October 17, 2011
ျမန္မာႏိုင္ငံ အက်ဥ္းေထာင္မ်ား အတြင္းရွိ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အေရအတြက္ ၆၀၀ ပဲ ရွိသည္ဟု သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ႏိုင္ငံေရး အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ဦးကိုကိုလိႈင္ က ဆြီဒင္ႏုိင္ငံပိုင္ ေရဒီယိုတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထုိအေရအတြက္သည္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕မ်ားက ျပဳစုထားေသာ စာရင္းႏွင့္ ကြာျခားမႈရွိေနပါသည္။ ယင္းသို႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အေရအတြက္ စာရင္း ကြာျခားမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဧရာ၀တီက ဦးကုိကုိလိႈင္ကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္း၍ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ေမး။ ။ က်ေနာ္တို႔ ၾကားရတဲ့ Swedish ေရဒီယိုမွာ ဦးကိုကိုလိႈင္က ေနၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ျမန္မာျပည္မွာ ၆၀၀ ပဲ ရွိတယ္လို႔ ေျပာတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သတင္း တခုၾကားရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ Confirm လိုခ်င္လို႔ပါ။
ေျဖ။ ။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အတိအက်စာရင္းေတာ့ မရွိဘူးေပါ့။ အတိအက် စာရင္းလိုခ်င္ရင္ေတာ့ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနကို ေတာင္းႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ လုပ္ထားတာ ဆိုေတာ့။
ေမး။ ။ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ တျခား လူ႔အခြင့္ေရးေစာင့္ၾကည့္ေရး အဖြဲ႔ေတြကေနၿပီးေတာ့ ၂၀၀၀ လို႔ ေျပာေနတာ ဆိုေတာ့ ဒီလို မ်ဳိး ကြာျခားခ်က္ ႏွစ္ခုျဖစ္ေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဦးကိုကိုလိႈင္ အေနနဲ႔ ဘာမ်ား မွတ္ခ်က္ေပးႏိုင္မလဲ။
ေျဖ။ ။ အျပင္ဘက္က စာရင္းကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ အတိအက်ေကာက္ခံဖို႔ အခြင့္အလမ္း ေတာ္ေတာ္နည္း တာေပါ့ အျပင္ကေကာက္ရတာကိုး။ အျပင္ကေကာက္ရတဲ႔အခါၾကေတာ့ စာရင္းေတြကအတိအက်ရႏိုင္မယ္လို႔ မထင္ဘူးေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအခါ သူတို႔လည္းပဲ စိတ္မွန္းတဲ႔ အထဲကပဲ ရွိေကာင္းလည္း ရွိလိမ့္မယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း လြတ္သြားတာ မသိလိုက္တာလည္း ျဖစ္ ေကာင္းလည္း ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္။ ဒီဘက္မွာၾကေတာ့ သူတို႔ကေတာ့ ေသခ်ာစရင္းဇယားနဲ႔ ကိုင္ၿပီးေတာ့ တြက္တာၾကေတာ့ ပိုၿပီး တိ က်ႏိုင္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္လည္း က်ေနာ္ထင္တယ္၊ တခ်ဳိ႕ဟာလည္း ဒါ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ က်တဲ႔အက်ဥ္းသားလား၊ ရုိးရုိးအက်ဥ္းသားလား ဆိုတာ Definition သတ္မွတ္ခ်က္ေပၚမွာလည္း ကြဲလြဲခ်က္ရွိရင္လည္း ရွိမွာေပါ့။ အဲဒါေတာ့ က်ေနာ္ အေသအခ်ာ မသိဘူး။ မသိဘူးဆိုတာ အဲဒီစာရင္းဇယား အတိအက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ မရွိဘူးေပါ့ေနာ္။
ေမး။ ။ ဒီၾကားထဲမွာလည္း ထပ္လႊတ္ေပးမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ၾကားေနရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ေရာ ဦးကိုကိုလိႈင္ အေနနဲ႔ ဘာမ်ား ေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ အဲဒါေတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔က ေသခ်ာမသိဘူးေပါ့ေနာ္။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း တာ၀န္ရွိတဲ႔သူေတြ ေျပာေနၾကတာေတာ့ ေနာက္ထပ္ လႊတ္ေပးလိမ့္မယ္လိုေတာ့ ေျပာေနၾကတာပဲ။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အႀကံေပးဆိုေတာ့ အဲဒီလိုမ်ဳိးအင္မတန္ တိက်တဲ႔ သတင္းမ်ဳိးေတြကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ေျပာႏိုင္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ ေတြ႕ဆံုၿပီးတဲ့ အခါမွာက်ေတာ့ ျမစ္ဆံုဆည္ ရပ္လိုက္တဲ့ ကိစၥ။ အဲဒါေတြကို အျပင္ေရာ အတြင္းေရာကေနၿပီးေတာ့ အေကာင္းျမင္ခဲ့ၾကတာကိုးဗ်။ အခုလႊတ္ေပးတဲ့အေပၚမွာေတာ့ အားလံုးက သိပ္ၿပီးေတာ့ အားရေက်နပ္မူမရွိဘူး။ တခ်ဳိ႕ေတြ ေျပာၾကတာေတာ့ ရွိတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အရွိန္ေလွ်ာ့သြားၿပီ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတာင္ သံုးၾကေတာ့ အဲဒီအေပၚမွာေရာ ဦးကိုကိုလိႈင္အေနနဲ႔ သမၼတႀကီးရဲ႕ အႀကံေပးတေယာက္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား သံုးသပ္မိလဲ။
ေျဖ။ ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အေျပာင္းအလဲ ဆိုတာကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ နဲ႔ မ်ားမ်ားစားစား လိုခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ ထင္တာေတာ့ အခုလို လုပ္လိုက္တာလည္းပဲ အၿပီးသတ္ ျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္မွာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အေျခခံဥပေဒအရ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ဆိုုတာ သမၼတႀကီးရဲ႕လုပ္ပိုင္ခြင့္ထဲမွာ ရွိေနတယ္ ဆိုေတာ့ ဒါ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္မယ္။ ထပ္ၿပီး ေတာ့ လာခ်င္လည္း လာဦးမယ္။ ဒါက အရွိန္ေလွ်ာ့သြားၿပီလို႔ ေျပာဖို႔အတြက္က ေစာေသးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ တျခားလည္း လုပ္ စရာေတြက အမ်ားႀကီး ရွိေသးတာပဲေလ။ လုပ္ေနရတာပဲ။ မလုပ္လို႔လည္း မရဘူး။ ဆိုေတာ့ အရွိန္ေလွ်ာ့တယ္ မေလွ်ာ့ဘူးဆိုတာ ကေတာ့ ရူျမင္တဲ႔လူရဲ႕ အျမင္ေပၚမွာပဲ မူတည္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ႔။ တျခားလုပ္စရာ ရွိတဲ႔အထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ ျမင္ၾကည့္တာကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ စစ္ပြဲရပ္ ဆိုင္းေရးကိစၥေတြ ပါတာေပါ့ေနာ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ ဖြဲ႔စည္းၿပီးေတာ့ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕ေတြဖြဲ႕ၿပီးေတာ့ အစိုးရေတြကလည္း တိုင္း ရင္းသားေဒသေတြမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ကို ရပ္ဆိုင္းဖို႔ လုပ္ေနတာေတြ ရွိတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ေတာင္းဆိုေန တဲ့ အတိုင္းအတာကလည္း တျပည္လံုးအတိုင္းအတာရဲ႕ အပစ္ရပ္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးစကားေျပာတဲ့အခါမွာ ခြဲမေတြ႕ခ်င္ဘူးတို႔ အဲဒီလိုမ်ဳိး ေတြ ေတာင္းဆိုမူေတြ ရွိေနေတာ့ စစ္ပြဲကို ဘယ္လို ရပ္ဆိုင္းသြားႏိုင္မယ္လို႔ ဦးကိုကိုလိႈင္အေနနဲ႔ ယူဆပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ဒီလို ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈဆိုတာကေတာ့ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ကေတာ့ ေတာင္းဆိုမႈမ်ဳိးေတြ ရွိၾကတာေပါ့။ ေစ်း၀ယ္သလိုေပါ့။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ေရာင္းတဲ႔သူကလည္း ေခၚတဲ႔ေစ်း ၀ယ္တဲ့သူကလည္း လိုက္ႏိုင္တဲ့ေစ်း အဲလိုမ်ဳိး ရွိၾကတာေပါ့။ သို႔ေသာ္ လည္းပဲ ဒါေတြမွမရရင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့မွ အေသခ်ဳပ္ကိုင္ထားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သေဘာတူညီခ်က္က မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။ ဒါ က်ေနာ္တို႔ ျဖစ္ေနၾကတာ ညီအစ္ကိုအခ်င္းခ်င္း တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ေနၾကတဲ႔ ကိစၥေတြပါပဲ။ အဲဒီ ကိစၥေတြထဲမွာလည္း အင္မတန္႔ အင္မတန္ကို ဒါမွမရရင္ ဒီတိုင္းျပည္က ခြဲထြက္မယ္ဆိုတဲ႔ သေဘာမ်ဳိးလည္း ဘယ္သူမွ ေျပာတာ မၾကားပါဘူး။ ေျဖရွင္း ရမယ့္လမ္းေၾကာင္းက အေျဖမထြက္တဲ့လမ္းေၾကာင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ျဖစ္တတ္တဲ့လမ္းေၾကာင္းမွာပဲ တေယာက္ နဲ႔ တေယာက္က အျငင္းပြားေနၾကတာပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဒါေတြကေတာ့ ညိွလိုက္မယ္ဆိုရင္ ရမယ္လို႔ထင္တယ္။ ညိွတဲ႔အခါမွာၾက ေတာ့ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္၊ တဘက္နဲ႔တဘက္ သေဘာထားအျမင္ေတြ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း လမ္းေၾကာင္းရွာရင္း ရွာရင္းနဲ႔ေတာ့ အလယ္ေခါင္မွာ အေပးအယူျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနမ်ဳိးတခုေတာ့ ေရာက္သြားႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ေတာ့ေမွ်ာ္လင့္ ပါတယ္။
ေမး။ ။ ႏွစ္ဘက္အျပန္အလွန္ အေပးအယူ ညွိႏိုင္းလုပ္ရတဲ့ ကိစၥမွာ က်ေနာ္ထင္တယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ႔ NLD ကိစၥလည္း ပါမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။ NLD မွတ္ပံုတင္ေရးကိစၥေပါ့ ေနာ္၊ က်ေနာ္တို႔ ၾကားေနရသေလာက္ဆိုရင္ အစိုးရဘက္ ကလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ဥပေဒျပန္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ေရး ေဆြးေႏြးေနတာလည္း ရွိပါတယ္။ ဦးကုိကိုလိႈင္ အေနနဲ႔ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဘက္ အေနအထား ဘယ္ေလာက္အထိ ညိွႏိုင္းၿပီးေတာ့ ဘယ္အတိုင္းအတာေလာက္မွာ သေဘာ တူညီခ်က္ ရသြားႏိုင္မယ္လို႔ သံုးသပ္မိလဲ ခင္ဗ်။
ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီဥစၥာကေတာ့ အျပင္ဘက္ကေန မွန္းၾကည့္တာေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ခက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါကေတာ့ ဥပမာျဖင့္ ဆိုရင္ NLD အပိုင္းမွာည္း သူ႔ရဲ႕ CEC ေရာ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်န္တဲ႔အဖြဲ႔ေတြေရာ ျပန္ၿပီးေတာ့ ညိွရဦးမယ့္ ကိန္းပဲ။ ဒီလိုပဲ အစိုးရ ဘက္မွာလည္း လႊတ္ေတာ္ေရာ အစိုးရဘက္ကေရာ ဒါေတြက ညိွၾကရတဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဒီကိစၥကို က်ေနာ္တို႔လည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနရတာေပါ့ေလ။ ႏွစ္ဘက္ ပံုေသ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ၿပီးႏိုင္မလဲဆိုတာေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူးေပါ့။ ဒါ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္က လည္း လူသားေတြျဖစ္တဲ့ အခါမွာၾကေတာ့ စိတ္ေတြကလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိႏိုင္တာကိုး။ ညိွရမယ့္အခ်ိန္ကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ေပး ရမယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္၊ သိပ္ၿပီးေတာ့ အရမ္းႀကီး ၾကာလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ မထင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒါဟာ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာေတာ့ ႏွစ္ဘက္စလံုးက သေဘာေပါက္ထားၾကတာကိုး။
ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ႔။ ေနာက္တခုကလည္း Timetable တခု ရွိတယ္လို႔ ထင္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ လာမယ့္ အာဆီယံ ဥကၠဌ ရာထူး လက္ခံေရး ကိစၥေပါ့။ အဲဒါအျပင္ကို ဆန္ရွင္ ႐ုပ္သိမ္းေရးေပါ့။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အခုနတုန္းက ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ သံုးခ်က္က သူတို႔အဓိက ထားၿပီးေတာ့့ အားလံုးက ၀ိုင္းေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါမွာၾကေတာ့ ဒီ ျပည္တြင္း ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမူေတြ ဘယ္ေလာက္ပီျပင္လဲ ဆိုတာနဲ႔ သူတို႔ ဆံုးျဖတ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့က ဦးကုိကုိလိႈင္ ဒါ ေနာက္ ဆံုး ေမးခြန္းပါပဲ ခင္ဗ်။ ျမန္မာျပည္အေနနဲ႔က အာဆီယံ ဥကၠဌ လက္ခံရႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ တကယ္တမ္းကေတာ့ က်ေနာ့္ အျမင္ကေတာ့ အာဆီယံရဲ႕ ဥကၠဌေနရာကို လက္ခံရယူဖို႔ ကိစၥကေတာ့ အာဆီယံ ခ်ာတာ အရဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ၀င္ခြင့္စာေမးပြဲေျဖဖို႔ လိုတဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြက အကၡရာအစဥ္အလိုက္ ရယူရတဲ့ ကိစၥပါ။ သို႔ေသာ္ လည္းပဲ ထူးျခားတဲ့အေၾကာင္းရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ က်ေနာ္တို႔ အာဆီယံဥကၠဌရာထူးေနရာကို တခါတုန္းက က်ေနာ္တို႔သူမ်ား ကို လႊဲေျပာင္း ေပးလိုက္တာေပါ့ေလ။ ဒီတခါ က်ေနာ္တို႔က ျပန္ၿပီးေတာ့မွ အဲဒီကေန ျပန္ေျပာင္းယူရမယ့္ အလွည့္ပါပဲ။ ဆိုေတာ့က ဒီဥကၠဌရာထူးရဖို႔ တခုတည္းနဲ႔ေတာ့ လုပ္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔က ျပည္သူလူထုရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားေပါ့၊ သြားရမယ့္ ခ်ီတက္ရမယ့္ လမ္းေၾကာင္း၊ ဒီအတိုင္းမွန္မွန္ပဲ သြားေနတဲ့ အေနအထား ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီဟာကို ေပးသင့္ မေပး သင့္ ဆိုတာကေတာ့၊ အကဲျဖတ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ဖို႔ ဆိုတဲ႔ကိစၥကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာေဒသတြင္းအဖြဲ႕အစည္းေတြကသာ ဆံုးျဖတ္ မယ့္ ကိစၥပဲ။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔အေပၚမွာ လာၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ သူတို႔ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ ေပးမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေပးဖို႔ကေတာ့၊ က်ေနာ္ကေတာ့ မ်ားတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့၊ သြားေနတာက မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပါ့။ တကယ္လို႔မ်ား ျမန္မာႏို္င္ငံကို လံုေလာက္တဲ့ တိုးတက္မူမရွိဘူး ဆိုၿပီးေတာ့မွ အာဆီယံဥကၠဌကို မေပးေသးဘူးဆိုရင္ အာဆီယံ အဖြဲ႕ႀကီးေပၚမွာ က်န္တဲ႔အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မူဟာလည္းပဲ အမ်ားႀကီးေလ်ာ့က်သြားမယ့္ အေနအထားမ်ဳိးေတြ ရွိႏိုင္တယ္ လို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေလာက္မွ ဒီမိုကေရစီ မရွိေသးတဲ့ႏိုင္ငံေတြ အာဆီယံထဲမွာ အမ်ားႀကီး ရွိေနေသးတယ္။ ဆိုေတာ့က ေပးဖို႔အတြက္ကေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ အမ်ားႀကီးအားသာပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တဘက္ တလမ္း ေျပာၾကရင္ က်ေနာ္တို႔က အာဆီယံ ဥကၠဌရာထူး ရဖို႔အတြက္ ဒါေတြလိုက္လုပ္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ကိုယ့္အမ်ဳိးသား အက်ဳိးစီးပြား ျပည္သူ လူထုရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ မွန္မွန္ ဆက္ၿပီးေတာ့မွ ခ်ီတက္သြားမယ့္ အေနအထားမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ရ တာလည္း ပဲ က်ေနာ္တို႔ စာေမးပြဲေျဖတာမ်ဳိး မဟူတ္ဘူးေလ။ အေျခအနအရ အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိတယ္။ စိန္ေခၚမူေတြက အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။ ဒီလိုပဲေပါ့ ဆန္႔က်င္မူေတြ ခုခံမူေတြက အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။ အေရးအႀကီးဆံုးက ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ေဒသတြင္း အဖြဲ႕အစည္းေတြက ေနၿပီးေတာ့ ဒီလုပ္ရပ္ေတြကို ၀ိုင္းၿပီးေတာ့မွ အားေပးေထာက္ခံ ေပးလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ။
Ref: ဧရာဝတီ
Tuesday, October 18, 2011
အရွိန္မေလွ်ာ့သြားဘူး ဆိုတဲ့ သမၼတအႀကံေပး ဦးကိုကုိလိႈင္
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရး အေမရိကန္ ေတာင္းဆို
ေဒၚခင္မ်ိဳးသက္
တနလၤာ, 17 ေအာက္တိုဘာ 2011
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေတြ႔ျမင္ေနရေပမဲ့ တကယ္ခိုင္မာတဲ့ အေျပာင္းအလဲ မ်ိဳးေတာ့ မေတြ႔ရ ေသးဘူးလုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ အေမရိကန္ အထူးသံတမန္ ဒဲရက္မစ္ခ်ဲလ္က ေျပာၾကား လိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလံုးကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးတာ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ အတိုက္အခံ ပါတီေတြ ထဲက အထူးသျဖင့္ NLD ပါတီ ပါ၀င္ခြင့္ ရေစမယ့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ မွတ္ပံုတင္တဲ့ ဥပေဒ ျပင္ဆင္တာလိုမ်ိဳး အေျပာင္းအလဲေတြကိုမွ ခိုင္မာတဲ့ အေျပာင္းအလဲလို႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံက သတ္မွတ္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း တနလၤာေန႔က လုပ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆုိင္ရာ အထူး သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အျပည့္စံုကို ေဒၚခင္မ်ိဳးသက္က တင္ျပထားပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ အေမရိကန္အစိုးရက ခ်မွတ္ထားတဲ့ JADE ဥပေဒအရ ၾသဂုတ္လ ထဲမွာ ခန္႔အပ္တာ ခံခဲ့ရတဲ့ အေမရိကန္ အထူးသံတမန္ ဒဲရက္မစ္ခ်ဲလ္ က သူဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ သမၼတ အိုဘားမားရဲ႕ ဆုေပး ဒဏ္ေပး မူ၀ါဒ စနစ္ကို အေကာင္ အထည္ေဖာ္ဖို႔ အတြက္ တစ္ပတ္မွာ ၇ ရက္၊ တစ္ရက္မွာ ၂၄ နာရီ ႀကိဳးပမ္း ေနတယ္လို႔ ေျပာၾကား ခဲ့ပါတယ္။ စက္တင္ဘာ လဆန္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကုိယ္တိုင္ သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ မစၥတာ မစ္ခ်ဲလ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲတဲ့ အရိပ္ လကၡဏာေတြ တေန႔တျခား ေတြ႔လာေနေပမဲ့ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲ ဟုတ္မဟုတ္ ေမးခြန္း ထုတ္စရာေတြ ေတြ႔ေန ရတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။
“အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ လံုး၀ ေျပာင္းလဲတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ေနျပည္ေတာ္ အစိုးရနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ အတိုက္အခံ တခ်ိဳ႕ၾကားမွာ ထူးျခားတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ ေတြ႔ေနရေပမဲ့ အစိုးရနဲ႔ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသားေတြ ၾကားမွာေတာ့ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ေနရာအႏွံ႔မွာ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနသလို လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈေတြ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါဟာ ေဒသတြင္းမွာေရာ အေမရိကန္နဲ႔ တျခား ကမၻာ့ႏိုင္ငံေတြကိုပါ အႀကီးအက်ယ္ စိုးရိမ္ေစတဲ့ အဓိက အခ်က္ပါ။”
မၾကာခင္ကမွ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀ ၀န္းက်င္ လႊတ္ေပးခဲ့ေပမဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အမ်ား အျပား က်န္ေနေသးတာမို႔ အားလံုးကို လႊတ္ေပးတာကို ျမင္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္က ရွင္းပါတယ္။ ဒါဟာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကသာ မကဘဲ ျပည္တြင္းကပါ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ သေဘာထားပါ။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိရိွ ဒါက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမို႔ သူတို႔ကို တစ္ေယာက္မက်န္ ခၽြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါမွ ဒီမိုကေရစီ လမ္းကို တကယ္ ေလွ်ာက္လွမ္း ေနတယ္ဆိုတာ ျပႏိုင္မွာပါ။ ကိုကုိႀကီးတို႔ မင္းကိုႏိုင္တို႔ အရွင္ဂမၻီရ တို႔လို လူေတြဟာ လူထု လႈပ္ရွားမႈေတြကို ဦးေဆာင္ႏုိင္သူေတြမို႔ သူတို႔လို လူေတြကို လႊတ္ေပးတယ္ ဆိုရင္ ျမန္မာအစိုးရက ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားသူေတြရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္တူ မဟာမိတ္ပဲလို႔ သတ္မွတ္ႏိုင္မွာပါ။”
ျမန္မာအစိုးရသစ္အဖြဲ႔ရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဦး၀ဏၰေမာင္လြင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕က ကုလသမဂၢ အေထြေထြ ညီလာခံ တက္ေရာက္ခ်ိန္မွာ အရင္ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြကို ဖယ္ရွားၿပီး ၀ါရွင္တန္က ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာနမွာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့တာနဲ႔ မဲေခါင္ ေအာက္ပိုင္းေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဆိုင္ရာ မိတ္ေဆြမ်ားအဖြဲ႔မွာ ျမန္မာ အဖြဲ႔ကို ေလ့လာသူ အျဖစ္နဲ႔ ပါ၀င္ခြင့္ ေပးတာမ်ိဳးေတြ လိုက္ေလ်ာမႈေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခု အေျပာင္းအလဲေတြမွာ ေမးခြန္း ထုတ္စရာေတြ ျဖစ္ေနေသးတာမို႔ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ လုပ္ဖုိ႔လိုတယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။
“ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ ျပန္ၿပီးလႊတ္ေပးတာမ်ိဳးဟာ တကယ့္ အေျပာင္းအလဲမ်ိဳးပါ။ အခုဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ ႏုိင္ငံေရး ပါတီေတြရဲ႕ မွတ္ပံုတင္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒေတြကို ျပင္ဆင္ဖုိ႔ ေဆြးေႏြးေနၿပီး ဒါဟာ အတိုက္အခံေတြ၊ အထူးသျဖင့္ NLD ကို ႏုိင္ငံေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ပါ၀င္ခြင့္ေပးႏိုင္မွာပါ။ ဒါမ်ိဳး အေျပာင္းအလဲကမွ တကယ့္ အေရးပါတဲ့ ေျခလွမ္းေတြမို႔ အေမရိကန္ ဘက္က တံု႔ျပန္ဖုိ႔ စဥ္းစားလာ ႏိုင္ပါတယ္။”
အရင္ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ တ႐ုတ္နဲ႔ နီးကပ္တဲ့ ဆက္ဆံေရး ရွိခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဆက္ၿပီး အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြ လုပ္မယ္ဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေျပာထားတာမို႔ အေမရိကန္ အစိုးရဘက္က ဘာမွ ေ၀ဖန္စရာ မရွိဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သူ႔ရဲ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပါတီကိုေတာ့ အရင္အစိုးရ တုန္းကလို လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားလို႔ မရဘူးလို႔ မစၥတာ မစ္ခ်ဲလ္က ေျပာပါတယ္။
“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဆက္လက္ အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑မွာ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳေနဆဲပါ။ ေဒၚစု ဆိုရင္လည္း ႏိုင္ငံ စည္းလံုး ညီညြတ္ေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္မယ့္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးထားၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ စနစ္ ပံုစံတစ္ခုအတြင္းမွာ သူတို႔ ဘယ္လို ႏွစ္ဘက္ညိႇႏိႈင္းၿပီး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သြားၾကမလဲ ဆုိတာ ကိုယ္တိုင္ ဆံုျဖတ္သြားၾကဖို႔ပါပဲ။”
ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္မွသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ အတြက္ေရာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီေရး အတြက္ ပါ၀င္ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြအတြက္ သာမက ျမန္မာ အစိုးရသစ္ အတြက္ပါ ဘက္အားလံုးမွာ အဆင္ေျပမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။
“စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆီ ဦးတည္ၿပီလား ဆိုတာကိုေတာ့ အခုျမင္ေနရတာေလာက္နဲ႔ ေျပာရမွာ ေစာပါ ေသးတယ္။ အခု ျမင္ေနရတာ ေတြဟာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္တယ္။ အားတက္စရာ ျဖစ္တယ္လို႔ပဲ ေျပာလို႔ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ လက္ရွိ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပည္တြင္း မွာေရာ ျပည္ပမွာပါ တျဖည္းျဖည္း ျမင့္တက္လာေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အရွိန္မျပတ္ ဆက္ၿပီးေတာ့ ျဖည့္ဆည္း သြားႏုိင္မယ္ဆိုရင္ သားေရႊအိုး ထမ္းတာ ျမင္ရမယ့္ အေျခအေနလို႔ပဲ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။”
ျမန္မာအစိုးရဘက္က အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေတြ႔လာမွသာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဘက္က လုိက္ေလ်ာမႈေတြ လုပ္လာဖို႔ ရွိတယ္လို႔လည္း မစၥတာ မစ္ခ်ဲလ္ က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
Ref: VOA News
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၆၀၀ သာရွိဟု သမၼတ အႀကံေပးေျပာ
October 17, 2011
ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ ၆၀၀ ခန္႔သာရွိရာ သမၼတ၏ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အမိန္႔ျဖင့္ ထက္၀က္ ခန္႔ လြတ္ေျမာက္ လာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ႏုိင္ငံေရးအႀကံေပး ဦးကုိကုိလႈိင္က ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္က ဆြီဒင္ႏုိင္ငံပုိင္ ေရဒီယုိႏွင့္ ေတြ႔ဆုံ ေမးျမန္းခန္းတြင္ ေျပာဆုိသည္။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား၂၀၀၀ ခန္႔ရွိသည္ ဆုိျခင္းသည္ ခ်ဲ႕ကား ေျပာဆုိမႈမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ အမိန္႔ျဖင့္ ဦးေရ ၃၀၀ ခန္႔ လႊတ္ေပးၿပီး ျဖစ္သည့္အတြက္ လႊတ္ေပးမႈႏႈန္းမွာ နည္းပါးသည္ဟု မဆုိႏုိင္ေၾကာင္း၊ မၾကာမီကာလ အတြင္း ထပ္မံလြတ္ေျမာက္ လာဦးမည္ဟု ထင္ေၾကာင္း ေျပာဆုိခဲ့သည္။
သို႔ရာတြင္ ျပည္တြင္းအေျခစုိက္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး လက္မွတ္ထိုး လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔မွ ကုိတုိးေက်ာ္လႈိင္ကမူ အစုိးရႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အၾကား ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စာရင္း ကြဲလြဲေနသည္ဟု ေျပာသည္။
၎တုိ႔ အဖြဲ႔ ျပဳစုထားသည့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဦးေရမွာ လက္ရွိ ၁၂၀၀ နီးပါး က်န္ရွိမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီသုိ႔ေျပာသည္။
အဆိုပါ စာရင္းသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပုိင္းက လြတ္ေျမာက္လာသည့္ ဦးေရကို ထုတ္ႏုတ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။
“စာရင္းကြာျခားေနတယ္ဆုိတာ အစုိးရက ႏုိင္ငံေရးသီးသန္႔ ပုဒ္မတပ္ထားတဲ့ သူေတြ စာရင္းကုိ ကုိင္ေျပာေနလုိ႔ ျဖစ္လိမ့္မယ္”ဟု ကိုတိုးေက်ာ္လိႈင္ က ေျပာသည္။
အစုိးရအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ တခ်ိဳ႕ကုိ ပုဒ္မ ၅(ည)၊ ပုဒ္မ ၅၀၅(ခ) စသည့္ ႏုိင္ငံေရး ပုဒ္မမ်ားျဖင့္ အမႈဖြင့္ ဖမ္းဆီးျခင္း မျပဳဘဲ၊ အီလက္ထရြန္နစ္ အက္ဥပေဒ၊ တရားမ၀င္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ၀င္ေရာက္မႈ၊ ဗုံးေဖာက္ခြဲရန္ ႀကံစည္မႈ၊ မတရားအသင္း ဆက္သြယ္မႈ၊ ပုံႏွိပ္ အက္ဥပေဒ စသည့္ ဥပေဒပုဒ္မ မ်ားျဖင့္ စြဲဆုိေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာရင္း ကြာဟမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ကုိတုိးေက်ာ္လႈိင္က ေျပာဆုိသည္။
ထုိ႔အျပင္အစုိးရႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအၾကား “ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက် ခံေနရသူမ်ား” ဆုိသည့္ စကားရပ္ အေပၚတြင္ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ကြဲလြဲမႈမ်ား ရွိႏုိင္သည္ဟု ၎ကဆုိသည္။
ႏုိင္ငံတကာ စံသတ္မွတ္ခ်က္အရမူ “ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူမ်ား”ဆုိသည္မွာ အစုိးရႏွင့္ ဘာသာေရး အရလည္းေကာင္း၊ ယုံၾကည္ခ်က္ အရလည္းေကာင္း အျမင္ကြဲလြဲၿပီး အက်ဥ္းခ် ခံထားရသူမ်ားကုိ ဆုိလုိသည္။
အစုိးရက ၿပီးခဲ့သည့္ သီတင္းကြ်တ္ လျပည့္ေန႔(အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔)တြင္ အက်ဥ္းသား ၆၃၅၉ ဦး လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ေပးရာတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မည္မွ် ပါ၀င္သည္ဟု ေဖာ္ျပျခင္း မျပဳေပ။
ယေန႔ထုတ္ ျပည္တြင္းအေျခစုိက္ The Voice ဂ်ာနယ္တြင္ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ ၂၈၀ ခန္႔ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ လာသည္ဟု ေရးသားထားသည္။
ျပည္ပ အေျခစိုက္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း(AAPP) ၏ တြဲဖက္ အတြင္းေရးမႉး ဦးဘုိၾကည္က လည္း အက်ဥ္းေထာင္ အသီးသီးတြင္ က်န္ရွိေနသည့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား စာရင္းႏွင့္ ယခု လြတ္ေျမာက္လာသည့္ စာရင္းကုိ ျပဳစုေနေၾကာင္း၊ မၾကာမီ ရက္ပုိင္းအတြင္း ထုတ္ျပန္ ေၾကညာသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
Ref: ဧရာဝတီ
ဇာဂနာနဲ႔ ျပည္ေတာ္ျပန္သီးေလးသီး
တနလၤာ, 17 ေအာက္တိုဘာ 2011
မၾကာခင္က ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္လာခဲ့ၾကတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ ေဂၚဇီလာ အပါအ၀င္ သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စံု အၿငိမ့္ အဖြဲ႔သား တခ်ိဳ႕က အခု ေအာက္တိုဘာလ အတြင္းမွာ အၿငိမ့္တစ္ပြဲ ကဖို႔ စီစဥ္ထားတာကို လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာက သီးေလးသီး အၿငိမ့္အျဖစ္ အသိအမွတ္ မျပဳဘူးလို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ လူရႊင္ေတာ္ ေဂၚဇီလာနဲ႔ အဖြဲ႔ကေတာ့ တျခားနာမည္ အသစ္နဲ႔ ဒီလထဲမွာ ကဖို႔ ဆံုးျဖတ္ ထားတယ္လို႔ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာက ဗြီအိုေအကို ရွင္းျပပါတယ္။
“အခုလက္ရွိသူတို႔ ၂၉ ရက္ေန႔ ကမယ့္ပြဲကို ဖ်က္လိုက္။ ဖ်က္ရင္ ဒီဇင္ဘာမွာ က်ေနာ္တို႔ ကေပးမယ္။ က်ေနာ္ရယ္၊ ေမာင္ေမတၱာရယ္၊ အရိုင္းရယ္၊ ကင္းေကာင္ရယ္။ ဖိုးျဖဴ ကေတာ့ က်န္းမာေရး မေကာင္းဘူး။ ငွက္ေပ်ာေၾကာ္ရယ္၊ ေညာင္ေညာင္ရယ္ ေရွ႕က ကေပးမယ္။ ၿပီးရင္ ေနာက္ကေန သီးေလးသီးထြက္ က်ေနာ္တို႔က ေနၿပီးေတာ့ အႏုပညာ လက္ဆင့္ကမ္း ဆိုၿပီးလုပ္မယ္။ ဒီပြဲကိုဖ်က္ရင္ ဒီဇင္ဘာမွာ ကေပးမယ္။ ဘယ္ဟာကို တန္ဖိုး ထားမလဲေပါ့။
“က်ေနာ္ေျပာတာ အဲဒီမွာ အလဲအလွယ္ လုပ္ပါ။ ဒီပြဲကိုဖ်က္။ ဖ်က္ရင္ ဟိုပြဲကို ကေပးမယ္။ ဒီပြဲကို မဖ်က္ရင္ ဟိုပြဲကိုလည္း ကမေပးေတာ့ဘူး။ မဖ်က္ဘူးတဲ့။ သူတို႔က ကမယ္တဲ့။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း အဲဒါဆိုလဲ မင္းတို႔ဟာ မင္းတို႔ကေတာ့။ မင္းတို႔သေဘာပဲ။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔က ေၾကညာ လိုက္ရတယ္။ တေန႔ညကပဲ။ ကဲ… ေစာလူးမင္းပဲ၊ မင္းတို႔ေတြ ေခြးေသ၀က္ေသ ေသရစ္ေပေရာ့ ဆိုၿပီးေတာ့။ သူတို႔ကလည္း နံမည္ ေျပာင္းၿပီး ကမယ္တဲ့။ ျပည္ေတာ္ျပန္ အၿငိမ့္ ဆိုၿပီးေတာ့။ ဒါနဲ႔ပဲ ကင္းေကာင္က က်ေနာ္ မပါေတာ့ဘူး ဆိုၿပီး သူတို႔ အဖြဲ႔ထဲကေန ကင္းေကာင္က ႏုတ္ထြက္လိုက္တယ္။”
သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စံုအၿငိမ့္ကို လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာက ဦးေဆာင္ ဖြဲ႔စည္း ေပးထားတာ ျဖစ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ သီးေလးသီး အဖြဲ႔သား တခ်ိဳ႕ ရွိေန ပါေသးတယ္။
Ref: VOA News
အိႏၵိယ-ျမန္မာ အျပန္အလွန္ ျငင္းခ်က္ထုတ္ခဲ့ၾက
ကိုေပါက္
တနလၤာေန႔၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၇ ရက္ ၂၀၁၁
နယူးေဒလီ (မဇၩိမ) ။ ။ အိႏၵိယ ဆန္႔က်င္ေရး သူပုန္မ်ား တည္ေနရာအား ၿဂိဳလ္တုေျမပံု ေပးပါက တိုက္ေပးႏိုင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာဘက္က ေျပာၾကား လိုက္သကဲ့သို႔ အိႏၵိယဘက္မွလည္း ကခ်င္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ KIA ႏွင့္ အဆက္အဆံ မရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး အရွိန္အဟုန္ တိုးျမႇင့္ရန္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ ဝန္ႀကီး ၁၃ ဦးပါ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔ ေလးရက္ၾကာ လာေရာက္စဥ္ ျမန္မာ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံးမွ ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး လွေဌးဝင္းႏွင့္ အိႏၵိယ အမ်ဳိးသား လံုၿခံဳေရး အၾကံေပး အရာရွိ Shiv Shanker Menon တို႔ နယူးေဒလီၿမိဳ႕၌ ေတြ႔ဆံု ေျပာဆိုခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း တနဂၤေႏြ ေန႔ထုတ္ Hindustan Times သတင္းစာႀကီးတြင္ ေရးသား ထားသည္။
စေနေန႔က အဆံုးသတ္ခဲ့ေသာ ဦးသိန္းစိန္ ခရီးစဥ္အတြင္း အဓိက ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာ တခုျဖစ္သည့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ လံုျခံဳေရး ကိစၥတြင္ အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားအား အသီးသီး တုန္႔ျပန္ လိုက္ၾကျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။
KIA တပ္မ်ားသို႔ နယူးေဒလီ အစိုးရမွ ရဟတ္ယာဥ္မ်ားျဖင့္ ရိကၡာမ်ား ခ်ေပးခဲ့သည္ ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ႏွင့္ အိႏၵိယ ပိုင္ Tirap-Changlang ေဒသတြင္း KIA တပ္မ်ား တပ္စြဲထားသည္ ဟူေသာ ျမန္မာဘက္မွ စြပ္စြဲခ်က္ကို အိႏၵိယ ဘက္မွ ျငင္းဆို လိုက္သည္။
ေအာက္တိုဘာလ အတြင္း အိႏၵိယ Naxelite ႏွင့္ PLA သူပုန္မ်ားက ျမန္မာ့ ေျမပိုင္နက္အတြင္း စစ္သင္တန္း စခန္း မ်ား ဖြင့္လွစ္ရန္ စီစဥ္ ထားရွိၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေျမပံုမ်ားႏွင့္တကြ အိႏၵိယ အထူးရဲ တပ္ဖြဲ႔က မၾကာမီက ေဖာ္ထုတ္ သိရွိ ခဲ့သည္။
ျမန္မာဘက္မွ အဆိုပါ သူပုန္မ်ားအေပၚ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ရွိပါေၾကာင္း အိႏၵိယဘက္မွ ယံုၾကည္ လက္ခံ လာရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အိႏၵိယဘက္မွမူ အခိုင္အမာ သက္ေသျပေစလိုသည္။
သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆည္ေျမာင္း လုပ္ငန္းမ်ား အပါအဝင္ စီမံကိန္း လုပ္ငန္းမ်ားစြာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ ရန္အတြက္ နယူးေဒလီက အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၅၀၀ ေခ်းယူခြင့္ ျပဳလိုက္သည္။
စက္တဘၤာ လဆန္းပိုင္းက ျမန္မာတပ္ စစ္ဆင္ေရး တခုအတြင္း အိႏၵိယ အာသံသူပုန္ ULFA စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ Paresh Buruah ေသနတ္ ဒဏ္ရာ ရရွိသြားေၾကာင္း အိႏၵိယ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနက အတည္ျပဳ ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ အိႏၵိယ လံုျခံဳေရး သတင္းရပ္ကြက္ကမူ ျမန္မာစစ္တပ္ အေနျဖင့္ အိႏၵိယ သူပုန္မ်ားႏွင့္ စည္းဝါး႐ိုက္ ပူးေပါင္း ႀကံစည္မႈမ်ား ရွိေနႏိုင္သည္ဟု သံသယရွိေနၾကသည္။ ျမန္မာတပ္ စစ္ဆင္ေရးမ်ား မဝင္ႏိုင္မီ တရက္ အလိုတိုင္း အိႏၵိယ သူပုန္မ်ားက ေရွာင္တိမ္း သြားႏိုင္ကာ ဗလာ စခန္းမ်ားအား ပစ္ခတ္ေနေလ့ ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ေလးလပါတ္ အစည္းအေဝးမ်ား မက်င္းမမီ ျမန္မာဘက္မွ လုပ္ႀကံ စစ္ဆင္ေရးမ်ား ခင္းျပေလ့ ရွိေၾကာင္းလည္း အဆိုပါ စစ္ဘက္ သတင္းရပ္ကြက္က ဆိုသည္။
အိႏၵိယ အစိုးရ အဆိုအရ ျမန္မာပိုင္ ဒကာ Taga ေဒသတြင္ အိႏၵိယ အေရွ႕ေျမာက္ သူပုန္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ NSCN (K) , PLA ႏွင့္ ULFA စခန္းမ်ား ကီလိုမီတာ ၂၀-၃၀ ေက်ာ္ တည္ရွိေနၿပီး PLA ႏွင့္ UNLF တို႔ မဏိပူရျပည္နယ္ မုိးေရး နယ္စပ္တြင္ ေတာင္ေျမာက္ တပ္စြဲ ထားသည္ဟု ဆိုသည္။
ႏွစ္ႏိုင္ငံ တာဝန္က် တပ္မႉးမ်ား လစဥ္ ေတြ႔ဆံုေလ့ရွိၿပီး တပ္ရင္း တပ္မမႉးမ်ားကလည္း သံုးလ တႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုေလ့ ရွိကာ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီးဌာန အရာရွိမ်ားကလည္း ေျခာက္လ တႀကိမ္ ေတြ႔ဆံုေလ့ ရွိၾကသည္။
အိႏၵိယအေနႏွင့္ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ တပ္မေတာ္ခ်င္း ဆက္သြယ္ေရးမ်ား တိုးျမႇင့္ေစလိုၿပီး ႏွစ္ႏိုင္ငံ တပ္မႀကီးမႉးမ်ား ႏွစ္ႏွစ္ တႀကိမ္ ေတြ႔ဆံု လိုေၾကာင္း တင္ျပခဲ့သည္။
ႏွစ္ဖက္ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္ ထိေရာက္ေသာ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရးမ်ား ျမႇင့္တင္ရန္အတြက္ ယမန္ႏွစ္က နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ လာေရာက္ခဲ့စဥ္က ရရွိခဲ့သည့္ သေဘာတူခ်က္မ်ား အေပၚတြင္ အေျခခံ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
Ref: မဇၽၥိမ
Monday, October 17, 2011
ဒီပဲယင္း လူသတ္မႈကို ဖြင့္ခ်ခဲ့လို႔
ဖနိဒါ
ေသာၾကာေန႔၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၁
ခ်င္းမုိင္(မဇၥ်ိမ) ။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ကေလး စစ္သားအေရး၊ အဓမၼ လုပ္အားေပး မႈမ်ား၊ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းကို ေဖၚထုတ္ခဲ့၍ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသူ စာေရးဆရာ ဦလွစုိး ဗုဒၶဟူးေန႔က လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ လာခဲ့သည္။
ထုိ႔ျပင္ ၂ဝဝ၃ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းတြင္ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရသည္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကုိ ေဖာ္ထုတ္ရန္ ျပည္ပ အဖြဲ႔မ်ား ထံသုိ႔ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ေပးပုိ႔ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့စဥ္ စစ္ဘက္ ေထာက္လွမ္းေရး မ်ားက သူႏွင့္အတူ ၁၁ ဦးကုိ ထုိႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂ဝ ရက္ေန႔တြင္ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၁၂ ႏွစ္မွ အမ်ားဆံုး ၂၇ ႏွစ္ထိ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။
ခႏၶာကုိယ္ ညာဘက္ျခမ္း ေလျဖတ္ေနေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ လူ႔အခြင့္အေရး ထြန္းကားေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ ဦးလွစုိးကို စစ္အစုိးရမွ အေရးေပၚ စီမံခ်က္ဥပေဒ ၅(ည)၊ ႀကိဳးမဲ့ေၾကးနန္း ဥပေဒ ၆/၁ႏွင့္ သြင္းကုန္ ထုတ္ကုန္ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅/၁ တုိ႔ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္ က်ခံေစခဲၿပီး ရွစ္ ႏွစ္ခန္႔ အက်ဥ္းက် ခံခဲ့ရာမွ ျပန္လည္ လႊတ္ေျမာက္ လာခဲ့သည္။
သူသည္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ မႏၲေလးတုိင္း အေရွ႕ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ စည္း႐ံုးေရး ေကာ္မတီဝင္ တဦးလည္း ျဖစ္သည္။ အမရပူရ က်န္တန္းရပ္ ေနအိမ္မွ အသက္ ၅၈ ႏွစ္ ဦးလွစုိးကုိ မဇိၥ်မက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္း ထားသည္။
ပထမဆံုး အန္ကယ္ အေၾကာင္းေလး သိခ်င္ပါတယ္ရွင့္။
“က်ေနာ္က ပဲခူးဇာတိပါ။ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္မွာ မႏၲေလး ေရာက္သြားေတာ့ မႏၲေလးသား ျဖစ္သြားတာေပါ့ဗ်။ ဟုိတုန္းက စာေရးတယ္။ ကဗ်ာေတြ ေရးတယ္။ မႈခင္းဝတၳဳေတြ ေရးတယ္။ ေမာင္ဥႆာ(ပဲခူး)၊ လွစုိး (မႏၲေလး) ဆုိၿပီးေတာ့လည္း ကေလာင္နာမည္ ရွိတယ္။ ေထာင္ထဲမွာက လွစုိးေခၚ ဥႆာ(ပဲခူး) လုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ အခုေတာ့ က်ေနာ္ စာအုပ္ထုတ္ဖုိ႔ အမ်ားၾကီး ေရးထားပါတယ္။ ေနာင္က်ရင္
က်ေနာ္ ထုတ္ဖုိ႔ ရွိတယ္။ အဓိကေတာ့ ဒီမုိကေရစီေရး၊ တရားဥပေဒ စုိးမုိးေရး ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေရးခ်င္တယ္။”
လႊတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ရမယ္ဆုိတဲ့သတင္းကုိ ဘယ္လုိ ၾကားခဲ့ရလဲ။
“၁၁ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ တနာရီမွာ တေဆာင္လံုး သူတုိ႔က ေဟးေဟး ဆုိၿပီးေတာ့ အသံေတြ ထေအာ္ၾကတယ္။ အားလံုး ေအာ္ၾကေတာ့ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ဝင္ၿပီ ဆုိၿပီးေတာ့ အားလံုးက ဝမ္းသာၾကတာ ေပါ့ေနာ္။ ပထမေတာ့ လြတ္ၿငိမ္း သက္သာခြင့္၊ အခုဟာက လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ဆုိတဲ့ အခါၾကေတာ့ လူေတြ အားလံုး ေပ်ာ္ၾက တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ပထမ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေပးတဲ့ တႏွစ္က က်ေနာ္တို႔က မလႊတ္ႏုိင္ဘူးေလေနာ္။ ေနာက္တခါ တကမၻာလံုးကလည္းေတာင္း ျပည္သူေတြကလည္း ေတာင္းဆုိေနေတာ့ အားလံုး လြတ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ၾကတာဗ်။ ေျပာဦးမယ္ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြက ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ မုန္႔ေတြ၊ ဟင္းေတြ အကုန္ စားပစ္တာဗ်၊ ပစၥည္းေတြ အကုန္ေပးပစ္တာ။ ညက်ေတာ့ က်ေနာ္ဆီ စစ္ဘက္ ေထာက္လွမ္းေရးက လာေျပာတယ္။ က်ေနာ္ အပါအဝင္ ေလးေယာက္ပဲ ပါတယ္ဆုိေတာ့ က်န္တဲ့ လူေတြက ေတာ္ေတာ္ စိတ္ထိခုိက္ သြားၾကတယ္။”
ေထာင္ဒဏ္ ငါးၾကိမ္က်ခဲ့တယ္လို႔လဲ သိရတယ္ ဘယ္လုိ အေၾကာင္းေၾကာင့္ပါလဲ။
“ပထမအၾကိမ္- ၁၉၆၉ ခုႏွစ္ ကြ်န္းဆြယ္ အေရးအခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က ဘာသိမွာလဲဗ်ာ။ က်ေနာ္ အသက္ ၁၄ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ က်ေနာ့္ အထက္က လူၾကီးေတြက လုပ္တဲ့ အလုပ္ကို က်ေနာ္က လုိက္လုပ္ေတာ့ က်ေနာ္ ပါသြားတာေပါ့။ စျဖစ္တာက ေဘာလံုးပြဲမွာ ႐ႈပ္ၿပီးေတာ့ ၾကီးတဲ့ ေက်ာင္းသား ေတြက စိတ္မထိန္းႏုိင္ေတာ့ တံခါးေတြ ဆြဲဖ်က္၊ က်ေနာ္တို႔ကုိပါ ဖမ္းသြားၿပီးေတာ့ ေတာင္ငူေထာင္မွာ ငါးလ ထိန္းသိမ္း ခံခဲ့ရတယ္။”
“ဒုတိယအၾကိမ္- ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မႏၲေလး ကုိလုိနီသပိတ္မွာ က်ေနာ္တို႔မွာ တာဝန္ရွိတယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကုိ ေထာင္ခ် လုိက္တယ္။ ေနာက္ဆံုး အယူခံ ဝင္တဲ့အခါ ပုဒ္မ ၅ဝ၅/၅ဝ၆ နဲ႔ ေထာင္ဒဏ္ သံုးလ ေထာင္ခ် လုိက္တယ္။ ေထာင္ဒဏ္ သံုးလ ဆုိေပမယ့္ ေနရတာက တႏွစ္ခြဲေလာက္ ၾကာသြားတယ္။”
“တတိယအၾကိမ္- ၁၉၉ဝ-၉၁ မွာ က်ေနာ္တို႔ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ကေန စာေစာင္ ထုတ္တာပါ။ ခြပ္ေဒါင္း (၁) အတြဲ (၁) အမွတ္ (၂) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ၄၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ေန႔မွာ စာေစာင္ ထုတ္လုိ႔ ပံုႏွိပ္ ဥပေဒနဲ႔ သြားၿငိတဲ့ အတြက္ ေျခာက္လေလာက္ ေနခဲ့ရတယ္။”
“စတုတၱအၾကိမ္- ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဂ်င္းရွပ္ (Dr. Gene Sharp) ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရး အံတုမႈ စာအုပ္ကုိ ျပည္တြင္းမွာ ျဖန္႔ေဝလုိ႔ ဝါဒျဖန္႔မႈ ဆုိၿပီးေတာ့ ဖမ္းခံရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ၁၉ ေယာက္ ဖမ္းဆီး ခံရတယ္။ ခုႏွစ္ ႏွစ္ခ်ခံရတယ္။”
အခုေနာက္ဆံုး ေထာင္က်ခဲ့တာက ဘယ္လုိအၾကာင္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေထာင္ခ် ခံခဲ့ရတာလဲ။
“၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္မွာ ေလျဖတ္ၿပီးေတာ့ ျမစ္ၾကီးနား ေထာင္ကေန လြတ္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရာက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ငန္းစဥ္ တခု လုပ္ဖုိ႔ ေပၚေပါက္ လာတယ္ေပါ့ေနာ္။ အထူးသျဖင့္ ျပည္ပမွာ ရွိေနတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသားေကာင္စီ NCUB ၏ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ဦးေမာင္ေမာင္၊ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသား ၫြန္႔ေပါင္း အစိုးရ အဖြဲ႔ NCGUB ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ ဦးစိန္ဝင္းတုိ႔၊ NCGUB ၏ ကုလသမဂၢ႐ုံး ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ ေသာင္းထြန္း၊ ကြယ္လြန္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ံုး KNU အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးေဟာင္း ပဒိုမန္းရွာတုိ႔ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ မိၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ လုပ္ႏုိင္တဲ့ အတုိင္းအတာနဲ႔ လုပ္မယ္ဆုိၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားတဲ့ အတြက္ သူတုိ႔နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံကုိ ဆက္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ ခဲ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။”
“အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က ေလျဖတ္ထားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္ ေနရတယ္ဗ်။ ဒီလုိၾကီး ေလျဖတ္ ထားတာ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ဘူး ဆုိၿပီးေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္မႉးေတြက က်ေနာ့္ကို စိတ္မဝင္စားၾကဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဒီမုိကေရစီ အခြင့္အေရး ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့ ဒီမုိကရက္တစ္ အင္အားစုေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး အံတုမႈေတြ လုပ္ငန္းေတြကုိ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ စီမံခ်က္တရပ္ အေနနဲ႔ က်ေနာ္ ပုိ႔ခဲ့တယ္။ အဲဒီ စီမံခ်က္အတုိင္းပဲ တဘက္ကလည္း ျပည္တြင္းကေန အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖုိ႔ သေဘာတူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ ျပည္ပကၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ဆီကုိ မီဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မုိဘုိင္းဖုန္းတုိ႔၊ ကင္မရာ တုိ႔ ပုိ႔ေပးခဲ့ပါတယ္။”
“ဒီလုပ္ငန္းေတြကုိ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္ကေနစတာ လုပ္တာ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အရွိန္ျမင့္လာၿပီ ေပါ့ေနာ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဒီပဲယင္းမွာ အ႐ိုက္ခံရတဲ့ ကိစၥေတြ၊ လူေတြ အမ်ားၾကီး အသတ္ခံရတဲ့ ကိစၥေတြကုိ က်ေနာ္တို႔ ေဖာ္ထုတ္ ႏုိင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလထဲ ၂ဝ ရက္ေန႔မွာ ေထာက္လွမ္းေရးက ဖမ္းဆီးျခင္းကုိ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ထဲက လူတဦးက ဖမ္းဆီး ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ ၁၁ ဦးလံုး ဖမ္းခံရတယ္။”
အန္ကယ္လုပ္ေဆာင္မယ္ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေရး စီမံခ်က္ထဲမွာ ဘယ္လုိ အေၾကာင္းအရာေတြ ပါပါသလဲ။
“က်ေနာ္ကလည္း က်ေနာ့္ရဲ႕ စီမံခ်က္ထဲမွာပါတဲ့။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အတြင္းမွာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေနတဲ့ ကေလးစစ္သား ကိစၥေတြ၊ အဓမၼ လုပ္အားေပးမႈေတြ၊ ေနာက္တခါ ျပည္သူေတြ အေပၚမွာ အာဏာရွင္ အစုိးရရဲ႕ တရားမဲ့ ျပဳက်င့္မႈေတြကုိ က်ေနာ္ အမ်ားၾကီး ေဖာ္ထုတ္ ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေဖာ္ထုတ္ရင္းနဲ႔ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္း ေပါ့ေနာ္။ ေက်ာက္ဆည္ အဓိက႐ုဏ္း ကိစၥေတြ၊ ေနာက္တခါ တႏုိင္ငံလံုး အတုိင္းအတာ အရ ဘာသာေရး အဓိက ႐ုဏ္ေတြကုိ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ သံုးသပ္ခ်က္က ဘာသာေရး အဓိက႐ုဏ္ ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ လႈံ႕ေဆာ္ေနတယ္လုိ႔ က်ေနာ္တို႔ ယူဆခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီကိစၥေတြ မျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ အတတ္ႏုိင္ဆံုး သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္မယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ ေဖာ္ထုတ္ ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။”
အန္ကယ္နဲ႔အတူ အဖမ္းခံခဲ့ရသူေတြ ျပန္လြတ္လာၿပီလား။
“ဒီေန႔က်ေနာ္တုိ႔ ဝမ္းနည္းစရာေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ အမႈတြဲထဲက ၁၁ ေယာက္ထဲက ေက်ာင္းဆရာ ဦးခ်စ္လြင္ဦး ေပါ့ေနာ္။ သူက မႏၲေလးေထာင္ထဲမွာ ေလျဖတ္တဲ့ ေရာဂါနဲ႔ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္ သြားရွာတယ္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွာပဲ မႏၲေလးက ေဒၚႏွင္းပပနဲ႔ သား ကုိေအာင္ႏုိင္သူက လြတ္သြား ၾကၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ေထာင္ထဲမွာ ခုႏွစ္ ေယာက္ ရွစ္ေယာက္ က်န္တာေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္ ၁၇ ႏွစ္ အပါအဝင္ ႏွစ္နည္းတဲ့ ခုႏွစ္ ေယာက္က ၁၂ ႏွစ္က် သူေတြလည္း မေန႔က လြတ္လာၿပီ။ ဦးဝင္းၾကည္က က်န္ေနခဲ့တယ္။ သူက ၂၂ ႏွစ္ က်တာ။ အခု မႏၲေလးေထာင္မွာ က်န္ေနေသးတယ္။”
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးလုိက္တဲ့အေပၚ ဘယ္လုိ ျမင္လဲရွင့္။
“က်ေနာ္ကေတာ ့ ဒီလုိ လႊတ္ေပးတဲ့အေပၚ အေကာင္းဘက္က သိပ္မၾကည့္ ခ်င္ေသးဘူး။ မေကာင္းေသးလုိ႔၊ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနတယ္ လုိ႔ေတာ့ အဲဒီလုိ ေျပာခ်င္တယ္။ လြတ္ေပး သင့္တာေတာ့ အကုန္လံုးကုိ လြတ္ေပး သင့္တယ္။ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး ဆုိတာက ပါးစပ္ကေန ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေနလုိ႔ မရဘူး။ လက္ေတြ႔ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲဖုိ႔ လုိတယ္။ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး ဆုိတာလည္း ဒီျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္မွ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး လမ္းေၾကာင္းကုိ ေရာက္မယ္။ ေနာက္တခုက အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္မွာ ႏုိင္ငံတကာ စီးပြားေရး ပိတ္ထား တယ္။ ျပည္သူလူထု စီးပြားေရး ခၽြတ္ၿခံဳ က်ေနတယ္။ ဥပေဒ စုိးမုိးေရးေတြ အားနည္းေနတယ္။ အဲဒါေတြ အားလံုးကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ က်ေနတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ ႏုိင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္။ ကုိယ့္အတြက္ မပါဘဲ အမ်ားအတြက္ မိမိယံုၾကည္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တဲ့ လူေတြေပါ့။ အဲဒါကို ယံုၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသားလုိ႔ ေျပာတယ္။ ဒီလုိေတြကုိ ျမန္ျမန္ လႊတ္ေပးပါလုိ႔ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္ အဖြဲ႔အစည္းကုိ အေလးအနက္ ထားၿပီးေတာ့ တုိက္တြန္း ခ်င္ပါတယ္။”
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အားလံုးကို ဘာေၾကာင့္ မလႊတ္ေပးေသးဘူးလုိ႔ ထင္လဲ။
“အစုိးရသက္တမ္းကလည္း တႏွစ္မျပည့္ေသးဘူး။ ေနာက္တခုက အေရးအၾကီးဆံုး အခ်က္က အစုိးရအသစ္ ထဲမွာ အားလံုးက တန္းတူ စိတ္ထား မရွိၾကဘူး။ အဆုိးအျမင္ကုိ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ တခ်ဳိ႕က ဒီမုိကရက္တစ္ အင္အားစုေတြ အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈ အားနည္းေနတဲ့ အေနအထား ရွိလိမ့္မယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ကုိယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ ရွိေနတဲ့လူ ရွိလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ တြန္႔ဆုတ္ တြန္႔ဆုတ္ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အစုိးရကုိ တုိက္တြန္းခ်င္တယ္။ သတိၱရွိရွိ ယံုၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသားေတြကုိ တေယာက္မက်န္ လႊတ္ေပးလုိက္ပါ။ ခြ်တ္ၿခံဳက်ေနတဲ့ တုိင္းျပည္ကုိ က်ေနာ္တို႔တေတြ အားလံုး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆုိတာကုိ အက်ဥ္းသားေတြ အေပၚမွာ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ လႊတ္ေပးဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။”
လက္ရွိ အစုိးရအေပၚမွာေရာ ဘယ္လုိ ျမင္ပါသလဲ။
“ဒီအစုိးရသစ္ကုိ အေကာင္းျမင္တာကေတာ့ နည္းနည္းေလး ေျပာခ်င္တယ္။ ဥပမာ ဆုိၾကပါစုိ႔။ က်ေနာ္တုိ႔ ေထာင္ထဲမွာ ေနရာတာလည္း သတင္းစာတုိ႔၊ မီဒီယာဂ်ာနယ္တုိ႔ အကုန္လံုး ဖတ္ရတဲ့ အခါက်ေတာ့ အျပင္ ကကိစၥေတြ၊ ျဖစ္ေနတာ အားလံုးကုိ သိေနတယ္။ သိေနတဲ့ အခါၾကေတာ့ အျပင္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္းတာေလးေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႔တဲ့ ကိစၥမွာ က်ေနာ္က ေထာင္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ ေပ်ာ္သလဲ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္ေထာင္က လြတ္လာသလုိ ေပ်ာ္တယ္ဗ်။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး လမ္းေၾကာင္းကုိ မထင္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ ထၿပီးေတာ့ ေတြ႔ဆံုတဲ့ အတြက္ လက္ရွိတက္လာတဲ့ အစုိးရ အေပၚမွာ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါက ပထမ ကိစၥပါ။”
“ဒုတိယအခ်က္က ျမစ္ဆံုကိစၥ၊ က်ေနာ္တုိ႔က ျမစ္ဆံုကိစၥကို ေထာင္ထဲမွာ တတိတ္ထိတ္ ခံစားေနရတာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြ ထဲမွာ ျမစ္ဆံုက စီးလာတဲ့ ေရကုိၾကည့္၊ ဧရာဝတီျမစ္မွာ ျဖစ္ထြန္းေနတဲ့ ေတာင္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဒီမွာ ကုိယ့္ အေမအရင္း ေခါက္ေခါက္ကုိ ခုတ္ထစ္ ေနတယ္၊ ေသြးေတြ ဖ်ာက်ေနသလုိ က်ေနာ္တုိ႔မွာ ခံစား ေနခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ ခံစားေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ သမၼတ သိန္းစိန္ကေန ျပည္သူေတြရဲ႕ အသံ၊ လြတ္ေတာ္ရဲ႕ အသံ၊ ဆႏၵကို လုိက္ေလ်ာ လုိက္တဲ့ ျမစ္ဆံုကိစၥကုိ ရပ္ဆုိင္းလုိက္တဲ ့သတင္းေပါ့၊ ဒါကေတာ ့ဒုတိယ ဝမ္းသာတဲ့ သတင္းေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ အျပည့္အဝ ဝမ္းမသာ ႏုိင္ေသးဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ က်ေနာ္တို႔ အခုအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံနဲ႔ စကားေျပာရမယ့္ အေနအထားေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီလုိ ေျပာတဲ့အခါမွာ လက္ရွိ အစုိးရကို က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြက ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း အားလံုးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ၾကီးနဲ႔ အစုိးရအဖြဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ရဲရဲရင့္ရင့္
ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ျပည္သူလူထုက အျပည္အဝ အစုိးရရဲ႕ အေနာက္မွာ ရွိေနရမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ဒီေနရာကေန တတုိင္း တျပည္လံုးကို တုိက္တြန္း ခ်င္ပါတယ္။”
အန္ကယ္က ေထာင္ထဲမွာ ရွစ္ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေနခဲ့ၿပီးမွ လြတ္လာတယ္ ဆုိေတာ့ အျပင္ကုိ လြတ္ေျမာက္ သြားတဲ့ အခါ ဘယ္လုိ ခံစား ရလဲရွင္။
“အခု ခင္ဗ်ားတုိ႔နဲ႔ က်ေနာ္က စကားေျပာေနတာကုိ က်ေနာ္ရင္ထဲ ကေန လႈိက္လႈိက္ တက္လာတယ္။ တခါတေလ မ်က္ရည္ေတာင္ ေဝ့လာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ ကုိင္ဖက္ေတြက ေထာင္ထဲမွာ ရွိေနေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာ ဘူးေပါ့။ မႏၲေလး ေထာင္ထဲမွာပဲ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၆ဝ ေလာက္ ရွိဦးမယ္။ က်ေနာ္က ၁၄ ႏွစ္သားက ေနၿပီးေတာ့ စၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ငါး ၾကိမ္ ထိန္းသိမ္း ခံခဲ့ရတာပါ။ လြတ္လာတဲ့ အခါတုိင္း တခါမွ မေပ်ာ္ႏုိင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ အတူ လုပ္ေနတဲ့ လူေတြက ေထာင္ထဲမွာ က်န္ေနခဲ့တယ္။”
က်န္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြထဲက က်န္းမာေရးအေျခအေနေလး ေျပာျပပါဦး။
“တကယ္တမ္းေထာင္ထဲကေန လြတ္ေပးရမယ့္ လူေတြက်ေတာ့ ေထာင္ထဲမွာ ရွိေနတယ္။ သက္ၾကီးတဲ့ လူေတြ၊ က်န္းမာေရး မေကာင္းတဲ့ လူေတြက ေထာင္ထဲမွာ ရွိေနတယ္။ အခု က်ေနာ္တုိ႔ မႏၲေလးေထာင္မွာ ဆုိရင္ ေက်ာက္ဆည္ မင္းကုန္းေက်ာင္း ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးဇဏိတ က ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ကေန ဘာသာေရး အဓိက႐ုဏ္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ၂၇ ႏွစ္ ေထာင္ခ် ခံေနရတာ။ ဒီဆရာေတာ္က အဲဒီအမႈနဲ႔ ဘာမွ မပတ္သက္တဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးပါ။ အမႈအခင္းကုိ ေျပၿငိမ္းေအာင္ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္ အဖြဲ႔အစည္းက ေတာင္းပန္ခုိင္းလုိ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးပါ။ သက္ေတာ္က ၆၆ ႏွစ္ရွိၿပီ၊ သူက ႏွလံုးေရာဂါကို ျပင္းထန္စြာ ခံစားေနရတယ္။ တလတၾကိမ္ ေဆး႐ံု ထြက္ၿပီးေတာ့ ကုေနရတယ္။ အဲေတာ့ ဒီလုိ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ တကယ္တမ္း လႊတ္ေပးသင့္ တာေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တေယာက္က ၈၈ ေက်ာင္းသား ကုိလွမ်ဳိးေနာင္ ဆုိရင္လည္း သိတဲ့ အတုိင္းဘဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေထာင္က်ခဲ့ေတာ့ မ်က္စိလည္းကုိက္၊ ခါးကလည္းကုိက္ တကယ္ကုိ ႐ႈနာ႐ႈိက္ကုန္း ျဖစ္ေနတာပါ။ သူတုိ႔လုိလူကို လႊတ္ေပးသင့္ပါတယ္။”
ေရွ႕ဆက္သြားမယ့္ ႏုိင္ငံေရး ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ေျပာျပပါဦးရွင့္။
“က်ေနာ္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္က က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္မွာ တရားဥပေဒ မစုိးမုိးခဲ့တာက က်ေနာ္တုိ႔ တသက္ရွိၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္မွာ ဥပေဒ မစုိးမုိးမခ်င္း စုိးမုိးတဲ့အထိ၊ ဒီဘဝမွာ မစုိးမုိးေသးရင္ ေနာက္ဘဝထိ ဆက္လုပ္သြားမယ္။ ဒါက က်ေနာ္ရဲ႕ ဆႏၵပါ။ အခုလည္း က်ေနာ္ က်န္းမာေရး မေကာင္းပါဘူး၊ က်ေနာ္အခု ထုိင္ၿပီးေတာ့ စကားေျပာ ေနရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အခု သႏၷိ႒ာန္ အတုိင္းပဲ က်ေနာ္ဆက္ၿပီး လုပ္သြားမွာပါ။”
အဓိက ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္မယ့္ လုပ္ငန္းက ဘယ္လုိ လုပ္ငန္းလဲရွင့္။
“အဓိကေတာ ့အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ အားလံုး ပါဝင္တဲ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး ပြဲၾကီးတခုကုိ မျဖစ္မေန က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ရမယ္။ ဒါက အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး လမ္းအေၾကာင္းရဲ႕ မျဖစ္မေနလုပ္ရမယ့္ လမ္းေၾကာင္းပဲ။ အဲဒါ မလုပ္မခ်င္းကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္က က်ေနာ္တုိ႔ လုိခ်င္တဲ့ ဥပေဒ စုိးမုိးေရး၊ ဒီမုိကေရစီ စုိးမုိးေရးဟာ ၾကာေနဦးမွာပဲ။”
ေထာင္ထဲမွာရွိေနတဲ့အခ်ိန္ အစုိးရနဲ႔ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြအၾကား တုိက္ပြဲေတြ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ သတင္း ေတြေရာ ၾကားရလား။
“သတင္းစာေတြကေန ၾကားရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပုဂၢလိက ဂ်ာနယ္ေတြကေန ဖတ္ရပါတယ္။”
က်န္းမာေရးအေျခအေန သိပါရေစရွင့္။
“က်ေနာ္က ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္မွာ ေလျဖတ္တဲ့ ေရာဂါက ညာဘက္ တျခမ္းက မေကာင္းဘူး။ ခုေတာ့ ခ်ဳိင္းေထာက္နဲ႔ သြားလာ လႈပ္ရွားလို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ အေပၚလက္ကေတာ့ ေပ်ာက္သြားၿပီ။ ေျခေထာက္မွာက နည္းနည္းက်န္ ေသးတယ္။ တခါ တေလ ေသြးတုိးတဲ့အခါ နည္းနည္း ခံရတာပါဗ်ာ။”
ျပည္ပမွာေရာက္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကုိေရာ ဘာမ်ား အၾကံေပးခ်င္တာရွိလဲ။
“ဟုတ္ကဲ့၊ ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းေတြ အားလံုးကုိ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခု၊ အႏွစ္ ၂ဝ ေက်ာ္ၾကာ လုပ္ေနၾကတယ္။ ဘာဘဲ ေျပာေျပာ ကုိယ့္မိခင္ ရင္ခြင္ကုိေတာ့ ျပန္ခ်င္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက သက္ဆုိင္ရာ အစုိးရ သမၼတၾကီး အစုိးရ ေၾကျငာခ်က္က သိပ္မလံုေလာက္ဘူးဗ်၊ ျပည္ပမွာ ေရာက္ေနတဲ့ လူေတြကလည္း သူတုိ႔ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ သူတုိ႔ သြားေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြပဲ။ ဂုဏ္သိကၡာေတြ ရွိတယ္။ ဒီဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ အညီ တန္းတူရွိတဲ့ ဆုိလုိတာက ဥပေဒလုိဟာမ်ဳိး စနစ္တက် ျပ႒ာန္းၿပီးေတာ့ ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္ၿပီးေတာ့ အားလံုးကုိ ျပန္ေခၚ ေစခ်င္တယ္။ ဒါက က်ေနာ္ ဆႏၵေပါ့ေလ။ အဲဒီလုိ ျဖစ္လာ မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ျပန္ေစခ်င္တာထက္ သူတုိ႔လုိခ်င္တဲ့ အေနအထား မေရာက္ေသးတဲ့ အတြက္ သူတုိ႔ မျပန္ျဖစ္ ေသးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ကုိ အာမခံခ်က္ ေပးရမယ္။ ႏုိင္ငံေရး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ပုိင္ခြင့္ ေပးရမယ္။ အျပင္မွာ သူတုိ႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ တာေတြ ရွိတယ္။ ဂုဏ္သိကၡာပုိင္း အရ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ သေဘာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိဟာမ်ဳိးေတြ လုိလိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယံုတယ္။”
တျခားဘာေတြမ်ား ထပ္ျဖည့္ေျပာျပခ်င္ေသးလဲ။
“ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုမွာ တရားမမွ်တတဲ့ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ကူးလူးဆက္ဆံေဆာက္ရြက္ခဲ့တာေတြ ရွိတယ္။ အထူးသျဖင့္ စီမံကိန္း ေတြေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီစီမံကိန္းေတြေပါ့ဗ်ာ။ တဘက္ႏုိင္ငံရဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား၊ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား ႏွစ္ခု တရားမွ်တတဲ ့ေဆာက္ရြက္ခ်က္ေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံက ကုမၸဏီေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ တရား မမွ်တမႈေတြ ရွိတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ဘာျဖစ္ေနလဲ ဆုိေတာ့ မႏၲေလးၿမိဳ႕ထဲမွာ မေနႏုိင္ ၾကေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္တို႔က ၿမိဳ႕ျပင္ေတြကုိ ေရာက္ကုန္ တယ္။ အဲေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ ဘယ္သူေတြ ဝင္လာသလဲ ဆုိေတာ့ တရားနည္းလမ္း က်က်နဲ႔ ဝင္လာ တာရွိတယ္။ တရားမမွ်တဘဲ ဝင္လာတာေတြ ရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ကေတာ့ တခ်ဳိ႕ လုပ္ထားတဲ့ အလုပ္က ေျခလြန္ လက္လြန္ေတြ ရွိေနတယ္ေလ။ ေနာင္ကုိ ဒီလုိမျဖစ္ေအာင္ ဒီလုိ အလားတူ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိးေတြ မျဖစ္ေအာင္ တားဆီးရမယ္။ အထူးသျဖင့္ ဥပေဒ စုိးမုိးေအာင္ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ရမယ္။”
Ref: မဇၽၥိမ
႐ိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ ၃ ေသာင္း နီးပါး ျမန္မာ လက္ခံမည္
သိဂႌထိုက္
တနဂၤေႏြ, 16 ေအာက္တိုဘာ 2011
ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး UNHCR ကေန ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳထားၿပီး လတ္တေလာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံမွာ ခုိလံုေနၾကတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ၃ ေသာင္းေလာက္ကို ျမန္မာ အစိုးရက ျပန္လက္ခံဖုိ႔ သေဘာ တူလိုက္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြ ကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ အသက္အႏၱရာယ္၊ တိုင္းရင္းသား တန္းတူ အခြင့္အေရးနဲ႔ တရား၀င္ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ ျမန္မာ အစိုးရက ေပးအပ္မယ္ ဆိုရင္ ျပန္မယ္လုိ႔ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာအစိုးရဘက္ကေတာ့ ဒီ ဒုကၡသည္ေတြကို ႐ိုဟင္ဂ်ာ အျဖစ္ လက္ခံမလား။ ဘယ္ေနရာေတြမွာ အေျခခ် ေနထိုင္ခြင့္ ျပဳမလဲ ဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အတိအက် ေျပာဆုိထားတာ မရွိေသးပါဘူး။ ဒီ အေျခအေနေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ မသိဂႌထိုက္က တင္ျပ ထားပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံမွာ ခိုလံုေနၾကတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ ၂ ေသာင္း ၈ ေထာင္ကို ျပန္ေခၚဖုိ႔ သေဘာတူတဲ့ အေၾကာင္း ေအာက္တိုဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔ စေနေန႔က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဌာနက သတင္း ေထာက္ေတြကို ေျပာဆိုပါတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံ၊ ေကာက္ဘဇာ ခ႐ိုင္တြင္းက ဒုကၡသည္စခန္း တစ္ခုမွာ ေနထုိင္ၾကၿပီး ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ား ဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး ႐ံုးက ဒုကၡသည္ အသိအမွတ္ ျပဳထားသူေတြကို ျပန္ေခၚဖုိ႔ ျမန္မာ အစိုးရက သေဘာ တူလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
စေနေန႔ကျပဳလုပ္တဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ေျပာဆိုသြားတာ ကိုေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အေျခစိုက္ ကုလားတန္ သတင္း ဂ်ာနယ္ရဲ႕ အယ္ဒီတာ ဦးတင္စိုးက အခုလို ေျပာပါတယ္။
“ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး႐ံုး အတြင္းေရးမႉးက သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ လုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ျမန္မာနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံမွာ ရွိေနတဲ့ UNHCR ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ား မဟာမင္းႀကီး ႐ံုးရဲ႕ သေဘာ တူညီခ်က္နဲ႔ အဲဒီမွာရွိေနတဲ့ လူေပါင္း ၂ ေသာင္း ၈ ေထာင္ကို ျပန္ေခၚသြားမယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ဒီ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံမွာ ရွိေနတဲ့ လူေပါင္း ၄ သိန္းေက်ာ္နဲ႔ ၅ သိန္းအတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ လူေတြကို သူတို႔ တျဖည္းျဖည္း ေခၚသြားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးမယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ မပို႔ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ဒီ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြကို သူတုိ႔ အတင္းအဓမၼ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံကေန ျပန္ထြက္ခြာ သြားဖို႔အတြက္ မလုပ္ပါဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ သတင္းစာ ဆရာေတြကို အားလံုး ရွင္းျပထားတာ ရွိပါတယ္။”
ျမန္မာစစ္အစိုးရ လက္ထက္တုန္းကေတာ့ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားေတြထဲမွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာမပါဘူး ဆုိၿပီး ႏုိင္ငံပိုင္ သတင္းစာေတြ ကေန ေၾကညာ ခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အခု အစိုးသစ္က ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဒုကၡသည္ေတြကို ျပန္ေခၚမယ္ ဆိုေပမဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳမလား၊ ဘယ္ေဒသေတြမွာ အေျခခ် ေနထိုင္ခြင့္ ေပးမယ္ ဆုိတာကိုေရာ ရွင္းရွင္း လင္းလင္း ေျပာဆုိထားတာ မရွိပါဘူး။
ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ကေန ထြက္ေျပးလာၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံမွာ ရွိေနသူေတြက လူဦးေရ ၃ သိန္းေက်ာ္ ေလာက္ ရွိေနတယ္ လို႔လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အာဏာပိုင္ေတြက ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာ အစိုးရကေတာ့ ဒီလူေတြ အားလံုး ေနရပ္ရင္း ျပန္လာဖို႔ အတြက္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီမတိုင္ခင္ အထိေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရက ဒီလူေတြကို အတင္းအက်ပ္ ဌာေန ျပန္ခိုင္းတာမ်ိဳးေတြ မလုပ္ဘူးလို႔ သေဘာ တူခဲ့ၾကပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရဘက္က ျပန္ေခၚဖုိ႔သေဘာတူထားတဲ့ ဒုကၡသည္ ၂ ေသာင္း ၈ ေထာင္ကို ေနရပ္ရင္း ျပန္လည္ အေျခခ် လိုတဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရဘက္က ဒီဒုကၡသည္ေတြ သေဘာထားကို ေမးျမန္း ခဲ့ပါတယ္။
“ဒုကၡသည္စခန္းေတြထဲမွာရွိတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြက က်ေနာ္တို႔ တျခား တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရး ရမယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံသား အခြင့္အေရးေတြ ေပးမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ အခ်ိန္မေရြး သြားမယ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကေတာ့ သူတုိ႔က ပါးလုိက္တာ ရွိတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရကို သူတုိ႔ အဲဒီလို ေျပာထားတာ ရွိတယ္။ အဲဒါေတြၿပီးမွ အခုတခါ ဒီေန႔ပဲ သူတုိ႔က ျပန္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ကို ျပန္ပို႔ေပးမယ္။ ျမန္မာ အစိုးရက လက္ခံေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ စကား ထြက္လာတယ္။”
ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဒီဒုကၡသည္ေတြဟာ ၁၉၇၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ ေတြနဲ႔ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တို႔ အတြင္းမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံတြင္းကို သိန္းနဲ႔ခ်ီ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားစုက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ေကာက္ဘဇာ ခ႐ိုင္နဲ႔ စစ္တေကာင္း တို႔မွာ ေနထိုင္ေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
Ref: VOA News
အာလူးပူရီ မစားပါနဲ႔ သမၼတႀကီး
မ်ဳိးသိဏ္း
စေနေန႔၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၅ ရက္ ၂၀၁၁
အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာျပီးေသာ ပါရမီရွင္ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာကို မဇၩိမ သတင္းေထာက္က ႐ုပ္သံ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ထားရာမွ ျပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
နာဂစ္ၿပီးေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒ ေထာက္ခံပြဲကို ကသုတ္ကရက္ လုပ္ျဖစ္သြားတယ္။ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ အကိုတို႔က ကူညီမႈေတြ လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အဲ့ဒီအေနအထားအေပၚ အကို႔အျမင္ေလး ေျပာပါဦး။
တကယ့္တကယ္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီ ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံ ဥပေဒ ဆႏၵမဲေပးတာ က်ေနာ္ေပးကို မေပး လိုက္ရဘူး။ အဲ့တုန္းက က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္မွာ က်ေနာ္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ကို မဲစာရင္းထဲ မထည့္ေတာ့ က်ေနာ္မဲ မေပးလိုက္ရဘူး။ (ရယ္လ်က္) အဲ့ေတာ့လဲ ႏိုင္ငံသား တေယာက္ အေနနဲ႔ က်ေနာ္ ေထာက္ခံသည္ ျဖစ္ေစ ကန္႔ကြက္သည္ ျဖစ္ေစ က်ေနာ့္မွာ ေထာက္ခံမဲေကာ ကန္႔ကြက္မဲေကာ ေပးပိုင္ခြင့္ ရွိပါလ်က္နဲ႔ က်ေနာ္ မဲေပးခြင့္ အဲ့ဒီတုန္းက ဆံုးရံႈးခဲ့တယ္။ ဒါကေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးေပါ့။ အဲ့ေတာ့ ဒါအေပၚ မွာမဲေပးခြင့္ မရခဲ့တာက က်ေနာ့္ မဲေပးခြင့္ ဆံုးရံႈးခဲ့တယ္ပဲ ေျပာရမွာပဲ။
ဘာေၾကာင့္မ်ား အကို႔ကို မဲစာရင္းမွာ မထည့္ခဲ့တာလဲ။
အဲ့တာကို က်ေနာ္ နားမလည္တာ။ က်ေနာ္ကလဲ အဲ့ဒီအခ်ိန္ မွာ သူတို႔ကို ေမးဖို႔ အခ်ိန္ေတြကို မရလိုက္ ေတာ့ဘူး။ မရ လိုက္ေတာ့ဘူး ဆိုတာက အဲ့တာလဲ အၿပီး က်ေနာ္လဲ အဖမ္း ခံလိုက္ရတာပဲ ဆိုေတာ့ ေမးဖို႔လဲ မသိေတာ့ဘူး၊ အဲ့တာေတြလဲ မေမးႏိုင္ေတာ့ ဘူးေပါ့ေလ။ ေနာက္ အဲ့ဒီတုန္းက နာဂစ္ ကိစၥနဲ႔ တအား လံုးေထြးေနတဲ့ အခါၾကေတာ့ မဲေပးတဲ့ ေန႔မွာ က်ေနာ့္နာမည္ မပါဘူး ဆိုေတာ့ ‘ေအး မပါဘူး ဆိုလဲ ေနကြာ’ ဆိုၿပီးေတာ့ ေမးဖို႔ စခန္းကိုက်ေနာ္ မေရာက္ ခဲ့တာ။ အခုအခ်ိန္ က်ေတာ့ က်ေနာ္ ဘယ္သူ႔မွ ေမးလို႔ ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့လိုျဖစ္သြားတာ။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က မဲေပးခြင့္ ရွိခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေကာ။
ကန္႔ကြက္မဲ ေပးမွာ။ (ရယ္လ်က္)
ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးသြားေတာ့ ႀကံခိုင္ေရး ပါတီက အဓိက အႏိုင္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အစိုးရဖြဲ႔ တယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီ အေပၚမွာေကာ မဲမထည့္လိုက္ရတဲ့ လူတေယာက္ အေနနဲ႔ အကို႔အျမင္က။
အဲ့တာပဲ။ က်ေနာ့္မဲ မပါတဲ့အတြက္ ဒီမွာလုပ္ေနတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အမွားအယြင္း လုပ္ခဲ့ရင္ က်ေနာ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးေလ။ က်ေနာ့္မဲမွ မပါပဲ။ ထို႔နည္းတူ အစိုးရ အဖြဲ႔က တခုခု အမွားအယြင္း လုပ္ခဲ့ရင္ က်ေနာ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးေလ။ (ရယ္လ်က္) က်ေနာ္ တင္ထားတဲ့သူေတြ တေယာက္မွ မဟုတ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ေျပာလို႔ ရတာေပါ့။ ဒီသေဘာပါပဲ။
အခုအစိုးရကေတာ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေျပာင္းေနၿပီလို႔ ေျပာတယ္။ အဲ့ဒီအေပၚမွာေကာ ကိုဇာဂနာ ၾကိဳဆိုသလား။ ဘယ္လို အျမင္မ်ား ရွိသလဲ။
အဲ့တာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို စတင္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေျပာင္းလဲ ေနၿပီ ဆိုတဲ့ စကား အေပၚမွာ က်ေနာ္ ဝမ္းသာပါတယ္။ တကယ္လဲ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေျပာင္းလဲ လာတယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါလဲ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ေျပာင္းလဲ လာတယ္လို႔ ပိုပိုၿပီး ယံုရေအာင္၊ က်ေနာ္တို႔ေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ပိုၿပီး ယံုေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္တို႔က အခုထိ သံသယေတြ ရွိေနတယ္။ က်ေနာ္ တို႔ဆီမွာ မယံုၾကည္ႏိုင္ေသးတဲ့ စိတ္ေတြ ရွိေနတယ္။ မယံုရာကေန နည္းနည္း၊ နည္းနည္း ယံုလာတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ယံုရေအာင္ဆိုရင္ အစိုးရအေနနဲ႔ လုပ္ျပဖို႔လိုမယ္။ လုပ္ျပဖို႔ ဆိုတာက အစိုးရကိုးဗ်၊ အစိုးရဆိုတာ ျပည္သူျပည္သား ယံုၾကည္ေအာင္ ျပည္သူျပည္သား ေထာက္ခံေအာင္ ပိုၿပီးေတာ့ လုပ္ျပစရာေတြ ရွိေသး တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။
ဥပမာတခုေပါ့ အနီးဆံုး ဥပမာဆိုရင္ အက်ဥ္းသားလႊတ္တဲ့ ကိစၥမွာကို ဒီလိုမ်ဳိး လုပ္လိုက္တဲ့ ကိစၥက က်ေနာ္တို႔ စိတ္ထဲမွာ ယံုရမွာကို မရဲဘူး။ မဝံ့မရဲဘူး ျဖစ္သြားၿပီ၊ ယံုဖို႔ေတာင္ မရဲတဲ့ အဆင့္ျဖစ္သြားၿပီ။ အဲ့တာမ်ဳိးေတြ အစိုးရက လုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ယံုဖို႔ခက္တယ္။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ယံုေစ့ ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ျဖဴးျဖဴး ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလး လုပ္ေပးၾက ေစခ်င္တယ္။ တကယ့္ကို ေျပာင္းလဲမႈကို ျမင္ပါရေစလို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ေတာင္းဆိုခ်င္တယ္။
အခု တဘက္မွာလဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဝန္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတြ႔တယ္။ ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနျပည္ေတာ္ကို ဖိတ္ၿပီး သမၼတ ဦးသိန္းစိန္တို႔နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ ဒါေတြက တိုးတက္ ေျပာင္းလဲလာမႈလို႔ ကိုဇာဂနာ ထင္လား။
တခုရွိတာကေတာ့ေနာ္။ သမၼတနဲ႔ အန္တီနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးေတာ့ ဘာေတြ ေျပာတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ မသိရတဲ့ အတြက္။ ဘာေတြ ေျပာလဲ ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ျပန္ၿပီး သိခြင့္မရတဲ့ အတြက္ ဒါဟာ ဘယ္လို အေနအထားလဲ ဆိုတာ ေဝဖန္ဖို႔ ခက္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ ေတြ႔တာ အတြက္ကေတာ့ ဒါေကာင္းတာေပါ့။ ဒီဥစၥာကေတာ့ တိုးတက္လာတဲ့ လကၡဏာ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ လကၡဏာလို႔ ေျပာရမယ္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္ နည္းနည္းေလး ျဖည့္ခ်င္တယ္။ အဲ့တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ မေတြ႔တာထက္ စာရင္ ေတြ႔တာက ေကာင္းတာေပါ့။ ေတြ႔ၿပီးေတာ့ ဘာမွ မလုပ္တာထက္ စာရင္ေတာ့ မေတြ႔ပဲေနတာက ေကာင္းလိမ့္မယ္။
အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အစိုးရနဲ႔ ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းမႈေတြ လုပ္တယ္။ ဒီအေပၚမွာ တခ်ဳိ႕က ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို အစိုးရက အသံုးခ်ေနတယ္လို႔ ေဝဖန္တာလဲ ရွိတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘက္ကလဲ သူ႔အေနနဲ႔ တကယ္သာ တိုင္းျပည္ ေကာင္းမယ္ဆိုရင္ အသံုးခ်ခံဖို႔ အဆင္သင့္ပဲလို႔ ျပန္ေျဖ ထားတာလဲ ရွိပါတယ္။ ကိုဇာဂနာ့ ဘက္ကေကာ အန္တီစု ေလွ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းစဥ္နဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြ အေပၚ ဘယ္လို အျမင္မ်ား ရွိသလဲ။
အဲ့တာကို ႏွစ္ခုေတာ့ က်ေနာ္ခြဲေျပာရလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ တစ္က အသံုးခ်ခံေနရတယ္တို႔ အသံုးခ် ေနတယ္တို႔ ဆိုတဲ့ စကားအေပၚမွာ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း တုံ႔ျပန္ခ်င္တဲ့ စကား တခြန္းရွိတယ္။ အဲ့တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႔က ေမ်ာက္လက္ထဲကို ေရႊထည့္လိုက္ရင္ ေမ်ာက္က ေရႊတန္ဖိုးကို ဘာနားလည္ မွာလဲ၊ ပန္းထိမ္ဆရာ လက္ထဲကို ထည့္မွ လက္စြပ္ေတြ၊ လက္ေကာက္ေတြ ျဖစ္လာမွာေပါ့။ အဲ့ေတာ့ အန္တီက အဲ့လို အသံုးခ်ခံရမယ့္ လူလား။ ေရႊတံုးႀကီးကို ေမ်ာက္လက္ထဲ ထည့္လိုက္လို႔လား။ အဲ့လိုေတာ့ က်ေနာ္မထင္ဘူး ေလ။ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ပန္းထိမ္ ဆရာ လက္ထဲ ေရာက္သြားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါကို အသံုးခ် ခံရတယ္လို႔ မယူဆရပါဘူး။ အန္တီက အဲ့ေလာက္ ညံ့တဲ့ လူမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက တပိုင္းေပါ့။
ေနာက္ ဒုတိယတပိုင္း အေနနဲ႔ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ အန္တီနဲ႔ ေတြ႔တဲ့ဆံုတဲ့ ကိစၥက ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ မဆို ကန္႔ကြက္စရာ တစက္မွ မရွိတဲ့ကိစၥ။ မေတြ႔ေတာ့ ဘာလုပ္ေနရမလဲ။ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ အန္တီနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္လို႔လဲ၊ ဘယ္သူေတြ အက်ဳိး ယုတ္ေလ်ာ့လို႔လဲ။ တိုးတက္ဖို႔ လမ္းေၾကာင္းပဲရွိတာ။ က်ေနာ္ ေျပာဖူးတယ္ အန္တီနဲ႔၊ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ဦးခြန္ထြန္းဦးတို႔လို လူေတြနဲ႔ ဒီလူေတြ အကုန္လံုး ဝန္းဝိုင္းၿပီးေတာ့ လီလီပန္းခင္းႀကီးထဲမွာ ျပံဳးၿပီးေတာ့ ရပ္ေန ၾကတာႀကီးမ်ား ေတြ႔လိုက္ရမယ့္ ျမင္ကြင္းႀကီးကို က်ေနာ္ ဆြဲေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။
သမၼတ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ ျပည္ပကေန ျပည္တြင္း ျပန္ဝင္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ ကိုဇာဂနာရဲ႕… သီးေလးသီးေလ… (ကိုဇာဂနာမွ ဝင္ေထာက္ေပးသည္) ဟုတ္ကဲ့။ သူတို႔က ျပည္တြင္း ျပန္ေရာက္ ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပည္ပ အတိုက္အခံ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို ေဝဖန္တာ လုပ္တယ္။ အဲ့တာေတြက ဟိုဘက္ဒီဘက္ ေျပာစရာ ျဖစ္လာတဲ့ အေနအထားမွာ ရွိေနတယ္။ အဲ့ဒီအေပၚမွာ အကို႔အျမင္က။
က်ေနာ္ အဲ့ဒီဥစၥာက မေန႔ကလဲ သူတို႔ကို တရားဝင္ က်ေနာ္ ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ က်ေနာ္က လက္မခံဘူး။ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ကေတာ့။ က်ေနာ့္ ညီေတြလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ သီးေလးသီး၊ ေဂၚဇီလာ စသည္ျဖင့္ အခုေတာ့ သီးေလးသီး မဟုတ္ဘူး ဒီမွာ ေရာက္ေနတာ သီးႏွစ္သီးေပါ့။ ဒီသီးႏွစ္သီးတို႔ ေဂၚဇီလာတို႔ဟာ ျပည္ပ ေရာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔ အစည္းေတြကို ဒီလိုမ်ဳိး ပုတ္ပုတ္ခတ္ခတ္၊ ဒီလူေတြကို အမနာပ ေျပာတယ္ ဆိုတာကို က်ေနာ္ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ ရႈံခ်တယ္။ ေရွ႕ဆက္ၿပီး သူတို႔ ေျပာမယ္ ဆိုရင္လဲ က်ေနာ္နဲ႔ လက္တြဲ ျဖဳတ္ဖို႔ အဆင္သင့္ပဲ့။
အခု ၂၉ ရက္ေန႔မွာ သူတို႔ ကမယ္ဆိုတဲ့ ပြဲမွာလဲ က်ေနာ္တရားဝင္ ေျပာၿပီးသား။ မကနဲ႔လို႔ က်ေနာ္ မတားပါဘူး။ သီးေလးသီး ဆိုတဲ့ နာမည္ကို အသံုးျပဳခြင့္ က်ေနာ္တားတယ္။ သီးႏွစ္သီးပဲ လုပ္ခ်င္လုပ္။ ျမပုဏၰမာ ဆိုတဲ့ နာမည္ကိုလဲ က်ေနာ္ တားတယ္။ က်ေနာ္လံုးဝ ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး။ သို႔ေသာ္ အသီးေလးသီး ဆံုတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သီးေလးသီး ကပါ။ သို႔ေသာ္ ထပ္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက ျပည္ပ ေရာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ပုတ္ပုတ္ ခတ္ခတ္လုပ္တဲ့ စကားလံုး၊ ပုတ္ပုတ္ခတ္ခတ္ လုပ္တဲ့ ျပက္လံုးေတြ ေျပာလာမယ္ ဆိုခဲ့ရင္ေတာ့ ရၿပီ၊ က်ေနာ့္ ရာဇဝင္နဲ႔ က်ေနာ့္သမိုင္းမွာ အဲ့ဒီနာမည္သံုးခု မရွိေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္ဖ်က္ၿပီးသား ျဖစ္သြားၿပီ။ က်ေနာ္ တရားဝင္ ေျပာၿပီးသား ျဖစ္တယ္။ ဒီစကားကို ကမာၻသိ က်ေနာ္ ေၾကျငာ လိုက္တာပဲ။
ျပည္ပမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့ က်န္တဲ့ ႏွစ္သီးက ကိုဇာဂနာ လြတ္တဲ့ အခ်ိန္အထိ ေစာင့္မယ္လို႔ အင္တာဗ်ဴးေတြ မွာ ေျဖထားပါတယ္။ အခု ကိုဇာဂနာ လြတ္လာၿပီဆိုေတာ့ သူတို႔ကိုေကာ ဘာေျပာ ခ်င္ပါသလဲ။
မနက္ကတင္ သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္ေတြ႔ၿပီးပါၿပီ။ ပန္းသီးနဲ႔ ေရာ၊ၾကယ္သီးနဲ႔ေရာ၊ ျမစပယ္ငံုနဲ႔ေရာ မနက္ကတင္ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ ၾကာၾကာလဲ စကားေျပာၿပီး ပါၿပီ။ သီခ်င္းေတြ ဘာေတြ သူတို႔ ဆိုျပတာလဲ က်ေနာ္ နားေထာင္ၿပီးၿပီ။ သူတို႔ အေနနဲ႔က က်ေနာ္ ေခၚမယ္ ဆိုရင္ ဒီေန႔ေခၚ ဒီေန႔ လာပါမယ္လို႔ သူတို႔ေျပာတယ္။ တကယ္လို႔ က်ေနာ္က က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္တဲ့ ကိုေမတၱာတို႔၊ ကိုအ႐ိုင္းတို႔၊ ကိုကင္းေကာင္တို႔ ကိုငွက္ေပ်ာေၾကာ္ တို႔နဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ကသာ ပြဲတပြဲ ကမယ္ဆိုရင္၊ က်ေနာ္တို႔ ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ ျပန္လာပါ့မယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္က ပြဲကႏိုင္မယ့္ အေျခအေန ေရာက္ရင္ေတာ့ ဒီကေလးေတြကို ျပန္ေခၚမွာပါ။ ေလာေလာ ဆယ္ေတာ့ ဘာအစီအစဥ္မွ မရွိပဲနဲ႔ေတာ့ သူတို႔ကို သက္သက္မဲ့ႀကီး က်ေနာ္ မေခၚခ်င္ေသးဘူး။
ျပည္ပခရီးစဥ္ေတြေကာ သြားဖို႔ အစီအစဥ္ရွိလား။ ကိုဇာဂနာ့ မိသားစုေတြ အကုန္လံုး ျပည္ပမွာ ေရာက္ေန ၾကေတာ့ သြားလည္ဖို႔ေကာ အစီအစဥ္ ရွိလား။
ပတ္စပို႔တ္ကို မရွိတာ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အစိုးရလက္ထက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ က်ေနာ္ ပတ္စပို႔တ္ ေလွ်ာက္လႊာ တင္ခဲ့တိုင္း က်ေနာ့္ကို ပယ္ခ်ၿပီး ပတ္စပို႔တ္ လံုးဝ ထုတ္မေပးခဲ့တဲ့ အတြက္ က်ေနာ့္မွာ ပတ္စပို႔တ္ကို မရွိဘူး။ က်ေနာ္ ေလာေလာဆယ္ ႏိုင္ငံျခားသြားဖို႔ ဆိုတာ ပတ္စပို႔တ္ ရွိမွ ျဖစ္မွာကိုး။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္ ပတ္စပို႔တ္ေတာ့ ေလွ်ာက္ခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္ မိသားစုကို ေတြ႔ဖို႔ ဆိုတာက ဒုတိယ ဦးစားေပးေပါ့။ ပထမ ဦးစားေပးကေတာ့ က်ေနာ္ ေလ့လာ ခ်င္တာေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲ့တာေလး ေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ သြားေလ့လာ ခ်င္ေသးတယ္။ အဲ့အတြက္က ႏွစ္လ သံုးလေလာက္ ျဖစ္ေစေပါ့။ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေတြကိုလဲ က်ေနာ္ ေမးၿပီးပါၿပီ။ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြကိုေပါ့။ စာေရးဆရာ၊ ဆရာမေတြလဲရွိတယ္ သူတို႔ေတြကို က်ေနာ္ ေလ့လာႏိုင္တဲ့ ဟာေလးေတြေပါ့။ ဥပမာ မီဒီယာနဲ႔ ပတ္သတ္တာမ်ဳိးေတြ ေလ့လာ ခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ဝါသနာ ပါတာေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ေတာ့ Public Relation နဲ႔ ပတ္သတ္ တာေတြ က်ေနာ္ ေလ့လာခ်င္တယ္။ အဲ့ဒီ က်ေနာ္ ေလ့လာခ်င္တာ ေလးေတြကို တလ တန္သည္ ႏွစ္လတန္သည္ ေလ့လာလို႔ ရတယ္လို႔ သူတို႔က ေျပာေတာ့ အဲ့လိုေလး သင္တန္းေလး သေဘာ၊ Workshop ေလး သေဘာေတာ့ က်ေနာ္ သြားေလ့လာ ခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ အတြက္ သြားခ်င္တာလဲ ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိး ရွိႏိုင္မယ္လို႔ ထင္တဲ့ သင္တန္းမ်ဳိး ေပါ့ေနာ္။ ၾကာၾကာႀကီးေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ က်ေနာ္ဒီမွာ အလုပ္ေတြ ပ်က္မယ္။ အဲ့လို ႏွစ္လတန္သည္ သံုးလတန္ သည္ သြားေလ့လာၿပီး သင္တန္းေလး ဘာေလး တက္ရမယ္ဆို တက္ခ်င္တယ္။
ဒီမိုကေရစီအစိုးရလို႔လဲ ေျပာထားတဲ့ အေနအထားေတြရွိေတာ့ ဒီတေခါက္ ပတ္စပို႔တ္တင္ရင္ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ ထင္လား။
က်ေနာ္ကေတာ့ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာလဲ ေျပာထားတယ္။ ဘာကိစၥနဲ႔မွလဲ က်ေနာ့္ကို မပိတ္ထားသင့္ ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက မသြားေစခ်င္လို႔ ပိတ္ထားေပမယ့္ အခုေတာ့ ေပးၿပီးေတာ့ သြားမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ကိုယ္မွ ေလွ်ာက္လႊာ မတင္ရ ေသးေတာ့ မသိဘူးေပါ့။ သို႔ေသာ္ ေပးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ဦးမယ္။
တက္ၾကြတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ မလုပ္ဖို႔ တားျမစ္ခံရတာတို႔၊ လာၿပီး အသိေပးတာမ်ဳိးတို႔ မလုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္း တာမ်ဳိးတို႔ အဲ့ဒီလို မ်ဳိးေတြ အကို ၾကံဳခဲ့ဖူးလား မသိဘူး။
မၾကံဳပါဘူး။ မၾကံဳဘူးဆိုတာက အဲ့လိုေျပာလဲ နားေထာင္မယ့္သူ မဟုတ္ဘူးလို႔ သူတို႔ ထင္ပံုရပါတယ္။ (ရယ္လ်က္) မၾကံဳဖူးပါဘူး။ ေျပာလဲ မေျပာပါဘူး။
၂ဝဝ၈ မွာ စီရင္ခ်က္ ခ်ခံရေတာ့ အင္တာနက္ အီးေမးလ္နဲ႔ ျပည္ပေရာက္ေတြကို ဆက္သြယ္တဲ့ ပုဒ္မေတြပါတယ္။ အခု အင္တာနက္ ျပန္သံုးမယ္ ဆိုေတာ့ ဒီဥပေဒေတြ အေပၚမွာ အကို႔အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား ျမင္သလဲဗ်။
တခုေတာ့ရွိတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီဟာက သံုးရမွာပဲ။ ဒီဟာေၾကာင့္ အဖမ္းခံရတယ္ပဲ ဆိုဆို ဒီဟာကို က်ေနာ္ သံုးရမွာပဲ။ ေနာက္တခုက ဒါမွမသံုးရင္ က်ေနာ္ ဘာသြားသံုးရမွာလဲ။ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြေတြ၊ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ ဆက္သြယ္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပည္တြင္းက လူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဒီဟာမွ မရွိရင္ က်ေနာ္ ဘယ္လိုသြားၿပီး ဆက္သြယ္ ရမလဲ။ ဒီ့အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္ကေတာ့ သံုးရမွာပဲ။ ဒီအေပၚမွာ အျပစ္ေတြ အက်ဲေတြ လာလုပ္ေနရင္လဲ က်ေနာ္ ကေတာ့ ဂ႐ုစိုက္ေနမွာ မဟုတ္ဘူး။
အခုက Facebook လို Social Networking Sites ေတြ အရမ္း ဖြံ႔ၿဖိဳးလာတယ္။ ျပည္တြင္းက လူေတြက သတင္း အခ်က္အလက္ ေပးတဲ့ ေနရာမွာေကာ၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ အေၾကာင္း အသိေပးတဲ့ ေနရာမွာေကာ ဒီဆိုက္ေတြကို သံုးလာတယ္။ ကိုဇာဂနာေကာ အဲ့လိုဆိုက္ေတြ သံုးဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိလားမသိဘူး။
က်ေနာ္ မနက္ကမွ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ ျမင္ဖူးတာ။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္ နည္းနည္း ေလ့လာခ်င္ေသးတယ္။ သံုးဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိသလား ဆိုေတာ့ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ကို က်ေနာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ မေလ့လာႏိုင္ ေသးဘူး။ ဂ်ီေမးလ္ ကေတာ့ ေတာက္ေလွ်ာက္ သံုးလာတဲ့ လူျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒါကေတာ့ ျပႆနာ မရွိဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေထာင္ထဲမွာ က်ေနာ္ Social Network ဆိုတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကား ၾကည့္လိုက္ရတယ္။ အဲ့လို ၾကည့္လိုက္ရေတာ့ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ကို က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားတယ္။ သို႔ေသာ္ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ အားသာခ်က္ ကို က်ေနာ္ မေလ့လာရေသးတဲ့ အတြက္ သံုးျဖစ္မယ္ မသံုးျဖစ္ဘူးေတာ့ က်ေနာ္အတိအက် မေျပာႏိုင္ေသးဘူး။ သို႔ေသာ္ အခု ဖတ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ နည္းနည္း ေၾကာက္ေနတယ္။ (ရယ္လ်က္) ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ညစ္တီး ညစ္စုတ္ေတြ ေလွ်ာက္ေရး ထားတယ္။ ဆဲဆဲ ဆိုဆိုေတြ။ အဲ့တာေတြ ေတြ႔ေတာ့ ေၾသာ္ ဒါမ်ဳိးလဲ ရွိေနတာပါလားလို႔ ထင္တယ္။ သို႔ေသာ္ အတိအက် က်ေနာ္ မေလ့လာရေသးဘူး လို႔ပဲ ေျပာမွာေပါ့။
ကိုဇာဂနာသာ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဝင္ၿပိဳင္ရင္ အဲ့ဒီနယ္မွာေတာ့ ၿပိဳင္ရဲမယ့္သူ ရွိမွာ မဟုတ္ဘူး ထင္တယ္။ အဲ့ဒီလို ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ဖို႔ အစီအစဥ္ေတြ ဘာေတြမ်ား ရွိမလားခင္ဗ်။
ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနမွာေတာ့ အဲ့ဒီအစီအစဥ္ က်ေနာ့္မွာ မရွိပါဘူး။ တကယ္ကို လႊတ္ေတာ္ထဲ သြားႏိုင္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ႏိုင္မယ့္ သူေတြေပါ့။ ေနာင္ေတာ့လဲ ၾကံဳလာရဦးမွာပါ။ အဲ့ဒီလူေတြကို လႊတ္ေတာ္ထဲ ပို႔ဖို႔။ တကယ့္ ျပည္သူ႔အက်ဳိး သယ္ပိုး ႏိုင္တဲ့သူေတြကို လိုက္လံရွာေဖြဖို႔။ ဘယ္လိုေခၚမလဲဗ်ာ ေဘာလံုး စကားနဲ႔ ေျပာ ရင္ အာဆင္နယ္မွာ ကင္းေထာက္ ထားတယ္ မဟုတ္လား။ အဲ့လိုေပါ့ က်ေနာ္ကလဲ ႏုိင္ငံေရးသမား ကင္းေထာက္ လုပ္ခ်င္တာ။ က်ေနာ္ အဲ့ဒီ လႊတ္ေတာ္ထဲ ဝင္ၿပီး အမတ္ လုပ္ခ်င္တဲ့သူ မဟုတ္ဘူး။ ေဘာလံုးသမားေတြ လိုက္ရွာတဲ့ ကင္းေထာက္ သမားေတြလို က်ေနာ္က ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ လိုက္ရွာတဲ့ ကင္းေထာက္ က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တယ္။
ကိုဇာဂနာေတာ့ လြတ္ၿပီ။ ေထာင္ထဲမွာေတာ့ ႏုိင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတယ္။ သူတို႔ကိုေကာ အကိုဘာမ်ား ေျပာခ်င္မလဲ။
ေထာင္ထဲက သူေတြကိုေတာ့ စိတ္ဓါတ္မက် ၾကပါနဲ႔ဦး၊ အလံမလဲွ ၾကပါနဲ႔ဦးလို႔။ က်ေနာ္တို႔ သူတို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့သြားမယ့္ သူေတြမွ မဟုတ္တာ။ သူတို႔လဲ မၾကာခင္ အေတာ အတြင္းမွာ ဧကန္မုခ် မိသားစု ရင္ခြင္ထဲကို ျပန္ေရာက္ လာၾကမွာလို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္တယ္။ သူတို႔ ကိုလဲ ယံုၾကည္ေစ့ ခ်င္တယ္။ အလြန္ဆံုး ဒီႏွစ္ မကုန္ေစ ရဘူးလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီဟာကိုလဲ ျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္စြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ရွိသမွ် လုပ္သြားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ ထားတယ္။
ကိုဇာဂနာကို အႏုပညာလုပ္ငန္းေတြ မလုပ္ဖို႔ တားျမစ္ထားတာ ရွိေသးလား။
က်ေနာ္ ေထာင္ထဲ မေရာက္ခင္ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ကတည္းက က်ေနာ့္ကို အႏုပညာ လုပ္ငန္း လုပ္ခြင့္ ပိတ္ကို ပိတ္ထားတယ္။ တရားဝင္ ပိတ္ထားတယ္။ သူတို႔ စာထုတ္ၿပီး ပိတ္ထားတာ။ က်ေနာ့္ကို အဲ့ဒီတုန္း ကတည္းက နာမည္ေတာင္ သံုးခြင့္ မျပဳဘူး။ ဘယ္ဂ်ာနယ္၊ ဘယ္စာေစာင္မွာမွ မထည့္ရဘူး။ က်ေနာ့္ အသံေတာင္ မသံုးရဘူးလို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႔ အမိန္႔ ထုတ္ထားတယ္။ အခုက်ေနာ္ ေထာင္က ထြက္လာေတာ့ က်ေနာ္ပံုေတြ ဂ်ာနယ္ေတြတိုင္းမွာ မ်က္ႏွာဖံုး အေနနဲ႔ ပါလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒါေတြက ၿပီးသြားၿပီလား မၿပီးေသးဘူးလား က်ေနာ္မသိဘူး။ ခြင့္ျပဳလိုက္ၿပီလား၊ ခြင့္မျပဳ ေသးဘူးလား ဆိုတာလဲ က်ေနာ္ မေမးရေသး ဘူး။ က်ေနာ့္ကိုလဲ ဘာမွ အေၾကာင္း မၾကားေသးတဲ့ အတြက္ တိတိက်က် က်ေနာ္ မသိရေသးပါဘူး။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ကေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ အႏုပညာကို ဘယ္သူခြင့္ျပဳျပဳ မျပဳျပဳ ဘာမွ ျဖစ္မသြားဘူးလို႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ့္ အႏုပညာက က်ေနာ္ အသက္ ရွင္ေနသေလာက္ သူလဲ ရွင္သန္ေနမွာပဲ။
ေရွ႕ေလွ်ာက္ အႏုပညာရယ္၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြရယ္၊ ႏိုင္ငံေရးရယ္ ဘယ္ဟာကို ဦးစားေပး လုပ္သြားမလဲ ခင္ဗ်။
လတ္တေလာ အေျခအေနမွာ၊ ေလာေလာဆယ္ ဒီစကားကို ေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ပထမ ဦးစားေပးက ႏုိင္ငံေရးပဲ။ ႏိုင္ငံေရး ၿပီးရင္ေတာ့ ဒုတိယ ဦးစားေပးက အႏုပညာပဲ။ လူမႈေရး ဆိုတာကေတာ့ သူ႔ဘာသာသူ တြဲပါသြားပါလိမ့္မယ္ ဒီထဲမွာပဲ။
ကိုဇာဂနာကို လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က အိႏၵိယႏိုင္ငံကို ေရာက္ေန ပါတယ္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ နယူး ေဒလီၿမိဳ႕မွာ အေျခစိုက္တဲ့ မဇၥ်ိမ သတင္းဌာနက တဆင့္ ကိုဇာဂနာ ဘာမ်ား ေျပာခ်င္မလဲ။
သမၼတႀကီး… လို႔ ။ အိႏၵိယ ေရာက္ရင္ ခ်ာပါတီ စားပါလို႔။ အာလူးပူရီ မစားပါနဲ႔…လို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔မ်ားလဲ။
ပါသြားၿပီေလ။ ဟဲ…ဟဲ…ဟဲ… (ရယ္ေမာလ်က္)
Ref: မဇၽၥိမ
"စိတ္ပ်က္တာမဟုတ္ဘူး၊ မေက်နပ္တာ" ဟု ဦးဝင္းတင္ေျပာ
ထြန္းထြန္းႏွင့္ မ်ဳိးသန္႔
ေသာၾကာေန႔၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၁
နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အရ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အခ်ဳိ႕ ပါဝင္ လြတ္ေျမာက္ လာသည္ကို ႀကိဳဆိုေသာ္လည္း အနည္းငယ္သာ ပါဝင္သည့္ အတြက္ မေက်နပ္ဟု အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္သူ ဦးဝင္းတင္က ေျပာဆိုလိုက္သည္။
“က်ေနာ္တို႔က ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မေက်နပ္ဘူး။ သို႔ေသာ္ အခ်ဳိ႕ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား ဘာညာကေတာ့ ဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ စိတ္ပ်က္တယ္၊ ဘာညာေလာက္ပဲ ေျပာၾကတယ္။ ခ်ဳိခ်ဳိသာသာ ေပါ့ဗ်ာ။ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ ေျပာတယ္။ က်ေနာ္က စိတ္ပ်က္တာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ မေက်နပ္တာ”ဟု ၁၉ ႏွစ္ၾကာ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ခံခဲ့ရသူ ဦးဝင္းတင္က မဇၥ်ိမကုိ ေျပာသည္။
အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၂ ရက္ေန႔ ႏုိင္ငံတဝန္း အက်ဥ္းသား ၆,၃၅ဝ ဦး လႊတ္ေပးရာတြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၁၈ ဦးသာ ပါဝင္ခဲ့မႈ အေပၚ တုံ႔ျပန္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္း ၂၁၈ ဦးမွာ NLD မွ ျပဳစုထားသည့္ စာရင္း ျဖစ္သည္။
“အႀကီးတန္းျပႆနာတခုျဖစ္တဲ့ အက်ဥ္းသား လႊတ္ေရးကိုေတာ့ သူတို႔ ဘာမွေဆာင္ရြက္ ေပးႏုိင္ျခင္း မရွိတဲ့ အတြက္ အက်ဥ္းသား လႊတ္ေရး အေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ ေက်နပ္မႈ မရွိသလိုဘဲ ဒီ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲဆိုတဲ့ အေပၚ မွာလည္း က်ေနာ္တို႔ ေက်နပ္မႈ မရွိဘူး” ဟု ဦးဝင္းတင္က ေျပာသည္။
မတ္လအတြင္းက ဦးသိန္းစိန္သမၼတအျဖစ္ တက္လာၿပီးေနာက္ပုိင္း အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ႏွင့္ အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ သံုးႀကိမ္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြး ခဲ့ရာတြင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား လႊတ္ေပးမႈ ကိစၥသည္ အဓိက အေၾကာင္းရာ တခု ျဖစ္ခဲ့သည္ကုိ ရည္ၫႊန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ေအာက္တိုဘာ ၁၂ ရက္ေန႔ကမွ ေအာက္တိုဘာ ၁၇ ရက္ေန႔အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တရားစခန္း တခုတြင္ ငါးရက္ၾကာ တရားထိုင္လ်က္ ရွိသည္။ တရားစခန္း မဝင္ခင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ “လူတေယာက္ လြတ္လပ္ခြင့္ ဆိုတာ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ အကုန္လံုး လြတ္လပ္ခြင့္ေပးရင္ ပိုေကာင္းတာေပါ့” ဟု သတင္းေထာက္ တဦးကို ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
“႐ိုးသားစစ္မွန္မႈမရွိေသာ အက်ဥ္းသားလႊတ္ေပးမႈ”ဆိုကာ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံအက်ဥ္းေထာင္မ်ား ထဲတြင္ က်န္းမာေရး မေကာင္းသည့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ၁ဝဝ ဝန္းက်င္ခန္႔ အပါအဝင္ အက်ဥ္းသား ၁,၇ဝဝ ခန္႔ ဆက္လက္ က်န္ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္ဟု ျပည္ပအေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္း AAPP-B က ေျပာသည္။ ထိုအဖြဲ႔၏ စုေဆာင္းခ်က္အရ လြတ္လာသူ အက်ဥ္းသားမွာ ၂၂ဝ ဦး ရွိသည္ဟု သိရသည္။
“မတရားသျဖင့္ ဖမ္းတယ္၊ အိမ္ေတြမွာ လာဖမ္းတယ္။ ရပ္ေဝးေထာင္ေတြကို သူတို႔ဟာသူတို႔ ေျပာင္းတယ္။ လႊတ္ေပးတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ပိုက္ဆံတေထာင္ ေပးၿပီးေတာ့ မင္းတို႔ သြားခ်င္ရာ သြားေတာ့ ဆိုၿပီး လုပ္လုိက္တဲ့ ဟာမ်ဳိးေတြ ကလည္း ဒါ သာမန္ ရာဇဝတ္သား ေတြကုိ လုပ္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိးေတြ” ဟု AAPP-B ၏ တြဲဖက္ အတြင္းေရးမႉး ကိုဘုိၾကည္က ဆိုသည္။
သို႔ေသာ္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ထြက္ရွိမည့္ ရန္ကုန္ထုတ္ The Voice ဂ်ာနယ္တြင္ ပါရွိသည့္ ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခန္းတြင္ သမၼတ၏ ႏိုင္ငံေရး အႀကံေပး အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဦးကိုကိုလႈိင္က ျပည္ပမွ ေျပာဆို ေနသည့္ အက်ဥ္းသား အေရ အတြက္မွာ မမွန္ကန္ေၾကာင္း ျပန္လည္ စြပ္စြဲထားသည္။
“ဘန္ေကာက္က လူေတြက စာရင္းေကာက္တာက ဘာနဲ႔စာရင္း ေကာက္တာလဲ။ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက သူတို႔ကို စာရင္းပို႔ သလား၊ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ ေလသံၾကားနဲ႔ အကုန္လံုး ထည့္ထားတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရလို႔ရွိရင္ စာရင္းမ်ားမ်ား ရေလ ေထာက္ပံ့ေၾကး မ်ားမ်ား ရေလ” ဟု ဦးကိုကုိလိႈင္က The Voice သုိ႔ ေျပာသည္။
ထို႔အျပင္ ျပန္လႊတ္ေပးရန္ အတြက္ အစိုးရထဲတြင္ စိုးရိမ္မႈမ်ား ရွိေနသည္ဟုလည္း စစ္မႈထမ္းေဟာင္း ျဖစ္ေသာ ဦးကိုကိုလိႈင္က ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအနက္ ေထာင္ဒဏ္ထက္ဝက္ က်ခံၿပီးသူမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ လႊတ္ေပးျခင္း ျဖစ္သည္ဟု လြတ္ေျမာက္ လာသူမ်ားက ေျပာသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၁ဝ ႏွစ္ေထာင္ဒဏ္ က်သူ ျဖစ္လ်ွင္ ငါးႏွစ္ေက်ာ္ ေနၿပီးျဖစ္မွ လႊတ္ေပးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေက်ာ္ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာကဲ့သုိ႔ေသာ လူသိထင္ရွား ျဖစ္သူမ်ားကို သီးသန္႔ ေရြးခ်ယ္ ထည့္သြင္း လႊတ္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
ေနျပည္ေတာ္မွ သီးျခား ရရွိေသာ သတင္းတရပ္တြင္ ကက္ဘိနက္ႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ အပါအဝင္ ၁၁ ဦး အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီအတြင္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား လႊတ္ေပးရန္ အထူးတလည္ ေဆြးေႏြး ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား အဖဲြ႔ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား အပါအဝင္ ထင္ရွားေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား၏ ဖိုင္တြဲမ်ားကို အခ်ိန္ယူ ေလ့လာခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
အေျခခံဥပေဒအရ သမၼတသည္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးရန္ ကာလံုဟုေခၚေသာ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ ေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရး ေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ လိုသည္။
သမၼတ၊ ဒုသမၼတႏွစ္ဦး၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႏွစ္ဦး၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ဒုတိယ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ႏွစ္ဦး၊ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး၊ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီး၊ နယ္စပ္ေရးရာ ဝန္ႀကီးတို႔ ပါဝင္သည္။
“အခုလြတ္တဲ့အထဲမွာဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ေနသားၾကာတဲ့သူေတြ၊ ႏွစ္မ်ားတဲ့ လူေတြ၊ ၁၅ ႏွစ္ကေန ၁၅ ႏွစ္ ေအာက္ေပါ့ေလ အဲဒီလူေတြကိုပဲ လႊတ္တာပါ။ က်န္တဲ့လူေတြကို မလႊတ္ေသးပါဘူး။ လႊတ္ဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိတယ္လို႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔ မၾကားခဲ့ရပါဘူး” ဟု ယခု လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အရ လြတ္ေျမာက္လာသူ ကိုေမာင္ျမတ္က ေျပာသည္။
မႏၲေလး အိုးဘိုေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာသူ ကိုေမာင္ျမတ္မွာ တမူးၿမိဳ႕နယ္ ခယက႐ံုးအား ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈ အပါအဝင္ ပုဒ္မ သံုးခုျဖင့္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က စြပ္စြဲ ဖမ္းဆီး ခံရျခင္းျဖစ္ကာ ႏွစ္ ၂ဝ သို႔မဟုတ္ တကၽြန္း ျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၁ဝ ႏွစ္၊ စုစုေပါင္း ႏွစ္ ၃ဝ က်ခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ လာခ်ိန္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၅ ႏွစ္ က်ခံခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးသူ တဦးဟု ယခုလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ထြက္ရွိမည့္ The Voice အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္တြင္ ေဖၚၫႊန္းထားကာ ႏိုင္ငံတကာမွ ခ်ီးျမႇင့္သည့္ ဆုတခုခုႏွင့္ ထိုက္တန္ေၾကာင္း လည္း ေရးသား ထားသည္။
သို႔ေသာ္ “အခုဟာက ေရြးလြတ္သြားတယ္၊ လြတ္ရင္ မျဖစ္ဘူးလို႔ထင္တဲ့ လူေတြကိုလည္း ခ်န္ထားတယ္” ထိုကဲ့သို႔ အကြက္ခ် စီမံတတ္ျခင္းေၾကာင့္ “အရမ္းပါးနပ္တဲ့ ဆုေတာ့ ရသင့္တယ္” ဟု လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာသည့္ မၿဖိဳးၿဖိဳးေအာင္က ေဝဖန္သည္။
ဦးသိန္းစိန္၏ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို ကာလတိုျဖင့္ တိုင္းတာ၍ မရႏုိင္ဘဲ၊ ၁၉၉ဝ မွ ယေန႔အခ်ိန္အထိ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားကို ၾကည့္ၿပီးမွသာ ေျပာရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း လြတ္ေျမာက္ရာတြင္ ပါဝင္သူ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ အသက္ ၇၃ ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္ေသာ ေတာင္ႀကီးလႊတ္ေတာ္ အမတ္ ဦးေက်ာ္ခင္ က ေျပာသည္။
“အဘတို႔က လက္ေတြ႔ျဖတ္သန္းလာတာဆုိေတာ့ အဲ့ဒီအာေဘာ္နဲ႔ေတာ့ ကြဲလြဲခ်က္ ရွိပါတယ္။ အႏွစ္ ၂ဝ လံုးလံုး တပ္မေတာ္ အစိုးရကေန ေဆာင္ရြက္ တာေတြကို ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဘတို႔က ၿခံဳငံုၿပီး ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ေျပာရမွာ ျဖစ္တယ္။ ျဖတ္ၿပီး ေျပာလို႔မရဘူး။ ေနာက္တခုက ဦးသိန္းစိန္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဖၚေဆာင္သူလား၊ စမ္းသပ္ေနတာလား ဆိုတာလည္း ေစာင့္ၾကည့္ ရဦးမွာျဖစ္တယ္” ဟု ဆိုသည္။
၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲအျပတ္အသတ္ျဖင့္ အႏိုင္ရခံေသာ ဒီခ်ဳပ္ကို ယခင္ စစ္အစိုးရက အသိအမွတ္ မျပဳခဲ့ဘဲ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ ၂ဝ အၾကာတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပရာ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ရလာဒ္ျဖင့္ စစ္ဘက္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကပင္ ထူေထာင္ ထားခဲ့ေသာ ႀကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ပါတီက အႏိုင္ရ သြားခဲ့သည္။ အစိုးရ အဖြဲ႔ကိုလည္း အရပ္ဝတ္လဲ စစ္ဘက္ အရာရွိေဟာင္း အမ်ားစုျဖင့္ ဖြဲ႔စည္း လိုက္ၾကသည္။
Ref: မဇၽၥိမ
KNU မွ ထြက္ေျပး၊ အစိုးရတပ္မွ ဖမ္းၿပီးေနာက္
ကိုဝိုင္း
ေသာၾကာေန႔၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၁
ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ လက္နက္ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လဲလွယ္ရန္ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး KNU မွ ထြက္ေျပးၿပီး အစိုးရတပ္ႏွင့္ သြားေပါင္းခဲ့ရာမွ ေထာင္ ရွစ္ ႏွစ္ က်ခဲ့ရသူ ေစာဘားဘယ္က သူ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည့္ သေျပၫြန္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စခန္း အေၾကာင္းႏွင့္ ေထာင္တြင္း အေတြ႔အၾကံဳတခ်ဳိ႕ကို မဇၥ်ိမကို ေျပာျပ ထားသည္။
နာမည္ဘယ္သူလဲဗ်။ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး KNU ဘယ္တပ္မဟာကလဲ။
“ေစာဘားဘယ္။ က်ေနာ္တို႔ KNU ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ေနာက္တေယာက္က ကိုျမင့္ေအာင္။ ကရင္နာမည္ မရွိဘူး။ သူက ေတာင္ငူသား။ က်ေနာ္က KNU မွာေနတုန္းက တပ္မဟာ-၂၊ တပ္ရင္း-၆၊ တပ္ခြဲ-၂၊ ေတာင္ငူခ႐ိုင္။ ဇာတိက ကရင္ျပည္နယ္၊ သံေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေဘာဂလိၾကီး ေက်းရြာအုပ္စု၊ ေရသိုးကေလး ရြာကပါ”
ႏွစ္ေယာက္လံုးက အျဖစ္အပ်က္က အတူတူလား။
“တကြဲစီပါခင္ဗ်။ က်န္တဲ့ လူေတြအတြက္ေတာ့ က်ေနာ္ သိပ္မေျပာခ်င္ဘူး။ က်ေနာ့္ကိစၥပဲ ေျပာခ်င္ တယ္ခင္ဗ်။”
ေစာဘားဘယ္က အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ ခင္ဗ်။
“က်ေနာ့္အသက္ ခုဆိုရင္ ၂၆ ႏွစ္။”
အခု လြတ္လာတာ ဘယ္ေထာင္ကလဲ။
“အခုလြတ္လာတာ ကသာေထာင္မွာ။ ပထမခ်တာေတာ့ ေတာင္ငူေထာင္။ မႏၲေလးေထာင္ ေျပာင္းတယ္။ ကသာေထာင္ ေျပာင္းတယ္။ စုစုေပါင္း ေျခာက္ႏွစ္နဲ႔ ႏွစ္လေလာက္ ေနလိုက္ရတယ္။ ေတာင္ငူ ေထာင္ ထဲမွေတာ့ သံုး-ေလး-ငါး လ ေလာက္ပဲ ၾကာတယ္။ မႏၲေလးမွာ ၁၁ ရက္။ က်န္တဲ့ ကာလကေတာ့ ကသာေထာင္မွာ လြတ္တဲ့ အထိပါပဲ။”
ကသာေထာင္ကေန လြတ္လာၿပီး မႏၲေလးၿမိဳ႕ကို ဘယ္လိုေရာက္လာလဲ။
“မေန႔ည ၇ နာရီခြဲေလာက္ ေရာက္တယ္။ ရထားနဲ႔။ ကသာေထာင္မွာ မိတ္ေဟာင္း ေဆြေဟာင္း ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္နဲ႔ အတူတူ ေနခဲ့ဖူးတဲ့လူေတြ လာၾကိဳပါတယ္။ သူတို႔က အရင္ဆံုး လြတ္သြား တာပါ။ သာမန္ လြတ္ရက္နဲ႔။ ကသာ အန္အယ္ဒီက ဥကၠ႒ ဦးျမင့္ၾကည္။ ကိုခ်မ္းေအာင္၊ ကိုေပတိုးလည္း ပါတယ္။ မႏၲေလးကို သူတို႔ပဲ ရထားနဲ႔ စီစဥ္ေပး လိုက္တာပါဗ်။ မႏၲေလး ေရာက္ေတာ့ (အန္အယ္ဒီ မႏၲေလးတိုင္းစည္း) ကိုမ်ဳိးႏိုင္ လာၾကိဳ ေပးပါတယ္ခင္ဗ်။”
KNU မွာတုန္းက ဘာတာဝန္လဲ။
“ေဆးမႉး၊ က်ေနာ္တို႔က တပ္ရင္းအေနနဲ႔ေတာ့ မထိုင္ဘူး။ ရင္းေအာက္ခံ တပ္ခြဲ-၂။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ကာလမွာေတာ့ ထီးသခီး စခန္းမွာ ထိုင္ခဲ့တာ။”
အဲဒီတုန္းက တပ္မဟာ-၂ တပ္မဟာမႉးက ဘယ္သူလဲ။
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္အားဆီ။ ဗိုလ္မႉးေဘာနီကို က်ေနာ္ မမီလိုက္ဘူးဗ်။”
ဖမ္းမိတာလား။ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ခင္ဗ်။
“ဖမ္းမိတာ မဟုတ္ဘူး။ လာၿပီးေတာ့ အဖမ္းခံေနသလို ျဖစ္ေနတာ။ က်ေနာ္ KNU မွာ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္တာ ၂ဝဝဝ ခုႏွစ္က။ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္က က်ေနာ္ ေဆး သင္တန္း တက္ၿပီးမွ ေဆးမႉးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္တယ္။ ေဆးသင္တန္း ကေတာ့ တပ္မဟာ-၂ စစ္ဌာန တေနရာေပါ့။”
“ေရွ႕တန္းမွာ ကိုယ့္လူေတြေရာ ဒုကၡေရာက္တဲ့ ျပည္သူလူထုေရာ၊ ေဆးနဲ႔ ပတ္သက္တာ ကေတာ့ ကူညီခဲ့ပါတယ္။ KNU ကေန က်ေနာ္တို႔ကို ဘာဖိအားမွ မေပးဘဲနဲ႔၊ ဘယ္ေခါင္းေဆာင္မွ မဆူမဆဲဘဲနဲ႔ ဒီေခတ္ စကားလံုးအ ေနနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ ေပါ့ေနာ္။ အဲဒါကလည္း တေၾကာင္း၊ ေနာက္ ကိုယ္က အေတြးနည္းနည္း တိမ္တာ တေၾကာင္းနဲ႔ က်ေနာ္က KNU ကေန ခြဲထြက္တာ”
“က်ေနာ္ KNU ကေန ခြဲထြက္ၿပီးမွ အစိုးရဘက္က သူတို႔သံုးတဲ့ လက္နက္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြက အတု အေယာင္ေတြပါ”
ေရွ႕တန္းမွာ ကူညီတယ္ဆိုတာက ဘယ္ေနရာေတြမွာလဲ။
“တပ္မဟာ (၂) ထဲက အမဲေရာင္လို႔ သတ္မွတ္ခံရတဲ့ နယ္ေျမေတြေပါ့။ ေရသိုးၾကီးရြာ ဂြင္ထဲမွာေပါ့။ ေဘာဂလိ ဘက္မွာ။”
KNU ကေန ခြဲထြက္တယ္ဆိုတာ ဘယ္တုန္းကလဲဗ်။
“၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁ ရက္ေန႔က။”
ဘယ္သူေတြနဲ႔ အတူ ထြက္သြားတာလဲ။
“က်ေနာ္ရယ္၊ ေဆးမႉး ေစာဟာဘီးယား ပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္တည္း။ လက္နက္ေရာ ပါတယ္။ အမ္-၁၆ တလက္၊ (၄၇) တလက္၊ က်ေနာ့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း အိတ္ထဲမွာလည္း ေငြ ဆယ္သိန္း ပါလာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ထီးသခီးစခန္း ကေန စထြက္လာၿပီးမွ အရင္ ေတြ႔တာက ခလရ-၇၃ ဗိုလ္ၾကီးလြင္ဦး။ သူတို႔ရဲ႕ တပ္ရင္းအထိုင္ ဌာနက ဇရပ္ၾကီး ဘက္မွာ၊ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ဆံုတာက ေရသိုးၾကီးစခန္း ေရွ႕တန္း စခန္းေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ ေဘာဂလိဗ်ဴဟာကို ပို႔တယ္။ ပလက္ဝ တံတားစခန္းကို ပို႔တယ္။ အဂၤလိပ္ လက္ထက္က ေဖာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းေဟာင္း ေဘာဂလိ-ေတာင္ငူေျပးတဲ့ လမ္းေပၚကစခန္း။ ေနာက္ ခလရ-၂၆ ဗိုလ္ၾကီး တေယာက္က စစ္ကားနဲ႔ လာၾကိဳတာ။ စရဖ-တပခ (၁၁) လက္ေအာက္ခံမွာ ပို႔တာ။ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ေပၚက။ စရဖ တပ္မႉးက ဗိုလ္မႉးထြန္းထြန္းဝင္း။ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ သြားေတြ႔တာ။ အဲဒီကေန ဘာမွ မေျပာရေသးဘူး အခ်ဳပ္ထဲ တန္းထည့္တာ။ တပ္ရင္းအခ်ဳပ္။”
လက္နက္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လဲတယ္ ဆိုတာကို ဘယ္လိုလုပ္ သိတာလဲ။
“သူတို႔က ျမန္မာ့အသံမွာ အၿမဲတမ္း အသံလႊင့္တာကိုး။ အဲဒီ စကားလံုးေတြ ၾကားခဲ့တာေပါ့။”
KNU ကထြက္သြားတာက KNU ကို မၾကိဳက္လို႔လား။ ဘယ္လိုေၾကာင့္လဲ။
“မၾကိဳက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔က အေတြး တိမ္တာပါ။ အေျမာ္အျမင္ က်ဥ္းတာ။ ေအးေဆး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္မွာေပါ့ေနာ။ တဘက္နဲ႔ တဘက္ တိုက္တယ္ဆိုတာ ႏွစ္ဘက္လံုး ေသေၾကတာ မေကာင္းဘူးေပါ့ေနာ။ ဒါ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အျမင္ေပါ့။”
ခုန ေဆးမႉး ေစာဟာဘီယားနဲ႔ပါသြားတဲ့ ဆယ္သိန္းက KNU ပိုက္ဆံလား။
“ဟုတ္တယ္ေနမွာ။ သူနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က တကယ္တမ္း က်ေတာ့ ဌာနမတူဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔ အဲဒီညမွာ ဆံုေတြ႔တဲ့ အခါက်ေတာ့ ေဆးမႉးခ်င္း အတူတူဟာ ရင္းႏွီးတာ။ သူက ေနာက္တန္း စခန္းကေန ေရွ႕တန္းကို ဆင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ထီးသခီး စခန္းမွာ ေပါင္းၿပီး ထြက္တာ။ ညခင္းၾကီး ထြက္ေျပးတာ။ သူက အဲဒီေန႔ည ျပန္လာ အနားယူတဲ့ အခ်ိန္။”
“သူနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ စကားစပ္မိတဲ့အခါ က်ေတာ့ ေျပးမယ္၊ ဘာညာ သြားမွာေပါ့ေနာ။ စမ္းၾကည့္တာ ေပါ့လို႔။ ကိုယ္လိုလားတဲ့ အတိုင္းအတာနဲ႔ သူတို႔ လုပ္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုတာ ဘယ္လိုလဲေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား ဘာမသိ ညာမသိနဲ႔ ျပန္လာတယ္ ဆိုပါေတာ့။”
သူက ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ အခု။
“မသိဘူး။ က်ေနာ္ အဖမ္းခံရၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီကိစၥေတြက ေတာ္ေတာ္ အဆက္ျပတ္သြား တာ။”
စရဖက အခ်ဳပ္ထဲ တန္းထည့္ လိုက္ၿပီးေတာ့ ဘာဆက္ျဖစ္ေသးလဲ။
“စစ္ေၾကာေရးဝင္တယ္။ ဘယ္စခန္းမွာေနခဲ့လဲ။ ဘာလုပ္ခဲ့လဲ။ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာရွိလဲေပါ့။ စခန္းေတြ ဘယ္ေနရာလဲ။ ေျဖလိုက္ ရတယ္။ မေျဖလို႔က မရေတာ့ဘူး။ ႐ိုက္တာေတာ့ မ႐ိုက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လက္ခုပ္ထဲက ေရာက္သြားတဲ့ ေရလိုမ်ဳိး ျဖစ္ေနတာ။ အဲဒါ တညေလာက္ ၾကာတယ္။”
“စစ္ေၾကာေရးက ခုန တပခ (ေတာင္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္) အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာ။ လာစစ္တာ နာမည္ ေမ့ေနတယ္။ တပ္ၾကပ္ အဆင့္ေတြလည္း ပါတယ္။ ရဲေဘာ္ေတြလည္း ပါတယ္။ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ျပန္ေခၚသြားပါတယ္။ သူတို႔ ေနတဲ့ေနရာကို။ အခ်ဳပ္ထဲကေန ျပန္ထုတ္တာ။”
သူတို႔နဲ႔ အတူတူေနရတာလား။ ႏွစ္ေယာက္ထဲ သတ္သတ္ထားတာလား။
“အတူတူပါပဲ။ တျခားစစ္သားေတြက သူ႔ေနရာနဲ႔ သူေပါ့။ အေဆာက္အဦး က်ေတာ့ တလံုးတည္း ပါပဲ။ လက္နက္ေတြ ဘာေတြ သိမ္းကုန္ၿပီ။ သူတို႔ လက္နက္ေတြလည္း မထားဘူး။”
“ျပန္ေခၚသြားၿပီးေတာ့ ဆက္တိုက္ပဲ စစ္ေၾကာေရးယူတာ။ အဲဒီအေဆာင္ထဲမွာပဲ ယူတယ္ခင္ဗ်။ ပဲခူးတိုင္း ေတာင္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ ရခ်င္တာေလးေတြ သူတို႔က ျပန္ေမးေပးတယ္။ ျပန္ေျဖေပး ရတာေပါ့ေနာ္။”
စစ္ေၾကာေရးဝင္ၿပီးေတာ့ ဘာဆက္ျဖစ္ေသးလဲ။
“သူတို႔ေမးျမန္းတဲ့အခါက်ေတာ့ ရၿပီဆိုကာမွ၊ ေတာင္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ ဂ်ီဝမ္း G-1 အခု အၿငိမ္းစားသြားၿပီ ေခၚေတြ႔ တာေပါ့။ နာမည္ ေမ့သြားၿပီ။ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ေတြ႔ၿပီးေတာ့ မၾကာဘူး အၿငိမ္းစား ယူသြားတာ။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္တို႔ကို သူတို႔တပ္ အေနနဲ႔ ေထာက္ပံ့ေငြ တေယာက္ ၂ဝ,ဝဝဝ။ က်ေနာ္နဲ႔ ဟာဘီးယား ႏွစ္ေယာက္ေပါ့။ ထမင္းဝေအာင္လည္း မေကၽြးဘူး။ တပခ ဝင္းထဲ မွာပဲ။ သူတို႔က စေကး အေနနဲ႔ တရက္ကို ႏွစ္နပ္ပဲ စားရတယ္။ အဲဒီတုန္းက တရက္ကို တေယာက္ ၅ဝ ႏႈန္းနဲ႔ပဲ ေပးတာ စားစရိတ္က။ အားလံုး အတူတူပဲ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က လစာရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ က လစာမွမရွိတာ။”
“အဲဒီမွာ ဆက္ေနၿပီးေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတခု ျပန္ထူေထာင္မယ္၊ သေျပၫြန္႔စခန္း မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အထူးေဒသ တခု အေနနဲ႔ ဖြင့္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အစီအစဥ္ ဆြဲတာ။ သေျပၫြန္႔စခန္း က သံေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ ဇရပ္ၾကီးဘက္မွာ ကရင္ျပည္နယ္။ သေျပၫြန္႔ ေက်းရြာ အုပ္စုထဲမွာ။ အဲဒီမွာရွိတဲ့ ရြာသားေတြ လယ္ကို သိမ္းၿပီးေတာ့ ေဆာက္တာ။ ေလ်ာ္ေၾကးလည္း မေပးဘူး။”
သေျပၫြန္႔ အထူးေဒသ မလုပ္ခင္မွာ တျခားဘာေတြ လုပ္ၾကေသးလဲ။
“သေျပၫြန္႔အထူးေဒသ မလုပ္ခင္မွာ က်ေနာ္တို႔ကို အသံုးခ်တယ္။ ေရွ႕တန္းကို ျပန္ပို႔တယ္။ စစ္တပ္နဲ႔ ေရာၿပီးေတာ့။ ဦးေဆာင္တဲ့ လူက ဗိုလ္မႉးဝင္းမင္းၫြန္႔ စစ္ေၾကာင္း။ KNU စခန္းကို ျပန္ တိုက္ခ်င္တာ။ တပ္မဟာ (၂ ) မွာပဲ။ က်ေနာ္ေနခဲ့တဲ့ တပ္ရင္းေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စခန္းကို မေရာက္ဘူး။ သြားလည္း မသြားရဲဘူး။ အဲဒါနဲ႔ လမ္းမွာ ရြာသား ႏွစ္ေယာက္ကို ပစ္သတ္ခဲ့တာ။”
ဘယ္သူက ပစ္သတ္တာလဲ။
“ဗိုလ္မႉးဝင္းမင္းၫြန္႔ ဦးစီးတဲ့ စစ္ေၾကာင္း အဖြဲ႔က။ သူပုန္ဆိုၿပီးေတာ့ ပစ္သတ္တာ။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ ဘယ္လိုေျပာလဲ ဆိုေတာ့ ပလိုင္းထဲမွာ ဗံုးပါတယ္တဲ့။ က်ေနာ္တို႔ ၾကည့္ေတာ့ ငါးပိဗူးေတြ။ အလုပ္ခင္းထဲမွာ သြားမလို႔။ ေနာက္မွ က်ေနာ္ ျပန္သိရတာ ေနာက္တေယာက္ က်ေတာ့ ရြာမွာ ဖမ္းၿပီးေတာ့ KNU လို႔စြပ္စြဲၿပီး ၾကိဳးေတြခ်ည္ၿပီး လမ္းမွာ ပစ္သတ္တယ္။ ႏွစ္ပြင့္ အရာရွိက။ အဲဒီ ႏွစ္ေယာက္ မသတ္ခင္မွာ အမ်ဳိးသမီး တေယာက္ ရွိတယ္။ ပိုက္ဆံ တသိန္းေက်ာ္ ပါတဲ့ဥစၥာ ျပန္မေပးဘူး သိမ္းသြားတယ္။ လမ္းမွာ ေတြ႔သမွ် လူအကုန္ဖမ္း။ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏွိပ္စက္တယ္ ရြာသားေတြကို အဲဒီနားတဝိုက္ ေရတံခြန္ရြာကေန စတက္တာ၊ အုန္းပင္ေခ်ာင္းတို႔။”
ေရွ႕တန္းကို ေခၚသြားေတာ့ ေစာဘားဘယ္တို႔က ဘာလုပ္ေပးရတာလဲ။
“အဓိက က စခန္းျပေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔သြားတဲ့ ေျမပံုအတိုင္း သြားေပးတာပဲ။ စခန္းလည္း မေရာက္ဘူး။ ေရွ႕တန္းမွာ ၄-၅-၁ဝ ရက္လား မသိဘူး။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ မိုးတြင္း။ မွတ္မွတ္ရရ ဒူးရင္းသီးေႂကြတဲ့ အခ်ိန္။ ၇ လ (ဇူလုိင္) ပိုင္း၊ ၈လ (ၾသဂုတ္) ပိုင္းလား မသိဘူး အဲဒီဝန္းက်င္က။ တိုက္ပြဲကေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ KNU မိုင္းဆြဲ ခံလိုက္ရေသးတယ္ သူတို႔။ ပိုဆိုးသြားတာပါ။ ေရတံခြန္ရြာ ဥကၠ႒ကို အၾကီးအက်ယ္ ႐ိုက္တာ။ ေခါင္းကြဲတယ္။ ေဆးလည္း ျပန္မကုေပးဘူး။”
ေစာဘားဘယ္တို႔ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔အစည္း ထူေထာင္ေပးတယ္ ဆိုတာ ဘယ္တုန္းကလဲ။
“အဲဒါ သူတို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလို၊ ျပည္သူ႔စစ္လိုလို၊ အတိအက်လည္း မေပးဘူး။ အတိအက် ေျပာတာလည္း မရွိဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုတာ ဟိုလူစု၊ ဒီလူစုပါဗ်ာ။ တကယ္တန္း က်ေတာ့ သူနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့လူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မပါပါဘူး။ ဟိုရြာသား ဒီရြာသား စုတာလိုလို၊ ယူနီေဖာင္းဝတ္ေပး တာလိုလို၊ ဓာတ္ပံု႐ိုက္တာ လိုလို၊ ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ သတင္းစာ ထဲမွာထည့္တယ္။ ေတာတြင္း လက္နက္ကိုင္ ေတြဟာ ျပန္လာတယ္။ လိုတဲ့အကူအညီ သူတို႔ဌာနဆိုင္ရာေတြ ကူညီတာေပါ့။ တကယ္တမ္း က်ေတာ့ အကူအညီ မရွိဘူး။”
“ေရွ႕တန္းမွာအသံုးခ်ၿပီးမွ။ ေရွ႕တန္း ႏွစ္ ေနရာသြားတယ္။ ေနာက္တခါ ေဘာဂလိျပန္ပို႔တယ္။ ေဘာဂလိ ရြာသားရဲ႕ ၿခံထဲမွာပဲ သြားေန ပါတယ္။ ေရွ႕တန္း မသြားပါဘူး။ ဒူးရင္းသီး ေကာက္စားတယ္ ေနာက္ၿပီး ေနာက္တန္းပဲ ျပန္လာတယ္။”
သေျပၫြန္႔စခန္း ကိစၥေျပာျပပါဦး။
“က်ေနာ္တို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလို၊ ျပည္သူ႔စစ္လိုလိုနဲ႔ ဟာဘီးယားတို႔က ေၾကာက္သြားၿပီ။ သူတို႔ ၿခိမ္းေျခာက္တာ နဲ႔ကို ေၾကာက္ေနၿပီ။ တကယ္တန္း KNU ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္တဲ့လူ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတာက အသိအမွတ္ျပဳ မခံရဘူး။ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ လည္လည္ ဝယ္ဝယ္ ရွိတဲ့လူကို ယူနီေဖာင္း ေပးဝတ္ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ၿပီးေတာ့ သတင္းလႊင့္ၿပီးေတာ့ အသိအမွတ္ ျပဳတာ။ ကရင္ေတြ မဟုတ္ ဘူးဗ်။ အဲဒါ ျမင့္ေဇာ္တို႔ အုပ္စု။ သူ႔ဇာတိက သာယာဝတီကလို႔ ေျပာတယ္။ သူက အက်ဳိးေဆာင္လို လို ရိကၡာ ထုတ္ေပးေတာ့လည္း မေလာက္တေလာက္ စားရတယ္။ သူက စစ္သား မဟုတ္ဘူး။ အရပ္သား။ စရဖနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေယာင္ေယာင္ ဘာေယာင္ေယာင္။ ယူနီေဖာင္း ဝတ္ၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ KNU အရာရွိလိုလို တကယ္တန္းက်ေတာ့ သူကရြာသား။”
အဲဒီလိုကေန ေထာင္ထဲကို ဘယ္လိုေရာက္သြားတာလဲ။
“က်ေနာ့္ကို ဖမ္းထည့္တာက ၂ဝဝ၅ ခု၊ ၉ လပိုင္း ၁၅ ရက္ေန႔ မနက္။ အဲဒါ က်ေနာ္ သတင္းလာပို႔ တာ လူေတြေၾကာက္ ကုန္ၿပီ၊ ေျပးကုန္ၿပီ၊ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ၊ သတင္းပို႔လာ စရဖကို အဲဒါ ျမင့္ေဇာ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ ျမင့္ေဇာ္က သူခံရမွာစိုးလို႔ ထိုးေကၽြးလိုက္တာ က်ေနာ့ကို။ အရင္တုန္းက ေထာက္လွမ္းေရး- (၃) အေဟာင္း၊ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ေပၚမွာ။ အထက (၁) ေဘးနား။”
“က်ေနာ္နဲ႔ပါလာတဲ့ ဟာဘီးယားေရာ၊ သူတို႔ စုထားတဲ့ ရြာသားေတြေရာ၊ ကေလးေလးေတြေရာ၊ သေျပၫြန္႔မွာ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုၿပီးေတာ့ စုထားတာ။ အမွန္အကန္ ပါတာက က်ေနာ္နဲ႔ ဟာဘီးယား ႏွစ္ေယာက္ထဲပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ကို နာမည္ခံၿပီးေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ေျပလည္တဲ့ အရပ္သားေတြနဲ႔ လုပ္စားတာ။”
“သူတို႔ထြက္ေျပးတဲ့အခ်ိန္ အခ်ိန္မီက်ေနာ္က သေျပညြန္႔ကေန ေတာင္ငူကို ဆင္းလာတာ။ ေထာက္လွမ္းေရး- တပ္စြယ္ (၃) ။ ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႔ စရဖေတြက ဖမ္းထည့္တာ။ ဗိုလ္ၾကီး သိန္းျမင့္ သူတာဝန္ အရွိဆံုးပဲ။ စစ္ေၾကာေရး လာယူတယ္။ က်ေနာ္က အျဖစ္မွန္ ေျပာျပတာကို လက္မခံဘူး။ ျမင့္ေဇာ္ရဲ႕ သတင္းပဲ ယူတယ္လို႔ သိပါတယ္ သူတို႔ လုပ္စားသြားတာ။ က်ေနာ္ကို ၁၇ (၁)၊ ၁၇ (၂) ပုဒ္မတပ္တာ။ သူတို႔ကို ပုန္ကန္တယ္လို႔ ေျပာတာ။ က်ေနာ္ ေထာင္ ရွစ္ႏွစ္က် သြားတယ္။”
ဘယ္သူက ေထာင္ခ်လိုက္တာလဲ။
“ေတာင္ငူတရား႐ံုးက တရားသူၾကီး ဦးသန္းစိုးျမင့္။ ဦးသန္းစိုးျမင့္ကလည္း အမိန္႔လာခ်တာ သူ႔မွာ အာဏာ မရွိဘူးတဲ့။ တပ္ကလာတဲ့ စာရြက္ကိုပဲ ေဖာက္ဖတ္ရတာတဲ့။ က်ေနာ့္ကို ေျပာျပတာ။ တရား႐ုံးမွာ က်ေနာ္တို႔ ျပန္ေလွ်ာက္ တာလည္း တခုမွ အတည္ မျပဳဘူး။ အစိုးရ ဘက္က ထြက္ဆို တာပဲ အတည္ယူၿပီး တဘက္သတ္ ေထာင္ခ်တယ္။”
“ေတာင္ငူေထာင္ အမိန္႔ခ်တာ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔လား မသိဘူး၊ ၂ဝဝ၅။ ေတာင္ငူေထာင္ ေရာက္ၿပီး ၁ လပိုင္း၊ ၂၁ ရက္ေန႔ မႏၲေလးေထာင္ ေျပာင္းတာ။ ေထာင္းေျပာင္းတဲ့ အခ်ိန္လည္း မိသားစုလာတာ ေပးမေတြ႔ဘူး။ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ေပးမေတြ႔ဘူး။ အဲဒီထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ KNU ၁၇ (၁)၊ ၁၇ (၂) ပတ္သက္တယ္ ဆိုၿပီး ဖမ္းထည့္ထားတာ ၁၉ ေယာက္ပါတယ္။ ကိုျမင့္ေအာင္၊ ဦးတီးကလီး၊ ေစာတာတူးတူး၊ ေစာေအာင္ဝင္း ပါတယ္။ ေစာအုန္းေမာင္ကို ေသဒဏ္ ခ်လိုက္တယ္။ သူက ဘယ္တပ္မဟာမွ မဟုတ္ဘူး ရြာသားေတြ။ ဆက္သြယ္ ဆိုၿပီး ဆြဲထည့္တယ္။ ဘုမသိ ဘမသိ သူေတြပါ။”
ေထာင္ထဲမွာ ေနရတာေရာ ဘယ္လို ေနထိုင္ ၾကံဳေတြ႔ရလဲ။
“မေျပလည္ပါဘူး။ ေထာင္ထဲမွာ ဆိုတဲ့ ဥစၥာက။ ငံု႔ခံၿပီးေတာ့ ေနရတာေပါ့။ အဲဒီ ၂ဝဝ၅-ဝ၆ (ခုႏွစ္) ဆိုတာ တကယ့္ ေခတ္ဆိုး ရွိေသးတာကိုး။ သူတို႔ေျပာတာကို အကုန္လံုး ဟုတ္ကဲ့ လုပ္ရမွာေပါ့။ ၂ဝ၁ဝ (ျပည့္ႏွစ္) ေလာက္မွ နည္းနည္း သက္သာ သြားတာ။”
ေထာင္ဝင္စာေရာလာလား။
“ေဝးေဝးတခါေတာ့လာတယ္။ အိမ္ကလည္း ေဝးတာကိုး။ ေငြေၾကးလည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ ကသာေထာင္မွာ ေနေတာ့ သံုးေခါက္ လာေတြ႔ပါတယ္။ အိမ္ကအေဖ။ ညီအကိုေမာင္ႏွမ ခုႏွစ္ယာက္ ရွိတယ္။ က်ေနာ္က သံုးေယာက္ေျမာက္။ အိမ္ျပန္မွ သိရမယ္။”
ေထာင္ထဲမွာ ေနတုန္းက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ ဆံုေသးလား
“အင္းေတာ္က လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေစာလိႈင္နဲ႔လည္း အတူတူ ေနခဲ့ရတယ္။ အန္အယ္ဒီ စစ္ကိုင္းတိုင္း လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ အတူတူ တရက္ထဲ လြတ္လာတာ၊ ၁၂ ရက္ေန႔ က။ က်န္တာက ၈၈ (မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႔) က မမီးမီး၊ အီလက္ထေရာနစ္ က်တာ (DVB သတင္းေထာက္) မလွလွဝင္း။ ကိုအံ့ဘြယ္ေက်ာ္၊ မႏၲေလး အုတ္ဖိုဘက္က ေဇာ္မင္းဦး၊ ပုလဲ လက္ပုကန္ဘက္က ေအာင္လိႈင္မင္း၊ စစ္ေတြ ရခိုင္ ထြန္းလင္းေက်ာ္ တို႔၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းက ရဲေခါင္တို႔ ခုႏွစ္ေယာက္ေလာက္ က်န္တယ္။”
“က်ေနာ္တို႔ကို လႊတ္ေပးတယ္ဆိုတာကလည္း အမ်ားၾကီးေနထား ရၿပီးသား လူေတြ၊ လြတ္ခါနီးလူေတြ၊ က်ေနာ္က ၁ဝ လ၊ ၁၁ လ ေလာက္ပဲ က်န္တယ္။ ပထမ လြတ္ၿငိမ္းသက္သာ ဆိုၿပီးေတာ့ တႏွစ္ ေပးတာေတာ့ ခံစားခြင့္ ေပးလိုက္တယ္။”
အခု KNU နဲ႔ ျပန္အဆက္အသြယ္လုပ္မွာလား။ ဘာလုပ္မလဲ။
“က်ေနာ္မလုပ္ပါဘူး။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရြာျပန္ရမွာေပါ့။ ၿပီးေတာ့လည္း သူတို႔ နအဖရဲ႕ ရန္ကို ေၾကာက္ရေသး တာကိုး။ မေၾကာက္လို႔ မရဘူး။ တအား ၿခိမ္းေျခာက္ထားတာ၊ အခံေတြ ရွိတဲ့ အခါက်ေတာ့ ပိုးက မေသေသးဘူး။ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ သူတို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေျပာၿပီး ေထာင္ထဲ ဖမ္းထည့္တာ လက္မခံဘဲနဲ႔။”
ဆိုေတာ့ KNU အပါအဝင္ လက္နက္ကိုင္လုပ္ေနတဲ့လူေတြကိုေရာ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
“ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥနဲ႔ပတ္သက္တာကိုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ့္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့၊ သူတို႔ ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္ခြင့္ အရ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဒီၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ပတ္သက္တာ သတိရွိရွိနဲ႔ ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ့္လို အတုအေယာင္နဲ႔ အျဖစ္ဆိုးမ်ဳိးနဲ႔ မၾကံဳေတြ႔ ေစခ်င္ဘူး။”
Ref: မဇၽၥိမ
ထိုင္းေရေဘး ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြပါ အခက္ႀကံဳ
ေအးေအးမာ
တနဂၤေႏြ, 16 ေအာက္တိုဘာ 2011
ဇူလိုင္လကတည္းကစလို႔ ေရႀကီးမႈေတြျဖစ္ေနတဲ့ ထုိင္းႏိုင္ငံမွာ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့ ျမန္မာ အလုပ္သမား ေတြဟာ ကူညီ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ရဖို႔ အခက္အခဲ ရွိေနပါတယ္။ ဒီလို ဆိုးဆိုးရြားရြား ေရႀကီးမႈေၾကာင့္ ေနေရးထိုင္ေရး၊ အစားအေသာက္ အခက္အခဲအျပင္ သြားလာေရး ခက္ခဲမႈေတြေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ပိတ္မိေနတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီအေျခအေန အျပည့္စံုကို မေအးေအးမာက စံုစမ္း ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ထုိင္းႏိုင္ငံက ေရလႊမ္းမိုးခံေနရတဲ့ အယုဒၶယၿမိဳ႕နဲ႔ ပထံုဌာနီၿမိဳ႕ေတြမွာ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာ အလုပ္ သမားေတြရဲ႕ အခက္အခဲ ကေတာ့ ေရႀကီးတဲ့ အတြက္ ေနထုိ္င္စရာ အခက္အခဲ၊ စာေသာက္ေရး အခက္အခဲ၊ တစ္ေနရာကေန တစ္ေနရာကို သြားလာဖို႔ အခက္အခဲေတြ၊ ကူညီကယ္ဆယ္ေရး အဖဲြ႔ေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ မရရွိတာေတြကို ရင္ဆိုင္ေနရတာပါ။
ပထံုဌာနီဘက္မွာ စက္ရံုေတြ ပိတ္တဲ့အတြက္ လာလုဆဲ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကတာမွာ ေရေတြနဲ႔ ပိတ္မိ ေနတာကို ႀကံဳၾကရေၾကာင္း အလုပ္သမား တစ္ဦးက ေျပာျပပါတယ္။
“ေရႀကီးတဲ့အေျခအေနကေတာ့ ပို ပိုၿပီး ဆိုးလာတယ္။ ပို မ်ားလာတယ္။ အခု ဒီကိုလာတာက သထံုကေန လာတာ။ ဒီမွာ လိုတက္စ္ မွာ အလုပ္ရမယ္ ဆိုတာနဲ႔ ဒီကို လာလိုက္တာ။ တစ္ေန႔ကို ၅၀၀ နဲ႔ အလုပ္ရမယ္တဲ့။ ၁၄ ရက္ ၁၅ ရက္ေလာက္ လုပ္ရမယ္ေပါ့ေလ။ အဲဒါနဲ႔ လာလုိက္တာ။ ဟိုမွာလည္း စက္႐ံုေတြက ေရျမႇဳပ္ ေနၿပီေလ။ ျမႇဳပ္လို႔ ပိတ္ထားေတာ့ အဲဒါနဲ႔ ရတဲ့အလုပ္ လုပ္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ လာလိုက္တာ။ ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေနေတာ့ ေရေတြတက္လို႔ ဟိုကလူလည္း လာႀကိဳလို႔မရဘူး။ ဒီကလူလည္း သြားလို႔မရဘူး ဆိုေတာ့ အဲဒါ ဒီမွာ ေသာင္တင္ေနတာေပါ့။”
ႏြန္ထဘူရီၿမိဳ႕နယ္ ဘက္မွာလည္း ေရေတြႀကီးေနၿပီး ဒီအတိုင္း ဆက္ၿပီး ေရႀကီးေနမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ ေနေပမဲ့ ေငြေၾကး အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ မျပန္ႏိုင္ၾကေသးဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
“အယုဒၶယ ဘက္ျခမ္းကတို႔၊ ႏြန္ထဘူရီ ဘက္ကတို႔ ျပန္ၾကတယ္ေလ။ ေရ ေၾကာက္လာၿပီေလ။ ႏြန္ထဘူရီ ဘက္မွာလည္း ေရက တရပ္ေလာက္ ျမင့္ေနတာေလ။ က်ေနာ္တို႔ အိမ္ခန္းေတြက အိပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး၊ ေန၀င္ေနၿပီ။ အဲဒီအိမ္ခန္းေတြ ေရွ႕ကေနပဲ ကိုယ္ထူ ကုိယ္ထ ေျမႀကီးေတြ ဖို႔ၾကတာေပါ့။ လူအရပ္ တရပ္ေက်ာ္ေလာက္ေလာက္ကို ေရက တန္းေနၿပီ။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လို စဥ္းစားရမွန္းကို မသိဘူး။ ဒီမွာလည္း ျပန္ဆင္းခ်င္တဲ့ သူေတြ ရွိတယ္။ ျပန္ဆင္းခ်င္တဲ့ သူေတြကို ေအာက္ကလည္း ပိုက္ဆံ ေတာင္းတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါေတြကိုလည္း စိတ္ပူေနတာေပါ့။ ပိုက္ဆံမရွိဘဲ ဘယ္လို သြားမလဲဗ်ာ။ ျမန္မာကလည္း ျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့ ပုလိပ္က ဖမ္းမယ္ေလ။ အခု ဒုကၡေတြေရာက္လို႔ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္၀င္ၾကၿပီ ဆုိတဲ့ အခါက်ေတာ့ ျမ၀တီမွာ ကမ္းနဖူးမွာလည္း ပိုက္ဆံ ထပ္ေပးရ ေသးတယ္ဆိုေတာ့ တအားႀကီး ႏွိပ္စက္လြန္း အားႀကီးတာေပါ့။”
ထမာဆပ္ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွာေတာ့ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၄၀ ေက်ာ္ေလာက္ လာေရာက္ ခိုလႈံ ေနၾကပါတယ္။ စားေသာက္ေရးနဲ႔ ေနရာထုိင္ခင္း လံုေလာက္စြာ ေပးထားေပမဲ့ အဲဒီေနရာကိုလည္း ေရေတြ ၀င္လာေနၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာင္းေရႊ႕ရမယ့္ အေျခအေနမွာ ရိွေနတယ္လို႔လည္း ေျပာျပၾကပါတယ္။
ပထံုဌာနီဘက္မွာေတာ့ ထုိင္းစစ္တပ္က ကားႀကီးေတြနဲ႔ လွည့္လည္ေနၿပီး တျခား ကားေတြကေတာ့ သြားလာလို႔ မရေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အယုဒၶယ ဘက္မွာေတာ့ ေရက ျမင့္တက္ လာၿပီးတဲ့ေနာက္ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြ အေနနဲ႔ မီးလိုင္း၊ တယ္လီဖုန္း လိုင္းေတြ ျပတ္ေတာက္ေနၿပီး အဆက္အသြယ္ မရ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။
ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းေတြမွာေတာ့ ထုိင္းလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အမ်ားဆံုး ေတြ႔ရၿပီး တျခား ႏိုင္ငံျခားသားေတြ နည္းတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြထဲမွာ ပတ္စ္ပို႔ ကိုင္ေဆာင္ ထားသူေတြကလည္း ပတ္စ္ပို႔ သက္တမ္း ကုန္တာေတြ ျဖစ္ေနသလို လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ႐ံုးေတြလည္း ေရေတြ၀င္လုိ႔ ပိတ္ထားတာေၾကာင့္ သက္တမ္းတိုးဖို႔ ခက္ခဲေနပါတယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံရွိ ျမန္မာသံရံုးကို အကူအညီ ေပးႏုိင္မူေတြ ရွိမရွိ ဆက္သြယ္တဲ့အခါ ျပန္လည္ ေျဖၾကားမယ့္သူ မရွိပါဘူး။ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြ ထဲက အလုပ္ လုပ္ခြင့္လက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ကို ျပန္ဖို႔အတြက္လည္း ခက္ခဲေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ ျပန္ဖုိ႔အတြက္ နယ္စပ္ ျမ၀တီဂိတ္ကေန ပဲြစားေတြက ေငြေၾကး အတင္းအက်ပ္ ေကာက္ခံေန တာေၾကာင့္ ျမ၀တီၿမိဳ႕က ပဲြစားေတြ လက္ထဲကေန ေငြေပးၿပီး မေရြးႏုိင္တဲ့အတြက္ ေရေဘးဒုကၡနဲ႔ ျပန္လာၾကတဲ့ ရာနဲ႔ခ်ီရွိတဲ့ ျမန္မာေတြဟာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုေရာက္မွပဲ ပိုၿပီး ဒုကၡေတြ ေတြ႔ႀကံဳေနၾကရပါတယ္။
ထုိင္းႏုိ္င္ငံမွာ ေရေဘးဒဏ္ေၾကာင့္ လူ ၃၀၀ ခန္႔ ေသဆံုးမႈျဖစ္ရၿပီး ထုိင္းအာဏာပိုင္ေတြ ကေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘန္ေကာက္ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေရမလႊမ္းမုိးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္မႈေတြကို အပူတျပင္း လုပ္ေဆာင္ ေနၾကပါတယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ေရႀကီးမူဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ အတြင္း အဆိုးဆံုးျဖစ္သလို ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ခ႐ိုင္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေရလႊမ္းမုိးမႈဒဏ္ကို ခံေနၾကရပါတယ္။
Ref: VOA News
ဦးေအာင္ဆန္းဦးႏွင့္ ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္အေပၚ ေဒၚစု စြဲဆိုထားသည့္အမႈ လက္ခံေရး ၾကားနာေတာ့မည္
သင္းသီရိ
တနဂၤေႏြ, 16 ေအာက္တိုဘာ 2011
ဦးေအာင္ဆန္းဦးနဲ႔ ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္တို႔ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တရားစြဲဆိုထားတဲ့ အမႈကို လာမယ့္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၇ ရက္၊ ၾကာသပေတး ေန႔မွာ အမႈလက္ခံမခံ ၾကားနာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမြဆိုင္အိမ္ အမႈရဲ႕ အဓိက ျငင္းခ်က္ေတြမွာ တရား႐ံုးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်ရေသးဘဲ အႏိုင္ရထားၿပီးၿပီလို႔ ဦးေအာင္ဆန္းဦးရဲ႕ ႀကိဳတင္ ေျပာဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြဟာ တရား႐ံုးကို မထီမဲ့ျမင္ ျပဳမႈျဖစ္တယ္ ဆိုၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျပန္လည္ တရားစြဲဆိုထားတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေန အျပည့္အစံုကို မသင္းသီရိက တင္ျပ ထားပါတယ္။
ေနအိမ္နဲ႔ၿခံ ပိုင္ဆိုင္လိုမႈနဲ႔ ဦးေအာင္ဆန္းဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေပၚ တရားစြဲဆိုထားတဲ့ အမႈမွာ ႐ံုးေတာ္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္စံုတရာ မရွိေသးဘဲ အဓိက စြဲဆိုခ်က္ေတြမွာ အႏိုင္ရထားၿပီးၿပီလို႔ ေျပာခဲ့တဲ့ ဦးေအာင္ဆန္းဦး ကိုေရာ၊ ေဖာ္ျပတဲ့ ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္ကိုပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လထဲမွာ တရား ျပန္ဆြဲထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တရား႐ံုးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မတိုင္ခင္ အမႈအေျခအေနကို ႀကိဳတင္ ေျပာဆိုတာဟာ တရား႐ုံးကို မထီမဲ့ျမင္ ျပဳတာျဖစ္ၿပီး ဒီကိစၥကို ဥပေဒနဲ႔အညီ ျဖစ္ေရး အတြက္ ျပန္လည္ ဖြင့္ထားတဲ့ ဒီအမႈကို လာမယ့္ ေအာက္တိုဘာ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ရန္ကုန္တိုင္း တရားလႊတ္ေတာ္မွာ အမႈကို လက္ခံသင့္မသင့္ ၾကားနာမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဒီအမႈကို လိုက္ပါ အက်ိဳးေဆာင္ေနတဲ့ ေရွ႕ေန ဦးဉာဏ္၀င္းက ေျပာပါတယ္။
“ဦးေအာင္ဆန္းဦးက ေျပာတယ္။ သူနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ျဖစ္တဲ့အမႈမွာ အဓိက ျငင္းခ်က္ေတြေပါ့ေနာ္။ major issue ေတြ သူ အႏိုင္ ရၿပီးၿပီတဲ့။ တဘက္က မရမက ယူထားလိုတဲ့ ကိစၥေၾကာင့္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ေနာင္မွာ ေျပလည္ သြားမယ္ေပါ့။ အဲဒီလို ေျပာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီတရား႐ံုးမွာ ဘယ္ အေၾကာင္းအရာကိုမွ အဆံုးအျဖတ္ မျပဳရေသးဘူး။ အမႈက စစ္ဆဲတန္းလန္းပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘက္က ဒီပစၥည္းကို မရမက ယူထားလိုတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြဟာ တရား႐ံုးကို အေႏွာက္အယွက္ ျပဳရာ က်တယ္၊ တရား႐ံုးကို ၾသဇာလႊမ္းမိုးတာ က်တယ္။ မထီမဲ့ျမင္ျပဳရာ က်တယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ စြဲတာပါ။ မဆံုးျဖတ္ ရေသးတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ၊ အဲဒီလိုဟာမ်ိဳးကို ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္းစာေတြမွာ ဒီလိုထုတ္ေ၀ခြင့္ မရွိပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔က ဥပေဒနဲ႔အညီ ျဖစ္ေရးအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဦးေအာင္ဆန္းဦးနဲ႔ အဲဒီ ဂ်ာနယ္ထုတ္တဲ့ ထုတ္ေ၀သူရယ္၊ ေရးသားတဲ့ အယ္ဒီတာရယ္၊ အဲဒါေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ တရား စြဲတင္ခဲ့ပါတယ္။ လက္ခံေရး လက္မခံေရး ၾကားနာမယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္က ေလွ်ာက္လဲခ်က္ ေပးရမွာေပါ့။”
လက္ရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေနထိုင္ေနတဲ့ အမွတ္ (၅၄) တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းက အိမ္ကို အေမြဆိုင္ အျဖစ္ ပိုင္ဆိုင္ လိုမႈနဲ႔ အစ္ကိုျဖစ္သူ ဦးေအာင္ဆန္းဦးဟာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ကတည္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တရားမမႈနဲ႔ အမႈစြဲ ဆိုထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
“တရားမမႈေတြမွာ တရားလိုရွိတယ္။ တရားလိုျပ သက္ေသရွိတယ္။ တရားၿပိဳင္ ရွိတယ္။ တရားၿပိဳင္ျပ သက္ေသရွိတယ္။ အဲဒီမွာ တရားလို ဘက္ကို စစ္ၿပီးၿပီ။ တရားၿပိဳင္ဘက္ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးထြန္းတင္လည္း စစ္ၿပီးၿပီ။ တရားၿပိဳင္ျပ သက္ေသေတြ ဆက္စစ္ဖို႔အဆင့္ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီဥစၥာက ဥပေဒအရ သိပ္ သိသာထင္ရွား ျမင္သာတဲ့ကိစၥပါ။ လက္ခံမယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။”
ဒါကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အက်ိဳးေဆာင္ေရွ႕ေန ဦးဉာဏ္၀င္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအမႈကို ဦးဉာဏ္၀င္းနဲ႔ အတူ ေရွ႕ေနႀကီး ဦးၾကည္၀င္း တို႔က လိုက္ပါ ေဆာင္ရြက္ ေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအေမြဆိုင္အမႈနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေဆာင္းပါးကုိမထုတ္ေ၀ခင္ အခ်က္အလက္ေတြကို ကာယကံရွင္ျဖစ္တဲ့ ဦးေအာင္ဆန္းဦး ဆီကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပၿပီးမွ ထုတ္ေ၀ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ တရားဆြဲ ခံထားရတဲ့ ေမာ္နီတာ ဂ်ာနယ္ရဲ႕ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္က ေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ကိုေအာင္ဆန္းဦးကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပတယ္ခင္ဗ်။ အႀကိမ္ႀကိမ္ျပၿပီး သူ႔ဘက္က pass ေပးမွ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီဟာကို ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သူ႔ရဲ႕ voice ပါ။ သူ႔ရဲ႕ အာေဘာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက အင္တာဗ်ဴး ျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေဖာ္ျပတဲ့ စကားလံုးေတြသည္ ကာယကံရွင္ရဲ႕ အာေဘာ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က ဒါကို ျပင္ဆင္ ျဖတ္ေတာက္ခြင့္ မရွိပါဘူး။ ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ဒီဟာကို ကိုေအာင္ဆန္းဦးရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ထုတ္ေ၀ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။”
ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္ရဲ႕ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္ ျဖစ္ပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာတုန္းကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေနအိမ္လံုၿခံဳေရးအတြက္ အိမ္ျပင္ဆင္ တုန္းက ဦးေအာင္ဆန္းဦးဟာ ဒီ အိမ္ျပင္ဆင္မႈမွာ သူ႔ခြင့္ျပဳခ်က္ မပါတဲ့အတြက္ ရပ္ဆိုင္းဖို႔ တရား႐ံုးကို ကန္႔ကြက္ တိုင္ၾကားခဲ့ေပမဲ့ တရား႐ံုးက လက္မခံဘဲ ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။
Ref: VOA News
Posts
