ေက်ာ္ခ
ၾကာသပေတးေန႔၊ ဇြန္လ ၀၃ ရက္ ၂၀၁၀
ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ ေနာ္ေဝးႏိုင္ငံ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ဝန္ၾကီး မစၥတာ အဲရစ္ ဆိုလ္ဟိန္းမ္က ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလ ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္အတူ နာဂစ္ဆိုင္ကလံုး မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသသို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာခဲ့သည္။
၃ ရက္ၾကာခရီးစဥ္အျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေမ ၃၁ ရက္ ေန႔က ေရာက္ရွိလာေသာ မစၥတာ အဲရစ္ ဆိုလ္ဟိန္းမ္ႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္က နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ရာ ေဒသမ်ားကို လွည့္လည္ ၾကည့္ရႈအျပီး ေနျပည္ေတာ္သို႔ သြားေရာက္ကာ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီး ဦးဥာဏ္ဝင္းႏွင္ လူမႈဝန္ထမ္း၊ ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ ေနရာခ်ထားေရး ဝန္ၾကီး ဦးေမာင္ေမာင္ေဆြတို႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။
မစၥတာ အဲရစ္ ဆိုလ္ဟိန္းမ္က နာဂစ္မုန္တုိင္းသင့္ရာေဒသကို ေလယာဥ္ေပၚမွ ၾကည့္ရႈခဲ့ၿပီး ကြမ္းျခံကုန္း ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ က်ဳိက္လတ္ ၿမိဳ႕နယ္တို႔မွ ေက်းရြာ ၃ ရြာကို သီးသန္႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္ဟု ခရီးစဥ္တြင္ အတူ လိုက္ပါသြားခဲ့ေသာ အကူညီေပးေရး အဖြဲ႔တခုမွ တာဝန္ခံ တဦးက ေျပာသည္။
“ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံးမႈေတြကို ေနာ္ေဝႏိုင္ငံက သိပါတယ္။ ေသသြားတဲ့ သူေတြ အသက္ျပန္ရွင္လာဖို႔ အတြက္ မတတ္ ႏိုင္ေပမယ့္ အသက္ရွင္ က်န္ခဲ့သူေတြအတြက္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို ျပည့္စံုေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကူညီ သြားပါမယ္” ဟု ေနာ္ေဝ ဝန္ၾကီးက ေက်းရြာသားမ်ားကို ေျပာၾကားသြားေၾကာင္း ကုလသမဂၢ ဌာနကိုယ္စားလွယ္႐ုံုး၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။
ေမ ၂ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႔ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္က ဧရာဝတီျမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္းေတာင္ပိုင္း တုိ႔ကို နာဂစ္ ဆုိင္ကလံုး မုန္တို္င္း တိုက္ခိုက္ရာ လူ ၁၄ဝဝဝ ေသဆံုုးျပီး လူဦးေရ ၂.၄ သန္း အေျခ ပ်က္ျပားသြားရသည္။
ကြမ္းျခံကုန္း ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းမွ ငါးဖမ္း ကိရိယာပိုင္ဆိုင္မႈႏႈန္းသည္ နာဂစ္မျဖစ္မီက ၁၅.၈ ရာခိုင္ႏႈန္း ပိုင္ဆိုင္ ခဲ့ေသာ္လည္း မုန္တိုင္းၿပီးေနာက္၂.၇ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ က်န္ေတာ့ေၾကာင္း နာဂစ္ ကူညီေရး လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ သံုးပြင့္ဆုိင္ ဗဟိုအဖြဲ႔ TCG က ထုတ္ျပန္ ထားသည္။
နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီး ဆံုးရႈံးမႈမ်ားျဖစ္ခဲ့သည့္ ေဒသအသီးသီးအတြက္ အေဆာက္အဦႏွင့္ အသက္ေမြး ဝမ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္း၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စသည့္ က႑ အသီးသီးအတြက္ ၂ဝဝ၉-၂ဝ၁၁ အတြင္း နာဂစ္အလြန္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး အတြက္ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ ၆၉၁ သန္း လိုေနေသာ္လည္း ယခုအထိ သန္း ၁၈ဝ သာ ရရွိ ေသးေၾကာင္း သိရသည္။
Ref: မဇၽၥိမ
Friday, June 4, 2010
ေနာ္ေဝးဝန္ႀကီး နာဂစ္ေဒသ လွည့္လည္
ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အာမခံေကာ္ပိုေရးရွင္း ဖြဲ႔ေပးမည္
ျမတ္ခိုင္ဦး / ၀၃ ဇြန္ ၂၀၁၀
ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အသက္အာမခံ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ ေပးအပ္ရန္ တသီးပုဂၢလ ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခု တည္ေထာင္ခြင့္ ျပဳေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
ယမန္ေန႔က ျပဳလုပ္ေသာ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမား စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီ အစည္းအေဝးတြင္ ထိုင္း အလုပ္သမား ဝန္ႀကီး ဌာနက ယင္းသို႔ ခ်မွတ္ လုိက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အစိုးရ သတင္းေအဂ်င္စီတြင္ ေဖာ္ျပသည္။
အလုပ္သမားလစာ၏ (၀.၂) ရာခုိင္ႏႈန္းမွ (၁) ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ အလုပ္ရွင္က ေပးအပ္ရမည္ျဖစ္ေသာ အသက္အာမခံ ေငြေၾကးျဖင့္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အာမခံ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ ေပးအပ္ႏိုင္ရန္ တသီးပုဂၢလ ေကာ္ပိုေရးရွင္း တခုကို မၾကာခင္ ခြင့္ျပဳ ဖြင့္လွစ္ ေပးသြားေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
အစီအစဥ္အရ ေကာ္မတီခြဲမ်ားသည္ တပတ္အတြင္း အာမခံကုမၸဏီတခုခုကို ရွာေဖြ၍ လိုအပ္ေသာ အခ်က္အလက္ မွတ္တမ္းမ်ားကို ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမား စီမံခန္႔ခြဲေရး ေကာ္မတီ၏ ေနာက္အပတ္ အစည္းအေဝးတြင္ တင္ျပရမည္ ျဖစ္သည္။
ဤအာမခံေလ်ာ္ေၾကးေငြသည္ ထိုင္းအလုပ္သမားမ်ား ရရွိခံစားရေသာ လူမႈဖူလံုေရး ရန္ပံုေငြႏွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္း မရွိဘဲ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ တသီးပုဂၢလ ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခုမွ သီးျခားတာဝန္ယူ လုပ္ကိုင္ရမည္ျဖစ္ကာ ေလ်ာ္ေၾကး ေပးအပ္မည္ မေပးအပ္မည္ ဆိုသည္ကို အဆိုပါ ေကာ္ပိုေရးရွင္းမွ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ ရွိမည္ ျဖစ္သည္။
အလုပ္သမားမွ ေတာင္းခံလာလွ်င္ ေပးအပ္မည့္ စံခ်ိန္စံညႊန္း ကိုက္မကိုက္ ဆိုသည့္ ကိစၥအတြက္မူ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရေသးေပ။
အဆုိပါကိစၥနွင့္ပတ္သက္၍ အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတဦးက “ၿပီးခဲ့တဲ့ ဆႏၵျပမႈေတြေၾကာင့္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြလည္း ထိခိုက္ နစ္နာတယ္ ဆိုတာကို မီဒီယာေတြက ေတာ္ေတာ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ တင္ျပတာေတြ ရွိေတာ့ ဒါကို အေရးတယူ စဥ္းစားလာရတာ ျဖစ္မယ္” ဟု ဆိုသည္။
တရားဝင္ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အာမခံေလ်ာ္ေၾကးေငြ ေပးအပ္ေရး ေကာ္ပိုေရးရွင္းတခု ထူေထာင္ေပးမည္ဟု ထိုင္း အစိုးရက ဆံုးျဖတ္လိုက္သည့္ တခ်ိန္တည္းတြင္ပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနေသာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားကို တိုင္းျပည္အတြင္းမွ ဖမ္းဆီးျပန္ပို႔ေရး အစီအစဥ္ကိုလည္း ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ေနာက္ဆံုးထား လုပ္ေဆာင္ သြားမည္ဟု သိရသည္။
တရားမ၀င္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား ဖမ္းဆီးျပန္ပို႔ေရးအတြက္ ထိုင္း ဒု-၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က အထူးတပ္ဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းရန္ သေဘာ တူခဲ့ၿပီးျဖစ္ကာ အဆိုပါ ဖမ္းဆီးေရး လုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ သုံးစြဲရန္ အလုပ္ရွင္ထံမွ အလုပ္သမားခြန္ အျဖစ္ တရား၀င္ အလုပ္သမား တဦးလွ်င္ ဘတ္ေငြ (၂,၄၀၀) ေကာက္ခံသြားမည္ ျဖစ္သည္။
စာရင္းဇယားမ်ားအရ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း တရားမဝင္အလုပ္သမား ခန္႔ထားမႈအတြက္ အလုပ္ရွင္ေပါင္း (၁,၅၁၈) ဦးကို ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္လာမႈျဖင့္ ဖမ္းဆီး ခံရသူေပါင္းမွာ (၁၁,၄၃၆) ဦးရွိသည္။
ယခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလကုန္ ေနာက္ဆံုးထား၍ အလုပ္လုပ္ခြင့္ ဘတ္သက္တမ္း ဆက္ရမည္ျဖစ္ေသာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား အနက္ ဦးေရ (၃၀၀,၀၀၀) ေက်ာ္သည္ တရားမဝင္ အလုပ္သမားမ်ား အျဖစ္သို႔ ကူးေျပာင္း ေရာက္ရွိ သြားၾကသည္။
ထိုသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္၏ ကုန္က်ေငြစရိတ္ကို မတတ္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ အဆိုပါ လုပ္ငန္းစဥ္အား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ မရွိမႈမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု အလုပ္သမားေရး အဖြဲ႔မ်ားမွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသည္။
အထူးသျဖင့္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအား ႏိုင္ငံသား စိစစ္မႈခံယူၿပီး ယာယီ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ျဖင့္ တရားဝင္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ၎တုိ႔ အမ်ားစုသည္ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမိ်ဳးေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ တရားမဝင္ ဆက္လက္ ၀င္ေရာက္ ေနၾကဆဲျဖစ္ကာ ယမန္ေန႔ကပင္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး (၄၆) ဦးအား ရေနာင္းၿမိဳ႕အနီး ထိုင္းေရပိုင္နက္ ပင္လယ္ျပင္တြင္ ထပ္မံ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္။
Ref: ေခတ္ၿပိဳင္
Thursday, June 3, 2010
လူသိရွင္ၾကားေတာင္းပန္ရန္ ထက္ထက္မိုးဦး ျငင္းဆန္
NEJ / ၀၂ ဇြန္ ၂၀၁၀
7day news ဂ်ာနယ္မွ သတင္းေထာက္ မေအးသူစံအား ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဳးလြန္မႈအတြက္ လူသိရွင္ၾကား ေတာင္းပန္မႈ ျပဳလုပ္ရန္ မင္းသမီး ထက္ထက္မိုးဦးက ျငင္းဆန္လိုက္သည္။
7day news ဂ်ာနယ္မွ သတင္းေထာက္ မေအးသူစံအား ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဳးလြန္သည့္ ကိစၥေၾကာင့္ သတင္းေထာက္ဘက္မွ ရန္ကင္းၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ံုးတြင္ ဦးတိုက္ေလွ်ာက္ကာ တရား စြဲဆိုထားသည္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုးက ၾကား၀င္ေစ့စပ္ၿပီး ထက္ထက္မိုးဦးအား သတင္းေထာက္ကို လူသိရွင္ၾကား ေတာင္းပန္ေပးရန္ ညိႇႏႈိင္းေျပာဆိုမႈအေပၚ မင္းသမီးက ျငင္းဆန္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုးက ဦးျမင့္သိန္းေဖတို႔အပါအ၀င္ လူႀကီးေတြက ေတာင္းပန္ဖို႔ေျပာတယ္၊ သူက ျငင္းေနတယ္၊ တရား စြဲထားတဲ့အတြက္ တရားဥပေဒအရ ရင္ဆိုင္မယ္လို႔ပဲ ေျပာတယ္။ ဒီကိစၥဟာ အမႈိက္ကစၿပီး ျပႆဒ္ကို မီးေလာင္ ဆိုတာမ်ဳိး ျဖစ္ရင္ေတာ့ ခက္မယ္” ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံ စာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္း အဖြဲ႔၀င္ တဦးက ေျပာသည္။
ေမလ (၂၆) ရက္ေန႔၌ ထက္ထက္မိုးဦးကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုးက ေခၚယူ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည့္ အေပၚ ထက္ထက္မိုးဦးက ယင္းသို႔ ျငင္းဆန္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံစာေပနဲ႔ စာနယ္ဇင္းအဖြဲ႔ဘက္ကလည္း ေအးသူစံနဲ႔ ေမ (၂၃) ရက္ေန႔က ေတြ႔တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္ရွင္ အစည္းအ႐ံုးနဲ႔ စာနယ္ဇင္း (၂) ဖြဲ႔စလုံးက သတင္းေထာက္ကို ထက္ထက္မိုးဦးက လူသိရွင္ၾကား ေတာင္းပန္ရင္ သတင္းေထာက္က တရား႐ံုး အမႈကို ပိတ္ေပးမယ္ ဆိုတာမ်ဳိးေပါ့။ အဲဒီလိုသာ ထက္ထက္မိုးဦးက မလုပ္ရင္ သတင္းေထာက္ရဲ႕ သေဘာ ဆိုတာကိုလည္း စာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္းက အတြင္းေရးမႉးသစ္ ဦးကိုကို (စက္မႈ) က တရား၀င္ စာအမွတ္ ၁/၂၀၁၀ နဲ႔ တရား၀င္ ထုတ္ျပန္တဲ့ စာမွာလည္း ပါတယ္ေလ” ဟု စာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္း အဖြဲ႔၀င္တဦးက ေျပာသည္။
ထိုသုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံစာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္းအဖြဲ႔၏ ဆုံးျဖတ္ေပးမႈကို ထက္ထက္မိုးဦးက လက္မခံသည့္ အတြက္ ၀မ္းနည္းစြာ ႐ႈတ္ခ်ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ကို အဆိုပါအဖြဲ႔က ေမ (၃၁) ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
အဆိုပါကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပည္တြင္းသတင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးက “ထက္ထက္မိုးဦးကိစၥ သူတို႔ ညႇိႏႈိင္းေပးတယ္။ ဒါကို ထက္ထက္မိုးဦးက လက္မခံေတာ့ စာနယ္ဇင္းအဖဲြ႔က ေၾကညာခ်က္ထုတ္ၿပီး ႐ႈတ္ခ်လိုက္တာ။ ေၾကညာခ်က္ထဲမွာ ထက္ထက္မိုးဦးကို လြန္စြာ ႐ိုင္းပ်ခဲ့တယ္။ လူမႈေရးအရ ေျဖရွင္းေပးတာကို လံုးဝ လိုက္ေလ်ာမႈ မရွိ ဆိုတာေတြပါ ထည့္ေရးထားတယ္။ တကယ္ဆို ထက္ထက္မိုးဦး အေနနဲ႔ သူ႔ဘာသာသူ တရားဥပေဒအရပဲ ေျဖရွင္းမယ္ဆိုတာ သူ႔လုပ္ပိုင္ခြင့္ပဲ။ ခုလို ေၾကညာခ်က္ထုတ္ ႐ႈတ္ခ်တာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ အစိုးရက ခန္႔ထားတဲ့ စာေပနဲ႔ စာနယ္ဇင္းဥကၠ႒ ဦးတင္ခ၊ ကိုကို (စက္မႈ)၊ ျမတ္ခိုင္၊ ေဒါက္တာ တင္ထြန္းဦးတို႔ အုပ္စုအေနနဲ႔ အႏုပညာရွင္ေတြကိုေရာ၊ သတင္းေထာက္ေတြ အယ္ဒီတာေတြကိုပါ သူတို႔ ၾသဇာ နာခံလာေအာင္ လုပ္လိုက္တာလို႔ပဲ ျမင္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
အျခား သတင္းစာဆရာ တဦးကလည္း ယခုကဲ့သို႔ ထင္ရွားေၾကာ္ၾကားသည့္ အႏုပညာသည္ႏွင့္ သတင္းေထာက္ ျပႆနာ ျဖစ္ၾကျခင္းသည္ ႏိုင္ငံတကာတြင္လည္း အဆန္းတၾကယ္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ျပႆနာ ျဖစ္လာပါက တရား႐ံုးကေန ေျဖရွင္းႏိုင္သကဲ့သုိ႔ မီဒီယာမ်ားမွ တဆင့္လည္း လြတ္လပ္စြာ တင္ျပခြင့္ ရၾကေၾကာင္း ေျပာသည္။
၎က “အခု ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ေနတာက ဒီလို သတင္းေလးကိုေတာင္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပခြင့္ေပးဖို႔ ေနေနသာသာ လံုးဝ ပိတ္ပင္ထားတယ္။ ဒါတင္မက ကနဦး ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြကိုလည္း ဂ်ာနယ္ထုတ္ေဝခြင့္ ယာယီ ရပ္ဆိုင္းခိုင္းၿပီး အျပစ္ေပး အေရးယူတာမ်ိဳး လုပ္ခဲ့တယ္။ အခုတခါ စာေပနဲ႔ စာနယ္ဇင္းအဖဲြ႔က သူတို႔ဘာသာသူတို႔ တရား႐ံုးသဖြယ္ ေဆာင္ရြက္လာျပန္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
လူမႈေရးအရ အမွန္တကယ္ ညႇိႏွိဳင္းေပးသည္ဆိုပါက ညႇိႏႈိင္းေပးမႈအား လက္မခံပါက လက္မခံသည့္ အတုိင္း ထား႐ံုသာျဖစ္ၿပီး တရား႐ံုး ေျဖရွင္းခ်က္ကို ေစာင့္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုလုပ္ရပ္သည္ စစ္အစိုးရ စာေပစိစစ္ေရး၊ စာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္းအဖဲြ႔မ်ား အေနျဖင့္ လိုရင္ လိုသလို၊ မလိုရင္ မလိုသလို လုပ္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ိဳးသာ ျဖစ္ေၾကာင္း အဆုိပါ သတင္းစာဆရာက ေျပာၾကားသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္မ်ားက သတင္းလိုက္ ဓာတ္ပံု႐ိုက္သည့္ The Voice ဂ်ာနယ္ သတင္းေထာက္ တေယာက္ကို စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးႏွင့္ အေပါင္းအေဖာ္မ်ားက ဝိုင္းဝန္း ႐ိုက္ႏွက္မႈမ်ဳိး ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ္လည္း ျဖစ္စဥ္ကို သတင္းေရးသားခြင့္ မရ႐ံုသာမက စာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္း အဖဲြ႔ကလည္း ဝင္ေရာက္ ေျဖရွင္းေပးျခင္းမ်ဳိး မရွိခဲ့ေပ။
အလားတူ သတင္းေထာက္မ်ား ေႏွာင့္ယွက္ ေစာ္ကားခံရမႈ မ်ားစြာ၌လည္း မည္သုိ႔မွ် ဝင္ေရာက္ေျပာဆို ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ေပးျခင္းမ်ဳိး မရွိခဲ့ေပ။
ယခုေၾကညာခ်က္ထုတ္ၿပီး ေနာက္ေန႔တြင္ စာေပႏွင့္စာနယ္ဇင္းအဖဲြ႔က သတင္းေထာက္ မေအးသူစံကို ေခၚၿပီး သတိေပးခ်က္ႏွင့္ ဆံုးမၾသဝါဒမ်ား ေပးခဲ့ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။
7day news ဂ်ာနယ္မွ သတင္းေထာက္ ေအးသူစံက ထက္ထက္မိုးဦးႏွင့္ အင္တာဗ်ဳးရန္ ဖုန္းဆက္ခ်ိန္းဆိုရာ ၿပီးခဲ့သည့္ ေမ (၁၉) ရက္တြင္ ဆီဒိုးနားဟိုတယ္၌ ျပဳလုပ္မည့္ Johnson’s Baby Lotion ကုန္ပစၥည္း အေရာင္းျမႇင့္တင္ပဲြတြင္ ေတြ႔ဆံုရန္ ထက္ထက္မိုးဦးက ခ်ိန္းဆိုမႈေၾကာင့္ သတင္းေထာက္ ေအးသူစံက သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခဲ့သည္။
ထိုသုိ႔ ေမးျမန္းရာတြင္ ထက္ထက္မိုးဦးက မႀကိဳက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားပါ၀င္သည့္ အတြက္ မင္းသမီးက သတင္းေထာက္အား ထြက္သြားရန္ ႏွင္ထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သတင္းေထာက္က ယင္းကို ျပန္လည္ေတာင္းပန္၍ ထြက္ခြာခဲ့ေၾကာင္း၊ ေခတၱခဏ အၾကာတြင္ ထက္ထက္မိုးဦးက သူႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ Perfect မဂၢဇင္းမႇ မခင္သက္ဦးအား 7Day News ဂ်ာနယ္သတင္းေထာက္ မေအးသူစံကို ေခၚခိုင္းကာ ဆီဒိုးနားဟိုတယ္ ballroom ေရွ႕ လူျမင္ကြင္းတြင္ ကာယကံေျမာက္ က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ယင္းျဖစ္ရပ္အတြက္ 7 Day News ဂ်ာနယ္သတင္းေထာက္က ရန္ကင္း ရဲတပ္ဖြဲ႔စခန္းသို႔ အမႈဖြင့္ေပးရန္ တိုင္ၾကားခဲ့ၿပီး ရန္ကင္း တရား႐ုံးသို႔ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေၾကာင္း၊ အမႈကို ဇြန္(၃) ရက္တြင္ ခ်ိန္းဆိုထားေၾကာင္း သိရသည္။
Ref: ေခတ္ၿပိဳင္
၀မ္က်ားေပါင္ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ ေဆြးေႏြးဖြယ္ရွိ
ကိုေထြး
Wednesday, June 02, 2010
ျမန္မာ ႏိုင္ငံသို႔ ယေန႔ ေရာက္ရွိ လာသည့္ တ႐ုတ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၀မ္က်ားေပါင္သည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ စြမ္းအင္က႑ ရင္းႏွီး ျမႇပ္ႏွံမႈမ်ားကို အဓိကထား၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ေဆြးေႏြး ႏိုင္ဖြယ္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မ်ားကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္း ထားၿပီး က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ တရားမွ်တမႈ မရွိႏိုင္ဟု ႏိုင္ငံတကာ၏ ေ၀ဖန္ခံေန ရခ်ိန္တြင္ မစၥတာ ၀မ္က်ားေပါင္က အမ်ားယုံၾကည္ လက္ခံေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္လာေရး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ နည္းလမ္းမ်ားကို ေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုသည္။
တရုတ္ ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာျပည္၏ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္သည့္ ကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရး ေကာင္စီတြင္ အကာအကြယ္ ေပးေလ့ရွိ သျဖင့္ ျမန္မာျပည္၏ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ တ႐ုတ္ အတြက္ အေရးပါလ်က္ ရွိသည္။
ၿပီးခဲ့ေသာႏွစ္က စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေျမာက္ကိုရီးယားသို႔ တိတ္တဆိတ္ သြားေရာက္ရာတြင္လည္း တ႐ုတ္အစိုးရက စီစဥ္ ေပးခဲ့ေၾကာင္းလည္း သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ၀ါရင့္ ႏိုင္ငံေရး သမား တဦးျဖစ္သူ သခင္ခ်န္ထြန္းက “ျမန္မာျပည္သာ အစိုးရ ေျပာင္းလဲၿပီး တရား၀င္အစိုးရ တက္လာရင္ ျမန္မာျပည္ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တ႐ုတ္အစိုးရ အေပၚ တရုတ္ျပည္သူေတြရဲ႕ သေဘာထားကလည္း တုိးတက္ လာႏိုင္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
မစၥတာ ၀မ္က်ားေပါင္က စစ္အစိုးရကို ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အားလုံး ပါ၀င္ခြင့္ရေရး တိုက္တြန္း ႏိုင္သကဲ့သုိ႔ တရုတ္ႏွင့္ အာဆီယံ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာသူမ်ားကို လက္ခံရန္လည္း တိုက္တြန္းႏိုင္ေၾကာင္း နယ္စပ္ေဒသ တည္ၿငိမ္ေရး အတြက္ ၀ျပည္ ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး အဖြဲ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ေဆြးေႏြးႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။
ေမ လ ၃၀ ရက္ေန႔က အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ အေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္ အေရး ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာေရး အဖြဲ႔ကလည္း ျမန္မာျပည္သုိ႔ သြားရာက္မည့္ တ႐ုတ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ထံ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေရး၊ နယ္စပ္ေဒသ မတည္ၿငိမ္မႈ၊ ေဒသတြင္း ေစ့စပ္ ညွိႏိႈင္းမႈႏွင့္ သံတမန္ေရး၊ စီးပြားေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ စသည့္ အခ်က္ ၄ ခ်က္ကို ေဆြးေႏြး အၾကံျပဳထားသည့္ အိတ္ဖြင့္ ေပးစာ တေစာင္ ကုိလည္း ေပးပို႔ခဲ့သည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကုိ က်င့္သုံျခင္းမရွိဘဲ တပါတီ စနစ္ကို က်င့္သုံးေသာ္လည္း ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပသည့္ ပါကစၥတန္၊ ကာဇက္စတန္၊ အီသီယိုးပီးယားႏွင့္ ဆူဒန္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာသူမ်ားကုိ ေစလႊတ္ခဲ့ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ေသာ မွတ္ခ်က္မ်ားကိုသာ ေပးခဲ့သည္။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ ေဒသေရးရာ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုရာ၌ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ဦးသိန္းစိုးက ေရြးေကာက္ပြဲသည္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တရန္ စီစဥ္ထားသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေလ့လာေရး အဖြဲ႔မ်ား လာေရာက္ရန္ လိုအပ္မည္ မဟုတ္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဤခရီးစဥ္သည္ ၁၆ ႏွစ္တာကာလ အတြင္း ပထမဆုံးေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အဆင့္ ခရီးစဥ္ျဖစ္ၿပီး ၂ ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရး ကိစၥမ်ားကို တိုးျမႇင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ တ႐ုတ္သံအမတ္ Ye Dabo ၏ အဆိုကို ကိုးကား၍ ဆင္ဟြာ သတင္းတရပ္တြင္ ေရးသားထားသည္။
တ႐ုတ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခရီးစဥ္ မတိုင္မီ ဆက္သြယ္ေရး စာတုိက္ႏွင့္ ေၾကးနန္း ၀န္ႀကီးဌာန ျမန္မာ့ ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းက ျမန္မာ- တ႐ုတ္ သံတမန္ ဆက္ဆံေရး ႏွစ္( ၆၀)ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ ေငြက်ပ္ ၁၀၀ တန္ တံဆိပ္ေခါင္းသစ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ဆက္သြယ္ေရး စခန္းမ်ား၌ ဇြန္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ ေရာင္းခ်မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အစိုးရပိုင္ သတင္းစာက ထုတ္ေဖာ္ ေၾကညာသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေနာက္ဆံုး လာေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သည့္ တ႐ုတ္အဆင့္ျမင့္ အရာရွိမွာ ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာတြင္ လာေရာက္ခဲ့သည့္ တ႐ုတ္ ဒုတိယ သမၼတ ရွီက်င့္ဖ်င္ (Xi Jinping) ျဖစ္သည္။ ရွီက်င့္ဖ်င္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ တ႐ုတ္အေန ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ႏိုင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မႈ၊ စီးပြားေရး ဖြံ႔ျဖိဳးမႈႏွင့္ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ျမင္လိုသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာ သံအမတ္ဦးသိန္းလြင္ကလည္း “တရုတ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း စီးပြားေရး ပူးေပါင္းမႈနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အေျခခံ လုပ္ငန္းေတြကို ပုိမို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွာပါ” ဟု တရုတ္ႏုိင္ငံထုတ္ China Daily ကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။
စြမ္းအင္၊ ပို႔ေဆာင္ ဆက္သြယ္ေရး က႑ရပ္မ်ား တ႐ုတ္ကုမၸဏီမ်ား အေနျဖင့္ ပိုမိုရင္းႏွီးျမႇပ္ႏွံ ႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ၎က ဆိုသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ ႏွင့္ ေရနံ ဝယ္ယူမည့္ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴမွ တရုတ္ႏိုင္ငံ ကူမင္းၿမိဳ႕ ပိုက္လိုင္းမ်ား တည္ေဆာက္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။ တႏွစ္လွ်င္ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ တန္ခ်ိန္ ကုဗမီတာ ၁၂ ဘီလီယံ၊ ေရနံစည္ ၄ဝဝ ဝဝဝ တင္ပို႔မည္ ဟု ဆုိသည္။
သို႔ေသာ္လည္း လက္ရွိ အေျခအေနတြင္ တ႐ုတ္ ျမန္မာ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး အေရာင္းအ၀ယ္မွာ အနည္းငယ္ ေအးေနေၾကာင္း၊ တ႐ုတ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခရီးစဥ္ၿပီး ပါက နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး ပိုၿပီး အလားအလာ ေကာင္းလာႏိုင္ေၾကာင္း၊ တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္မွ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
“ျမန္မာျပည္ကလည္း တ႐ုတ္ကုန္ကို မီွခိုေနရေတာ့ နယ္စပ္အတြက္ ပုိေကာင္းလာႏိုင္တာေပါ့၊ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး ကလည္း ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီ ဆိုေတာ့ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္းကုိ နည္းနည္း စနစ္တက် လုပ္မယ္လို႔ ထင္တာေပါ့၊ ပိုၿပီးေတာ့ အားေပးလိမ့္မယ္ေလ” ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာဆိုသည္။
တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ သတၱဳတူးေဖာ္ေရး၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္၊ ေရနံႏွင့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ စသည့္ စီမံကိန္း မ်ားတြင္ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ ၁.၃၃ ဘီလီယံ ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံထားသည္။
ထိုင္း၊ ၿဗိတိန္၊ စင္ကာပူႏိုင္ငံမ်ား ၿပီးလွ်င္ တ႐ုတ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စတုတၳေျမာက္ အမ်ားဆုံး ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံသည့္ ႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ စိုက္ပ်ိဳးေရးထြက္ကုန္မ်ား၊ သတၱဳမ်ား၊ ကၽြန္းသစ္ ႏွင့္ အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်က္ ရတနာမ်ား တရုတ္ႏိုင္ငံသို႔ တင္ပို႔သည္။ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းမ်ား၊ စက္ပစၥည္းမ်ား၊ အဝတ္အထည္ႏွင့္ ေဆးဝါးမ်ားကို တရုတ္ႏုိင္ငံမွ တင္သြင္းခဲ့သည္။
ျမန္မာစစ္အစုိးရသည္ တရုတ္ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္လ်က္ရိွသည္။ တ႐ုတ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဝမ္က်ားေပါင္သည္ ေမ ၂၈ မွ ဇြန္ ၃ အထိ ေတာင္ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ မြန္ဂိုလီးယားႏွင့္ ျမန္မာ ၄ ႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္ သြားေရာက္မည္ ျဖစ္သည္။
Ref: ဧရာဝတီ္
ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာထူးက ႏႈတ္ထြက္သြားၿပီ
ဗုဒၶဟူး, 02 ဇြန္ 2010
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ အုိကီနာ၀ါကၽြန္းေပၚက အေမရိကန္ စစ္အေျခစုိက္စခန္းကုိ ေျပာင္းေရႊ႕ဖုိ႔ မဲဆြယ္ လႈပ္ရွားစဥ္က ေပးထားတဲ့ ကတိအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ မေပးႏုိင္တဲ့ အတြက္ ႏႈတ္ထြက္တဲ့အေၾကာင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ယူကီအုိ ဟတုိယာမ (Yukio Hatoyama) က ေၾကညာ လုိက္ပါတယ္။
ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ နီးပါး ဆက္တုိက္ဆုိသလုိ အစုိးရအျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္လာတဲ့ လစ္ဘရယ္ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ လက္ထဲကေန လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ လ ကပဲ ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဟတုိယာမ ေရြးေကာက္ပဲြေတြနဲ႔ တခဲနက္ အႏုိင္ရလာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း ပါတီရန္ပုံေငြ အ႐ႈပ္ေတာ္ပုံ ျပႆနာေတြ၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ အရည္အခ်င္းအေပၚ သံသယေတြေၾကာင့္ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဒီမုိကရက္ပါတီ ေရပန္းစားမႈေတြမွာ ထိခုိက္မႈေတြ ႀကံဳလာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အုိကီနာ၀ါကၽြန္းေပၚက အေမရိကန္ စစ္အေျခစုိက္ စခန္းကုိ ေျပာင္းေရႊ႕ဖုိ႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့တဲ့ ေနာက္မွာလည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိ လူႀကိဳက္မ်ား လက္ခံတဲ့ႏႈန္းဟာ ၁၇% အထိ က်ဆင္းသြားခဲ့တာပါ။
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က သူနဲ႔အတူ ပါတီရဲ႕ ဒုတိယ အႀကီးအကဲျဖစ္တဲ့ အိခ်ီ႐ုိ အုိဇာ၀ါ (Ichiro Ozawa) လည္း ႏႈတ္ထြက္မွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ဒီကေန႔ တုိက်ဳိၿမိဳ႕က ဒီမုိကရက္ ပါတီ၀င္ေတြကုိ ေျပာဆုိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ႏႈတ္ထြက္သြားတဲ့ အတြက္ သူ႔ရဲ႕ပါတီဟာလည္း ေရွ႕လာမယ့္ ဇူလုိင္လ ၁၁ ရက္ေန႔ အထက္လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ႏုိင္ငံေရးအရ မေရမရာ အေျခအေနေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရပါတယ္။
Ref: VOA News
ထုိင္းသို႔ ခိုး၀င္သည့္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဖမ္းဆီးခံရ
သန္းထိုက္ဦး Wednesday, June 02, 2010
ထုိင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပုိင္း ရေနာင္းခရိုင္ ေရပုိင္နက္ အတြင္း ေလွျဖင့္ တရားမ၀င္ ေရာက္ရွိ လာေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အမ်ဳိးသမီး ၄၆ ဦးကို အာဏာပိုင္မ်ားက ယေန႔ ဖမ္းဆီး လိုက္သည္။
အဖမ္းခံရသူ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အသက္ ၂၀ မွ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ရွိၾကၿပီး ရေနာင္းၿမိဳ႕သို႔ ေလွျဖင့္ ဦးတည္ သြားေနရာမွ ယခုကဲ့သို႔ အဖမ္းခံရျခင္း ျဖစ္သည္။
ယခု ဖမ္းဆီးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နယ္ေျမခံ ရဲစခန္းသို႔ စံုစမ္း ေမးျမန္းခဲ့ရာ တာ၀န္က် ရဲတဦးက “ဖမ္းဆီးထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ တရားစြဲဖို႔ တရားရုံးကို ေခၚသြားၿပီ”ဟု ၎က ဆိုသည္။
ယင္း အမ်ဳိးသမီး မ်ားကုိလည္း တရားဥပေဒ အရ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ေလွေမာင္းသူ ျမန္မာ ႏုိင္ငံသား ဟု ယူဆရသူ ၂ ဦးကုိလည္း လူကုန္ကူးမႈျဖင့္ အေရးယူ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုင္းသတင္း ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။
ယေန႔ တေန႔တည္းမွာပင္ ထုိင္း အာဏာပုိင္မ်ားက ခ်င္းရုိင္ခရိုင္ ခ်င္းစန္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား အပါအ၀င္ လာအုိႏွင့္ ကိုရီးယား လူမ်ဳိး ၈၂ ဦးတို႔ကို ဖမ္းဆီးခဲ့ေၾကာင္း ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ မန္ေနဂ်ာ အြန္လုိင္း (Manager Online) အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ တြင္လည္း ေဖာ္ျပထားသည္။
အဖမ္းခံရသူမ်ားကုိ တယ္ခိုခန္း၊ စားေသာက္ဆုိင္၊ ကာရာအုိေက ဆုိင္မ်ားကုိ စီမံခ်က္ျဖင့္ လိုက္လံ စစ္ေဆးမႈ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး လာအို လူမ်ဳိး ၄၇ ဦး၊ ျမန္မာျပည္သား ၃၀ ႏွင့္ ကိုရီးယား လူမ်ဳိး ၅ ဦးတို႔ကုိ ဖမ္းမိခဲ့သည္ဟု အဆိုပါ မန္ေနဂ်ာ သတင္း၌ ေရးသားထား သည္။
ထုိ႔အျပင္ အဖမ္းခံရသူမ်ားကုိ ထုိင္းအာဏာပုိင္မ်ားက စစ္ေဆးေမးျမန္း၍ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး(လ၀က)မွ တဆင့္ ၎တို႔၏ မူယင္းႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ပုိ႔မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလလယ္တြင္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာ လူကုန္ကူးမႈ ပူးေပါင္း တိုက္ဖ်က္ေရး နားလည္မႈ စာခြ်န္လႊာကို
ႏွစ္ႏိုင္ငံ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့သည္။
ယင္း လက္မွတ္ ေရးထိုးပြဲသို႔ ျမန္မာ ဘက္က လူကုန္ကူးမႈ တားဆီး ကာကြယ္ေရး ဗဟိုအဖြဲ႔ ဥကၠဌ ျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီးဌာန ၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ဦး တက္ေရာက္၍ ထိုင္းႏုိင္ငံ လူမႈ ဝန္ထမ္းႏွင့္ လူမႈဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီး Mr. Issara Somchai တို႔ တက္ေရာက္ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံ ေတာင္ပုိင္းရိွ ဖန္ငခရုိင္ ႏွင့္ တျခားခရုိင္မ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္သား အလုပ္သမား တသန္းခန္႔ အလုပ္ လုပ္ကုိင္လ်က္ရိွ သည္ဟု အလုပ္သမား အေရး ေဆာင္ရြက္ ေနေသာ အဖြဲ႔မ်ားက ေျပာသည္။
Ref: ဧရာဝတီ္
Wednesday, June 2, 2010
မေလးရွား အန္အယ္ဒီအဖဲြ႔ဝင္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ ခ်မွတ္
ျမင့္ေမာင္|
အဂၤါေန႔၊ ဇြန္လ ၀၁ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္
နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (မေလးရွားဌာနခြဲ) တြင္ အဖြဲ႔ဝင္ ျဖစ္ဖူးသူ ကိုသန္းျမင့္ေအာင္ကို သကၤန္းကြ်န္းျမိဳ႔နယ္ တရား႐ုံးက တရားမဝင္ နယ္စပ္ ျဖတ္ေက်ာ္မႈႏွင့္ တရားမဝင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈတို႔ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ ႏွစ္ ယေန႔ ခ်မွတ္လိုက္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းသုိ႔ နယ္စပ္မွ ျဖတ္ေက်ာ္မႈ လူဝင္မႈ ၾကီးၾကပ္ေရး အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၃/၁ ျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၂ ႏွစ္ႏွင့္ တရားမဝင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ (၁၇/၁) ေထာင္ဒဏ္ ၃ ႏွစ္ သီးျခားစီက်ခံရန္ တရားသူၾကီး ေဒၚညႊန္႔ညႊန္႔ဝင္းက ခ်မွတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
“သူ႔အီေမးလ္ ဖြင့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အဲဒီထဲက အေထာက္အထားေတြ အရ မေလးရွား NLD L/A မွာ ဝင္ေရာက္ လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ သက္ေသခံေတြ၊ အခ်က္အလက္ အေထာက္အထားေတြက ခိုင္လံုေနတယ္” ဟု မိသားစုႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။
အသက္ ၃၁ ႏွစ္အရြယ္ ကိုသန္းျမင့္ေအာင္သည္ စစ္အစိုးရက အတိုက္အခံမ်ားကို ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ရာတြင္ တြင္က်ယ္စြာ သံုးေနေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိဳ ပ်က္ေစေသာ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား အင္တာနက္မွ တဆင့္ ျဖန္႔ေဝမႈ အီလက္ထေရာနစ္ အက္ဥပေဒ ၃၃ (က) ျဖင့္လည္း စြဲဆိုခံထားရျပီး ဇြန္ ၄ ရက္ေန႔တြင္ တာေမြျမိဳ႔နယ္ရွိ အေရွ႕ပိုင္း ခ႐ိုင္ထပ္မံ အမႈ ရင္ဆိုင္ရမွာ ျဖစ္သည္။
ကိုသန္းျမင့္ေအာင္မွာ မေလးရွားႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ရန္ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားစဥ္ မတ္လ ၄ ရက္ေန႔က တာေမြၿမိဳ႕နယ္ ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္တခုတြင္ ရဲမ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
ရဲက ဗံုးေဖာက္ခြဲမႈ တခုတြင္ပါ ပတ္သက္သည္ဟု သံသယရွိကာ သူကို ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕ ပဒုမၸာပန္းၿခံအတြင္း လူအေသအေပ်ာက္ မရွိသည့္ ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ မတ္လ ၃ ရက္ ေန႔က ျဖစ္ပြားရာ ကိုသန္းျမင့္ေအာင္ လက္ခ်က္ဟု ရဲက စြပ္စြဲခဲ့ရာက အေထာက္အထား မျပႏိုင္သျဖင့္ စြဲခ်က္ ပ်က္ျပယ္သြားသည္။
ကိုသန္းျမင့္ေအာင္သည္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွသည္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းအထိ သြားေရာက္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ျပီး အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ - မေလးရွားဌာနခြဲ) တြင္ အဖြဲ႔ဝင္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္ဟု စံုစမ္း သိရွိရသည္။
Ref: မဇၽၥိမ
လမ္းတြင္ ေငြေတာင္းသည့္ ရဲ ပိုမ်ားျပားလာ
Wednesday, 02 June 2010
တရုတ္ - ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အဓိကကုန္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚတြင္ လံုၿခံဳေရး ရဲကင္းမ်ား တိုးျမႇင့္လာရာ ကား ေထာ္လာဂ်ီႏွင့္ ဆိုင္ကယ္သမား မ်ားထံမွ တရားမ၀င္ ေငြေတာင္းယူသည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ ဦးေရ ပိုတိုးလာေၾကာင္း လိုင္းဆြဲေနသည့္ ကားသမားမ်ား အဆိုအရ သိရသည္။
အဆိုပါ ကုန္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚရိွ တံတားႀကီး ရြာႀကီး မွန္သမွ်တြင္ ရဲကင္း လံုၿခံဳေရး ခ်ထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး သွ်မ္းျပည္ (ေျမာက္ပိုင္း) မူစယ္မွ မႏၱေလး အထိ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေငြေတာင္းသည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ ၂၀၀ ထက္မနည္း ရိွေၾကာင္း သိရသည္။
တရား၀င္ ကုန္စစ္ေဆးေရး စခန္းမ်ား အေနျဖင့္ မူစယ္ (၁၀၅) မိုင္ ကုန္သြယ္ေရးဇံု ၊ ေရပူ ႏွင့္ ၁၆ မိုင္ တို႔တြင္သာ ထားရိွေသာ္လည္း ရဲကင္းမ်ားက ဂ်ဴတီလက္မွတ္ စစ္ေဆးျခင္း ကုန္စစ္ေဆးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီး ေငြေတာင္းယူေၾကာင္း ကားသမား တစ္ဦးက ဆိုသည္။
တရား၀င္ဂ်ဴတီ ကုန္ကားမ်ားအား စစ္ေဆးသည့္အခါ စာရြက္စာတမ္းႏွင့္ကုန္ ကိုက္ညီေနေသာ္လည္း ရဲမ်ား၏ ေငြေတာင္း ယူခံရျခင္းမွ မလြတ္ကင္းေၾကာင္း သူကဆိုသည္။
“တရား၀င္ဂ်ဴတီေဆာင္ထားတဲ့ကားေပါ႔ဆိုရင္ ကားဆရာ ခင္ဗ်ားဘာေတြ တင္လာသလဲ ျပအံုး ဂ်ဴတီစာရြက္ ေတာင္းၾကည့္တယ္ဗ်ာ စာရြက္စာတမ္း စစ္ၾကည့္လို႔ အကုန္စံုတယ္ ဆိုရင္ေတာင္မွ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ ေပးခဲ့ပါအံုးေပါ႔ အနည္းဆံုး ၅၀၀၀ ေပါ႔ဗ်ာ တရား၀င္ ဂ်ဴတီ မေဆာင္တဲ့ ေထာ္လာဂ်ီတို႔ ဆိုင္ကယ္တို႔ဆိုရင္ လာစမ္းပဲ ဘယ္ေလာက္ဆိုတာ” ဟု ဆိုသည္။
ထင္ရွားသည့္ ရဲကင္းမ်ားမွာ မူစယ္ အ၀င္ / အထြက္ ေအးရွားေ၀ါလ္ဂိတ္ ၊ လားရိႈးအ၀င္/ အထြက္ ေအးရွား ေ၀ါလ္ဂိတ္ ၊ သိန္းနီတံတား၊ သီေပါတံတား၊ က်င္တီတံတား၊ ျပင္ဆာရဲကင္း၊ ၀က္၀ံရဲကင္း၊ ေနာင္ခ်ိဳ မူးယစ္ဂိတ္ တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ကားသမားမ်ားက တစ္ႏိုင္တစ္ပိုင္ တရားမ၀င္ သယ္ေဆာင္လာသည့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားလည္း ရိွရာ ပစၥည္းေပၚမူ တည္၍ ေငြေတာင္းယူေၾကာင္း သိရသည္။
“စစ္ေဆးေရး ဂိတ္ေတြ မသိေအာင္ သယ္သြားတာမ်ိဳးလည္း ရိွတယ္ ေတာင္းတာကေတာ့ အစားစားေပါ႔ ရဲကင္း ရိွရင္ ရဲကင္းက ထြက္လာတယ္ ပိုက္ဆံေတာင္းၿပီဆို ၅၀၀၀ ေပးလိုက္တယ္ ဆိုရင္ ဒါငါတို႔ အတြက္ပဲ ရိွေသးတယ္ စခန္းမႉးအတြက္ လုပ္ပါအံုး ၿမိဳ႕နယ္မွဴး အတြက္ လုပ္ပါအံုး အဲဒါမ်ိဳးေတြေပါ႔ အုပ္စုလိုက္ အုပ္စုလိုက္ အနည္းဆံုးက ၃ /၄ ေယာက္ ထြက္ေတာင္းတယ္ ေနာင္ခ်ိဳ မူးယစ္ဂိတ္က ၅ ေသာင္း အထက္ပဲ ” ဟု ဆိုသည္။
ထိုသို႔ တရားမ၀င္ေငြေတာင္းယူမႈမ်ားေၾကာင့္ ကားသမားမ်ား အေနျဖင့္ လမ္းခရီး ၾကန္႔ၾကာ၍ စိတ္အေႏွာက္ အယွက္ ျဖစ္ရေၾကာင္း ဆိုၾကသည္။
Ref: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
Tuesday, June 1, 2010
ကားေမွာက္၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ေျမး ေသဆံုး
မင္းသက္
တနလၤာေန႔၊ ေမလ ၃၁ ရက္ ၂၀၁၀
ရန္ကုန္ (မဇၩိမ)။ ။ ေနျပည္ေတာ္အျမန္လမ္းတြင္ ကားဘီးေပါက္ကာ တိမ္းေမွာက္မႈ ျဖစ္ပြားသည့္အတြက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ဦးေအာင္သိန္းလင္း၏ ေျမးျဖစ္သူ ေသဆံုးမႈ ေမလ ၂၉ ရက္ေန႔က ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။
ေမာင္ဆက္ႏိုင္လင္း (ခ) ဖိုးတီလံုး အသက္ ၁ ႏွစ္ႏွင့္ ၄ လသည္ အမွတ္ ၁ မဂၤလာဒံု ေဆး႐ံုႀကီးတြင္ စေနေန႔ည ၇ နာရီေက်ာ္တြင္ ကြယ္လြန္သြား၍ ယေန႔ ေန႔လယ္တြင္ ေရေဝး သုသာန္တြင္ သၿဂိဳဟ္ခဲ့သည္။
ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္၏ သားျဖစ္သူ ဗိုလ္ၾကီး ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ႏွင့္ သူ၏ဇနီး ေဒၚခင္ေဆြရီတို႔မွာလည္း ထိခုိက္ ဒဏ္ရာ ျပင္းထန္၍ အမွတ္ ၁ တပ္မေတာ္ ေဆး႐ံုၾကီးတြင္ တက္ေရာက္ ကုသခဲ့ရသည္။
နံ႐ိုးမ်ားက်ဳိးသြားကာ မ်က္ႏွာ၊ ေျခ၊ လက္ႏွင့္ မ်က္လံုးတို႔ ထိခိုက္ ဒဏ္ရာမ်ား ရရွိသြား၍ ပတ္တီးမ်ား စည္းေႏွာင္ထားေသာ ဗိုလ္ၾကီး ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္မွာ တြန္းလွည္းျဖင့္ နာေရးသုိ႔ လာေရာက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရေၾကာင္း ရန္ကုန္ စည္ပင္ ဝန္ထမ္းတဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ႏွင့္ သူ၏ဇနီး ေဒါက္တာ ေဒၚခင္ဆန္းႏြယ္တို႔က ကား ၁ စီး၊ ဗိုလ္ၾကီးေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ မိသားစုက ကား ၁ စီးျဖင့္ ျပန္လာၾကစဥ္ တိမ္းေမွာက္မႈ ျဖစ္ပြားျခင္း ျဖစ္သည္။
Ref: မဇၽၥိမ
လူ ၄၀၀ မဲရံုတစ္ခုထားမည္ဟု နမ့္ခမ္း ႀကံ့ဖြံ႔ေျပာ
Monday, 31 May 2010
ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က မဲဆႏၵနယ္မ်ား ေၾကျငာျခင္း မရိွေသးခ်ိန္တြင္ သွ်မ္းျပည္ (ေျမာက္ပိုင္း) နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္ ႀကံ႕ဖြံ႔အသင္းက မဲထည့္ႏိုင္သူ လူဦးေရ ၄၀၀ လွ်င္ မဲရံု တစ္ရံုထား ရိွမည္ဟု ေဒသတြင္း လွည့္လည္ေျပာ ၾကားေနေၾကာင္း သိရသည္။
ေမလ ေနာက္ဆံုး အပတ္က စတင္ခဲ့သည့္ ႀကံ႕ဖြံ႔အသင္း၏ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ေက်းရြာမ်ား စည္းရံုးေရး ခရီးစဥ္တြင္ ေက်းရြာ အာဏာ ပိုင္မ်ားကို မဲရံုကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ထိုသို႔ ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း ႀကံ႕ဖြံ႔အသင္း၀င္ တစ္ဦးက သွ်မ္းသံေတာ္ ဆင့္သို႔ ေျပာသည္။
“ေမလ ၁၉ ရက္ေန႔က စၿပီးရြာေတြစည္းရံုးေရးဆင္းေနတာေလ အခုခ်ိန္ထိေပါ႔ မဲရံု တည္ေဆာက္ တာေတြကို ေက်းရြာ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ေျပာတယ္ ရြာတစ္ရြာမွာ မဲထည့္တဲ့လူ ၄၀၀ ရိွရင္ မဲရံုတစ္ရံုေပါ႔ ၈၀၀ ရိွရင္ ၂ ရံုထားရမယ္ေပါ႔ ” ဟု သူက ဆိုသည္။
ထိုသို႔ လူဦးေရ အကန္႔အသတ္ျဖင့္ မဲရံုမ်ားထားလွ်င္ အခ်ိဳ႕ေက်းရြာမ်ားတြင္ မဲရံု ၂ ရံုမွ ၃ ရံုအထိ ထားရိွရမည္ျဖစ္ၿပီး မဲရံုမ်ားေလေလ အာဏာပိုင္မ်ား ဘက္မွ မဲလိမ္ရန္ အခြင့္အလမ္း သာေလေလ ျဖစ္ႏိူင္ေၾကာင္း အၾကားအျမင္မ်ားသည့္ ေဒသခံတစ္ဦးက ဆိုသည္။
“အခုလို မဲရံုမ်ားမ်ားထားေတာ့ နအဖဘက္က မဲလိမ္လို႔ပိုေကာင္းတာေပါ႔ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ဟာလည္း အခက္ အခဲရိွတယ္။ မဲသယ္တဲ့ ေရြ႕တဲ့ ေနရာ ဒီၾကားထဲအမ်ိဳးမ်ိဳး လွည့္လို႔ရတယ္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ အထင္ေျပာရရင္ ဒီရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္တာ ျဖစ္ ႏိူင္တယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အတည္ျပဳတုန္းက လိုပဲ သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ လုပ္သြား မွာပဲ” လို႔ ၄င္းေဒသခံက သံုးသပ္သည္။
နအဖစစ္အာဏာပိုင္မ်ား ထုတ္ျပန္ထားသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒအရ ေကာ္မရွင္သည္ မဲဆႏၵနယ္ အက်ယ္ အ၀န္းကို ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပမီ အနည္းဆံုး ရက္ေပါင္း ၃၀ ႀကိဳတင္၍ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ခြဲက ထပ္ဆင့္ ေၾကျငာရမည္ဟု ေဖၚျပ ထားသည္ ။
ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမည့္ ေန႔ရက္ကို ယေန႔အထိ တရား၀င္ထုတ္ျပန္ျခင္း မရိွေသးခ်ိန္တြင္ လူမႈေရးအသင္း အမည္ခံ ထားေသာ ႀကံ႕ဖြံ႔အသင္းက မဲရံုကိစၥမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းမွာ ဥပေဒအရ တရား၀င္မႈ မရိွေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။
နမ့္ခမ္းႀကံ႕ဖြံ႔အသင္းအေနျဖင့္ ေမ ၁၉ ရက္ေန႔မွ စ၍ အသင္း၀င္အင္အား စုေဆာင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ ေနရာ နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕ေပၚရပ္ကြက္ တစ္ခုလွ်င္ အေယာက္ ၅၀ မ၀င္မေနရ စနစ္ျဖင့္ စုေဆာင္းေနေၾကာင္း သိရသည္။
Ref: သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
နအဖရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ေရာက္လာေတာ့မယ္တဲ့လား
ဒီတေလာလုပ္ေနတဲ့ နအဖစစ္ထိပ္သီးေတြရဲ႕ ေလးလပတ္ အစည္းအေဝးၿပီးရင္ သူတို႔ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ပိုမို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း၊ တိတိက်က် သိလာရမယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ တိုင္းမႉး အသီးသီးဟာ ကိုယ့္နယ္ေျမအတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္မႈ အေျခအေနေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕ ႀကံ့ဖြံံ႔ပါတီ အႏိုင္ရႏိုင္မႈ အေျခအေန၊ တျခား အင္အားေတြရဲ႕ အေျခအေန စတာေတြကို တင္ျပ ေဆြးေႏြး ၾကမယ္လို႔လည္း ယူဆရပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ တျခား ဘယ္ပါတီေတြကို တည္ေထာင္ခြင့္ေပးမယ္၊ မေပးဘူး ဆိုတာေတြလည္း ပါဝင္မွာမုခ်ပါပဲ။ တဆက္တည္း ဒီအခ်က္ေတြအေပၚ မူတည္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမယ့္ရက္ကို ေၾကညာမယ့္ သေဘာ ရွိပါတယ္။
ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ နအဖဟာ ပါတီတည္ေထာင္ခြင့္၊ ဆက္လက္တည္ရွိခြင့္ ေလွ်ာက္ထားသူေတြ ထဲက ကခ်င္ ျပည္နယ္ တိုးတက္ေရးပါတီ၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း တိုးတက္ေရး ပါတီနဲ႔ ညီၫြတ္ေသာ ဒီမိုကေရစီပါတီ (ကခ်င္ျပည္နယ္) တို႔ကုိ တည္ေထာင္ခြင့္ မေပးေသးဘဲ ထစ္ထားတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါဟာ အဲဒီတိုင္းရင္းသား နယ္ေျမေတြမွာ သူတို႔ႀကံ့ဖြ႔ံအေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ညစ္ညစ္ မႏိုင္မွန္း ေသခ်ာေနလို႔ ညစ္ထားတာ။ ေလွ်ာက္လႊာ တင္ထားသူေတြ စိတ္ပ်က္ၿပီး ျပန္႐ုပ္သိမ္းသြားေအာင္ ေစာင့္ေနတာပဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီ ပါတီေထာင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားတာေတြကို ပယ္ဖ်က္ႏိုင္ဖို႔ အေၾကာင္းျပစရာ ရွာေန၊ ေစာင့္ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
အဲဒီအဖြဲ႔ေတြ စိတ္ပ်က္မပ်က္ မသိရေပမယ့္ နဂိုက ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မဟဲ့လို႔ ခါးေတာင္းက်ဳိက္၊ လက္ေမာင္းပင့္ ေစာင့္ေနၾကတဲ့ တခ်ဳိ႕ ပါတီေတြနဲ႔ လူေတြကေတာ့ ဗိုလ္သိန္းစိန္နဲ႔ ႀကံ့ဖြံ႔ ထြက္လာကတည္းက ေခါင္းငိုက္စိုက္ က်သြားၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ႐ံႈးမွာ ေသခ်ာေနတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ ေငြေတြ အမ်ားႀကီး သံုးရမွာကို လက္ေႏွး ေနၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ စေပ့စ္ဆိုတဲ့ အသံေတြလည္း အေျပာ နည္းသြားတာ သတိထားမိ ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနေတြ အတိုင္းဆိုရင္ ႀကံ့ဖြံ႔က ၿပိဳင္ဘက္မရွိ အႏိုင္ရမယ့္ ေနရာေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႔လာရဖို႔ ရွိပါတယ္။
ဒါေတြနဲ႔တဆက္တည္း အခုတေလာ အေျပာမ်ားလို႔ အၾကားမ်ားရတာကေတာ့ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ ဘာျခားနားသလဲ ဆိုတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ ဒီအထဲမွာ အခုလုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲက ပိုေကာင္းတယ္၊ ပိုလြတ္လပ္ ပြင့္လင္းမယ္လို႔ ေျပာတဲ့အသံ မၾကားရသေလာက္ပါပဲ။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို ေရွ႕ေန လိုက္ခ်င္သူေတြေတာင္မွ ေကာက္ေကာက္ထဲက ေကြးေကြးရွာဆိုတဲ့ အေျပာမ်ဳိး ေျပာေနတာကို သတိထားမိ ၾကမွာပါ။
ႏိႈင္းစရာမလိုတဲ့ ကိစၥႏွစ္ခုကို ႏိႈင္းတယ္ဆိုတာ သိေနေပမယ့္ ေျပာတဲ့သူေတြ ေျပာေနၾကေတာ့ အခ်က္အလက္တခ်ဳိ႕ ေထာက္ျပခ်င္လာ မိပါတယ္။
ဒီေရြးေကာက္ပြဲႏွစ္ခုဟာ အျခားနားႀကီးျခားနားပါတယ္ဆိုတာကို ေထာက္ျပစရာ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ထဲက အဓိက အက်ဆံုး အခ်က္ကို ေထာက္ျပရရင္ နအဖ ရဲ႕ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုပါပဲ။ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ တုန္းက ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးလို႔ ႏိုင္ခဲ့ရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲၾကမယ္ ဆိုတဲ့ (ဗိုလ္ေစာေမာင္ ေျပာတဲ့စကား) ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု ေရြးေကာက္ပြဲမွာ က်ေတာ့ ႏိုင္တဲ့လူေတြဟာ နအဖစိတ္ႀကိဳက္ ေရးဆြဲ အတည္ျပဳထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ဆိုတဲ့ ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲကို ခုန္ဝင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဖြဲ႔စည္းပံုရဲ႕ ေက်းကၽြန္ျဖစ္႐ံုမက သမိုင္းတရားခံလည္း ျဖစ္မွာပါ။ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ရလဒ္မွာ အကန္႔အသတ္ေတြ ေၾကညာထားတာ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီတခါ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ နအဖရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒက ထူးခတ္သလို ခတ္ထားပါတယ္။
အေရးႀကီးတဲ့ ေနာက္ျခားနားခ်က္တခုကေတာ့ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕တိုက္ပြဲအရွိန္၊ ေအာင္ပြဲအသီးအပြင့္ အျဖစ္နဲ႔ က်င္းပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရ အေနနဲ႔ က်င္းပလိုစိတ္မရွိဘဲ က်င္းပရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုႀကီးဟာ ဘာမွ ထပ္စည္း႐ံုးဖို႔ မလိုေလာက္ေအာင္ စည္းလံုး ညီၫြတ္ေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြဟာ ဆိုရင္လည္း တစညကို အႏိုင္ရရင္ၿပီးေရာ ဆိုၿပီး မဲမကြဲေအာင္ အနစ္နာခံ ေရွာင္ေပးတာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အခု ဒီတခါ ေရြးေကာက္ပြဲက်ေတာ့ နအဖက သူ႔စိတ္ႀကိဳက္ ျပင္ဆင္ၿပီး သူ႔ဆႏၵနဲ႔သူ က်င္းပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လူထုရဲ႕ တက္ႂကြမႈဆိုတာ သုညေအာက္ ေရာက္ေနၿပီး အတိုက္အခံ ေတြကိုလည္း ေသြးကြဲေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။
ေနာက္တခုက ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီဝင္ၿပိဳင္မယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ႀကံ့ဖြံ႔နဲ႔ ၁၉၉ဝ တုန္းက တစညကို တတန္းတည္းထားလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ဟိုတုန္းက တစညဟာ နန္းက်သြားတဲ့ စစ္အုပ္စုကို ကိုယ္စားျပဳတာ ျဖစ္ပါတယ္ (ဗမာျပည္က စစ္အုပ္စုေတြရဲ႕ သမိုင္းအရဆိုရင္ အာဏာနဲ႔ ကင္းကြာသြားတဲ့ အရင္ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီး ဆိုသူေတြဟာ ဘာမွအာဏာ မရွိၾက႐ံုမက အာဏာရ စစ္အုပ္စုက ရမ္းတဲ့အခါ ကိုယ့္ကို ယမ္းေခ်းမပန္းေအာင္ ေရွာင္ေနရတာပါ)။ သူတို႔ရဲ႕ လက္ထဲမွာရွိေနတာဟာ မဆလ ပါတီဆီက အေမြရထားတဲ့ ဥစၥာ ပစၥည္းနဲ႔ လူထုမုန္းတီးမႈသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာအခြင့္အေရး မရွိပါဘူး။ ဒီေန႔ နအဖရဲ႕ ႀကံ့ဖြံ႔က်ေတာ့ နအဖက ပံုေပးထားတဲ့ ဓနနဲ႔ ႐ုပ္ဝတၳဳအျပင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အာဏာကိုင္ထားသူ ကိုယ္တိုင္က ပါဝင္တဲ့အျပင္ ေနာက္ကြယ္မွာ ႀကံ့ဖြံ႔ အႏိုင္ရဖို႔အတြက္ ဘာမဆို လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ နအဖ အစိုးရ တဖြဲ႔လံုးနဲ႔ စစ္တပ္ႀကီး ရွိေနပါတယ္။
၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ဆီတုန္းက ရွစ္ေလးလံုးတိုက္ပြဲႀကီးရဲ႕ အရွိန္အဝါေတြ တဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနဆဲ ျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ ဒီမိုကေရစီ ေလထုဟာ လူထူအၾကားမွာ ရွင္သန္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေနဆဲျဖစ္ၿပီး အဲဒီတုန္းက အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြကို ေစာ္ကား ေမာ္ကားေျပာရဲတာ၊ နဝတ အစိုးရကို ကာကြယ္ ေရးသားေျပာဆိုတယ္ ဆိုတာေတြဟာ မရွိသေလာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု အခါမွာေတာ့ သစၥာေဖာက္-ၿခံကူး ေပါင္းစံုအျပင္ အက်ဳိးအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေမွ်ာ္ကိုးေနသူေတြဟာ နအဖဘက္ကေန သေဘာတရား ခင္းေပးတာ၊ ဆင္ေျခဆင္လက္ ရွာေပးတာ၊ နအဖက မႀကိဳက္သူေတြကို ဆဲေရး တုိက္ခိုက္တာေတြ လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဆီတုန္းက ျပည္ပႏိုင္ငံေတြ၊ အစိုးရေတြဆီက အယူအဆ ႐ႈပ္ေထြးစရာ ေျပာဆို လုပ္ကိုင္တာေတြ မေတြ႔ရသေလာက္ ျဖစ္ၿပီး အခုေတာ့ အန္ဂ်ီအို အမ်ဳိးမ်ဳိးက အယူအဆ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာေနတာေတြ ရွိသလို ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ေပါင္းစံု၊ အမတ္ေပါင္းစံု ကလည္း သေဘာထားေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဖာ္ျပေနၾကပါတယ္။
ဒီလိုအေျခအေနေတြေအာက္မွာ တေကာင္ထဲၿပိဳင္တဲ့ ျမင္းလိုျဖစ္မယ့္ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီအဖို႔ မဆလလို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ လႊမ္းမိုးဖို႔ ဆိုတာ ဘာမွ မခက္ပါဘူး။ သူတို႔မ်က္ႏွာ ထူရင္ ထူသေလာက္ အမတ္ေနရာ ရယူလို႔ရတဲ့ အေနအထား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္စဥ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ စတာေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွ စိတ္ဝင္စားစရာမလို၊ ဂ႐ုစိုက္စရာ မလိုပါဘူး။ မဆလ ေခတ္တုန္းက ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အတည္ျပဳၿပီးလို႔ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ က်င္းပတယ္ဆိုၿပီး ေနာက္မွ အလုပ္သမားေတြကို သတ္တာ၊ ဦးသန္႔ အေရးအခင္းလို ရမ္းကားတာ စတာေတြ ေပၚလာတယ္ဆိုတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထားကို အရပ္ဝတ္ လဲလိုက္တာနဲ႔ ေျပာင္းသြားလိမ့္မယ္ ထင္တဲ့လူေလာက္ ႏံုအတာ ေလာကမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျပည္သူလူထု အတြက္ တိုက္ပြဲဂြင္ (ခြင္) မဟုတ္ပါဘူး။ ဒင္းတို႔ရဲ႕ စားခြက္လုပြဲ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
Ref: ေခတ္ၿပိဳင္
တိုင္းျပည္လည္း နာလွၿပီ
ျမင့္ေမာင္
တနလၤာေန႔၊ ေမလ ၃၁ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္
နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ဒီပဲယင္း အၾကမ္းဖက္မႈသည္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ပါတီ ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးႏွင့္ ပါတီဝင္မ်ား စည္း႐ံုးေရးခရီး ထြက္ေနစဥ္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕အနီး က်ည္ရြာတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ၇ ႏွစ္ ေမလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ေမလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ ပါတီစည္း႐ံုးေရးအတြက္ ရန္ကုန္မွေန၍ ထြက္ခြာလာခဲ့ရာ အထက္ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ျဖစ္သည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ၾကီးနားႏွင့္ ကသာ၊ မႏၲေလးတုိင္း မိုးကုတ္ႏွင့္ မႏၲေလး၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း မံုရြာၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့စဥ္ ျပည္သူမ်ားက ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် ၾကိဳဆိုေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ ေမလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ ဒီပဲယင္း က်ည္ရြာအနီးသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္ စစ္အစိုးရဖြဲ႔ထားေသာ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖံြ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီဝင္မ်ား၊ စြမ္းအားရွင္မ်ားက အၾကမ္းဖက္ ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့သည္ႏွင့္ ေတြ႔ၾကံဳ ခဲ့ၾကရသည္။
ထိုျဖစ္ရပ္အတြင္း ပါတီအဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ေထာက္ခံအားေပးသူ ဦးေရ ၇ဝ ထက္မနည္း ေသဆုံးခဲ့ကာ၊ အေျမာက္အျမား ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ေၾကာင္း အတိုက္အခံမ်ားက ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရက လူ ၄ ဦး ေသဆံုးကာ၊ ၅ဝ ခန္႔ ဒဏ္ရာရရွိသည္ဟု သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
အဆိုပါ ျဖစ္ရပ္ဆိုးတြင္ ကိုယ္တုိင္ၾကံဳေတြ႔ခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးက ျပန္လည္ေျပာဆိုခ်က္မ်ား တင္ျပလိုက္ရပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ကစၿပီး စည္း႐ံုးေရးထြက္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက အတားအဆီး၊ အပိတ္အပင္ေတြ လုပ္တာေတြ ရွိတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာက် ပိုၿပီးေတာ့ လုပ္လာတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘယ္မွာမ်ားလဲ ဆိုေတာ့။ စတာက ျမစ္ၾကီးနားက စၿပီးေတာ့ စြမ္းအားရွင္တို႔၊ ၾကံ႕ဖြံ႔တို႔၊ ဘာတို႔က ကားေနာက္ကေန လိုက္ေအာ္တာတို႔၊ ကိုယ္ကို ထိတာပုတ္တာတို႔ကေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဗန္းေမာ္ဝင္တုန္းကလည္း အဲဒီလိုပဲ။ ေနာက္ မိုးကုတ္ဝင္ေတာ့ကာ သိပ္ၿပီး လိုက္လာတာ မေတြ႔ရဘူး။ မိုးကုတ္ေရာက္ေတာ့ မိုးကုတ္သူ မိုးကုတ္သားေတြက တခဲနက္ ၾကိဳဆိုၾကတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစဆိုၿပီး ဆုေတာင္းၾကတယ္။ အဲဒီလို ေအာင္ျမင္ၿပီးေတာ့ လာတာကို တားစီးခ်င္တဲ့၊ ပိတ္ဆို႔ခ်င္တဲ့ သေဘာေတြက ျပင္းထန္လာတဲ့ သေဘာေတြ ရွိတယ္။
ဘယ္မွာစျဖစ္လဲဆိုေတာ့ မိုးကုတ္ကေန သပိတ္က်င္းကို ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ နည္းနည္းေလး ညေနပိုင္း ေစာင္းသြားေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုကို လာၿပီး ၾကိဳဆိုတဲ့ လူအုပ္ၾကီးကလည္း မ်ားတယ္။
သတင္းေတြကေတာ့ ရတယ္။ စာရြက္ေတြနဲ႔လည္း ရတယ္၊ လူကိုယ္တိုင္လာၿပီး သတင္း ပို႔တာေတြလည္း ရတယ္။ ၾကံ႕ဖံြ႔ေတြ၊ စြမ္းအားရွင္ေတြက ဒုတ္ေတြ၊ ဓားေတြ၊ ေလာက္ေလး (ဘတ္ခြ) ေတြနဲ႔ လာၿပီး ေႏွာင့္ယွက္ဖို႔ ရွိတယ္။ လမ္းမွာ လာတဲ့ လူေတြကေတာ့ ေလာက္ေလးေတြနဲ႔ ပစ္တာခတ္ေတြေတာ့ စၿပီး ျဖစ္ေနၿပီ။ လာတဲ့ လူေတြက လမ္းမွာ စစ္တာ ေဆးတာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အစည္းအေဝးက ညေနပိုင္းမွာ လူ ၄ဝဝဝ၊ ၅ဝဝဝ ေလာက္ရွိတယ္။ ေအာင္ျမင္သြားတယ္။
က်ေနာ္တို႔က အဲဒီကေန ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးတယ္။ ထြက္လာၿပီး မၾကာခင္မွာ ဒိုင္နာကားၾကီးေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကားကို ေရွ႕နဲ႔ေနာက္နဲ႔ ပိတ္ၿပီးေတာ့ အေပၚမွာရွိတဲ့ အသံခ်ဲ႕စက္ ၄ ခုေလာက္ တပ္ထားၿပီးေတာ့၊ အၾကီးအက်ယ္ ေအာ္ၿပီးေတာ့ နယ္ခ်ဲ႕အားကိုး ပုဆိန္႐ိုး၊ အဆိုးျမင္ဝါဒ ကန္႔ကြက္ၾက၊ ျပည္ဖ်က္မ စုၾကည္ ဆိုတာေတြ ဘာေတြကို ေအာ္တယ္။ အဲဒီမွာ လံုၿခံဳေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ရဲမႉးၾကီး၊ တပြင့္၊ ႏွစ္ပြင့္၊ အၾကပ္ေတြလည္း ရွိတယ္။
သူတို႔က ၾကံ႕ဖြတ္တို႔၊ စြမ္းအားရွင္တို႔ လုပ္တာကို မေျပာရဲဘူး။ သူတို႔ ေၾကာက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကားေတြကို အတင္းပဲ သြားပါသြားပါ ေျပာတယ္။ သူတို႔က သြားပါသြားပါ ေျပာေပမယ့္ ေရွ႕က ပိတ္ထားေတာ့ ဘယ္လိုသြားလို႔ ရမလဲ။ အဲဒီေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္ကို ေမွာင္သြားၿပီ။ အဲဒီကေန ထြက္လာေတာ့ စဥ့္ကူးကို ဝင္သြားၿပီ။ အဲဒီ ကားၾကီးေတြကလည္း ေနာက္ကေန ေအာ္ရင္း လိုက္တယ္။ စဥ့္ကူး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးမွာ စည္း႐ံုးေရး အဖြ႔ဲဝင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔တယ္။ အဲဒီမွာ လူငယ္ဖြဲ႔စည္းေရး လုပ္တယ္။ အဲဒီမွာ ည ၈ နာရီေလာက္ ေရာက္သြားၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔တည္းတဲ့ အိမ္ကို ေလာက္ေလးေတြနဲ႔ ပစ္တယ္။ ေခါင္မိုးေတြကိုလည္း မွန္တယ္။
ပစ္လိုက္တဲ့ ေလာက္ေလးဆံက က်ေနာ္တို႔နားလည္း က်တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ရဲစခန္းကို အမႈဖြင့္ဖို႔ ေျပာတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္သြားၿပီးေတာ့ အမႈဖြင့္တယ္။ အမႈဖြင့္တာကို ရဲစခန္းက လက္မခံဘူး။ လက္မခံတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္က ေျပာတာက ပထမ FIR လာၿပီးဖြင့္ရင္ တိုင္တဲ့ဟာကို လက္ခံရမယ္၊ လက္မခံရင္ တရား စြဲႏိုင္တယ္လို႔။ အဲဒီတပ္ၾကပ္က ေကာင္းၿပီဆိုၿပီး လူၾကီးေတြကိုေျပာေတာ့ လက္ခံမယ္ဆိုၿပီး ေျပာေတာ့ ရဲစခန္းမႉးေတြက လုိက္လာၿပီးေတာ့ အမႈဖြင့္တယ္။
အမႈဖြင့္ေနစဥ္ အတြင္းမွာ ကားတစီး ဝင္လာတယ္။ ကားေပၚမွာ ပတ္တီး စည္းထားတဲ့ လူတေယာက္ ပါတယ္လို႔ ရဲတေယာက္က လာေျပာေတာ့ ျပာျပာသလဲ ထသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ျပာျပာသလဲ ထသြားလဲ ဆိုေတာ့ ဒဏ္ရာရတဲ့လူက ၾကံ႕ဖြတ္ထဲတေယာက္ ေလာက္ေလးခြမွန္လို႔ ပတ္တီးစည္းၿပီးေတာ့ လာတိုင္တာ။ ဒီမွာ တိုင္ေနတဲ့ တိုင္ခ်က္က မၿပီးေသးဘူး၊ ကမန္းကတန္း ထသြားၿပီးေတာ့ ဟိုဘက္က တိုင္ခ်က္ သြားဖြင့္တာတို႔၊ ဘာတို႔ လုပ္တယ္။
ဒီဘက္မွာက တိုင္ခ်က္ဖြင့္တာကိုေတာ့ က်န္တဲ့လူနဲ႔ ၿပီးေအာင္ လုပ္လိုက္တာေပါ့ေလ။ ဆိုလိုတာက ဘာေျပာခ်င္လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းက ၾကံ႕ဖြတ္တို႔၊ စြမ္းအားရွင္တို႔ ဆိုရင္ ဝန္ထမ္းေလာက၊ အထူးသျဖင့္ ရဲတို႔၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အပိုင္းက လူေတြက ေတာ္ေတာ္ကို ေၾကာက္တဲ့သေဘာ ရွိတယ္။ ဒီကိစၥကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္စုၾကည္ကို ၾကိဳဆိုတဲ့ လူေတြကို သူတို႔က ကားနဲ႔ ျဖတ္သြားရင္းနဲ႔ အေပၚကေနၿပီးေတာ့မွ ေလာက္ေလးခြေတြ၊ ခဲေတြနဲ႔ ပစ္တယ္။ ေအာက္ကေကာင္ေတြက မခံခ်င္တာနဲ႔ ေနရာမွာရွိတဲ့ လမ္းေဘးက ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြနဲ႔ ျပန္ပစ္လို႔ မွန္သြားတယ္လို႔ ေျပာတာပါ။
အဲဒီညက ေတာ္ေတာ္ကို ေမွာင္သြားေတာ့ ဘဘကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို စိုးရိမ္တယ္။ စဥ့္ကူးအထြက္နဲ႔ ေျခေတာက္ေပါက္ အသြားမွာ လမ္းမွာ ႐ိုက္ၾကမလား ဆိုၿပီးေတာ့ စိုးရိမ္မိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔လုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြက ဆိုးဆိုးရြားရြား ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ စဥ့္ကူးမွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီး အဖြဲ႔ေတြေရာ၊ ေယာက်္ား တခ်ဳိ႕ကေရာ၊ သံဃာေတာ္ကေရာ ေျခေထာက္ေပါက္ကို သန္းေခါင္ အခ်ိန္ေလာက္မွာ လိုက္ပို႔ၾကတယ္။
ေျခေထာက္ေပါက္မွာ တရားပြဲ လုပ္ေတာ့လည္း လူေတြက အုပ္လိုက္ လာၾကတာပဲ။ အဲဒီလာတဲ့ အခါမွာ တားတာဆီးတာ၊ ခရာေတြမႈတ္ ဘာေတြမႈတ္နဲ႔၊ လူထုက မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ဘဘတို႔ ေျပာရတယ္၊ လမ္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အက်ယ္ၾကီး ေပးထားတာပဲ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီကားေတြက မသြားဘဲ၊ မလာဘဲနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ခရာမႈတ္ေနရတာလဲလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့မွ ခရာသံ တိပ္သြားတယ္။ တရားပြဲေတြ ဘာေတြ လုပ္ၿပီးေတာ့ ဘဘတို႔ မတၱရာကို ထြက္လာတယ္။ မတၱရာ ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အလားတူပဲ ျဖစ္တယ္။ မတၱရာ လမ္းမွာေတာ့ အေႏွာင့္အယွက္ မရွိဘူး။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လူေတြက ေနာက္ကေန တပါထဲ ပါလာခဲ့တယ္။ မတၱရာေရာက္ေတာ့ ေနလည္စာ စားၿပီးေတာ့ လူအုပ္ၾကီးက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ၾကိဳဆိုတဲ့ တိုက္ေရွ႕မွာ ၿခံဝင္းၾကီး ရွိတယ္။ ၿခံဝင္းထဲမွာ လူေတြက ျပည့္ေနတယ္။ ခုနတုန္းက လိုက္လာတဲ့ လူေတြက အဲဒီလူအုပ္ထဲ ဝင္ၿပီးေတာ့ အသံခ်ဲ႕စက္ေတြ ဖြင့္တယ္၊ သံပံုးေတြ တီးၿပီးေတာ့ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြကို ေၾကြးေၾကာ္တယ္။ လူေတြက မေက်နပ္ဘဲ သူတို႔နဲ႔ ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီနားမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းတိုက္ေတြက သံဃာေတာ္ေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေတြ ဆင္းလာၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို လုိက္တားတယ္။ ေထာ္လာခ်ီကားေပၚက ဘုန္းၾကီးေတြကို ေလာက္ေလးခြနဲ႔ လိုက္ပစ္တယ္။
ေအာ္တဲ့လူေတြက ဘုန္းၾကီးေတြလည္း ေရာက္လာေတာ့ သူတို႔လည္း အကုန္လံုး ထြက္ေျပးၾကတယ္။ မတၱရာ ထြက္လာၿပီးေနာက္ တလမ္းလံုးက အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ မႏၲေလးရာက္ေတာ့ တရက္၊ ၂ ရက္ေနေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ မႏၲေလးက ထြက္တဲ့အခ်ိန္ ေမလ ၂၉ ရက္ေန႔မွာ မံုရြာဘက္ကို ထြက္တယ္။ မံုရြာဘက္ကို ထြက္ေတာ့ ျမင္းမူအေရာက္မွာ သတင္းရတယ္။
အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ မံုရြာဘက္မွာ လူတစု စုၿပီးေတာ့ ႐ိုက္မယ္ျပဳမယ္နဲ႔ လူစုေနၾကတယ္လို႔ အဲဒီလို ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ဒီသတင္းရတယ္။ ဘဘက ဥကၠ႒ ဦးေအာင္ေရႊကို ေခၚတယ္၊ ဦးေအာင္ေရႊကလည္း ဘဘကို ေခၚဖို႔ ၾကိဳးစားရင္းနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ဆံုတယ္။ ခုနကေျပာသလို သတင္းရတယ္။ သတင္းရတဲ့အတြက္ သက္ဆိုင္ရာ အၾကီးအကဲ ေတြကိုေတာ့ သတင္းပို႔ထားၿပီးၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႔ သြားတဲ့အခါ သတိထားသြားပါ၊ စသျဖင့္ အဲဒီလို ေျပာတယ္။
ဘဘကလည္း ဒီမွာရွိတဲ့ လံုၿခံဳေရး အသိုင္းအဝိုင္းကိုလည္း အေၾကာင္းၾကားထား ၿပီးၿပီ။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လံုၿခံဳေရး ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ေျပာထားတယ္။ အဲဒီလို ေျပာၿပီးေတာ့ ျမင္းမူကေန စထြက္ၾကတယ္။ အဲဒီကေန စထြက္တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ေအာ္တာေတြ ဘာေတြလည္း ပါတယ္။ မံုရြာမေရာက္ခင္ ၿမိဳ႕ဝင္မွာကတည္းက လူအုပ္က အမ်ားၾကီး ျဖစ္ေနၿပီ။
ေနရာတေနရာမွာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေအာ္မယ့္သူေရာ၊ ေအာ္႐ံုတင္မကဘူး ေႏွာင့္ယွက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း ေႏွာင့္ယွက္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ လူ ၄-၅-၆ဝ ေလာက္က လမ္းအေကြ႔ေလးနားမွာ ဆန္႔က်င္ဖို႔၊ ျပဳဖို႔ နည္းနည္းေလး အၾကမ္းဖက္ခ်င္တဲ့ သေဘာ သူတို႔ အမူအရာေတြက မေကာင္းဘူး။ က်ေနာ္တို႔ကို ဘယ္သူက ေစာင့္ေရွာက္လဲ ဆိုေတာ့ မံုရြာက လူငယ္ေတြလည္း ပါတယ္။ ၿမိဳ႕လူထုလည္း ပါတယ္။ ေနာက္ မံုရြာက သံဃာေတာ္ေတြေရာ၊ မႏၲေလးဘက္က လိုက္လာတဲ့ သံဃာေတြလည္း ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ ဝိုင္းဝန္းၿပီးေတာ့ အတားအဆီး အပိတ္အပင္ လုပ္လိုက္တဲ့အခါ ဘာမွ မျဖစ္သြားဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေမွာင္စျပဳေနၿပီ။ အဲဒီကေန လာလိုက္တာ ဆိုင္းဘုတ္တင္မယ့္ ေနရာကို ည ၈ နာရီ နီးပါးေလာက္မွာ ေရာက္တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခရီးစဥ္မွာ လူထုက လာေရာက္ ေထာက္ခံၾကိဳဆိုတဲ့ အထဲမွာ မိုးကုတ္နဲ႔ မံုရြာက အမ်ားဆံုး ျဖစ္တယ္။ မံုရြာအဝင္မွာ ေမွာင္ေနတဲ့အတြက္ ဖေယာင္းတိုင္ေတြ ထြန္းၿပီး လိုက္ၾကတဲ့ သူေတြက အမ်ားၾကီးပဲ။ အဲဒီမွာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုး ေရာက္တယ္။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးမွာ ဆိုင္းဘုတ္ တင္ၿပီးေတာ့ကာ မံုရြာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က စည္း႐ံုးေရး ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဖမ္းခ်ဳပ္တယ္။ ေခၚၿပီးေတာ့ ေမးတယ္။ ဗဟိုကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က အမိန္႔ရတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္က သက္ဆိုင္ရာ မယကကို ခြင့္မေတာင္းဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ ဖမ္းခ်ဳပ္တယ္။
အဲဒီဟာေတြကို ရွင္းရလင္းရတာ လုပ္ၿပီးေတာ့၊ ေျပလည္ေတာ့ သြားတယ္။ ဘဘတို႔က ဗဟိုက အမိန္႔စာနဲ႔ လာတဲ့အတြက္ ေျပာလည္ေတာ့ သြားၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီမွာစၿပီး ပဋိပကၡေလးေတာ့ ရွိေနၾကၿပီ။ တည္းတဲ့ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ၁၁ နာရီေလာက္ ရွိၿပီ။ အဲဒီမွာ လူငယ္ဖြဲ႔စည္းပံုအရ လူငယ္ဖြဲ႔စည္းေရး လုပ္တယ္။ လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေအာက္မွာက သကၤန္းဝတ္ တခ်ဳိ႕က တကာမၾကီး ေတြ႔ခ်င္လို႔ ဆင္းခဲ့ပါတို႔ ဘာတို႔ေပါ့ေလ။ ေနာက္ၿပီး တရားေဟာပါေပါ့ေလ။ ဘုန္းၾကီးတို႔ ေစာင့္ေနပါတယ္ ေပါ့ေလ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။ ခဏသြားၿပီးေတာ့ ေျပလည္ေအာင္ လုပ္ေပးပါ ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္။ အဲဒီမွာ ဘဘ ဆင္းသြားတယ္။ ဆင္းသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူတို႔ကို ေတြ႔တယ္။ သူတို႔ အမူအရာက မေကာင္းဘူး။ ရန္လိုတဲ့ အမူအရာ ျဖစ္ေနတယ္။
ဘုန္းၾကီးအစစ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သကၤန္းဝတ္ထားတဲ့ လူေတြ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အမူအရာက ရန္မူတဲ့ အမူအရာေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ဘဘက ေတာင္းပန္တယ္၊ ရွစ္ခိုးၿပီးေတာ့ အရွင္ဘုရား ညဥ့္လည္း နက္ပါၿပီ၊ တကာမၾကီးလည္း အလုပ္က မၿပီးေသးပါဘူး။ တေန႔လံုးလည္း ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္လွပါတယ္။ ဒါၿပီးရင္လည္း နည္းနည္းနားဖို႔ လိုပါတယ္။ ဆရာေတာ္ အေနနဲ႔ မနက္ အာ႐ံုဆြမ္း ဘုန္းေပးၿပီးေတာ့ ျပန္ၾကြလာလို႔ ရွိရင္လည္း တကာမၾကီးကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္လို႔ ေလွ်ာက္ထားတယ္။
မေတြ႔ႏိုင္ဘူး၊ မျပန္ႏိုင္ဘူး။ ဒီေန႔ည ဒီတကာမၾကီးကို မေတြ႔ရရင္ က်ဳပ္မျပန္ဘူး။ ေခၚလာခဲ့၊ ဆင္းေပးပါ။ တပည့္ေတာ္က ေခၚၿပီး ဆင္းခိုင္းလို႔ မရဘူး။ အေပၚမွာ သူ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ၿပီးရင္ သူ အနားယူပါမယ္။ အလုပ္လုပ္ရင္ ည ၁၂ နာရီ၊ ၁ နာရီထိ ေရာက္သြားမယ္။ သူအိပ္ခ်ိန္က ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီေလာက္ပဲ ရွိမယ္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ား အေနနဲ႔ ေက်ာင္းကို ျပန္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ၾကြပါ။ ၿပီးေတာ့မွ တေရးတေမာ အိပ္ၿပီးတာ့မွ ျပန္လာပါေျပာတာကို မရဘူး။ ပူညံပူညံ လုပ္ေနတဲ့အခါမွာ ေဘးနားမွာရွိတဲ့ လူေတြက ရပ္ၾကည့္ ေနၾကတာေပါ့။ တျခားတဖက္မွာရွိတဲ့ လူငယ္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြ ေရာက္လာ ၾကတယ္။ သူတို႔ကလည္း အဲဒီလို ဘုန္းၾကီးေတြ လုပ္ေနတာကို မၾကိဳက္ဘူး။ မၾကိဳက္တဲ့ အမူအရာကို လူအုပ္က ျပတဲ့ အခါက်မွ သူတို႔က ေယာင္ခ်ာ၊ ေယာင္ခ်ာနဲ႔ ျပန္သြားၾကတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိေနတယ္။ မနက္ျဖန္ေတာ့ တခုတခုေတာ့ လုပ္မွာပဲဆိုတာ သိေနတယ္ေလ။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ေဘးကေန လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြကလည္း ထပ္ထပ္ ရေနၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ မံုရြာကေန ထြက္ေတာ့ လိုက္ပို႔တဲ့ လူအုပ္က မနည္းဘူး။ သံဃာေတာ္ေတြေရာ၊ မံုရြာက ေက်ာင္းသားေတြေရာ၊ မႏၲေလး စစ္ကိုင္းဘက္က ပါလာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ေတြေရာ ကားတန္းေတြက အရွည္ၾကီးေပါ့။ အဲဒီမွာ ေရွ႕ဆက္ ေတာ္ေတာ္ေလး သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘုတလင္ေလာက္ ေရာက္ခါနီးေတာ့ ဘာသိလဲဆိုေတာ့ ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားေတြကို ဖမ္းတယ္၊ ဆီးတယ္၊ တားတယ္၊ ပိတ္တယ္ေတြ လုပ္တယ္လို႔ ၾကားတယ္။
အဲဒီေနာက္ ကားေတြက ပါမလာဘူး။ ကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပါလာတယ္။ အၿမီႇးပိုင္းေလး ေလာက္ေတာ့ က်န္ခဲ့တယ္။ ဘုတလင္မွာ အစည္းအေဝးလုပ္တယ္။ လူငယ္ေတြ ဖြဲ႔စည္းတာေတြ လုပ္တယ္။
ၿပီးသြားတဲ့အခါ ေနာက္အဖြဲ႔ေတြ မလာေသးတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သြားေခၚဖို႔ လူလႊတ္လိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘဘတို႔ ေရွ႕ဆံုးက လမ္းျပတဲ့ ကားကို ျပန္လႊတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီကားလည္း ျပန္မလာဘူး။ အဲဒီမွာ အေျခအေနကေတာ့ သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူး။ နည္းနည္းေတာ့ အဖမ္းအဆီး၊ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ေတြက မ်ားေနၿပီ။ ဘုတလင္မွာ အားလံုးၿပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၄ နာရီခြဲ ေရာက္ၿပီ။
၅ နာရီေလာက္မွာ ဘုတလင္က ထြက္လာတယ္။ လမ္းမွာရွိတဲ့ ရြာေတြက ၾကိဳတာတို႔၊ ပန္းကုံးဆြတ္တာတို႔ လုပ္တာေတြ ရွိသလို တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ၁ဝဝ-၁၅ဝ ေလာက္ရွိတဲ့ လူေတြက တေလွ်ာက္လံုး မျပတ္ဘူး၊ ရွိေနၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ရြာေတြက တရားေဟာခိုင္းတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တရား မေဟာ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ လာၾကိဳတဲ့ လူေတြကို လက္ကေလးျပၿပီး ျပန္ႏႈတ္ဆက္ၿပီး လာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ စိုင္ျပင္ၾကီးဆိုတဲ့ ေနရာကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က သိပ္မေမွာင္ေသးဘူး၊ အလင္းေရာင္ ရွိတယ္။
ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ ရွိမလဲဆိုေတာ့ ည ၆ နာရီခြဲေလာက္ ရွိမယ္။ အလင္းေရာင္ က်န္ေသးေတာ့ အဲဒီကို ဝင္လိုက္တယ္။ ဝင္လိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း တျခားမဟုတ္ဘူး။ စိုင္ျပင္ၾကီးရြာကို ကိုဝင္းျမင့္ေအာင္ ဒီပဲယင္းရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္၊ သူက အဖမ္းခံထားရတယ္။ သူ႔မိသားစုေတြကို အားေပးစကား ေျပာဖို႔ ဝင္လိုက္တယ္။ ဝင္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အျပင္မွာ လူအုပ္ၾကီးက အမ်ားၾကီး ေရာက္လာတယ္။
လူကေတာ့ ၄-၅ဝဝဝ ေလာက္ ရွိမယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း သူတို႔ကားနဲ႔ သူတို႔ ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ လုိက္လာၾကတယ္။ ျပန္ခါနီးက်ေတာ့ ထြက္လို႔ မရဘူး။ ေျပာရေဟာရ ေတာင္းပန္ရ လုပ္ရေသးတယ္။ စကားေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အခ်ိန္ေလးက ရသြားေတာ့ ထြက္တဲ့အခ်ိန္က ေမွာင္စျပဳေနၿပီ။ စိုင္ျပင္ၾကီးက ထြက္လာတဲ့အခ်ိန္က ေမွာင္စျပဳေနၿပီ။ ထြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ လမ္းျပတဲ့ ကားက မံုရြာဘက္ ျပန္သြားတာ ျပန္မလာေတာ့ ေဒသခံ လမ္းျပ ဂ်စ္ကားေလးက ေရွ႕က ေမာင္းၿပီးေတာ့ ေနာက္ကလိုက္တဲ့ ဘဘကား (ေတာင္းေအစ့္) က ေရွ႕ျဖစ္သြားတယ္။
ဘဘကားေနာက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကား၊ ေနာက္က မႏၲေလး စစ္ကိုင္း မံုရြာတို႔က လိုက္ပို႔တဲ့ ကားေတြဗ်ာ။ စိုင္ျပင္ၾကီး အထြက္မွာ ကားက တခါရပ္တာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ရပ္ေစာင့္ေနတယ္။ တခါ ျပန္ထြက္လာေတာ့ က်ည္ရြာကို ေရာက္တယ္။ က်ည္ရြာမွာ တခါရပ္တယ္။ က်ည္ရြာမွာ ရပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ နည္းနည္းေလး ၾကာတယ္။ ၁ဝ မိနစ္၊ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ၾကာမယ္ထင္တယ္။ ဘဘက ကားကို ရပ္ေစာင့္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကား ထြက္လာၿပီး မၾကာဘူး သူ႔ကားကို ရပ္လိုက္တယ္။ ဘဘတို႔ ကားလည္း ရပ္လိုက္တယ္၊ သိပ္မၾကာဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ကားေတြ ေရာက္လာတယ္။
ကေလးေတြက ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ဘုန္းၾကီးေတြ တင္လာတာေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ သူတို႔က အုပ္ၾကီးလိုက္ ေရာက္လာတယ္။ က်ည္ရြာမွာ ရွိေနတဲ့ ကားေတြကို ေနာက္က လိုက္လာတဲ့ ဒိုင္နာကားေပၚက လူေတြက ႐ိုက္ကုန္ၿပီ၊ ေသတဲ့လူေတြ ေသကုန္ၿပီ၊ အဘတို႔နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ရဲ႕ လံုၿခံဳေရးကို က်ေနာ္တို႔ တာဝန္ယူတယ္တဲ့။ ကေလးေတြက က်ေနာ္တို႔ကားနဲ႔ ေဒၚေအာင္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကားကို ဝိုင္းၿပီးေတာ့ လံုၿခံဳေရး ယူေပးတယ္။
ဘဘကို ကားေပၚက မဆင္းဖို႔ ေျပာတယ္။ ဘဘလည္း မဆင္းဘဲ မေနႏိုင္ဘူး။ လိုက္သြားၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ၾကည့္ရဦးမယ္။ အေျခအေနသိေအာင္ ကားေပၚကဆင္းၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရွိတဲ့ေနရာကို သြားတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကားနဲ႔ ဘဘကား ရပ္ထားတဲ့ ေနရာနဲ႔ ကိုက္၂ဝ-၂၅ ေလာက္ ေဝးမယ္။ အဲဒီကို ဘဘသြားလိုက္တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကား (Double Cap) ေပါ့။ သူက အလယ္ခန္းမွာ ရွိတယ္။ ဘဘက ကားေဘး ေရာက္ေတာ့ က်ည္ရြာမွာ ႐ိုက္ကုန္ၿပီးလို႔ ေျပာေတာ့ သူ သိတယ္။
ဘဘက အႏၲရာယ္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ သူ႔ကားကို သြားေစခ်င္တယ္။ ကားကို ဒီပဲယင္းဘက္ကို ေမာင္းေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္က သြားခိုင္းတာကို သူက မသြားဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ ေနာက္က အ႐ိုက္အႏွက္ ခံေနရတဲ့သူေတြ၊ သူ႔ကို ၾကိဳဆိုတဲ့ လူေတြကို ႐ိုက္တာႏွက္တာေတြကို သူ လက္မခံဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီလူေတြနဲ႔ အတူ သူ ေနမယ္။ မသြားဘူးဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္စိုးရိမ္ သြားတာေပါ့ဗ်ာ။ မသြားရင္ေတာ့ ဒုကၡ မ်ားလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး၊ ေနာက္ပိုင္းက အေျခအေနသိေအာင္ ၾကည့္တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ကားေနာက္က မႏၲေလးကားကို လြန္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာျမင္လဲ ဆိုေတာ့ မီးအနီေရာင္ေတြက အေပၚမွာ အနီရဲရဲေတြ မီးရႈိ႕ထားတဲ့ မီးေလာင္တဲ့ပံု ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေရွ႕က ကားေတြက မီးထိုး ထားတာက မီးက အျဖဴေရာင္ေပါ့။ အဲဒီမွာက လူေတြက ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ေအာ္ၾကဟစ္ၾကနဲ႔ ကမၻာပ်က္ သလိုပါပဲ။ လမ္းေဘးက ဖုံေတြကလည္း ထ၊ မီးအလင္းေရာင ္ေအာက္မွာ ျမင္ကြင္းေတြက ဆိုးဆိုးရြားရြားေတြ ျမင္ေနရတယ္။ ဘဘက စိုးရိမ္ၿပီးေတာ့ သိပ္ၿပီးေတာ့ နီးေနၿပီဆိုေတာ့ ျပန္လာတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေရွ႕ကိုသြားဖို႔ ျပန္လာတာ။ သူ႔ဆီေရာက္ေတာ့ အေျခအေနေတြ အားလံုးေျပာ ျပတယ္။ သူ မသြားဘူးတဲ့။ အဲဒီလို မသြားဘူး ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေနာက္က ကားတကားကို စၿပီး ႐ိုက္ေနၿပီ။ ႐ိုက္တဲ့ အသံေတြ စၿပီး ၾကားေနရၿပီ။ ဝုန္းဝုန္းနဲ႔ ႐ိုက္သံေတြ ၾကားေနရတယ္။ ေနာက္ ဒုတိယ ကားကိုလည္း ႐ိုက္ေနၿပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္စုၾကည္ကား (Double Cap) ရဲ႕ တံခါးေပါက္ထိပ္နားကို ေရာက္လာေတာ့၊ ကိုတိုး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပုဂၢဳိလ္ေရးအရ တာဝန္ယူတဲ့ လူငယ္က ကားေပၚမွာပါတဲ့ လူငယ္ေတြက ကားေအာက္ကို ဆင္းၿပီး ကာကြယ္ထားတဲ့ သေဘာ ရွိတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုတိုးက ေအာ္လိုက္တယ္။ ဘာ ေအာ္လိုက္လဲဆိုေတာ့ ဒီကားဟာ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းရဲ႕ သမီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ကား၊ ဘဘကလည္း မင္သက္ မိေနရာကေန သတိရလာၿပီး ကုန္းေအာ္တယ္။ ေဟ့ေကာင္ေတြ မလုပ္နဲ႔၊ မ႐ိုက္နဲ႔ဆိုၿပီး ကုန္းေအာ္တယ္။ ေအာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ စကၠန္႔ပိုင္း ေလးေလာက္ေတာ့ ရပ္သြားတယ္။
သကၤန္းဝတ္ ရြယ္သူ ၄-၅ ေယာက္ေလာက္က သကၤန္းဝတ္ ဒုတ္နဲ႔ သူတို႔က ေရွ႕ကဗ်ာ။ ေနာက္ကေကာင္ေတြက ညာသံေပးတဲ့ အေကာင္ေတြ၊ လူငယ္ လူလတ္ပိုင္းေတြ။ သူတို႔က ပုဆိုးတိုတိုနဲ႔႔ ခါးစည္းထားတယ္။ ေနာက္ လက္မွာ အမွတ္အသားပါတယ္။ လက္မွာက ဝါးရင္းဒုတ္ေတြကို ကိုင္ထားတယ္။ ေနာက္ကေန ေအာ္ေနတယ္။ ခဲေတြနဲ႔ ပစ္တယ္။ ဒီေကာင္ေတြ ခ်ကြာဆိုၿပီး ေနာက္ကေန ေအာ္ေနတယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္ ႐ိုက္ဖို႔ လုပ္ရာကေန ရပ္သြားေသးတယ္။ ေနာက္ကေကာင္ေတြက ႐ိုက္ခိုင္းေနတယ္ ဆိုေတာ့ ႐ိုက္မွာပဲဆိုတာ ဘဘ တြက္ထားတယ္။
ဘဘက ဒုတ္လြတ္တဲ့ ေနရာကို နည္းနည္းေလးေရွာင္ၿပီးေတာ့ လွည့္လိုက္တဲ့အခါ ေနာက္က ႐ိုက္တာပဲဆိုၿပီး ေရွာင္လိုက္တဲ့ အခါ ဘဘ လဲက်သြားတယ္။ ဘဘ ေျခေထာက္က ေျခက်င္းဝတ္ လည္ၿပီးေတာ့ ထလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ကားေဘာနပ္ေရွ႕ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကား ထြက္သြားတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီလို ထြက္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဝမ္းသာသြားတယ္။ ႐ိုက္ေတာ့ ႐ိုက္တယ္ မထိဘူးေပါ့။ သူ ဒီေသတြင္းက လြတ္ၿပီဆိုၿပီး ဝမ္းသာ သြားမိတယ္။
ဘဘက ဘဘကားဆီ အေျပးသြားတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကားကို ႐ိုက္ရင္း႐ိုက္ရင္း လိုက္သြားေတာ့ မမီဘူး။ သူတို႔ပါးစပ္က ဆဲတာဆိုတာ၊ ၾကိမ္းတာေမာင္းတာေတြ လုပ္ရင္းနဲ႔ လိုက္သြားတယ္၊ မမီဘူး။ မမီတဲ့ အခါကေတာ့ ဘဘ စီးလာတဲ့ကားကို လွည့္ၿပီးေတာ့ ႐ိုက္တာေပါ့ေနာ္။
ဘဘကားကလည္း ေမာင္းထြက္သြားေတာ့ မမီလိုက္ဘူး။ ဘဘက ကိုက္ ၁၅ ကိုက္ေလာက္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီးေတာ့ ဘဘကား ထြက္သြားတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြက ေမာ္ေတာ္ကားကို မမီတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဆဲဆိုၿပီးေတာ့ ျပန္လာၾကတယ္။ ႐ိုက္တဲ့ သကၤန္းဝတ္တဲ့ ေကာင္ေတြနဲ႔ ေနာက္က ညာသံေပးၿပီး လုပ္ခိုင္းတဲ့ သူေတြက ျပန္လာၾကတယ္။
က်ေနာ္က လမ္းရဲ႕ ညာဘက္ေဘးနားမွာ ၿငိမ္ၿပီးေတာ့ ေနရတယ္။ သေဘာက ညဆိုေတာ့ မျမင္ဘူး။ လြတ္ရင္ ဒီပဲယင္းဆီ ေျပးမယ္ဆိုၿပီး ျပင္ထားတယ္။ သူတို႔ ဘဘနဲ႔ အလွမ္းေဝးတဲ့ ေနရာလည္း ေရာက္ေရာ ဒီပဲယင္းဘက္ကို ေျပးတာပဲ။ ေမာလို႔ရွိရင္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္၊ အေမာေလးေျဖလိုက္၊ ေျပးလိုက္လုပ္တယ္။
ဒီပဲယမ္းဘက္ကို ေျပးလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေနာက္ဘက္က ေအာ္သံေတြ ၾကားတယ္။ မန္း ၁ ဒီကိုလာစု၊ မန္း ၂ ဟိုဘက္မွာစု ဆိုတဲ့ အသံေတြ ၾကားေနရတယ္။ မန္း ၁၊ မန္း ၂ ဆိုတာက မႏၲေလးက ေခၚလာတဲ့ အေကာင္ေတြပဲလား ဆိုၿပီး စဥ္စားစရာ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီဟာ ၾကားၿပီးေနာက္မွာ ေရွ႕မွာ လူတေယာက္ ေတြ႔တယ္။ ေရွ႕မွာေတာ့ ဒီေကာင္ေတြ မရွိေသးဘူးဆိုတာ သိထားတယ္။ ေရွ႕မွာ ေတြ႔ရတဲ့ လူေတြ ငါတို႔ဆီဘက္က လြတ္သြားတဲ့ လူေတြ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး လွမ္းေမးလိုက္ေတာ့ ခင္ဦးၿမိဳ႕နယ္က လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာဝင္းေအာင္နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ က်ေနာ္ ေျခက်င္းဝတ္ လည္သြားတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ လြတ္သြားတယ္။ သူတို႔ လွမ္း႐ိုက္တာကို ေရွာင္လိုက္တဲ့အတြက္ ဒုတ္နဲ႔ ထိုးမိတာ ျဖစ္တယ္။ ပါးစပ္မွာ ကြဲသြားတယ္။ သူ႔ရင္ဘတ္မွာ ေသြးေတြက ရဲေနတာပဲ။
ေဒါက္တာဝင္းေအာင္ သြားေတြ၊ ဘာေတြ ပ်က္စီးသြားတယ္။ က်ေနာ္မွာ ဖိနပ္မပါေတာ့ သူ႔ဖိနပ္ေတြ ဘာေတြ ခြ်တ္ေပးတယ္။ ႏွစ္ေယာက္အတူတူ သြားတဲ့အခါ ေရွ႕နည္းနည္းေလး ေရာက္တဲ့အခါမွာ ၉ နာရီ ထိုးသံ ၾကားရတယ္။ အဲဒီ နာရီအသံၾကားၿပီး မၾကာခင္မွာ ဒီပဲယင္း တပ္ကေန ပုဒ္မ ၁၄၄ ထုတ္သံကို ၾကားလိုက္ရတယ္။ အဲဒီကေန ဆက္သြားတဲ့ အခါက် မႏၲေလးတိုင္းက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးတင္ေအာင္ကို ေတြ႔တယ္။
မူလက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ကားေပၚမွာ ရပ္တုန္းက ကိုတိုးေအာင္၊ ညာဘက္က က်ေနာ္၊ က်ေနာ္နဲ႔ ကပ္ၿပီး ရပ္ေနတဲ့သူက ဦးတင္ေအာင္ရဲ႕ေဘးက မႏၲေလးက ကေလးေလး။ အဲဒီကေလးေလးက သနားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔ကို လူၾကီးေတြက ႐ိုက္မယ္လုပ္ေတာ့ အကိုတို႔ရယ္ က်ေနာ့္ကို မ႐ိုက္ပါနဲ႔ က်ေနာ္က ေက်ာင္းသားေလးပါ။ က်ေနာ္က မိဘကို လုပ္ေကြ်းေနတာပါ။ ကေလး သဘာဝအတိုင္း ေျပာတာ၊ ေတာင္းပန္ေနတာ က်ေနာ္ ၾကားေယာင္ေနမိတယ္။ အဲဒီကေန ဆက္ၿပီးသြားေတာ့ ဘဘတို႔ဘက္က ကားမီးက လင္းလိုက္၊ မွိတ္လိုက္၊ လင္းလိုက္ဆိုေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္တာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လြတ္သြားၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့လူေတြက သူ႔လူကို သူ ေစာင့္ေခၚေနတယ္ ထင္ၿပီးေတာ့ ဘဘတို႔ ျမန္ျမန္ သြားၾကတယ္။ ဟိုလည္းေရာက္ေရာ၊ အနားလည္း ေရာက္ေရာ၊ ကားေတြက မီးေတြဖြင့္လိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘဘတို႔ကို မီးနဲ႔ ထိုးထားသလိုျဖစ္ၿပီး မီးေတြ လင္းေနတယ္။
ဘဘတို႔ကို ႐ိုက္ဖို႔ ဆင္းလာၾကတယ္။ ဘဘတို႔အနား ေရာက္လာေတာ့ ဘဘက ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။ ဟိုက ငါတို႔ကို ႐ိုက္လို႔ ငါတို႔က အသက္လုၿပီးေတာ့ ထြက္ေျပးလာတယ္။ မင္းတို႔က ဒီကေန ပိတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ကာ မင္းတို႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ငါတို႔ ဘာလုပ္လို႔လဲ။ ငါတို႔မွာ ဘာလက္နက္မ်ား ပါလို႔လဲ။
မင္းတို႔နဲ႔ ငါတို႔က ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ တန္႔သြားတယ္။ ေခါင္းေဆာင္လုပ္တဲ့သူက ေဟ့ေကာင္ေတြ ခဏေနဦး။ သူတို႔ကို ေမးၾကည့္ရဦးမယ္။ အေကာင္ ႏွစ္ေကာင္ သံုးေကာင္ေလာက္က ေျပာတယ္။ ခုနတုန္းက ကားတစီး ျဖတ္သြားတယ္။ အားလံုး ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ အတားအဆီးကိုလည္း၊ အတင္းတိုက္ၿပီးေတာ့ ထြက္သြားတယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ကို ေဆး႐ံုပို႔ရတယ္။
က်ဳပ္တို႔လူေတြကို ေသေအာင္လုပ္တဲ့အတြက္ ခ်ရမယ္၊ ႏွက္ရမယ္လို႔ အဲဒီလိုေျပာတယ္။ ငါတို႔က ဟိုက အသက္လု ေျပးလာရတယ္။ အခု မင္းတို႔က လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဥပေဒက ၾကီးေလးတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ခံရမယ္လို႔ ဘဘက ေျပာတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္တဲ့သူက ခင္ဗ်ား ဘယ္သြားခ်င္လဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္လာရင္းက ဒီပဲယင္း သြားဖို႔ပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အတူလာတာ၊ သူဘယ္ေရာက္လဲဆိုတာ သိခြင့္ ရွိတယ္။ သူနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။
အဲဒီလိုေျပာေတာ့ ဟိုအေမွာင္ထဲမွာ ထိုင္ေနဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္။ အေပၚက ေကာင္တေကာင္က ႐ိုက္မယ္ဆိုၿပီး ေျပးဆင္းလာေတာ့ အေပၚက ေကာင္ေတြက ႐ိုက္ကြာ၊ ထိုးကြာ ႏိုင္ငံျခားအားကိုးတဲ့ ေကာင္ေတြ၊ ဘာေတြ ညာေတြဆိုၿပီး အေပၚေကာင္ေတြက ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ ေအာ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္တဲ့သူက ေဟ့ေကာင္ေတြ ပါးစပ္ပိတ္၊ တိတ္စမ္း၊ လုပ္စရာရွိတာ ဒီလူေတြနဲ႔ စကားေျပာေနတယ္။ မင္းတို႔ ပါးစပ္ပိတ္လို႔ ေျပာေတာ့ ၿငိမ္သြားတယ္။ အဲဒါကိုၾကည့္ၿပီး ဘဘက စဥ္းစားတာက သူတို႔ဟာ အဖြဲ႔အစည္း တခုခုက သင္တန္းေပးထားတဲ့ သူေတြလား။ တပ္ထဲက အဝတ္အစား လဲၿပီးေတာ့မွ လုပ္တာလား၊ ရဲထဲကပဲလား ဆိုတာကို စဥ္းစားေနမိတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေကာင္ရဲ႕ အမိန္႔ဟာ ကြပ္ကဲမႈ အေနအထားအရ လိုက္နာမႈ ရွိတယ္။ ခ်က္ခ်င္း ေျပာတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္း ရပ္သြားတာေတြ၊ မသြားနဲ႔ဆို မသြားတာေတြ၊ ရပ္ဆို ရပ္တာေတြကို သတိထား ၾကည့္မိေတာ့ ဒါဟာ အဖြဲ႔အစည္း တခုအေနနဲ႔ လာလုပ္တာပဲလို႔ ေအာက္ေမ့တယ္။ အဲဒီလို ေတြးရင္းနဲ႔ ကားသံေတြ ၾကားတယ္။
သူတို႔ လူေတြထဲက ေအာ္သံေတြ ၾကားတယ္။ ေရွ႕မွာ လူၾကီးေတြ လာတယ္ေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကားေတြ ဝင္လာတယ္။ ဘဘတို႔ကို ေမးေနတဲ့ အေကာင္က ျပန္သြားတယ္။ ဟိုမွာပဲ စကားေတြဘာေတြ ေျပာေနေတာ့ ဘဘတို႔က ထိုင္ေနတယ္။ ခဏေနေတာ့ ဘဘတို႔အထဲက ဦးေပါခင္က အေျခအေနက ဘာမွ မထူးဘူး၊ လူၾကီးေတြ လာတယ္လို႔လည္း ေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နည္းနည္းေလးေတာ့ အေျခအေန ေအးသြားတယ္။ က်ေနာ့္အနားကေန အေျခအေနေလး ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ ဆိုၿပီး သြားၾကည့္တယ္။ သူၾကည့္ၿပီး ျပန္လာေျပာတယ္။ ဟုတ္တယ္။ အခုလာတဲ့ အထဲမွာ ရဲအဖြဲ႔က လူၾကီးေတြလို႔ ထင္ရတယ္။
သူတို႔ကို ေမးစမ္းေနတယ္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရတဲ့ သူေတြကို ျပန္ၿပီး ပို႔ေပးဖို႔နဲ႔ ဒီမွာေရာက္တဲ့ လူေတြကိုလည္း လံုၿခံဳတဲ့ ေနရာပို႔ဖို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီလိုေျပာေနရင္းနဲ႔ ေနာက္တေခါက္ ျပန္သြားတယ္။ ဟိုက လူၾကီးတေယာက္က လိုက္လာၿပီးေတာ့ ဘဘတို႔ကို ဒီပဲယင္းကို ပို႔ေပးမယ္။ သူတို႔က လံုၿခံဳေရးကို ထိန္းသိမ္းတဲ့ အဖြဲ႔ဝင္ေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ကို က်ေနာ္တို႔ လိုက္ပို႔ေပးမယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းၿပီဆိုၿပီး လက္ခံလိုက္တယ္။ နည္းတနည္းေတာ့ ယံုၾကည္မႈေလးေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ က်က်နန စည္းေလးကမ္းေလးနဲ႔ ေျပာတာေလးေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ဳပ္တို႔ လိုက္မယ္ဆိုၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။
ဘဘတို႔ လုပ္မယ္ ေျပာေတာ့ တပ္ၾကပ္ေလး ႏွစ္ေကာင္ကို ထည့္လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ ကားေမာင္းမယ္ဆိုၿပီး မီးထြန္းလိုက္ေတာ့ လမ္းေဘးတဘက္ တခ်က္ေတြမွာ လူ ၅ဝ အုပ္၊ ၁ဝဝ အုပ္ေလးေတြက ဒုတ္ေတြနဲ႔ ရွိေသးတယ္ဗ်ာ။ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ပိတ္ၿပီးေတာ့ ညႇပ္ပူးညႇပ္ပိတ္လုပ္တဲ့ သေဘာေတာ့ ေပၚတာေပါ့ေလ၊ ဟိုဘက္ဒီဘက္က ၅ဝ စီ - ၁ဝဝ စီ၊ လမ္းတဖက္ တခ်က္မွာ ၂ ဖြဲ႔ေလာက္ ေတြ႔တယ္။
အဲဒါ လြန္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ လမ္းေဘး တဖက္တခ်က္မွာ မိန္းမၾကီး ၂ဝ ေလာက္ ရွိတယ္။ သူတို႔က ထမီတိုတိုနဲ႔။ အေပၚက မ်က္ႏွာေပၚမွာ တဘက္စေတြ ေပါင္းထားတဲ့ မိန္းမေတြက သူတို႔က ဘာေအာ္လဲဆိုေတာ့ ပုဆိန္႐ိုးေတြ ေခြးေတြ ေျပးၿပီ၊ ရႉးရႉးနဲ႔ ရယ္ၾကေမာၾက ဟားတိုက္ၾက လုပ္ၾကတယ္ဗ်ာ။ သေဘာကေတာ့ ေခၚလာတဲ့ လူေတြကို လုပ္ခိုင္းတာပဲ။ တကယ္ေတာ့ ေအာက္တမ္းက်တာေပါ့ဗ်ာ၊ ဘဘ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အဲဒီမိန္းမေတြက ေတာ္ေတာ္ ေအာက္တမ္းက်တဲ့ မိန္းမေတြလို႔ စိတ္ထဲမွာ မွတ္ထားလိုက္တယ္။
အဲဒီလို႔နဲ႔ ဒီပဲယင္းကို ေရာက္တယ္။ ဘဘတို႔ကို မယက ႐ံုးမွာ ထားတယ္။ မယက ႐ံုးမွာ ထားရင္းနဲ႔ ခဏေလာက္ ေနေတာ့ ဒိုင္နာကားတစီး ဝင္လာတယ္။ ၿခံစည္း႐ိုးမွာ မီးတိုင္ေတြ ထြန္းထားတာေပါ့ဗ်ာ။ ဝင္လာတဲ့ ဒိုင္နာကားက အေမွာင္ရိပ္ထဲကို ထိုးၿပီးရပ္လိုက္ေတာ့ ကားေပၚကလူေတြ ဆင္းလာၿပီးေတာ့ အေမွာင္ရိပ္ကေန အသီးသီး ဝင္သြားၾကတယ္၊ အဲဒီ ပံုစံ။ ဘယ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က အက်ႌ လက္ျပတ္ ဝတ္ထားတယ္။ ပုဆိုးတိုတုိ ဝတ္တယ္။ သူတို႔လက္ထဲမွာ ဘာမွေတာ့ ကိုင္ထားတာ မေတြ႔ရဘူး။
ကားေပၚမွာ ထားခဲ့တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ၂ ေယာက္ တတြဲ၊ ၃ ေယာက္ တတြဲ တြဲၿပီးေတာ့ ႐ုံးေနာက္ထဲကို ဝင္သြားၾကတယ္။ သေဘာကေတာ့ဗ်ာ၊ ဒီေနရာက ည ေနရာ ယူခိုင္းၿပီးေတာ့၊ ဒီေနရာမွာ အသုတ္လိုက္ ေရာက္လာတဲ့ လူ၊ တာဝန္ခံတဲ့သူ ေရာက္လာတဲ့ သေဘာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလို လုပ္မယ့္ကိုင္မယ့္ သူေတြကို အဲဒီေနရာတင္ ထားျပဳၿပီးေတာ့ လုပ္ခိုင္းတဲ့ သေဘာလို႔ ေကာက္ခ်က္ ခ်ရတာေပါ့၊ အဲဒီကေန ဘယ္ပို႔လိုက္လဲ ဆိုေတာ့ ဒီပဲယင္း ရဲစခန္းကို ပို႔လိုက္တယ္။ ရဲစခန္းမွာ ခဏ ထိုင္ခိုင္းၿပီးေတာ့၊ တေယာက္က ရဲစခန္းမႉးနဲ႔ စကားေျပာၿပီးေတာ့ ဘဘတို႔ကို အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ထည့္လိုက္တာေပါ့။
ဘဘကိုက်ေတာ့ အမႈစစ္တဲ့ ႐ံုးခန္းေရွ႕နားက သံဇကာ ကာထားတဲ့ အခန္းမွာ ထားတယ္။ ဘဘနဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား ၃ ေယာက္ကိုေတာ့ အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ထည့္တယ္။ သူတို႔ကို မလုပ္နဲ႔ မလုပ္ပါနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္က အတူတူ လာခဲ့တာပါေျပာေတာ့ သူတို႔က မလုပ္ပါဘူး။ သူတို႔ကို အျပင္မွာပဲ အိပ္ခိုင္းမွာပါ။ သူတို႔အတြက္ လံုၿခံဳေအာင္လို႔ပါ ဆိုၿပီးေတာ့ ဘဘလည္း ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ အခန္းထဲ ေရာက္သြားတယ္။ သူတို႔ကိုလည္း အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ထည့္လိုက္တယ္။ မနက္မိုးလင္းတဲ့ အခါက်ေတာ့ ကားတစီး ဝင္လာတယ္။ ဒိုင္နာကား ဖင္ထိုးၿပီးေတာ့ ဝင္လာေတာ့ ဒဏ္ရာရတဲ့ မႏၲေလးက ကိုလွဦး၊ ေနာက္တေယာက္က က်ေနာ့္ကား ေမာင္းတဲ့ ကိုေအာင္စိုးဗ်ာ။ ကိုေအာင္စိုးက ဘယ္သူ႔ကို တြဲခ်လာလဲဆိုေတာ့ ကိုတိုးလြင္။ ကိုတိုးလြင္ရဲ႕ တကိုယ္လံုးမွာလည္း ေသြးေတြ ရဲေနတယ္။ ေခါင္းမွာလည္း ေသြးေတြ စီးၿပီးေတာ့ ရဲရဲနီေနတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ လံုၿခံဳေရးယူတဲ့ ကိုတိုးလြင္က အမ်ားဆံုး အ႐ိုက္ခံရတာ ျဖစ္တယ္။ ေဆးဝါး ကုသခြင့္လည္း မေပးပါဘူး။ အက်ဥ္းစခန္းထဲ ထည့္တယ္ေပါ့။ မနက္ပိုင္းက်ေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ုံးေတြကို ခ်ိတ္ပိတ္ လိုက္တဲ့အေၾကာင္း မီရာ သတင္းေတြနဲ႔ ျပတာေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔က ဘဘတို႔ ျမင္ေအာင္ ျပတာေပါ့ကြာ။ ဒီလိုမ်ဳိး ျဖစ္လို႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ုံးေတြကို ပိတ္လိုက္ရပါတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ လံုၿခံဳေရး အေၾကာင္းျပၿပီး ပိတ္တာေပါ့။ ေန႔ခင္းမွာ ဘဘက အိုက္လို႔ ေရခ်ဳိးခ်င္တာေပါ့။ မိသားစုေတြေနတဲ့ ဘားတိုက္ေတြေနာက္က လက္လႈပ္တြင္းမွာ သြားခ်ဳိးရတာေပါ့။ သြားခ်ဳိးေတာ့ ဘာၾကားလဲဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္လိုင္းမွာ ေနတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ အခ်င္းခ်င္း မေန႔က အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ေျပာတဲ့ ဟာေတြ ၾကားတယ္။
ဘယ္လိုၾကားလိုက္လဲ ဆိုေတာ့ ငါမွာလည္းကြာ ႐ိုက္ရမယ့္ဟာက အမ်ဳိးသမီးေတြက ငါတို႔ ႐ိုက္မယ္ဆိုေတာ့ ေအာ္လိုက္တာကြာ၊ အကိုၾကီးရယ္ မလုပ္ပါနဲ႔ဆိုၿပီး ဝိုင္းၿပီး ေအာ္ၾကဟစ္ၾက၊ ငိုၾကရယ္ၾကနဲ႔ကြာ။ ငါ့မွာက ႐ိုက္ရေတာ့မလို၊ ရယ္ရေတာ့မလို ျဖစ္ေနတယ္ကြာ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က စပ္စပ္ကေလး လုပ္လႊတ္လိုက္ေတာ့ ေအာ္လိုက္ၾကတာမ်ားကြာ ဆိုၿပီး၊ ၿပီးေတာ့မွ ရယ္ေမာသံေတြေပါ့ဗ်ာ၊ ဟားဟား ဟီးဟီးေပါ့ဗ်ာ။
ေအာ္ လက္စတက္ေတာ့ ညက လုပ္တဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းက လူေတြက ဒီကေကာင္ေတြပဲ ထင္တယ္။ ဒီလိုေတာ့ မွန္းလို႔ ရတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလို သေဘာေတြလည္း ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္လည္း အဲဒီကေန ျပန္လာၿပီးေတာ့ FIR ဖြင့္ၿပီးေတာ့ တိုင္ခ်က္ေတြဘာေတြ ေပးခဲ့ေသးတယ္ဗ်ာ၊ အဲဒီည အိပ္ၿပီး ေနာက္တေန႔မွာ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးကို ခြဲၿပီးေတာ့ ပို႔တယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ဘယ္ခြဲပို႔လဲ ဆိုတာကေတာ့ မသိရဘူး ေခၚသြားတာပဲ။ က်ေနာ္က သူတို႔နဲ႔ အတူတူ လိုက္မယ္ဆိုၿပီး ပစၥည္းေလး ယူၿပီး ထြက္ေတာ့ က်ေနာ္ မလိုက္ရဘူး။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြလည္း မလုိက္ရဘူး။
ဘဘတို႔ကို တေနရာပို႔မယ္ဆိုၿပီး ၁ ရက္ေန႔ ၃ နာရီမွာ ပို႔လိုက္တယ္။ ပို႔လိုက္ေတာ့ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ဆိုေတာ့ ကေလးၿမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္ကို ေရာက္သြားေတာ့တယ္။
ဘဘတို႔ ေရာက္ေတာ့ ပထမဦးဆံုး ေတြ႔ရတာက ဆရာဝန္ေပါ့။ ဆရာဝန္က လာၿပီး ဘာေရာဂါေတြ ရွိသလဲေပါ့ဗ်ာ၊ ေမးတာေပါ့။ ဘဘက ေရာဂါရွိသမွ်ကို ေျပာျပတယ္။ ေျခေထာက္မွာလည္း ေသြးေၾကာထံုး ေရာဂါ ရွိတယ္။ ေသြးတိုးနည္းနည္း ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေဂါတ္လည္း ရွိတယ္၊ ဆီးခ်ဳိလည္း နည္းနည္း ရွိတယ္။ သူတို႔လည္း မွတ္တမ္း တင္ထားတာေပါ့ဗ်ာ။ ေဆး႐ုံက ဆရာဝန္က ကေလးၿမိဳ႕က လာတာဗ်ာ။ ကေလးၿမိဳ႕က ေဆး႐ုံက ကေလးေထာင္ကို တေယာက္ လႊဲထားေပးတယ္။ အဲဒီဆရာဝန္က ေဆးေတြဘာေတြ စစ္ေဆးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရွိစဥ္ကာလအတြင္းမွာ လာၿပီးေတာ့ စစ္ေဆးတာေတြ လုပ္ေပးပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ လူၾကီးေတြက မွာလိုက္ပါတယ္။ ဘဘတို႔ အားလံုးအတြက္ လိုခ်င္တာရွိရင္၊ စားခ်င္တာ ရွိရင္ မွာပါ၊ သူတို႔ အကုန္ လုပ္ေပးပါမယ္ လို႔ေတာ့ ေျပာတယ္။ သူတို႔ဆီက ၾကက္သြန္တို႔၊ ၾကာဇံတို႔ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ လာေပးတယ္။ ဘဘအေနနဲ႔ ေတာင္းတာျပဳတာ မလုပ္ဘူး။ ေန႔ၾကီးရက္ၾကီး အခါၾကီးေတြ က်ျပန္ေတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔သားေလးေတြနဲ႔ လာၿပီး လုပ္ကိုင္ေပးတဲ့ ကေလးေတြ စားဖို႔ကေတာ့ စမူဆာေလး ဘာေလးညာေလး ၃ဝဝ ဖိုး၊ ၄ဝဝ ဖိုးေလာက္ကေတာ့ မွာဖူးတယ္။
အဲဒါကိုတာ့ ဘဘက ပိုက္ဆံေပးမယ္လို႔ ေျပာေတာ့ သူတို႔က ပိုက္ဆံမယူဘူး။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘဘက ပိုက္ဆံေပးတယ္။ ဥပမာ - ထမင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ထမင္းခ်ဳိင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးျဖစ္ဖို႔၊ ေရပုလင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေရသန္႔ဘူးေလး ဘာေလးေတြအတြက္ ပိုက္ဆံေပးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ ပိုက္ဆံ ေပးတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တခုမွ မယူပါဘူး။ လိုခ်င္တာရွိရင္ မွာပါ၊ သူတို႔လူၾကီးက မွာတယ္ျပဳတယ္လို႔ ေျပာတယ္။
တပတ္ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပို႔လိုက္တဲ့ အားရွိမယ့္ အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ဘူးေတြခြက္ေတြ ရဖူးပါတယ္။ ႏွစ္ၾကိမ္ သံုးၾကိမ္ေလာက္ ရဖူးတယ္။ ေနာက္မွ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာတဲ့ အခါက်မွ ျခင္ေထာင္ေလး ဘာေလး ေပးတယ္။ ေအာက္ခင္းဖို႔ျပဳဖို႔ ေပးတယ္။ က်ေနာ္က ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေတာင္းတာကေတာ့ ကုတင္ အျမင့္ေလး ေတာင္းတယ္။ ဒါေတာ့ မေပးပါဘူး။ က်ေနာ္က အခင္းနဲ႔ အိပ္ရတယ္။
အဲဒီလိုေနရင္းနဲ႔ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ က်ေတာ့ မနက္မနက္တိုင္း ႏႈတ္ဆက္ေတာ့၊ အသံ မၾကားရတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘဘ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတို႔ ေရႊ႔သြားၿပီလို႔ ေျပာတယ္၊ ဘဘ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဘယ္မ်ား ပို႔လိုက္သလဲဆိုၿပီးေတာ့ စိတ္ပူတာေပါ့။ က်ေနာ္နဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ဆရာဝန္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတု႔ိကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္၊ ကားနဲ႔ လာေခၚတာေတြ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ သူတို႔ကို ေရႊဘိုေထာင္တို႔၊ မႏၲေလးေထာင္တို႔ ပို႔လိုက္တယ္ ထင္တာေပါ့။ ေနာက္မွာပဲ သိလိုက္ရတယ္၊ လႊတ္လိုက္ၿပီ ဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။
ဘဘကို ေဖာ္ေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ရက္ေန႔ ညတည္းက ပလပ္စတစ္အိပ္ေတြ လာေပးတယ္။ မနက္ျဖန္က်ရင္ အဘကို တေနရာ ပို႔ဖို႔ရွိတယ္။ ဘဘကလည္း ဘယ္ကို ပို႔မလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတို႔လည္း မသိဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ ဘဘစိတ္ထင္ အင္းစိန္ကိုမ်ား ပို႔မလား၊ ဘဘ စိတ္ထင္ေနမိတယ္။ ေလယ်ာဥ္ပ်ံက မႏၲေလးကေန ရန္ကုန္ ေရာက္ေတာ့ မဂၤလာဒံုက လူေတြ လာၾကိဳၿပီး၊ က်ေနာ့္ကို ၁ဝ (က) နဲ႔ အိမ္မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ၆ ႏွစ္ေပါ့။ လြတ္လာတာ မၾကာေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ။
ဘဘ အျပင္ေရာက္တဲ့အခါ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၾကားတာက အင္းစိန္ေထာင္ကို ေရာက္သြားတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ အဲဒီတုန္း မစၥတာ အစၥေမးလ္လာတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ကိုက္ေနတယ္။ လူၾကီးေတြက ေတြ႔ဖို႔ ေခၚတယ္ေျပာေတာ့ ဘဘတို႔ လိုက္သြားတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ေညာင္ႏွစ္ပင္ ညီလာခံကလည္း ေခၚမယ္ လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဗိုလ္မႉးၾကီး သန္းထြန္းတို႔၊ ျပည္ထဲေရး ဝန္ၾကီး ကိုတင္လႈိင္တို႔၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ဝင္းတို႔ လာေတြ႔တယ္။
အဓိပၸာယ္ကေတာ့ လာေတြ႔တဲ့အခါမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘက္က ဒီပဲယင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥအားလံုးကို သူ႔ကို ဘာမွ မေျပာဘူး။ သင္ပုန္းေခ်တဲ့ သေဘာကို ေျပာလိုက္တယ္။ တဖက္က ဘာလုပ္ေပးဖို႔ လိုလားလဲ ဆိုေတာ့ကာ၊ ေညာင္ႏွစ္ပင္ ညီလာခံတက္ဖို႔ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသမားေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ ႐ုံးေတြကို ဖြင့္ေပးၿပီးေတာ့ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ စည္း႐ံုးေရး ကိစၥေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ လုပ္ႏိုင္ရန္ ခြင့္ျပဳဖို႔၊ ေနာက္တခုက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ကို မိမိအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ေပးဖို႔၊ ေနာက္တခု ကေတာ့ အခုလက္ရွိ ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ညီလာခံ မေခၚခင္မွာျဖစ္ေစ၊ ေခၚၿပီးျဖစ္ေစ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးဖို႔၊ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးဖို႔ဆိုတဲ့ ဟာေတြကို ဘဘတို႔က ေျပာတယ္။ ခုနက လာေျပာတဲ့ သူေတြက ျပန္သြားတယ္။
ဟိုဘက္က လာျပန္ေျပာတယ္။ အမတို႔ဘက္က ဒီပဲယင္းကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘူး၊ သင္ပုန္းေခ်မယ္လို႔ ေျပာတဲ့အခါ ဟုိဘက္က သူတို႔လူၾကီးက အရမ္း ဝမ္းသာတယ္လို႔ ေျပာတယ္ အမေရဆိုၿပီး လာေျပာတယ္။ အမတို႔ ဘက္က စီစဥ္စရာရွိတာ ဆက္ၿပီး စီစဥ္ပါလို႔ ေျပာတယ္။ ဘဘတို႔ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ရွင္းျပတယ္။ ဘဘတို႔ဘက္က ေညာင္ႏွစ္ပင္ ညီလာခံကို တက္ေရာက္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားျဖစ္ေတာ့ တက္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ အုပ္စုႏွစ္ခု ခြဲလိုက္တယ္။ ညီလာခံမွာ ဥကၠ႒ကိုယ္တုိင္ ေခါင္းေဆာင္ၿပီးေတာ့ တက္မယ္။
အရင္တုန္းက တက္ခဲ့တဲ့ အသက္အရြယ္ ၾကီးရင့္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြက ျပန္လာ၊ လူလတ္ပိုင္းက လူေတြ ျပန္တက္၊ ဥပေဒ ဆြဲတာေတြကို နားေထာင္္၊ ေရးစရာ ရွိတာေတြကို ေရးသားမွတ္သားလာ၊ ညီလာခံ ၿပီးတဲ့အခ်ိန္က ႐ံုးခ်ိန္ဆိုရင္ ႐ံုးမွာ ေတြ႔မယ္။ ႐ုံးခ်ိန္မဟုတ္လို႔ရွိရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အိမ္မွာ ေတြ႔မယ္။
တေန႔လံုး လုပ္ခဲ့တဲ့ ညီလာခံ ကိစၥေတြကို ေျပာၾကမယ္ ဆိုၾကမယ္။ ဒီဟာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နားေထာင္၊ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘာေတြ ဆက္လုပ္မလဲဆိုတာ ေဆြးေႏြး၊ ဆံုးျဖတ္၊ အတည္ျပဳၿပီးလို႔ရွိရင္ အဲဒီညီလာခံ တက္တဲ့ လူေတြက ေျပာဖို႔ဆိုဖို႔ အစီအစဥ္ေတြလုပ္၊ ဘာညာေပါ့ေလ။ ေနာက္ ဒီမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေနခဲ့မယ့္ ဘဘတို႔ တေတြက က်န္ခဲ့မယ္။ လြတ္လာတဲ့ အထဲက ဦးဝင္းတင္၊ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းတို႔၊ ေဒၚေမဝင္းျမင့္တို႔ စသျဖင့္ လြတ္လာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြထဲက ညီလာခံ တက္ခိုင္းသင့္သူေတြကို တက္ခိုင္းၿပီးေတာ့ ဦးဝင္းတင္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔က အတူတကြ ေျပာတဲ့ဆိုတဲ့ ဟာေတြကို နားေထာင္ၿပီးရင္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ေရးၾက ျခစ္ၾကဖို႔ေပါ့ဗ်ာ။ လြတ္တဲ့အထဲမွာ ကိုေက်ာ္စန္းတို႔၊ ဗိုလ္ဝင္းထိန္တို႔ စသည္အားျဖင့္ နာမည္ေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာပါတယ္။ အဲဒါမ်ဳိး အဖြဲ႔ ၂ ဖြဲ႔ ခြဲလိုက္တယ္။ ညီလာခံတက္မယ့္ အထဲမွာ ဦးေအာင္ေရႊ ေခါင္းေဆာင္မယ့္ အဖြဲ႔နဲ႔ ေနာက္မွာ က်န္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လုပ္မယ့္ အဖြဲ႔၊ ၂ ဖြဲ႔ လုပ္မယ္လို႔ စီမံထားတယ္။
ညီလာခံ ဖြင့္ဖို႔ ႏွစ္ရက္ေလာက္အလို ထင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို ေခၚလို႔သြားတယ္။ သူတို႔ဘက္က လာသြားတယ္။ အမေရ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္တာကေတာ့ အစီအစဥ္ကေတာ့ အဲဒီအတိုင္း မျဖစ္ဘူး။ အမတို႔ တက္မယ္ဆိုရင္ ဒီအတိုင္းပဲ တက္ပါ ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္။ သေဘာကေတာ့ ပထမဆံုး စီမံတဲ့ ကိစၥကေတာ့ သူတို႔ လူၾကီးတေယာက္ ေနမွာေပါ့။ အဲဒီလို ခြင့္မျပဳဘူး၊ သေဘာ မတူဘူးဆိုတာက တျခား လူၾကီးတေယာက္ ျဖစ္မွာေပါ့။ အဲဒီလိုပဲ ဘဘတို႔က ေအာက္ေမ့တာေပါ့ေနာ္။
အဲဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္ေျပာတာကေတာ့ က်မတို႔က ဒီပဲယင္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျဖစ္ပ်က္တဲ့ အားလံုးကို သင္ပုန္းေခ်ထားတယ္။ ေျပာလည္း မေျပာဘူး၊ ဆိုလည္း မဆိုဘူး။ က်မတို႔ဘက္က ခံထားရတဲ့ အက်ဥ္းက် ခံေနရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ၊ အ႐ိုက္ခံရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ၊ အသက္မေသခဲ့တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြရဲ႕ နစ္ဆံုးရႈံးမႈေတြ အားလံုးကို က်မတို႔ ဘက္သားေတြကို ေျပလည္ေအာင္ ေျပာရမယ့္ ကိစၥ၊ က်မ အႏၲရာယ္ကို စြန္႔ၿပီးေတာ့ ေျပာရမွာပါ ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို ျပန္ၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။
ညီလာခံကို တက္ဖို႔၊ မတက္ရင္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥ အဝဝဟာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ တာဝန္ျဖစ္တယ္။ ဆိုလိုတာ ကေတာ့ ၿခိမ္းေျခာက္တဲ့ သေဘာလည္း ပါတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ မတက္ဘူး။ ဒီေန႔ အတိုင္းအတာက သိတဲ့အတိုင္းပဲ မွတ္ပံုလည္း မတင္ဘူး၊ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း မဝင္ဘူး။ အေျခအေန အရပ္ရပ္ဟာ အဲဒီ အခ်ိန္တိုင္း ထိခိုက္ခဲ့တာ အမွန္ပဲ။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ကေတာ့ ေရွ႕ဆက္ၿပီး မိမိတို႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ရပ္တည္ၿပီး ျပည္သူလူထုနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လုိအပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ကိစၥေတြကို ဆက္လက္ ေအာင္ျမင္သည္ အထိ ၾကိဳးစား သြားမယ္ဆိုတာကို သႏၷိ႒ာန္ ခ်ထားတယ္။
ဘဘတို႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ကိစၥ အဝဝကိုလည္း ျပည္သူလူထု တရပ္လံုး တိုင္းရင္းသား အားလံုး၊ အဲဒီထဲမွာ တပ္မေတာ္သားေတြ အပါအဝင္ ျပည္သူသားလွ်င္ အမိ၊ ျပည္သူသာလွ်င္ အဖ ျဖစ္တဲ့အတြက္ တပ္မေတာ္ သားေတြကလည္း ျပည္သူျပည္သားက ေမြးဖြားတဲ့ သားသမီးျဖစ္တဲ့ အားေလ်ာ္စြာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ဟာလည္း ေအာင္ျမင္သည္အထိ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ လာတဲ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ အဲဒီ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ရွင္သန္ေနတာမို႔လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ေတြ အေပၚမွာ ျပည္သူ ျပည္သားမ်ား အားလံုး၊ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုး၊ တပ္မေတာ္သားေတြ အားလံုး ဝိုင္းဝန္းၿပီးေတာ့ စာနာ ေထာက္ထားၿပီးေတာ့ နားလည္မႈရွိၿပီး ဝိုင္းဝန္း ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ ေျပာခ်င္ေတာ့တယ္။
ဒီလို တိုက္တာခိုက္တာေတြေတာ့ မေကာင္းဘူး။ ဘယ္သူလုပ္လုပ္ ဘဘအေနနဲ႔ကေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး။ ဒါက အေျဖမွ မဟုတ္ပဲဗ်ာ။ အေျဖက တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ယံုၾကည္မႈ ရဖို႔ရာအတြက္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေဆြးေႏြးဖို႔ပဲဗ်ာ။ အဲဒီဟာပဲ။ သူတို႔ လံုပမ္းေနတာက ပါတီေထာင္ကတည္းက အဆင့္လိုက္ အဆင့္လိုက္ မျပတ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ အေျဖရွာဖို႔အတြက္ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါတင္ မကေသးဘူး။
၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ျပည္နယ္တိုင္းမွာရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားမ်ား စုေဝးၿပီးေတာ့ လႊတ္ေတာ္သေဘာနဲ႔ သူတို႔အစိုးရ ရပ္တည္ေနတဲ့ ဒီဖက္တို (တရားမဝင္) အစိုးရကေန၊ တရားဝင္ အစိုးရျဖစ္ေအာင္ လႊတ္ေတာ္ကေန သေဘာတူ ခြင့္ျပဳၿပီးေတာ့ တရားဝင္ အစိုးရအျဖစ္ ေၾကညာေပးဖို႔ ဒီလို လုပ္ခဲ့တာပဲ။ သူတို႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲပဲ လုပ္လုပ္၊ ဘာပဲလုပ္လုပ္ က်ေနာ္တို႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဂုဏ္ျပဳဖို႔၊ အသိအမွတ္ျပဳဖို႔ပဲ။ ဒါပဲ က်ေနာ္တို႔က ေျပာေနတာပဲ။ အသိအမွတ္ျပဳ ဂုဏ္ျပဳ လိုက္တယ္ဆိုရင္ သမိုင္းမွာ အစဥ္အလာေကာင္းေတြ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ ၉ဝ ခုႏွစ္ ရလဒ္ေကာင္းေတြ ရွိရဲ႕သားနဲ႔ ထပ္မံၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲသစ္ လုပ္မယ္၊ ရလဒ္သစ္ လုပ္မယ္ ဆိုတာကေတာ့ သမိုင္းမွာ မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ အင္မတန္ သမိုင္းမွာ အ႐ုပ္ဆိုးတဲ့ ဟာၾကီးဗ်ာ။
အ႐ုပ္ဆိုးတဲ့ ဟာၾကီး ျဖစ္တာကို ေနာင္လာေနာက္သားတြ အတြက္ မေကာင္းေသာ ပညာေပးမႈ၊ မေကာင္းေသာ သင္ခန္းစာလို႔ က်ေနာ္တို႔က ယူဆထားတဲ့အတြက္ မလုပ္ေကာင္းဘူးဗ်ာ။ ေနာင္မွာလည္း လုပ္စရာရွိတဲ့ လုပ္ငန္း အဝဝကို ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ ဘယ္သူကပဲ လုပ္လုပ္၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း၊ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ေဆာင္ရြက္သြားတာကိုပဲ အားေပးခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ေျပာသလို ဒီပဲယင္းဟာမ်ဳိး အၾကမ္းဖက္မႈေတြက ဒီမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၆ဝ ေက်ာ္ ရွိၿပီဗ်ာ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျပန္အလွန္ စကားစစ္ထိုးမႈေတြက ေတာ္ေလာက္ၿပီဗ်ာ၊
ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးေတြက ခြ်တ္ခ်ဳံက်ေနၿပီ။ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကယ္တင္ရမယ့္ ကိစၥမွာ ဟိုဘက္က အၾကီးအကဲျဖစ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္နဲ႔၊ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြနဲ႔၊ ျပည္သူလူထုက ေထာက္ခံအားေပးတဲ့ အေထာက္အခံ အမ်ားဆံုးျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ စာပြဲဝိုင္းမွာထိုင္ၿပီး ေလွ်ာ့ႏိုင္သေလာက္ေတြ ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့၊ အေပးအယူေတြ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဘဘကေတာ့ အဲဒီလိုပဲ ျမင္တယ္။
သူတို႔မွာ လက္နက္ေတြ ရွိလို႔၊ ေငြေတြ ရွိလို႔၊ ပါးစပ္မွာ အာဏာေတြ ရွိလို႔ လုပ္တဲ့ဟာေတြကလည္း အမွန္ မဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ အၾကမ္းဖက္မႈ လုပ္လို႔ ျပန္ၿပီး တုံ႔ျပန္တယ္ ဆိုတာလည္း အေျဖ မဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ ဘယ္ေတာ့မွ မၿပီးဘူးဗ်ာ။ ၿပီးႏိုင္တဲ့ ကိစၥကေတာ့ ျပည္သူလူထု အက်ဳိးစီးပြား၊ ႏိုင္ငံေတာ္ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း အဘက္ဘက္က က်ရႈံးႏံုနဲ႔ေနတဲ့ ဟာကို ျပန္ၿပီး မတ္လာေအာင္ လုပ္ဖို႔ဟာကေတာ့ တာဝန္ရွိတဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ား အေနနဲ႔ ၾကားလူမပါဘဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေတြ႔ၿပီးေတာ့ အေပးအယူ လုပ္လိုက္ၿပီးေတာ့ ေလွ်ာ့တန္တာေတြ ေလွ်ာ့လိုက္ရင္ ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဘဘအေနနဲ႔ အသက္အရြယ္ ၾကီးလာၿပီဆိုေတာ့ တိုင္းျပည္မွာ တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ၿပီးေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ျဖစ္သြားတာကို ျမင္ခ်င္တယ္ဗ်ာ၊ ဒါပဲ။
Ref: မဇၽၥိမ
Posts
