေတာ့ မ်က္ႏွာႀကီး႐ႈံ႕လို႔ ငါစာေရးမယ္တဲ့။ (ေျပာဖို႔ေမ့ေနတာ သူကဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ဘီဒီေအမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕တပည့္ ျဖစ္ဖူးတယ္တဲ့။ ေဒၚစုကိုလည္းေတာ္ ေတာ္ခ်စ္ပံုရတယ္။)
စကားေတြေတာင္ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ျဖစ္ကုန္ၿပီ။ ဘာလို႔ ေျပာခ်င္လို႔လဲေမးေတာ့ သူေျပာတဲ့ အမွတ္တရ စကားက "ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတလုပ္မယ္လို႔ ေျပာေနတယ္။ သူက သူ႔အေဖလိုပဲ ေခါင္းမာတယ္။ သူသမၼတလုပ္ရင္ မင္းတို႔ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း အရမ္းေလွ်ာက္ေရးၾကမယ္။ ဆႏၵျပတဲ့ သူေတြကလည္း ျပၾကဦးမယ္။ ငါမျမင္ရက္ဘူး။ သူ႔ကို ငါသတိေပးစရာ ရွိတယ္။ ေတြ႕မွငါေျပာမယ္" တဲ့။
အခုေတာ့ ဘႀကီးသက္ သူေပ်ာ္စံရာ ပံုေတာင္ပံုညာမွာ ေခါင္းခ်သြားၿပီ။ သူဘာေတြ သတိေပးခဲ့ခ်င္သလဲ ကြၽန္ေတာ္ သိခ်င္မိတယ္။
(၄)
အာဏာရွင္ စနစ္မွာ အာဏာရွင္ လုပ္ရသလိုေတာ့ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ သမၼတျဖစ္ရတာ၊ အထူးသျဖင့္ ဒီႏိုင္ငံမွာ သမၼတျဖစ္ရတာ လြယ္မွတ္လို႔။ ခ်စ္တဲ့လူေတြက မုန္းၾကမယ္။ မခ်စ္တဲ့လူေတြက ေအာင့္ကာ တရႊတ္ရႊတ္ လုပ္ၾကဦးမယ္။ မိတ္ေဆြေတြက ရန္သူျဖစ္မယ္။ ရန္သူေတြက မိတ္ေဆြဟန္ ေဆာင္မယ္။ ျပည္သူျပည္သူနဲ႔ တစ္ေနကုန္ အသံထြက္ေရာ စိတ္ထဲကပါ ရြတ္ရဦးမယ္။ ဟိုးထိပ္ဆံုးက သိၾကားမင္းကအစ ေအာက္ဆံုးက ပုရြက္ဆိတ္အဆံုး သမၼတႀကီးကို တိုင္တည္ေျပာၾကမယ္။ ခုတံုးလုပ္ၾကမယ္။ မထိတထိ ရိတိတိနဲ႔ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြကိုလည္း ၿပံဳးျပရဦးမယ္။ တိုင္စာ၊ ပစ္စာ၊ အၾကံေပးစာေတြကို မဖတ္ဘဲ ဖတ္ဟန္ ေဆာင္ရဦးမယ္။ ခ႐ိုနီ၊ ခ႐ိုျပာ၊ ခ႐ိုနက္ေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးေပမယ့္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ရဦးမယ္။ အၾကံဉာဏ္ေတြ မလိုလည္း ခပ္စြာစြာေတြ ပါးစပ္ပိတ္ေအာင္ အၾကံေပး ခန္႔ရဦးမယ္။ အားအားယားယား ဘာမွမရဘဲ ဖားေနတဲ့သူေတြ၊ ကိုယ့္ကို အရမ္းအရမ္း ေထာက္ခံေနတဲ့ သူေတြကိုလည္း facebook ဖြင့္ၿပီး ျပန္ခ်ီးက်ဴးခိုင္းရဦးမယ္။ ႐ႈပ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္႐ႈပ္တဲ့ အလုပ္ပဲ။
ဒါေပမဲ့ သမၼတျဖစ္ဖို႔က ေဒၚစုအတြက္ဆို ၉၂ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ အတည္ျပဳၿပီး ၁၅ ႏွစ္ ေရးဆြဲထားတဲ့ ဂႏၴ၀င္ဖြဲ႕စည္းပံု (၂၀၀၈) ကို ျပင္ရဦးမယ္။ မဲ အေရြးမခံရဘဲ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္ေနတာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိေနတာေတာင္ အေရြးမခံရတဲ့သူေတြ (ဒုတိယပဲ ရတယ္ဆိုတာ ျပည္သူက မႀကိဳက္လို႔ေပး) လႊတ္ေတာ္ေရာက္ဖို႔ PR စနစ္ကလည္း လာဦးမယ္။ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေတြ ထြက္သြားမွ PR စနစ္လာရင္ ေတာ္ေသးရဲ႕။ PR စနစ္သာ ဇြတ္လုပ္ရင္ ေ၀ဖန္သူေတြေျပာတဲ့ တစ္မတ္သားကေန ငါးမူးသား ဒီမိုကေရစီျဖစ္မွ ျပည္သူေတြရဲ႕ ပိုင္ခြင့္ျဖစ္တဲ့ မဲတစ္ျပားက ဘာမွ အသံုးမ၀င္ ျဖစ္ရဦးမယ္။
တကယ္ေတာ့ Strong Democracy လို႔ပဲေခၚေခၚ Direct Democracy လို႔ပဲေခၚေခၚ လူထုေတြ အျပည့္အ၀ ပါ၀င္ခြင့္ရတဲ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ကိုယ္အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ သမၼတကို လူထုမဲနဲ႔ တုိက္႐ိုက္ေရြးခ်ယ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုဖြဲ႕စည္းပံုအရ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း လူထုေရြးခ်ယ္ထားသူေတြက ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အေရြးမခံရသူေတြနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ခံ သမၼတေလာင္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔ စစ္တပ္က သမၼတေလာင္းတစ္ေယာက္ (ေရးရတာကို ေတာ္ေတာ္႐ႈပ္တဲ့ ဖြဲ႕စည္းပံု) ထဲကေန သမၼတေရြးရတာပါ။ ဒီေလာက္႐ႈပ္တဲ့ သမၼတေလာင္း စနစ္ကို ပို႐ႈပ္သြားမလားေတာ့ မသိဘူး။ လူထုလည္း ပါလို႔ရေအာင္၊ သမၼတေလာင္း ငါးေယာက္လုပ္လိုက္၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္က ႏွစ္ေယာက္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ႏွစ္ေယာက္၊ တပ္မေတာ္က တစ္ေယာက္ေရြး၊ ဒီငါးေယာက္ကို လူထုက တိုက္႐ိုက္မဲေပး ေရြးခ်ယ္။ အမ်ားဆံုးသူ သံုးေယာက္က သမၼတ၊ ဒုသမၼတျဖစ္၊ အမ်ားဆံုးသူက သမၼတျဖစ္။ ကဲ ပိုမ႐ႈပ္ဘူးလား။ ပိုခက္ရင္ လူစိတ္၀င္စားမယ္ေလ။ PR စနစ္ လုပ္ခ်င္သူေတြလည္း ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းႀကီး မရွိေတာ့မွ စၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား။ ႏို႔မို႔ဆိုရင္ မည္ကာမတၱ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာေလးေတာင္ ေပ်ာက္သြားဦးမယ္။ စစ္တပ္က တစ္မတ္၊ ပီအာက တစ္မတ္ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း လုပ္မေနၾကပါနဲ႔ ကြယ္႐ို႕။
ဒီေလာက္ဇာတ္႐ႈပ္တဲ့ သမၼတျဖစ္ဖို႔ ဒီလိုခပ္႐ႈပ္႐ႈပ္ေလး သြားၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား။ သေရာ္စာလား၊ ေဆာ္စာလား၊ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္စာလား မသိေတာ့။ လူထုႀကိဳက္တာကေတာ့ တိုက္႐ိုက္ ဒီမိုကေရစီေလ။ ဘယ္သူပဲ သမၼတျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြကေတာ့ "ဒီကေစာင့္ေနသူ..."။
ကဲ အားလံုး ... Bla Bla Bla ပါပဲ။
Ref: EMG News
Thursday, May 2, 2013
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔၊ ဗိုလ္ေအာင္မင္းတုိ႔ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အင္အားစုမ်ား အေရး
ေမာင္ေက်ာ္စြာ
၂၀၁၃ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၃၀ရက္
တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အင္အားစု မ်ားသည္ (နဝတ-နအဖ) စစ္အစိုးရ၏ တစ္ပတ္ရုိက္ျခင္းကို ခံခဲ့ ၾကရၿပီးေနာက္ ယခုအခါ (ကာလံု) က ခ်ဳပ္ကုိင္ထားၿပီး “၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ”ျဖင့္ ပြဲထြက္ အသံုးေတာ္ ခံေနေသာ (ဗိုလ္)ဦးသိန္းစိန္ ႀကံ့ဖြံ႔ အစုိးရ၏ လွည့္ စားျဖားေယာင္းမႈကို ရင္ဆုိင္ေနၾကရျပန္သည္။
(နဝတ-နအဖ) စစ္အစိုးရေခတ္ကာလတြင္ “တြင္း-၁” ဗိုလ္ခင္ၫႊန္႔မွ တဆင့္ တစ္ပတ္ ႐ုိက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး (ဗိုလ္)ဦးသိန္းစိန္ ႀကံ့ဖြံ႔ အစုိးရေခတ္ ကာလတြင္ “ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး” (ဗိုလ္)ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ “တည္”၍ လွည့္စားေနျခင္းျဖစ္သည္။
မတူသည့္ကာလ၊ မတူသည့္အေျခအေနအေလ်ာက္ အုပ္စိုးသူမ်ားတြင္ လိုအပ္ခ်က္ မ်ားကလည္း ကြဲျပား တတ္ပါသည္။
(နဝတ-နအဖ) စစ္အစုိးရေခတ္ကာလ၏ လိုအပ္ခ်က္သည္ ၿမိဳ႕ျပ လူထုအံုႂကြမႈႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး မေပါင္းစပ္သြား ေရးသည္ အဓိက အခ်က္ ျဖစ္သည္။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးသည္ ထိုအခ်က္မွ ေပၚထြက္ လာေသာ နည္းပရိယာယ္ တစ္ရပ္လည္း ျဖစ္သည္။ သုိ႔ျဖင့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ားႏွင့္ အပစ္ရပ္ခဲ့ၿပီး ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး “အမ်ဳိးသား ညီလာခံ”ထဲသို႔ “အျခား ဖိတ္ၾကားသင့္သူမ်ား အျဖစ္” ဆြဲထည့္ခဲ့သည္။ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရံုး(KNU)မွလြဲ၍ က်န္တုိင္းရင္း သားအဖြဲ႔အစည္းတုိင္းေလာက္နီးပါး ညီလာခံတက္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုသုိ႔ တက္ေရာက္ၾကသူမ်ားတြင္ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး (KNU)မွ ခြဲထြက္ၾကသူမ်ားလည္း ပါဝင္တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။
တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ားသည္ ညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ ၾကရေသာ္လည္း သက္ဆုိင္ရာ မိမိလူမ်ဳိးႏွင့္ မိမိ ပါတီ အဖြဲ႔အစည္းကို ကိုယ္စားျပဳခြင့္ မရရွိခဲ့ေခ်။ ထုိ႔အျပင္ ညီလာခံသို႔ ပါဝင္ တက္ေရာက္ ခဲ့ၾက ရေသာ္လည္း တင္ျပေဆြးေႏြး ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား အရာမထင္ခဲ့။ “မွတ္တမ္း တင္ထားပါမည္” ဟူေသာစကားျဖင့္ ႏွစ္သိမ့္ေက်နပ္ ခဲ့ၾကရသည္။ ညီလာခံမွ ခ်မွတ္ခဲ့ၾကေသာ မူၾကမ္းကို ေဒါက္တာ တူးဂ်ာမွ ညီလာခံ က်င္းပေရးေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ဗိုလ္သိန္းစိန္ (လက္ရွိ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္) ထံေပးအပ္ေနသည့္ သတင္းစာဓါတ္ပံုကို မွတ္မိၾကလိမ့္ဦးမည္ ထင္ပါသည္။
သုိ႔ျဖင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ားသည္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအတြက္ အေျခခံရမည့္မူမ်ား ေရးဆြဲ၊ ပႏၷက္ခ်ရာ တြင္ “အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္”အျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့ၾကရသည္။
ထိုစဥ္က (နဝတ-နအဖ) စစ္အစိုးရ၏ လိုအပ္ခ်က္သည္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ား ညီလာခံသုိ႔တက္ေရာက္ ေရးႏွင့္ ပါဝင္ေဆြးေႏြးေစေရးျဖစ္သည္။ ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္သည္ကိုပင္ လက္ခံခဲ့သည္။ ဤမွ် ေပ်ာ့ေပ်ာင္းပါေသာ (နဝတ-နအဖ) စစ္အစုိးရပါတကား။
“၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ” အတည္ျဖစ္လာခဲ့ၿပီးေနာက္ (ဗိုလ္)ဦးသိန္းစိန္ ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရ၏ ယေန႔လိုအပ္ခ်က္ကား တစ္ခ်ိန္က (နဝတ -နအဖ) စစ္အစိုးရ၏ လိုအပ္ခ်က္ႏွင့္ လံုးဝ မတူေတာ့ၿပီ။
တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက (နဝတ-နအဖ)စစ္အစိုးရ ေပးခဲ့ဖူးေသာ“အခြင့္အေရး” (နယ္ေျမ/လက္နက္/စီးပြားေရးလုပ္ပုိင္ခြင့္) ဆုိသည္ မ်ား ေမွ်ာ္လင့္၍ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ၿပီ။ “ကားပါမစ္”၊ အေသးစားသတၱဳ တူးခြင့္ေလာက္ေတာ့ ရႏုိင္ေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ယင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို “တည္ဆဲဥပေဒ” ဆိုသည္ႏွင့္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည္။ “ဆက္ဆံေရး႐ံုး”ဟုပင္ တရားဝင္ အသိအမွတ္မျပဳေခ်။ နယ္ ေျမပုိင္နက္ကို တစ္စံုတစ္ရာအသိအမွတ္ ျပဳရမည့္သေဘာ သက္ေရာက္သြားမည္ျဖစ္သျဖင့္ (code of conduct) ဆိုသည့္ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို ကာခ်ဳပ္ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္က ျပတ္ျပတ္သားသား ပယ္ခ်ခဲ့ၿပီး အျပန္အလွန္ နားလည္မႈျဖင့္သာ လုပ္ၾကရန္ ေျပာခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။
(ဗိုလ္)ဦးသိန္းစိန္ ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရ၏ ယေန႔လိုအပ္ခ်က္မွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ား “အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္” အျဖစ္ ပါဝင္ေဆြးေႏြးခ်မွတ္ခဲ့ၾကေသာ “အေျခခံမူ ၁၀၄ခ်က္”ျဖင့္ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ “၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ” ေဘာင္ထဲသို႔ တိုင္း ရင္းသား လက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ား ဝင္ေရာက္ေစေရးျဖစ္သည္။
ထိုသုိ႔ဝင္ေရာက္ရာတြင္ တုိင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔ ဦးစီးခ်ဳပ္ကုိင္ထားသည့္ လက္နက္ကုိင္တပ္ကို စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ကြပ္ကဲမႈ လက္ထဲသို႔ လႊဲေျပာင္းအပ္ႏွံရမည္။ ႏုိင္ငံေရးတြင္ ပါဝင္လႈပ္ရွားလိုလွ်င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္း ဥပေဒႏွင့္အညီ မိမိပါတီအဖြဲ႔အစည္းကို မွတ္ပံုတင္ေလွ်ာက္ထားရမည္။ ဤသုိ႔ျပဳလုပ္မွသာ ႏုိင္ငံေရးတြင္ “တရားဝင္” ပါဝင္လႈပ္ ရွားႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။
ဤသို႔ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ရန္ (ဗိုလ္) ဦးေအာင္မင္း ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ ပါဝင္ေနသည့္ “၅၂ဦး ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ ေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီ”၏ ျပည္နယ္အဆင့္ မူဝါဒ(၅)ရပ္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မူဝါဒလုပ္ငန္းတာဝန္ (၈)ရပ္အျဖစ္ ေဖာ္ျပထား သည္။
ယင္းသို႔ ျပည္နယ္အဆင့္မူဝါဒေတြ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မူဝါဒေတြအျဖစ္ ေဖၚျပထားေသာ္လည္း (ဗိုလ္) ဦးသိန္းစိန္ ႀကံ့ဖြံ႔အစုိးရ ၏ လိုရင္းသေဘာထားႏွင့္ အဓိကအခ်က္မွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ား “၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒ”ကို လက္ခံ၊ လက္နက္ကိုင္တပ္အား ၎တုိ႔ထံ လႊဲအပ္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္ၾကရန္ ျဖစ္သည္။
ထိုသုိ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အင္အားစုမ်ား “၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒ”ကို လက္ခံလာေစေရး၊ လက္နက္ကုိင္တပ္လႊဲအပ္ ေစေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီႏွင့္ (ဗိုလ္) ဦးေအာင္မင္းတို႔ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္။ က်ဳံးသြင္းေနၾကျခင္း၊ ျမဴဆြယ္ေနၾကျခင္း၊ ေတာေျခာက္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ “ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု” တည္ေဆာက္ေရး ညွိႏိႈင္းေနျခင္းမဟုတ္။ “ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္” ဖြဲ႔စည္းေရး ေဆြးေႏြးေနျခင္း မဟုတ္ပါ။
“၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ”တြင္ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး အျပည့္အဝမရွိေၾကာင္း၊ တုိင္းရင္းသားမ်ားအတြက္ တန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိေသာ အေျခခံမူမ်ား လံုးဝ မပါရွိေၾကာင္း လူတိုင္းသိပါသည္။
လက္နက္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီ လဲလွယ္ခဲ့ၾကဖူးသည္။ ဒီမိုကေရစီမရရွိခဲ့။ လက္နက္ခ်ၾကရတာသာ အဖတ္တင္ခဲ့ၾကရသည္ မဟုတ္ ေလာ။
လက္နက္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လဲလွယ္ခဲ့ၾကဖူးသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရရွိခဲ့။ လက္နက္ခ်ၾကရတာသာ အဖတ္တင္ခဲ့ၾကရသည္ မဟုတ္ ေလာ။
Ref: KIC News
Tuesday, April 30, 2013
မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ေပးသူမ်ား
မြန္မြန္ျမတ္
April 29, 2013
မၾကာမီက လြတ္လပ္ခြင့္ရလာေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အင္တာနက္မွ ၀က္ဆိုက္ႏွင့္ လူမႈကြန္ယက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ယခုအခါ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရးက ေရွာင္မလြတ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္လာေနသည္။ တပ္မေတာ္ကို ေထာက္ခံျခင္း သို႔မဟုတ္ မူဆလင္မ်ားကို အလံုးစံုဆန္႔က်င္ျခင္း၊ မီဒီယာမ်ားကို တိုက္ခိုက္ျခင္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဆဲဆိုေ၀ဖန္ျခင္းတို႔က Facebook စာမ်က္ႏွာမ်ားႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္မ်ားေပၚတြင္ျပည့္ႏွက္ေနသည္။
ဤလမ္းေၾကာင္းကို မည္သူေတြက ဖန္တီးလုပ္ကိုင္ေနၾကသည္ ဆိုျခင္းကို တိတိက်က် သိရွိရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ပါ၀င္ေသာ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ႐ုပ္ပံုေတြက ေရးသားသူမ်ားကို မွန္းဆႏိုင္ဖို႔ သဲလြန္စေတြ ထုတ္ေပးထားသည္။ အမ်ားစုက ႏိုင္ငံေတာ္အလံ၏ ပံုရိပ္ကို သံုးေလ့ရွိၾကၿပီး က်န္သည့္သူေတြကေတာ့ ျပင္ဦးလြင္ စစ္တကၠသိုလ္ အ၀င္၀တြင္ထားရွိေသာ စစ္ဘုရင္တပါး၏ ရုပ္ထုပံုကို ႏွစ္ခ်ိဳက္စြာ အသံုးျပဳၾကသည္။
မ်က္ျမင္သိႏိုင္သည့္ အေၾကာင္းအရာ မဟုတ္ေသာ္လည္း သူ႔အေနျဖင့္ ထို၀က္ဆိုတ္အမ်ားစုကို စစ္ဖက္က လုပ္ကိုင္ေနသည္ဟု ခံစားရေၾကာင္း ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးအာစရိယက ေျပာသည္။
“စစ္ဘုရင္ေတြဆိုတာ စစ္တပ္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ေလ၊ ဒီေတာ့ သူတို႔ေတြက စစ္တပ္နဲ႔ တနည္းနည္းနဲ႔ ပတ္သက္မႈ ရွိရမယ္” ဟု သူက ဆို၏။
Myanmar ICT for Development Organisation ၏ အမႈေဆာင္ ညႊန္ၾကားေရးမႈး ျဖစ္ၿပီး ဘေလာ့ဂါ တဦးလည္းျဖစ္သူ ေနဘုန္းလတ္က ဘေလာ့ဂ္ အမ်ားအျပားသည္ အစိုးရ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရး လမ္းေၾကာင္းမ်ားျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္ ေၾကာင္း ေျပာသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အုပ္စုမ်ားသည္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို အင္တာနက္ေပၚသို႔ လွ်င္ျမန္စြာ တင္ပို႔ ျဖန္႔ခ်ီႏိုင္ၾကသည္မွာ သံသယျဖစ္ဖြယ္ ေကာင္းသည္ဟု သူကဆို၏။ အထူးသျဖင့္ ဆူပူမႈျဖစ္ေစရန္လံႈ႕ေဆာ္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္သည္။
“အဲဒီဆိုက္ေတြမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အလံနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ရဲ႕ဓါတ္ပံုေတြ တင္ထားၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ သတင္းအမ်ားစုက အစိုးရ ၀က္ဆိုက္ေတြကသတင္းေတြ”ဟု ေနဘုန္းလတ္က ေျပာသည္။
သံသယျဖစ္ဖြယ္ေကာင္းသည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း ထို၀က္ဆိုက္မ်ား၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ မည္သူရွိေနသည္ကို တိက်စြာ သက္ေသျပရန္ ခက္ခဲေနေသးသည္ဟုလည္း ဆိုသည္။
“ဒီအဖြဲ႕ေတြက လမ္းေၾကာင္း ႏွစ္ခုကိုသံုးတယ္၊ ပထမတခုက လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရးအုပ္စုေတြၾကားမွာ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္ေအာင္ ေသြးထိုးလံႈ႕ေဆာ္တဲ႔ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ျဖန္႔ဖို႔၊ ေနာက္တခုက သူတို႔ကို ေထာက္ခံအားေပးတဲ့သူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔သံုးတယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။
ေရးသူ မသိရွိရသည့္ ၀က္ဆိုက္ ၁၀ခုကို အလြတ္သေဘာ ေလ့လာၾကည့္သည့္အခါ ထိုဆိုက္အားလံုးတြင္ စစ္တပ္ကိုေထာက္ခံျခင္း၊ မူဆလင္ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအတိုက္အခံမ်ားကို ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ျခင္း စေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ပါ၀င္ၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ မင္းကိုႏိုင္၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႕ႏွင့္ အျခား ၾသဇာရွိေသာ လူ႕အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားမွာ သူတို႔ အဓိကထားၿပီး ေျပာဆို တိုက္ခိုက္ျခင္း ခံၾကရသူမ်ားျဖစ္သည္။
၀င္ေရာက္ၾကည့္႐ွဳသူမ်ားကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ရန္အတြက္ ၎၀က္ဆိုက္မ်ားသည္ ညစ္ညမ္းဓါတ္ပံုႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္မ်ား၊ အတင္းအဖ်င္းမ်ားႏွင့္ လိင္ကိစၥ ဦးစားေပးေသာ ေကာလဟာလ မ်ားကို ေဖာ္ျပၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခံရစဥ္အတြင္း ကေလးတေယာက္ေမြးခဲ့သည္ ဆိုေသာ သတင္းမ်ိဳးသည္လည္း ထိုအထဲတြင္ တခု အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။
လူသိမ်ားေသာ ၀က္ဆိုက္တခုမွာ Myanmarexpress.net ျဖစ္ၿပီး ၎ကို ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ိန္မွ လြတ္ေျမာက္လာသည္ႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္းမွာ တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ႐ုရွားႏိုင္ငံ ေမာ္စကိုၿမိဳ႕တြင္ မွတ္ပံုတင္ထားေသာ ထို၀က္ဆိုက္အား စတင္ ဖန္တီးခဲ့ခ်ိန္မွစ၍ အႀကိမ္ေရ ၂၂သန္းေက်ာ္ ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရႈမႈ ရွိခဲ့သည္။
ထိုသို႔ေသာ ၀က္ဆိုက္မ်ား၏ ေနာက္တြင္ စစ္တပ္ရွိေနႏိုင္သည္ဆိုသည့္ ယူဆခ်က္ကို ပိုမိုေလးနက္ေစသည့္ အေၾကာင္းတခုမွာ သတင္း နည္းပညာႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဆင့္ျမင့္သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ထားသူ အေျမာက္အမ်ား တပ္မေတာ္တြင္းမွာ ရွိေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
အစိုးရ၏ သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ႀကီးဌာနသည္ ႐ုရွားတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ပညာသင္ၾကားရန္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွစ၍ ၂၀၁၀-၂၀၁၁ စာသင္ႏွစ္အထိ ႏွစ္စဥ္ လူငါးရာခန္႔ ေစလႊတ္ေၾကာင္း Anton Khlopkov ႏွင့္ Dmitry Konukhov တို႔က ၂၀၁၁ခုႏွစ္ထုတ္ Nuclear Club journal ဂ်ာနယ္တြင္ေရး သားေသာ “႐ုရွား၊ ျမန္မာႏွင့္ ႏ်ဴကလီယား နည္းပညာ” ေဆာင္းပါးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ႐ုရွားတကၠသိုလ္မ်ားသို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေက်ာင္းသားေစလႊတ္မႈက အျခားေသာႏိုင္ငံမ်ား ထက္ ပို၍မ်ားသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ထိပ္တန္းနည္းပညာေက်ာင္းမ်ားမွ ဘြဲ႔ရရွိသူမ်ားရွိေနေသာ္လည္း ႐ုရွားတြင္ ပညာသင္ၾကားရန္ ေစလႊတ္ျခင္း ခံရသူ အမ်ားစုမွ စစ္ဖက္မွ ဗိုလ္ႏွင့္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ အရာရွိမ်ားသာျဖစ္သည္ဟု သတင္းမ်ားက ဆိုသည္။
စိုင္းသိန္း၀င္းသည္ စစ္တပ္မွ ဗိုလ္မွဴးေဟာင္းတေယာက္ျဖစ္ၿပီး အစိုးရ၏ သံသယျဖစ္ဖြယ္ရာ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ အစီအမံမ်ားကို ကမာၻသိေအာင္ ဖြင့္ဟထုတ္ေဖၚေျပာ၍ ၂၀၁၀ တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထြက္ေျပးခဲ့သူျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံ၌ ေနထိုင္ေသာ စိုင္းသိန္း၀င္းက ၂၀၁၁ က သူ၏ အီးေမးလ္ကို ေဖာက္ထြင္း၀င္ေရာက္ခံလိုက္ရၿပီးေနာက္ သူ၏ ပုဂၢိဳလ္ေရးအခ်က္အလက္မ်ားကို Myanmarexpress.net တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႔ရေၾကာင္း ေျပာသည္။
သူ၏ နည္းပညာ ကၽြမ္းက်င္မႈကို အသံုးျပဳ၍ ေဖာက္ထြင္း၀င္ေရာက္သူကို ေျခရာခံေထာက္လွမ္းခဲ့ရာ စစ္ဖက္က လူတေယာက္ ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရေၾကာင္း စိုင္းသိန္း၀င္းကေျပာသည္။
“အဲဒီလူက ႐ုရွားမွာ ေက်ာင္းတက္သြားတဲ့ စစ္တပ္ အရာရွိတေယာက္ပါ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန သူ အသံုးျပဳတဲ႔ IP လိပ္စာကိုပါ က်ေနာ္ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္” ဟု သူကဆိုသည္။
စိုင္းသိန္း၀င္းက Myanmar Express ႏွင့္ Opposite Eyes ကဲ့သို႔ေသာ ၀က္ဆိုက္မ်ားသည္ အစိုးရ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ ရွိသည္ ဆိုသည္မွာ အလြန္သိသာေၾကာင္း ဆက္ေျပာသည္။
“သူတို႔ဆီမွာတင္ေနတဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြက အျပင္မွာမရွိဘဲ ရဲဖက္ နဲ႔ စစ္ဖက္မွာပဲ ရႏိုင္မယ့္ဟာမ်ိဳးေတြ၊ ဒီလိုဆိုက္ေတြကို တည္ေထာင္ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လုိ၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြအေပၚမွာ လူထုအျမင္ ဆန္႔က်င္ဖက္ ေျပာင္းသြားေအာင္လုပ္ဖို႔ပဲ၊ ရခိုင္လိုမ်ိဳး မိတၳီလာလိုမ်ိဳး ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာရင္လည္း ပိုႀကီးထြားေအာင္၀င္ေမႊ ၾကတယ္” ဟု စိုင္းသိန္း၀င္းက ဆိုသည္။
ပဋိပကၡတြင္ ပတ္သက္ျခင္း
ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနာက္ဖက္ ေ၀းလံေခါင္ဖ်ားေသာ ေက်ာက္နီေမာ္ရြာတြင္ ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကို မူဆလင္ေယာက်ၤားတစုက အဓမၼျပဳက်င့္ၿပီးေနာက္ သတ္ျဖတ္လိုက္ေသာ မႈခင္းတခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ အစိုးရဖက္က တရား၀င္ သတင္းမထုတ္ျပန္မွီ အခ်ိန္မ်ားစြာေစာၿပီး မေရတြက္ႏိုင္ေသာ ၀က္ဆိုက္မ်ားတြင္ ထိုသတင္းကို ေဖာ္ျပေနၾကၿပီျဖစ္သည္။
ေသဆံုးသြားေသာ မိန္းကေလး၏ ဓါတ္ပံုတပံုကိုလည္း မူရင္းဇစ္ျမစ္ကို တိက်စြာ ေဖာ္ျပႏိုင္ျခင္း မရွိဘဲ တင္ခဲ့ၾကသည္။
ေသခ်ာေစေသာအခ်က္တခုမွာ ထိုသို႔ ေဖာ္ျပလိုက္ၾကၿပီး တပတ္မွ်မၾကာမွီ အခ်ိန္အတြင္း ရခိုင္ျပည္နယ္ ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ေနာက္ထပ္မႈခင္းတရပ္ ျဖစ္ပြားသြားခဲ့သည္။ ေဒါသမီး ေတာက္ေလာင္ေနေသာ လူတစုက လက္စားေခ်သည့္အေနျဖင့္ မူဆလင္ ဘုရားဖူး ၁၀ ေယာက္ကို ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ပစ္လိုက္ၾကသည္။ ထိုျဖစ္ရပ္က ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မူဆလင္မ်ား ပဋိပကၡ အႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ပြားသြားေစခဲ့သည္။
အဓိက႐ုဏ္း စတင္ျဖစ္ပြားခ်ိန္မွ စ၍ လူ ၂၀၀ ခန္႔ အသက္ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရၿပီး မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ ဒဏ္ရာရသူမ်ား ရွိခဲ့ကာ လူ ၇၀၀၀၀ ေက်ာ္ အိုးအိမ္မဲ့ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ လူေနအိမ္ ၁၆၀၀၀ လံုး၊ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ၁၄ ေက်ာင္း၊ ဗလီ ၄၅ ခုႏွင့္ စာသင္ေက်ာင္း ၃ ေက်ာင္း ၿပိဳလဲပ်က္စီးခဲ့ရသည္။
ထိုအေၾကာင္းအရာ အားလံုးကို အြန္လိုင္းကြန္ယက္မ်ားႏွင့္ ၀က္ဆိုက္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပၿပီး မုန္းတီးမႈႏွင့္ အယံုအၾကည္ ကင္းမဲ့မႈေတြ တိုးပြားလာေအာင္ မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ခဲ့ၾကသည္။
အင္တာနက္ေပၚမွ ရန္ဘက္မ်ားႏွင့္ အတူယွဥ္တြဲကာ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦး၀ီရသူကလည္း သူ၏ မူဆလင္ ဆန္႔က်င္ေရး ၀ါဒျဖန္႔မႈမ်ားကို ျမွင့္တင္ေဆာင္႐ြက္ရန္ စိတ္အားထက္သန္လာသည္။ ဘာသာေရး ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ပြားေစရန္ ေသြးထိုးလံႈ႕ေဆာ္မႈျဖင့္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ဖမ္းဆီးျခင္းခံခဲ့ရေသာ ဦး၀ီရသူသည္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ႏွင့္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္။ ဦး၀ီရသူသည္ လတ္တေလာ ေခတ္စားေနသည့္ ၉၆၉ လႈပ္ရွားမႈကို ဖန္တီးသူလည္းျဖစ္သည္။ ၉၆၉ ဆိုသည့္ ကိန္းဂဏန္းမ်ားသည္ ဗုဒၶ၊ ဓမၼႏွင့္ သံဃာကို ကိုယ္စားျပဳေၾကာင္း သူကေျပာသည္။
ပို၍အေရးႀကီးေသာအခ်က္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရွိ မူဆလင္အသိုင္းအ၀ိုင္းက သံုးစြဲေသာ ၇၈၆ ဆိုသည့္ သေကၤတကို တုန္႔ျပန္ရန္ျဖစ္သည္ဟု သူကဆိုသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ မူဆလင္အဖြဲ႕၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဦးေက်ာ္စိုးကမူ ၇၈၆ ဆိုေသာဂဏန္းသည္ “ျမန္မာႏိုင္ငံက မူဆလင္ အသိုင္းအ၀ိုင္းၾကားမွာ လူႀကိဳက္မ်ားတဲ့ ကံေကာင္းေစတဲ့ ဂဏန္းတခု သက္သက္ပါ” ဟု ေျပာသည္။
ေနာက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့ေသာ မိတၳီလာျဖစ္ရပ္ မတိုင္မီကာလကတည္းက ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာ သတိထားမိခဲ့ေၾကာင္း ဦးေက်ာ္စိုးက ေျပာသည္။ ပဋိပကၡမ်ားသည္ မူဆလင္ဆန္႔က်င္ေရး စိတ္ဓါတ္မ်ား ျပည္သူမ်ား ၾကားတြင္ပ်ံ႕ပြားေစရန္ လံႈ႔ေဆာ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ကို ယံုၾကည္ေၾကာင္းႏွင့္ ၎အေနျဖင့္ မူဆလင္မ်ားကို ဆူပူမႈ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ ေ၀းေ၀းေနၾကရန္ သတိေပးခဲ့ေၾကာင္း ဦးေက်ာ္စိုးက ေျပာျပသည္။
ဗုဒၶဘာသာ သပိတ္
ယခုႏွစ္ဆန္းပိုင္းတြင္ မြန္ျပည္နယ္မွ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းႀကီးအခ်ိဳ႕သည္ ၉၆၉ ေခါင္းစီးေအာက္တြင္ မူဆလင္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈ ေဆာင္ရြက္ရန္ စုစည္းခဲ့ၾကသည္။ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ေဟာေျပာခ်က္မ်ား၊ DVD ခ်ပ္မ်ားႏွင့္ စတစ္ကာမ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာဆိုင္မ်ားတြင္သာ ေစ်း၀ယ္ၾကရန္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ခ်င္းသာ လက္ထပ္ထိမ္းျမားၾကရန္၊ ဗုဒၶဘာသာခ်င္းသာ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးၾကရန္ စည္း႐ံုးလံႈ႕ေဆာ္ခဲ့ၾကသည္။
အစိုးရက ၉၆၉ လႈပ္ရွားမႈကို ဥေပကၡာျပဳခဲ့သည့္အတြက္ အံ့ၾသမိေၾကာင္းႏွင့္ ရန္လုိေသာ အသြင္ေဆာင္သည့္ လႈပ္ရွားမႈကို တုန္႔ျပန္ရန္ ဆႏၵရွိပံုမရေၾကာင္း ဦးအာစရိယက ေျပာသည္။
“သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ဘာသာႏွစ္ခုၾကားမွာ တင္းမာမႈေတြျမင့္တက္လာေစတဲ့ လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳးကို ခြင့္ျပဳထားတာ တကယ္ကို ထူးဆန္းပါတယ္” ဟု ဦးအာစရိယက သူ၏ အျမင္ကို ေျပာသည္။ “၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးတို႕ကို ဂ်ီေမးလ္ အေကာင့္ေလးတခု သံုးမိတဲ့အတြက္ ေထာင္ ၁၅ ႏွစ္ခ်တယ္။ အခု ေပၚေပၚထင္ထင္ မီးေမႊးေနတဲ့ မူဆလင္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈကိုက်ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ အေရးမယူတာလဲ” ဟု သူက ေမးခြန္းထုတ္လိုက္သည္။
လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ခြဲျခားဆန္႔က်င္သည့္ ကို ၉၆၉ လႈပ္ရွားမႈ၏ အေတြးအျမင္မ်ား ပါ၀င္သည့္ ေဟာေျပာခ်က္မ်ား၊ DVD ခ်ပ္မ်ားကို အင္တာနက္၀က္ဆိုက္မ်ားမွ ေန၍ ကူညီ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစခဲ့ေၾကာင္း ဦးအာစရိယက ေျပာသည္။
“ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိတဲ့ လူတစုက ဘာသာေရး အယူသီးတာကို အသံုးခ်ၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ အကြက္ခ် လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ လုပ္ရပ္ပါ။ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ဒကာ၊ ဒကာမေတြကို ၾကားထဲကေန အသံုးခ်ခံ၊ အစေတးခံ ေတြ မျဖစ္ေစနဲ႔လို႔ သတိေပးခဲ့ရတယ္” ဟု သူကေျပာျပသည္။
ဦးေက်ာ္စိုးကလည္း သူ႔အေနျဖင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလအတြင္းက ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးျမင့္ေဆြထံသို႔ စာေရးသားၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈႏွင့္ ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ ေသြးထိုးလံႈ႔ေဆာ္ေနေသာ ဘာသာေရးအမည္ခံအဖြဲ႕မ်ားကို ဟန္႔တားေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“အစိုးရဖက္က ဒီလိုလႈပ္ရွားမႈေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ဘာေၾကာင့္ မလုပ္ေဆာင္ခဲ့ရသလဲဆိုတာ က်ေနာ္ နားမလည္ဘူး။ ဒီအတြက္ တကယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္” ဟု သူကဆိုသည္။
ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ကလည္း ယင္းကဲ့သို႔ ႀကိဳးကိုင္လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို အစိုးရဖက္က ဘာေၾကာင့္ခြင့္ျပဳခဲ့သည္ ဆိုျခင္းကို မစဥ္းစားတတ္ေၾကာင္းေျပာသည္။
လူသတ္မႈ ႏွင့္ ႀကိဳးကိုင္ျခင္း
မိတၳီလာၿမိဳ႕တြင္ အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္ပြားရသည့္ အေၾကာင္းရင္းသည္ မူဆလင္ေရႊဆိုင္ပိုင္ရွင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ ေဖာက္သည္ႏွစ္ေယာက္တို႔ အေခ်အတင္ျဖစ္ရာမွ စတင္ခဲ့ျခင္းဟု အမ်ားကလက္ခံယံုၾကည္ၾကသည္။
သို႔ေသာ္ ႀကီးမားေသာ လူသတ္ပြဲႏွင့္ ပဋိပကၡဆီသို႔ တမဟုတ္ခ်င္း အရွိန္ျမင့္တက္သြားရျခင္းသည္ အင္တာနက္ေပၚမွ တို႔မီးရိႈ႕မီးမ်ား၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္လို႔ပင္ ဆိုႏိုင္ပါသည္။ သူတို႔၏ ၀က္ဆိုက္မ်ားႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္ေတြေပၚမွာ ရက္စက္ျခင္း ႏွင့္ မုန္းတီးမႈ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေဖာ္ျပေပးၾကၿပီး ဇာတ္ရွိန္ျမင့္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကသည္။
ေရႊဆိုင္မွာျပႆနာျဖစ္ျပီး ဆယ္ရက္အတြင္းမွာပင္ ဆူပူမႈေတြက မိတၳီလာမွေန၍ အျခားၿမိဳ႕ ၁၄ ၿမိဳ႕ဆီအထိကူးစက္သြား သည္။ ဆူပူအၾကမ္းဖက္မႈမ်ားေၾကာင့္ လူ ၄၃ ဦးေသဆံုး၍ ၈၆ ဦးဒဏ္ရာရခဲ့သည္။ ဗလီမ်ား၊ ေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ ေနအိမ္မ်ားအပါအ၀င္ အေဆာက္အဦး ၁၃၀၀ ေက်ာ္ပ်က္စီးဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္။
ဆူပူမၿငိမ္သက္မႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစိုးရဖက္က လံုေလာက္ေသာ တုန္႔ျပန္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ျခင္းသည္ ၎၏ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈကို ေဖာ္ျပသည့္ သက္ေသျဖစ္ေၾကာင္း ဘေလာ့ဂါေနဘုန္းလတ္၊ ဦးေက်ာ္စိုးႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ မင္းကိုႏိုင္တို႕က ယူဆၾကသည္။
ပဋိပကၡမ်ား ၿပီးၿပီးခ်င္း မိတၳီလာၿမိဳ႕ခံ မူဆလင္မ်ားႏွင့္သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခဲ့ေသာ ဦးေက်ာ္စိုးက “ အၾကမ္းဖက္တဲ့ သူေတြကိုင္တဲ့ ဓားေတြက တပံုစံထဲပဲလို႔ မ်က္ျမင္ သက္ေသေတြက ေျပာတယ္။ ႏွစ္ေပေလာက္ရွည္တဲ့ ဓားေတြ။ ေနာက္ၿပီး သူတို႔ေတြက အခ်င္းခ်င္း တေယာက္ကိုတေယာက္ ၀ီစီမႈတ္ၿပီး အခ်က္ေပးၾကတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့ သူေတြဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္” ဟုျပန္ေျပာျပသည္။
အဆိုပါ လူမ်ား၏ေနာက္ကြယ္ ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ ႀကိဳးကိုင္ေနသူမ်ား ရွိေနသည့္ အခ်က္မွာ အလြန္ရွင္းလင္း ေၾကာင္း ဦးေက်ာ္စိုးကထပ္ေျပာသည္။
“သူတို႔က မူဆလင္ေတြကိုပဲ သတ္တယ္၊ လူမ်ိဳးတုန္း သုတ္သင္ပြဲတခု လိုပါပဲ”
ေနာက္ကြယ္က ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ အဖြဲ႔ အစည္းႏွင့္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား၏ ေသြးထိုးလံႈ႕ေဆာ္ေပးျခင္း၊ ႀကိဳးကိုင္ခ်ယ္လွယ္ျခင္းကိုသာ မခံရလွ်င္ မူဆလင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ ေကာင္းမြန္စြာ အတူတကြ ေနႏိုင္ၾကမည္ ဟု ဦးေက်ာ္စိုးက ၀မ္းနည္းစြာ ေျပာသည္။
လက္ေတြ႔တြင္လည္း မိတၳီလာတြင္ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ျဖစ္ပြားေနစဥ္က မူဆလင္မ်ားကို ၎တို႔၏ အိမ္နီးခ်င္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက ေခၚယူ ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့ၾကသည္ဟု သူကဆိုသည္။
ဖံုးကြယ္ထားေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ား
ကြဲျပားျခားနားေသာ ဘာသာေရးႏွင့္ လူမႈေရး အုပ္စုမ်ားၾကားတြင္ အယံုအၾကည္ ကင္းမဲ့ျခင္းႏွင့္ အျပန္အလွန္ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးေစေသာ အေျခအေနမ်ိဳးကို ေျမွာက္ေပးၿပီး မတည္ၿငိမ္ေသာ အေျခအေန တရပ္ကို တည္ေဆာက္ျခင္းသည္ ကမာၻေပၚတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာအစိုးရမ်ားက သူတို႔အာဏာကိုထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေရးအတြက္ သံုးေလ့ရွိေသာ နည္းဗ်ဴဟာတခုျဖစ္ပါသည္။
ဘာသာေရးႏွင့္ လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈကို ေသြးထိုးလႈံ႔ေဆာ္ၿပီး ဆူပူမၿငိမ္သက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အခါ စစ္တပ္အေနျဖင့္ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ တပ္စြဲေနရာယူၿပီး စစ္ဥပေဒကို ထုတ္ျပန္ေၾကညာခြင့္ ရရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။
ခ်က္သမၼတႏိုင္ငံအေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ Igor Blazevic က သူ၏မိခင္ႏိုင္ငံ ေဘာ့စနီးယား၌ ၁၉၉၀ျပည့္ႏွစ္ အေစာပိုင္းကာလမ်ားတြင္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွ သင္ခန္းစာထုတ္ႏႈတ္၍ ဧျပီ ၈ ရက္ေန႕က ဧရာဝတီတြင္ “ အစြန္းေရာက္ အမ်ိဳးသားေရး၀ါဒ၏ ဒုကၡသံသရာ” အမည္ရွိ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးသားခဲ့သည္။
“လူမ်ိဳးသန္႔စင္ေရးဆိုတာ လူအုပ္စုေတြၾကားမွာ ဒါမွမဟုတ္ အေျခခံလူတန္းစား အသုိုင္းအ၀ိုင္းၾကားမွာ တေယာက္ကို တေယာက္ မုန္းတီးလို႔ အလိုအေလ်ာက္ျဖစ္လာတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈ မဟုတ္ဘူး။ ဒါက လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ အေရးႀကီးတဲ့ အစိတ္အပိုင္းတခုကေနၿပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတြ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ပါ။ သူတို႔တာ၀န္က တရား၀င္တပ္ဖြဲ႔ေတြ၊ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြ၊ ေငြေၾကးပံ့ပိုးေပးေနသူေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ဆက္သြယ္မႈကို ဖုံးဖုံးဖိဖိနဲ႕ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္” ဟု Blazevic ကေျပာသည္။
မိတၳီလာတြင္ ျဖစ္ခဲ့ေသာျဖစ္ရပ္မ်ားသည္ ပထမဆံုး ဟုမဆိုႏိုင္ပါ။ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းမွ သတ္ျဖတ္မႈမ်ား၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေမလက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေထာက္ခံသူမ်ားကို အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာ ဒီပဲရင္း အေရးအခင္း ႏွင့္ ၂၀၁၂ ေမလက မူဆလင ္ဘုရားဖူး ဆယ္ေယာက္ ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ အသတ္ခံခဲ့ရျခင္းတို႔က မေဝးေသးေသာ သမိုင္း၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားပင္။
ဤရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားကို မည္သူက က်ဴးလြန္သည္ဆိုေစ က်န္ရွိေနေသာ အေၾကာင္းအရာတခုမွာ အစိုးရက ျပစ္မႈမ်ားအတြက္ တရားဥပေဒအရ အေရးမယူႏိုင္ေသးျခင္းျဖစ္သည္။ တဖက္တြင္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးဆိုသည္မွာ အစိုးရက အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာရန္ လိုအပ္ၿပီဟု ယူဆၿပီး လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ စစ္တပ္မ်ားကို တပ္စြဲေစေတာ့မွ အသက္၀င္သည္ဟု ထင္မွတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနျခင္းကလည္း ” ေနာက္ျပန္မလွည့္ဘူး” ဟူေသာ အစိုးရ၏ ကတိကဝတ္ကို သံသယ တိုးလာေနေစေတာ့သည္။
(Stirring up hatred through social media ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ႏိုင္မင္းသြင္က ဘာသာျပန္ဆိုသည္)
Ref: ဧရာဝတီ
အေမရိကန္ GSP က ခ်က္ခ်င္း အက်ဳိးမထူးေသာ္လည္း ေရရွည္ အက်ဳိးရွိႏိုင္
ခင္မ်ဳိးသြယ္
တနလၤာေန႔၊ ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ ၂၀၁၃
ရန္ကုန္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ အေမရိကန္ အစိုးရအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား အခြန္ သက္သာ ကင္းလြတ္ခြင့္ (GSP) ကုန္သြယ္မႈ အထူးအခြင့္အေရး ေပးမည္ျဖစ္ရာ လက္ရွိတြင္ ထူးျခားစြာ သက္ေရာက္မႈ မရွိႏိုင္ေသးေသာ္လည္း
ေရရွည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ကုန္သြယ္မႈတြင္ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းေစႏိုင္မည္ဟု စီးပြားေရး ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက သံုးသပ္ေျပာဆိုၾကသည္။
လတ္တေလာ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ မရွိႏိုင္ေသးျခင္းမွာ ၂၀၀၃ ခုမွ စတင္သည့္ အေမရိကန္နိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈေၾကာင့္ ျမန္မာ့ ပို႔ကုန္နွင့္ သြင္းကုန္မ်ား၏ အဓိက ကုန္သြယ္ဘက္ ႏိုင္ငံမ်ားမွာ အာရွႏိုင္ငံ မ်ားသာ ျဖစ္ခဲ့၍ ျဖစ္သည္။
“အေမရိကန္က ေပးမယ့္ အခြန္သက္သာခြင့္ဟာ ကုန္သြယ္မႈ ခပ္ပါးပါးပဲ ရိွခဲ့တာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းၾကီးေတာ့ သက္ေရာက္မႈ မရိွႏိုင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ ျမန္မာက အဓိက တင္ပို႔ေနတဲ့ လယ္ယာ ထြက္ကုန္ကလည္း သူတို႔ဆီမွာ လံုေလာက္တယ္။ ေက်ာက္စိမ္း က်ေတာ့လည္း သူတို႔ မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္အတြက္ေတာ့ အက်ိဳးရိွမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ဆရာ ခင္ေမာင္ညိဳ (ေဘာဂေဗဒ) က ေျပာၾကားသည္။
ထို႔ျပင္ GSP မွာ ပို႔ကုန္သမားမ်ားအတြက္သာ သက္ေရာက္မႈ ရိွႏိုင္ေၾကာင္း “အေမရိကန္က GSP ေပးမယ္ဆိုရင္ သြင္းကုန္ သမားမ်ား အတြက္ ထူးျခားတဲ႔ သက္ေရာက္မႈ မရိွႏိုင္ေသာ္လည္း ပို႔ကုန္သမားမ်ား အတြက္ေတာ့ သက္ေရာက္မႈရိွႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လက္ခစား အထည္ လုပ္ငန္းေတြ၊ ေရထြက္ပို႔ကုန္ေတြ အဆင္ေျပႏိုင္ ပါတယ္။ သြင္းကုန္ေတြအတြက္ လက္ရိွ အဆင္မေျပႏိုင္ေသးေပမယ့္ ေရရွည္ အတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပႏိုင္ပါတယ္” ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။
အရင္က ကုန္သြယ္မႈ
စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ထားမႈမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာနွင့္ အေမရိကန္တို႔၏ ကုန္သြယ္မႈအေနအထားမွာ လြန္စြာ နည္းပါး ခဲ့ရသည္။
“အေမရိကန္နဲ႔ ျမန္မာ ကုန္သြယ္မႈက ၂၀၀၃ ခုနွစ္က စၿပီး ၂၀၁၀-၁၁ ခုနွစ္အထိ နွစ္စဥ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ မျပည့္တဲ့ အေနအထားမွာ ရိွခဲ့ပါတယ္” ဟု ကုန္သြယ္မႈ စစ္တမ္းမ်ားကို သုေတသန ျပဳခဲ့သူ ဦးသန္းထြန္းေအာင္ က ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ ၂၀၁၁- ၁၂ ခုနွစ္တြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၉၃.၆၄ သန္း အထိ ကုန္သြယ္မႈ ရိွလာခဲ့သည္။
လက္ခစား အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းမ်ား အေျခအေနေကာင္း
အေမရိကန္၏ GSP မွာ လက္ခစား အထည္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ အလားအလာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္လာမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ အထည္ခ်ုပ္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္းမွ ဒုတိယ ဥကၠဌ ေဒါက္တာေအာင္ဝင္း က ခန္႔မွန္းသည္။
“GSP မရေသးေပမယ့္ အေမရိကန္ ကုမၸဏီေတြက အပ္ထည္ေတြကို စတင္ပို႔ေနရတဲ့ အေနအထား ရိွပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ GSP မရေသးတဲ့အတြက္ အခြန္၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္းဝန္းက်င္ ေပးေနရေသးတယ္။ GSP သာ ရရင္ သူသတ္မွတ္တဲ့ ကုန္အမ်ိဳးအစားအလိုက္ အခြန္ေပးရတာလည္း ရိွတယ္။ အခြန္ မေပးရတာလည္း ရိွတယ္။ အထည္ခ်ဳပ္ကေတာ့ အပ္ထည္ တိုးျမွင့္ရလာႏိုင္တဲ့ အေနအထား ရိွပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။
GSP ေၾကာင့္ အထည္ခ်ဳပ္ ေစ်းကြက္တြင္ အပ္ထည္ ပိုမိုရရွိလာႏိုင္သလို ခ်ဳပ္ခလည္း ပိုရလာႏိုင္ေျခရွိေၾကာင္း အဆိုပါ အသင္း၏ အတြင္းေရးမွဴးေဒၚခိုင္ခိုင္ႏြယ္ က ေျပာသည္။
“GSP ေပးျပီဆိုတာနဲ႔ အခြန္ေပးေနရတဲ့ အျခားနိုင္ငံေတြမွာရိွတဲ့ စက္ရံုေတြက အထည္ေတြကို ယူၿပီး အပ္လို႔လည္း ရပါတယ္။ အဓိက က ျမန္မာ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုေတြေပၚမွာ သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ အပ္ခ်င္သလဲ ဆိုတဲ့ အေနအထား ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ မေန႔က အေမရိကန္က Buyer (အဝယ္ေတာ္) လာေဆြးေႏြးသြားတယ္။ အခြန္ရိွတဲ့ နိုင္ငံထက္ အခြန္မရိွတဲ့ နိုင္ငံေတြက စက္ရံုေတြကို ခ်ဳပ္ခ ပိုေပးနိုင္တယ္လို႔ ေျပာသြားတယ္။ အခြန္ေပးရတဲ့ နိုင္ငံကို ခ်ဳပ္ခ ၁ က်ပ္ေပးႏိုင္ရင္ အခြန္မေပးရတဲ့ နိုင္ငံရဲ႕ ခ်ဳပ္ခကို ၁ က်ပ္ ၂၀ ျပားေလာက္ ေပးနိုင္တယ္လို႔ ေျပာသြားတယ္” ဟု ဆိုသည္။
ေရထြက္ကုန္ေတြအတြက္လည္း အက်ိဳးရိွႏိုင္
အဆိုပါ အေမရိကန္၏ GSP ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ ေရထြက္ကုန္ တင္ပို႔မႈမ်ားလည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္ႏိုင္မည္ဟု
ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။
“ပုစြန္ကို အေမရိကန္ပို႔ေနရတာရိွတယ္။ GSP ရတာနဲ႔ အခြန္ ကင္းလြတ္နိုင္ေတာ့ ျမန္မာ့ ေရထြက္ကုန္ကို တင္သြင္းသူ မ်ားလာနိုင္တယ္။ ေရထြက္ ပို႔ကုန္သမားေတြအေနနဲ႔ ေစ်းကြက္တခု ပိုရလာနိုင္ပါတယ္” ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရထြက္ပစၥည္း ျပဳျပင္ထုတ္လုပ္သူမ်ားနွင့္ ပို႔ကုန္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္းမွ အတြင္းေရးမွဴး ဦးထြန္းေအး က ဆိုသည္။
လယ္ယာ ပို႔ကုန္ေတြေပၚမွာ ...
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိကပို႔ကုန္မွာ လယ္ယာထြက္ကုန္မ်ား ျဖစ္ေနသျဖင့္ ယင္းပို႔ကုန္မ်ားအေပၚ အခြန္သက္သာခြင့္ သက္ေရာက္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး “လယ္ယာ ထြက္ကုန္ေတြထဲက အဓိက ပို႔ေနတာ ပဲနဲ႔ ဆန္ပါ။ အေမရိကန္ အေနနဲ႔ ဆန္က္ို သူ႔ႏိုင္ငံက စားဖို႔ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္သလို ဆန္ကိုလည္း ျပန္ေရာင္းေနတဲ့ ႏိုင္ငံပါ။ ဒါေၾကာင့္ လယ္ယာပို႔ကုန္ေတြထဲက ဆန္အတြက္ေတာ့ သက္ေရာက္မႈ သိပ္မရိွနိဳင္ပါဘူး” ဟု ဆန္စပါး အသင္းခ်ဳပ္မွ ဦိးမ်ိဳးသူရေအး က ေျပာၾကားသည္။
အေမရိကန္နိုင္ငံအေနျဖင့္ ပဲမ်ားကို ကေနဒါနွင့္ ၾသစေၾတးလ် နိုင္ငံတို႔မွ အဓိက ဝယ္ယူလ်က္ရိွသည္။
“(ျမန္မာ့ ပဲ) ေလာေလာဆယ္ အေမရိကန္ေစ်းကြက္ကို တင္ပို႔ေနတာ မရိွေသးပါဘူး။ အခု စိုက္ေနတဲ့ ပဲေတြက ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္က အိႏိၵယကို သြားေနတာပါ။ စိုက္ေနတာလည္း အိႏိၵယ ေစ်းကြက္ အၾကိဳက္ ပဲေတြပါပဲ။ အခုလို GSP ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေရရွည္အတြက္ ေကာင္းပါတယ္။ အေမရိကန္က စားတဲ့ ပဲကို ေလ့လာျပီး ေနာင္မွာ မ်ိဳးဝယ္စိုက္သင့္ စိုက္ျပီး အေမရိကန္ ျပန္ပို႔ႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ပဲနွမ္းကိုေတာ့ အေမရိကန္က ဝယ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာက စိုက္တာ နည္းေနပါေသးတယ္” ဟု ပဲနွမ္းကုန္သည္အသင္းမွ အတြင္းေရးမွဴး ဦးမင္းကိုဦး က ေျပာသည္။
သစ္သီးဝလံ ေစ်းကြက္ကေရာ
ျမန္မာနိုင္ငံမွ စိုက္ပ်ဳိးသည့္ သစ္သီးဝလံမ်ားကို လက္ရိွအေနအထားအထ္ိ အေမရိကန္ ေစ်းကြက္သို႔ တင္ပို႔ေရာင္းခ်မႈ မရိွခဲ့ေပ။
“အေမရိကန္က ေပးလာမယ့္ GSP က သစ္သီးဝလံေတြအတြက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ မရိွေသးပါဘူ။ လာမယ့္ ဇူလိုင္ ၁၄ ရက္နဲ႔ ၁၅ ရက္ေန႔ေတြမွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္မွာ ျပဳလုပ္မယ့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သရက္သီးျပပြဲမွာ ျမန္မာ သရက္သီးေတြ ဝင္ေရာက္ ျပသဖ္ို႔ ရိွပါတယ္။ အဲဒီျပပြဲမွာ ကုန္ပစၥည္းၾကိဳက္လို႔ ေစ်းကြက္ ရမယ္ဆိုရင္ အခြန္ သက္သာခြင့္ကလည္း ပံ့ပိုးထားရင္ သရက္သီးနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ ေစ်းကြက္ႀကီး တခု ရႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္” ဟု သစ္သီးဝလံ၊ ပန္းမန္နွင့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ တင္ပို႔ေရာင္းခ်သူမ်ား အသင္းမွ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဦးစိုးသန္းမင္းဒင္ က ခန္႔မွန္းေျပာဆိုသည္။
Ref: မဇၽၥိမ
Monday, April 29, 2013
အေျခတိုးျမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏
အရွင္ဇ၀န (ကုုန္းေဇာင္း)
ဧၿပီ ၂၈၊ ၂၀၁၃
လူ႔ျပည္ေလာက လူ႔ဘဝကား အိုရနာရ ေသရဦးမည္ မွန္ေပသည္တည္း..။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ အလြန္ လူႀကိဳက္မ်ားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ မွန္ပါတယ္၊ လူ႔ျပည္ေလာက လူ႔ဘဝကို ေရာက္လာၾကသူတိုင္း အိုၾကရမယ္၊ နာၾကရမယ္၊ ေသၾကရမယ္။ လူ႔ဘဝ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို စတင္ ပိုင္ဆိုင္ကထဲက ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေသျခင္းတရား ဆီသို႔ ခရီးဆက္ေနၾကရတာပါ။ လူကသာ ေလာကီအာရုံ ကာမဂုဏ္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ျမဴးၿပီး ေမ့ေလွ်ာ့ေနေပမဲ့ နာရီ မိနစ္ စကၠန္႔ေတြက လူ႔သက္တမ္းကို အစဥ္မျပတ္ႏႈတ္ယူေနပါတယ္။ လူေတြကသာ အနားယူ အိပ္စက္ေနေပမဲ့ ေသျခင္းတရားဆီသို႔ ဦးတည္ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြကေတာ့ အနားယူတယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ တစ္မိနစ္/တစ္နာရီေလး အခ်ိန္ကုန္သြားတိုင္း ကိုယ္ေနရမည့္ ကိုယ့္သက္တမ္းထဲက တစ္မိနစ္/တစ္နာရီ ႏႈတ္ယူသြားပါၿပီ။
အဲဒီလိုပါပဲ ေန႔ရက္လေတြ ႏွစ္ေတြကုန္သြားတိုင္း ကုန္သြားတိုင္း ကိုယ္ေနရမည့္ သက္တမ္း ထဲက ေန႔ေတြ ရက္ေတြ လေတြ ႏွစ္ေတြကို ႏႈတ္ယူ သြားေနတာပါပဲ။ လယ္တီ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက ဆုံးမ ထားတယ္ေလ။ တစ္ေနကြယ္ ေသနယ္သို႔ တစ္ခါကူး ေမ့ေလွ်ာ့ကာ ေသဘူးထင္လိုက္ပါနဲ႔ ေနကြယ္တာ အခ်ိန္မ်ားရင္ျဖင့္ ေသနယ္ရြယ္ရြာ တစ္ႀကိမ္သြားရမယ္ တားမရဘူး-တဲ့။ လူတိုင္းလူတိုင္း ျငင္းဆိုခြင့္ ေရွာင္လႊဲခြင့္ မရွိေသာ ေသျခင္းတရားဆိုတာ ဟိုးအတီေတကာလ အစမထင္ သံသရာထဲက ရွိေနခဲ့တာပါ။
သို႔ၿပီတကား သင္ဖြားေသာေျမ သင္တို႔ေျမသည္ အေျခတိုးျမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏-တဲ့။ လူတိုင္းလူတိုင္း နိယာမ သေဘာအရ ေသဆုံး သြားၾကေပမဲ့ သူတို႔ေမြးဖြားရာေဒသ၊ သူတို႔ေမြးဖြားရာႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ၾကတဲ့သူေတြကေတာ့ အလြန္႔အလြန္ကို နည္းပါးလွပါတယ္။
ဘဝေပးအေျခအေနအရ လူသားတစ္ဦးရယ္လို႔ ေမြးဖြားလာခဲ့ၾကၿပီ။ မိဘေတြက ေကြ်းေမြးျပဳစု ယုယမႈေၾကာင့္ လူလားေျမာက္ခဲ့ပါၿပီ။ ဆရာသမားေတြရဲ႕ သြန္သင္ညႊန္ျပ ဆုံးမမႈေၾကာင့္ အသိဉာဏ္ေတြ လည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာခဲ့ပါၿပီ။ လူ႔ေလာကႀကီးထဲမွာ ပီပီျပင္ျပင္ လူသားရယ္လို႔ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အဲဒီ လူသားေလးက လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဘယ္လိုၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ျပန္ေမးၾကည့္ရမယ္။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလည္း အကဲခတ္ၾကည့္ရမယ္။
ငါက လူ႔ေလာကအတြက္ ဘယ္ေလာက္အသုံးက်သလဲ။ ငါဆိုတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားလာ တဲ့အတြက္ ငါ့မိသားစု တိုးတက္ႀကီး ပြားေအာင္ ငါေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီလား။ ေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုခု ျပဳေပးႏိုင္ခဲ့ သလား။ ငါတို႔ရပ္ရြာ ငါတို႔ႏိုင္ငံႀကီး သာယာခ်မ္းေျမ့ေအာင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီလား။ ေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုခု ျပဳခဲ့ၿပီးၿပီလား။
ဒါမွမဟုတ္ ငါဆိုတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ လူ႔ေလာကထဲကို ေရာက္လာတဲ့အတြက္ ငါ့မိသားစုေတြ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီး ဒုကၡေတြ အႀကီးအ က်ယ္ေရာက္ခဲ့သလား။ ငါတို႔ရပ္ရြာ ငါတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးမွာလည္း ငါဆိုတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ကို လက္ခံထားတဲ့အတြက္ ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္စီးၿပီး ဒုကၡေတြ အႀကီးအက်ယ္ ေရာက္ခဲ့သလားဆိုတာကို စဥ္းစားေဝဖန္သုံးသပ္ရပါမယ္။
စဥ္းစားေဝဖန္သုံးသပ္ၿပီး ကိုယ့္မိသားစု တိုးတက္ႀကီးပြားေအာင္ သာယာခ်မ္းေျမ့ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သူျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီကေန တစ္ဆင့္တက္ၿပီး ကိုယ့္ရပ္ရြာ ကိုယ့္တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးအတြက္ တိုးတက္ႀကီးပြားေအာင္ သာယာခ်မ္းေျမ့ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ရပါလိမ့္မယ္။ လူ႔ေလာကထဲကို ေရာက္ရွိလာၿပီး လူ႔ေလာကေကာင္းက်ိဳးကိုမွ မေဆာင္ရြက္ရင္ လူသားပီသတဲ့လူ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
ကမၻာတစ္လႊား ဘယ္ႏိုင္ငံကိုပဲၾကည့္ၾကည့္ သန႔္ရွင္းေရး အလုပ္သမားကေန သမၼတႀကီးအထိ လူမွန္လွ်င္ လူ႔တာဝန္ဝတၱရားေတြကို မေသြမတိမ္း ထမ္းေဆာင္ရမွာပါ။ ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လူသားေတြက လူ႔ေလာကႀကီး အက်ိဳးရွိရာ အက်ိဳးရွိေၾကာင္းကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကလို႔ ယေန႔ေခတ္လူသားေတြမွာ အဆင္ေျပေျပ လြယ္လြယ္ကူကူ သက္ေတာင့္သက္သာ သြားလာလႈပ္ရွားႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
သိပၸံပညာရွင္မ်ားက လူသားေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိေစမည့္ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ၊ အင္ဂ်င္စက္ေတြ၊ ကား ရထား ေလယာဥ္ေတြ စသည္ စသည္ တီထြင္ဖန္တီးခဲ့ၾကလို႔ ေနာက္လာေနာက္သား ေခတ္လူမ်ားဟာ အရာရာတိုင္းမွာ လြယ္လင့္တကူ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ သက္ေတာင့္သက္သာ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ သြားလာလႈပ္ရွား နိဳင္ခဲ့ၾကတယ္။ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံခဲ့ၾကတယ္။
လူ႔ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို လိုလားၾကတဲ့ ပညာရွင္ေတြက လူ႔ေလာကေကာင္းက်ိဳးအတြက္ စက္ပစၥည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး တီထြင္ၾကံဆၿပီး လူ႔ေလာကႀကီးမွာ သူတို႔အတြက္ သမိုင္းမွတ္တိုင္ေတြ စိုက္ထူထားခဲ့ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္ဖြား ႏိုင္ငံသားတို႔ကေကာ သင္တို႔ေမြး ဖြားရာေဒသမွာ မွတ္မွတ္ရရ ေကာင္းက်ိဳးျပဳခဲ့ၾကၿပီးၿပီလား။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္နဲ႔ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ အု႒္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မွတ္မွတ္ရရ ေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုခု ျပဳခဲ့မွသာ သမိုင္းေပးတာဝန္ေက်သူ လူသားဆန္သူ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
သင္၏မ်ိဳးသား စာစကားလည္း ႀကီးပြားတက္ျမင့္ က်န္ေကာင္းသင့္၏-တဲ့။ ကိုယ့္ဘာသာစကား ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာကလည္း တေကာင္းေခတ္၊ ပ်ဴေခတ္၊ ပုဂံေခတ္ေတြကေန စၿပီး အစဥ္အဆက္ ထြန္းကားလာခဲ့တာပါ။ ယခုေခတ္ေရာက္မွ အျခားဘာသာစကားေတြကို မသင္ရင္မျဖစ္လို႔ သင္ၾကားရာကေန ကိုယ့္ဘာသာစကားကို တန္ဘိုးထားရေကာင္းမွန္းမသိတဲ့ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိေနခဲ့ပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခား တိုင္းတစ္ပါးကိုေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိဳ႕ျမန္မာမ်ားႏွင့္ သူတို႔ကေန ေပါက္ဖြားလာၾကတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြမွာ ျမန္မာစာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အားနည္းလာတာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒို႔ေတာ့ကြာ ျမန္မာစကားကို ေမ့ေတ့ေတ့ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီလို႔ ေျပာရတာကိုပဲ တစ္လြဲဆံပင္ေကာင္း ဂုဏ္ယူ ေနၾကပါ ေသးတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစကား ျမန္မာစာကို ေကာင္းေကာင္းမေျပာ တတ္တာကမွ ရွက္စရာေကာင္းတာပါ။ ကိုယ္တိုင္ကမွ ျမန္မာလိုေကာင္းေကာင္းမတတ္ရင္ ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ျမန္မာလို ေကာင္းေကာင္းေရးတတ္ ဖတ္တတ္ေအာင္ ဘယ္လိုသင္မလဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ဘာသာစကားေကာ လူမ်ိဳးေကာဟာ တိမ္ေကာပေပ်ာက္ကုန္ေတာ့ဖို႔ပဲ ရိွပါေတာ့တယ္။ ဆရာ ေဇာ္ဂ်ီတို႔ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈ ကိုယ္ဘာသာစကား တိုးတက္ထြန္းကားဖို႔ မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္ေတြကေတာ့ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစား ေနၾကပါတယ္။
သင္ဦးခ်၍ အမွ်ေဝရာ ေစတီသာႏွင့္ သစၥာအေရာင္ ဉာဏ္တန္ေဆာင္လည္း ေျပာင္လွ်က္ဝင္းလွ်က္ က်န္ေစသတည္း-တဲ့။ ဟုတ္တယ္ ငါတို႔ ဘိုးဘြားဘီဘင္လက္ထက္က ရြာဦးထိပ္မွာ ေက်ာင္းကန္ဘုရားေစတီ ေတြ အစဥ္အဆက္ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ အမွတ္တရ သမိုင္းမွတ္တိုင္တစ္ခု စိုက္ထူထားတဲ့ ေနရာ တိုင္းမွာ ေစတီပုထိုး တန္ခိုးႀကီးဘုရားေတြ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေတာ တန္းေတာင္တန္း ျမစ္ကမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ျမင္သာတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ ေစတီပုထိုးေတာ္မ်ားျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို အလွဆင္ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီလို ေစတီပုထိုးေတြ တည္ထားကိုးကြယ္တဲ့အတြက္ ငါတို႔တိုင္းျပည္နဲ႔ ငါတို႔လူမ်ိဳးအတြက္ ဘာအက်ိဳးထူးသလဲလို႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ တည္ထားကိုးကြယ္တဲ့ ေစတီပုထိုးေတြကို ဘဝအတြက္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားသြားလာေနတဲ့ လူသားေတြအတြက္ စိတ္ထဲကေနမွန္းဆ ရွိခိုးပူေဇာ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီလို ရွိခိုးပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ စိတ္ႏွလုံးခ်မ္းေျမ့ၿပီး အစစအရာရာ အဆင္ေျပႏိုင္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာ တိုင္းျပည္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆုံးအမ သာသနာေတာ္ႏွင့္အညီ တပည့္သား သံဃာေတာ္ေတြက သူေတာ္ေကာင္းတရားထြန္းကားေအာင္ တပည့္အဆက္ဆက္သို႔ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ဒကာ ဒကာမေတြကို ေဟာေျပာဆုံး မၿပီး လူသားေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားထဲသို႔ အေရာက္ပို႔ခဲ့ၾကတယ္။
ငါတို႔ ဘိုးဘြားဘီဘင္လက္ထက္ကထဲကေန ယေန႔တိုင္ေအာင္ ငါတို႔လူမ်ိဳးေတြဟာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆုံးအမႏွင့္အညီ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း သာသာယာယာ ေနထိုင္လာခဲ့ၾကတာပါ။ မိဘဘိုးဘြားေတြကလည္း သားသမီးေျမးျမစ္ေတြကို ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္အညီ သြန္သင္ဆုံးမ ေဖးမကူညီခဲ့ၾကတယ္။ သားသမီးေတြ အရြယ္ေရာက္ လူလားေျမာက္လို႔ အိမ္ေထာင္က်သြားရင္ေတာင္မွ မိအိုဖအိုေတြက ငါတို႔ရင္ ေသြးငယ္ေတြကို ထိန္းေက်ာင္းပဲ့ျပင္ သြန္သင္ဆုံးမ ငယ္စဥ္ကထဲက ႏွလုံးသားထဲကို သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြ ထည့္ေပး ခဲ့ၾကတယ္။ ငါတို႔ကလည္း ငါတို႔ရဲ႕ မိဘေတြကို အသက္ထက္ဆုံး ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေဖးမကူညီ ခ်စ္ခင္တြယ္တာ ေမတၱာစမ္းေရ အဆက္မျပတ္ တသြင္သြင္စီးဆင္းေနတဲ့ ငါတို႔မိသားစု ငါတို႔ၿမိဳ႕ရြာ ငါတို႔ႏိုင္ငံဟာ ဘယ္ေလာက္ေအးခ်မ္းခဲ့သလဲဆိုတာ အားလုံးသိၾကမွာပါ။
ငါတို႔ဟာ သားေရးသမီးေရး စီးပြားေရးအတြက္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လႈပ္ရွားရုန္းကန္ေနရလို႔ သံဃာေတာ္ေတြက ငါတို႔အတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက တရားေတာ္ႏွင့္အညီ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ငါတို႔ကလည္း ငါတို႔ တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က သံဃာေတာ္ေတြကို ပစၥည္းေလးပါးနဲ႔ ပံ့ပိုးကူညီလွဴဒါန္းသလို သံဃာေတာ္ေတြဘက္ ကလည္း ငါတို႔စိတ္ႏွလုံး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေအာင္ တရားနည္းလမ္းေတြေပးခဲ့ၾကတယ္။ အခ်ိန္ရွိခိုက္ လုံ႔လစိုက္ ၿပီး အႏွစ္သာရအရွိဆုံး ဝိပႆနာတရား ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ကိုလည္း လမ္းညႊန္ေတာ္မူၾကတယ္။ သစၥာေလး ပါး ျမတ္တရားကို ပိုင္းခ်ားထင္ထင္ သိျမင္ေအာင္ ငါတို႔ကို သြန္သင္ညႊန္ျပ ဆုံးမခဲ့ၾကတယ္။
ငါတို႔ေသသြားခဲ့ရင္ ငါတို႔ဦးခ်၍ အမွ်ေဝရာ ေစတီသာႏွင့္ သစၥာအေရာင္ ဉာဏ္တန္ေဆာင္ေတြဟာ ေရွးရိုးအစဥ္အလာအတိုင္း ေျပာင္ လွ်က္ဝင္းလွ်က္ က်န္ခဲ့ၾကမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ေရွးကထက္ပိုၿပီး တိုးတက္ ထြန္းလင္းေတာက္ပေနမွာလား။ သို႔တည္းမဟုတ္ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးသြားၾကမွာလားဆိုတာ ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားေဝဖန္သုံးသပ္ၾကဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။
ငါတို႔ဘိုးဘြားဘီဘင္လက္ထက္ကထဲက အစဥ္အလာေကာင္းခဲ့တဲ့ ငါတို႔ အမ်ိဳးဘာသာသာသနာနဲ႔ ငါတို႔တိုင္းျပည္ႀကီးကို ငါတို႔ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြလက္ထဲကို ဝကြက္အပ္ထားခဲ့ရမွာပါ။ ဒီေတာ့ ငါတို႔မ်ိဳးဆက္ သစ္ေတြဟာ အရာရာတိုင္းမွာ ထူးခြ်န္ထက္ျမက္ေသာ လူေတာ္လူေကာင္းေတြျဖစ္ဖို႔၊ ငါတို႔တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳး ဘာသာသာသနာကို သစၥာရွိရွိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြျဖစ္ဖို႔ အထူးလိုအပ္ပါတယ္။
အဲဒီလို မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္မွသာ ငါတို႔ ဘိုးဘြားဘီဘင္လက္ထက္ အစဥ္အလာမပ်က္ တည္ထားကိုးကြယ္ ခဲ့ၾကတဲ့ ေစတီပုထုိးေတြ ေက်ာင္းကန္ဘုရားေတြဟာ အစဥ္အဆက္ တိုးတက္ထြန္းလင္းေတာက္ပေနမွာပါ။ ေရွးကထက္ပိုၿပီး ဆန္းျပား ခမ္းနားတဲ့ ေစတီပုထိုးေတြ ေက်ာင္းကန္ ဘုရားေတြလည္း အမ်ားႀကီးေပၚေပါက္ လာဦးမွာပါ။ ငါတို႔ နိဳင္ငံႀကီးကိုလည္း ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္အညီ ခ်မ္းေျမ့သာယာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနၾကမွာပါ။
အဲဒီလို သားစဥ္ေျမးဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းနည္းစနစ္ျဖင့္ တစ္ေခတ္ထက္တစ္ေခတ္ ပို၍ပို၍ တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာေသာ ေစတီပုထိုး တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ငါတို႔အားလုံးက ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးစားၾကပါစို႔-ဟု တိုက္တြန္းရင္း…။
Ref: မိုးမခ
Posts
