သစၥာနီ
April 30, 2013
ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္လာၿပီးသည့္ ေနာက္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏ ႏိုင္ငံေရး သေဘာထားႏွင့္ လမ္းစဥ္သည္ ယခင္ အခါမ်ားႏွင့္ သိသိသာသာ ကြာျခား သြားသည္ကို အလြယ္တကူ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။ သူသည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ လက္ငင္းလက္ေတြ႕ အက်ိဳးရွိႏိုင္မည့္ လမ္းစဥ္ (Pragmatism – ဒိ႒ဟိတ ၀ါဒ) ကို ရဲရဲတင္းတင္း ေရြးခ်ယ္ လာႏိုင္ခဲ့သည္။
Pragmatic Method ကို ယေန႔ ႏိုင္ငံတကာမွ ႏိုင္ငံေရးသမား အမ်ားပင္ အသုံးျပဳ လာၾကသည္။ ေကာင္းေကာင္း နားမလည္ေသာ သတင္းစာ ဆရာႀကီး တဦးဟာ နားစြန္နားဖ်ား အသိျဖင့္ “ေဖာက္ျပန္တဲ့ ႐ုပ္ၾကမ္း၀ါဒီေတြရဲ႕ အက်ိဳးေမွ်ာ္၀ါဒ” ဟု ပုတ္ခတ္ လိုက္ေသးသည္။ Real Politic ဆိုတာ Romantic Politic ထက္ သာလြန္ေပသည္။ အက်ဳိး ရွိရာရွိေၾကာင္း မလုပ္ဘဲ အက်ိဳးမဲ့ရာ မဲ့ေၾကာင္း လုပ္ရမလို ျဖစ္ေနသည္။ လက္ေတြ႕ လုပ္ေဆာင္မႈသည္ Reality တို႔၏ အေျခခံ ျဖစ္ကာ အဆုံးအျဖတ္ကို ျပဌာန္းေပးေသာ အရာျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ဖို႔ အတြက္ လက္ေတြ႕သည္ သေဘာတရား ထက္ အေရးႀကီးသည္ ဆိုေသာ တရားေသ ႏိုင္ငံေရးသည္ ေခတ္ မရွိေတာ့။ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ အေျခအေနအေပၚ အေကာင္းကို ေရွ႕႐ႈၿပီး ကိုင္းညႊတ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည့္ ႏိုင္ငံေရး သေဘာထားသာ ေခတ္စားေနသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သည္ အႏွစ္ ၂၀ လုံးလုံး ကိုင္တြယ္ က်င့္သုံးခဲ့သည့္ ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ေရး လမ္းစဥ္၏ အက်ဳိးမရွိပုံကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ ကာ၊ ေပ်ာ့ေျပာင္း၍ လစ္ဘရယ္ဆန္သည့္ အလယ္အလတ္ သေဘာထားသို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ယင္းမွာ ေသြဖီေဖာက္ျပန္ျခင္း မဟုတ္ေခ်။ စြန္မွ်ား စြန္ျဖတ္ၾကရာ၌ ေလွ်ာ့ႀကိဳး တင္းႀကိဳး ကိုသိသည္။ ေလေၾကာင္း အေနအထား၊ စြန္ေရာက္ရွိေနေသာ ေနရာကို ၾကည့္၍ ႀကိဳးကို ေလွ်ာ့ေပးရသည့္ အခါလည္း ရွိသည္။ အဓိကမွာ စြန္ျဖတ္ ႏိုင္ဖို႔သာ ျဖစ္သည္။
စစ္အစိုးရ၏ စပြန္ဆာျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက အႏိုင္ရကာ ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ေသာ အစိုးရကို ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ခဲ့သည္။ အစိုးရသည္ သိသာထင္ရွားေသာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္မႈမ်ားကို ေလွ်ာ့ေျဖ (Liberalization) လာခဲ့သျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ုိင္းကပင္ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ႀကိဳဆိုလက္ခံလာ ခဲ့ၾကသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၏ အေျခအေနကို (အတိုက္အခံေရာ၊ အစိုးရဘက္ကပါ ေျဖေလွ်ာ့မႈေတြ ေဆာင္ရြက္လာၾကသျဖင့္) အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးကို ေဆာင္ရြက္ရန္ အတြက္ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ကာလ၊ ထီးလိုမင္းလို ကာလဟုပင္ ဆိုရေပမည္။ အေပၚစီးမွ အာဏာကို ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အီလိ (Elic) မ်ားက အေျပာင္းအလဲကို ဦးေဆာင္ကာ ဖန္တီး ခင္းက်င္း ထားေသာ၊ သတ္မွတ္ခ်က္ တစုံတရာအတြင္း (Guided democracy)၊ အတိုက္အခံ ပေလယာတို႔ အေနျဖင့္ ကစားကြက္မ်ားကို မည္မွ် လိမၼာကၽြမ္းက်င္စြာ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မည္နည္း။ အင္မတန္ ခက္ခဲ ႀကီးေလးေသာ တာ၀န္၀န္တရပ္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ၊ စိတ္ခံစားမႈကို အေျခခံ လႈပ္ရွား၍ မရ။ ႏိုင္ငံေရး အျမာ္အျမင္ ႀကီးမားမႈျဖင့္ ဆင္ျခင္တုံ တရားကိုသာ အေျခခံရမည္။ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး (National Reconciliation) ကြက္၍ တည္ေဆာက္မရ။ အဓိက အင္အားစု ၄ ရပ္ (အစိုးရ၊ အာဏာရပါတီ၊ အတိုက္အခံႏွင့္ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး က႑တြင္ အခိုင္အမာ ပါ၀င္ေနသည့္ တပ္မေတာ္) စလုံး သင့္ျမတ္ ညီညြတ္မွ ျဖစ္ေပမည္။ အဲဒါဆို အားလုံး၏ Minister ေတြကို ျပင္ရေပမည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးၾကကာ အေျဖတခု ထြက္ေပၚလာသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပါတီကို မွတ္ပုံတင္မည္၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မည္၊ ကန္႔ကြက္သူတို႔က ကန္႔ကြက္ေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။ ႏွစ္ကာလေတြ ကြာျခားသြားေသာ္လည္း သူ႔ “စန္း” က မက်ေသး။ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ရာႏႈန္းျပည့္ နီးပါး ေအာင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ျပည္သူေတြက သူႏွင့္ ပါတီကို ခ်စ္ခင္ အားေပးဆဲ ဆိုတာ ထင္ရွားသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ မဲဆြယ္ခရီးထြက္ရာ၌လည္း ေရာက္ရွိရာ ေဒသတိုင္းမွာ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ႀကိဳဆိုၾကသည္။ ယခု ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အႀကိဳ အားစမ္းပြဲလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀င္ရန္ က်မ္းက်ိန္ဖို႔ ကိစၥ၌လည္း ေဒၚစုဘက္က အေလွ်ာ့ေပးခဲ့သည္။ ျပည္သူေတြက သူ႔ကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ျမင္ခ်င္ၾကသည္၊ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားတဲ့ အေနနဲ႔ သူ႔ဘက္က အေလွ်ာ့ေပးခဲ့တာဟု သူက ဆိုသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္သြားေတာ့ အားလုံးက ႀကိဳဆိုၾကသည္။ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေတြ႕ဆုံသည္။ လႊတ္ေတာ္က သူ႔ကို တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ခန္႔သည္။ တခ်ိဳ႕က ဒါဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါးနပ္စြာ အသုံးခ်တာဟု ဆိုသည္။ ယေန႔ မႈိလိုေပါက္ေနေသာ ျပႆနာမ်ား၊ ဥပေဒျပင္ပမွ ဆႏၵျပပြဲ၊ သပိတ္ေမွာက္ပြဲမ်ားကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းရေတာ့မည္။ တဘက္က လူထု ေက်နပ္ေအာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့ေသာ္ … (ဤ ျပႆနာကို လက္ပံေတာင္းေတာင္ ကိစၥတြင္ အထင္အရွားေတြ႕ရသည္)။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ရွင္းရွင္းေျပာသည္။ သူ႔ကို အသုံးခ်သည္ ဆိုလွ်င္လည္း တိုင္းျပည္အက်ိဳးရွိမည္ ဆိုပါက အသုံးခ် ခံမည္ဟု …။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ သေဘာထားကို တဘက္ကလည္း သိသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပရမ္းပတာ ၀ါဒကို မႀကိဳက္။ ဥပေဒေဘာင္ အျပင္ဘက္က လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳးကို မႏွစ္သက္။ ဒီမိုကေရစီ ကိုယ္ႏႈိက္က စည္းကမ္းရွိၿပီးသားဟု ေျပာေလ့ရွိသည္။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ကို အေလးထားသူ ျဖစ္သည္။ ဤ သေဘာထားကို စမ္းသပ္ဖို႔အတြက္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ကိစၥ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ အျဖစ္ သူ႔ကို ခန္႔အပ္လိုက္သည္။ တကယ္တမ္း ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ အတိုင္း ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုပါက စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာက္မရွင္က စုံစမ္းစစ္ေဆး ရရွိသမွ် ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြကို အစိုးရ ထံတင္ျပ၊ အစိုးရက အစီရင္ခံစာပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို ၾကည့္႐ႈသုံးသပ္၍ ဆက္လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ ဆုံးျဖတ္၊ ဒါပဲျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ အစိုးရအဖြဲ႕က လႊဲေရွာင္လိုေသာ သေဘာလား၊ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္အေပၚ ယုံၾကည္မႈ လြန္ကဲေသာ သေဘာလား မသိ။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ကိစၥကို စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတိုင္း လိုက္နာပါမည္ဟု ႀကိဳတင္ေၾကညာ ထားေလသည္။ အင္မတန္ ႀကီးမားလွေသာ အေလာင္းအစား တခု ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္က ဆက္မလုပ္သင့္ပါဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္လွ်င္ တကယ္ပဲ အစိုးရက ဆက္မလုပ္ဘဲ ေနမည္လား။ (သူတို႔ ႀကိဳတင္ေျပာစကားအရ ဆိုလွ်င္ ဒီအတိုင္းပဲ မွတ္ယူရေပမည္) ဤေနရာ၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတြက္ ပြင့္လန္းေနေသာ အခြင့္ထူးကိုေတြ႕ရသည္။ သူသာ ဆက္မလုပ္သင့္ ဟုဆံုးျဖတ္လိုက္လွ်င္ ျပည္သူ၏ ေထာက္ခံမႈကို တခဲနက္ ရမည္။ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာလူေတြက ဆက္မလုပ္သင့္ဟု ယူဆၾက၏။ အစိုးရလည္း အၾကပ္ေတြ႕ႏိုင္သည္။ တပ္မေတာ္ပိုင္ ဦးပိုင္ ကုမၸဏီလည္း ဒုကၡေရာက္မည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ လူထုၾကားတြင္ ႏိုင္ငံေရး ဂုဏ္သိကၡာ ျမင့္တက္ႏိုင္မည္။ သို႔ေသာ္ သူက ေရရွည္ကိုေမွ်ာ္ေတြးကာ “ဆက္လုပ္သင့္သည္” ဟု ဆံုးျဖတ္ေပး လိုက္သည္။
တဘက္ကလဲ (ေလာင္းကစား စကားႏွင့္ ဆိုရလွ်င္) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ယံု၍ ပံုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ သူ႔စိတ္ထဲတြင္ မွန္သည္ဟု ထင္သည့္အတိုင္း ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္လိမ့္မည္။ သူ၏ ပင္ကိုယ္ စိတ္ရင္းအတိုင္း တြက္ဆလွ်င္ ဤစီမံကိန္းမွာ ဆက္လုပ္သင့္သည္ဟု အေျဖထြက္ေပမည္။ ၿပီးေတာ့ ဤဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ သူ တေယာက္တည္း အေပၚ၌ မတည္။ အဖြဲ႕၀င္ ပညာရွင္မ်ား၏ သေဘာထားက အေရးပါ၍ ေန၏။ အစိုးရသည္ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္မည့္ ျမင္းကို ေလာင္းခဲ့သည္ဟု ဆိုရမည္။ မွန္တယ္ ထင္လွ်င္ မငဲ့ကြက္ဘဲ ေျပာရဲလုပ္ရဲသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ ေပါက္ကြဲေနေသာ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡျဖစ္ရသည္မွာ အားလံုးအသိပင္ ျဖစ္၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အစီရင္ခံစာ မထြက္ေပၚမီ ေကာ္မရွင္ စတင္ဖြဲ႕စည္းစဥ္ကပင္ “က်မ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္၊ အမ်ားႀကိဳက္ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္” ဟု ေျပာခဲ့သည္။ အေကာင္းဆံုး ဆိုေသာ စကားျဖင့္ပင္ က်ေနာ္တို႔ ေက်နပ္ သင့္သည္။ ဒါက သဘာ၀လည္း က်သည္။ သို႔ေသာ္ ျပင္းထန္ေသာ ခုခံဆန္႔က်င္မႈႏွင့္ သူရင္ဆိုင္လိုက္ရသည္။ တခုေတာ့ ေကာင္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတြက္ ႏိုင္ငံေရး သံေ၀ဂ ရစရာ ျဖစ္သည္။ လူေတြက သူတို႔အႀကိဳက္ မလိုက္နာလွ်င္ ကန္႔ကြက္ၾကတတ္သည့္ သေဘာျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မွတ္သားေလာက္စရာ “ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္ဆိုတာ လူမုန္းခ်င္မုန္းမွာေပါ့၊ က်မကိုခ်စ္ေစခ်င္ရင္ ဇာတ္ကမွာေပါ့” ဟု ေျပာခဲ့သည္။
အရင္က “အေမစု ဆံုးျဖတ္တဲ့အတိုင္း နာခံပါမယ္” ဆိုေသာ သပိတ္စခန္း ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ကက္ကက္လန္ေအာင္ ရန္ေတြ႕ၾကသည္။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ကိစၥမွာ လွပေသာ ႏိုင္ငံေရး ကစားကြက္ျဖစ္ကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ခိုင္မာ ျပတ္သားမႈႏွင့္ အေျမာ္အျမင္ ရွိမႈကို ထုတ္ေဖာ္ျပသႏိုင္သည့္ ပြဲလည္းျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဤပြဲတြင္ မ႐ံႈးေအာင္ ကစားႏိုင္ခဲ့သည္မွာ ေသခ်ာသည္။ သူသည္ ေပၚျပဴလာ ႏိုင္ငံေရးသမား (Popular Politic) မဟုတ္ ဆိုတာ၊ အရည္အခ်င္းရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား တေယာက္ဆိုတာ ထုတ္ေဖာ္ျပသ ႏိုင္ခဲ့သည္။ သူသည္ အမ်ားစု အႀကိဳက္ကို လိုက္၍ မေျပာႏိုင္။ မီးခိုးဗံုးကို မီးေလာင္ဗံုးဟု မေျပာႏိုင္ဟု ျငင္းခဲ့သည့္ သတၱိကို ခ်ီးက်ဴးရေပမည္။
မၾကာမီ ကာလမ်ားက ေဒၚေအာာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ သမၼတ လုပ္လိုသည္ဟု ေျပာင္ပင္ဖြင့္ဟ ေျပာလာခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရး သမားတေယာက္ အတြက္ အာဏာဆိုသည္မွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ သမၼတ ျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ သဘာ၀ က်သည္။ သမၼတ ျဖစ္ဖို႔ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရမည္။ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ အခန္း ၃ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႏွင့္ ဒုတိယ သမၼတ အရည္အခ်င္းမ်ား ပုဒ္မခြဲ (စ) ညႊန္းဆိုခ်က္ကို ျပင္ဆင္မွ ျဖစ္မည္။ မိမိ၏ ရင္ေသြးႏွစ္ဦးက အဂၤလန္ ႏိုင္ငံသား ျဖစ္ေနျခင္းမွာ ဤအခ်က္ႏွင့္ ၿငိစြန္းေနသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ၁၉၄၇ အေျခခံဥပေဒ၌ ဤအခ်က္ မပါ၀င္။ သူ႔ကို သမၼတ မျဖစ္ေစရန္ ရည္႐ြယ္ဟန္႔တားလိုေသာ သေဘာထားျဖင့္ ထည့္သြင္းထား သကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ႏုိင္ရန္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေက်ာ္ေက်ာ္က ေထာက္ခံ ရမည္ ျဖစ္ရာ ယခုလက္ရွိ လႊတ္ေတာ္ အတြင္း၌ ရွိေနေသာ အရပ္သား ကိုယ္စားလွယ္ အားလံုးက ေထာက္ခံသည့္ တိုင္ေအာင္ မျဖစ္ႏိုင္။ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ပါ၀င္ေနေသာ တပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကပါ ေထာက္ခံမွ ျဖစ္ေပမည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ထိုအခ်ိန္၌ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအဖြဲ႕ႏွင့္လည္း ေျပလည္ေနၿပီ။ ဦးေရႊမန္း၏ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္လည္း ေျပလည္ေနၿပီး ဦးေရႊမန္းႏွင့္ အတူ ဒံုးယိမ္းပင္ ကလိုက္ေသးသည္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးမွ ဦးေဌးဦးတို႔ႏွင့္လည္း ေျပလည္မႈ ရရွိေနၿပီ။ NLD ဗဟို ပါတီညီလာခံသို႔ ဦးေဌးဦး ၿပံဳးရႊင္ေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ တက္ေရာက္ခဲ့တာ ေတြ႕ရသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူတို႔ ပါတီသည္ အတိုက္အခံပါတီ မဟုတ္ဟုပင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့သည္။ ၿပီးခဲ့ေသာ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔က သံုးခြတြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးႏွင့္ NLD ႏွစ္ပါတီ ပူးတြဲကာ ၀ါဆိုသကၤန္း ကပ္ၾကသည္ဆိုေသာ သတင္းကိုၾကည့္ကာ က်ေနာ္ စဥ္းစားမရ ျဖစ္ခဲ့ ေသးသည္။
ဒီေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပလည္မႈ ရရွိေစရန္ က်န္ရွိေနေသးသည္မွာ တပ္မေတာ္ အင္အားစုသာ ရွိေတာ့သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တပ္မေတာ္ အေပၚ ခ်စ္ခင္ေလးစားသည္၊ သံေယာဇဥ္ရွိသည္ဟု တဖြဖြ ေျပာေနခဲ့သည္မွာ ၾကာေလၿပီ။ ဤအခ်က္ကို လက္ေတြ႕ သက္ေသျပဖို႔ အတြက္ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ျပႆနာ ေပၚလာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ေသာ စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္က လက္ပံေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္း ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္ သင့္ပါသည္ ဟူေသာ ေကာက္ခ်က္ေၾကာင့္ လက္ငင္း အက်ိဳးရွိသြားသည္မွာ တပ္မေတာ္ပိုင္ ကုမၸဏီ ဦးပိုင္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ဒီအတြက္ တပ္မေတာ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး၌ ေထာက္ခံျခင္းျဖင့္ ျပန္လွန္ေက်းဇူး ဆပ္ေလမလား။ ဒါကလဲ စြန္႔စားမႈ တခုျဖစ္သည္။
“အေပးအယူရဲ႕ သေဘာတရားဟာ ေပ်ာ့ေျပာင္းရမယ္၊ နားလည္မႈရွိရမယ္၊ ဒါ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အေျခခံပဲ” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့သည္။ ေပးမွ ယူလို႔ ရမည္ဟု သိသည္။
ပထမ ဆိုခဲ့သလို လက္ငင္း အက်ိဳးရွိသည္မွာ တပ္မေတာ္ (ဦးပိုင္) သာျဖစ္ေသာ္လည္း ေရရွည္တြင္မူ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး အတြက္ အေရးပါေသာ ေျခလွမ္းျဖစ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အက်ိဳးစီးပြားဟု ေျပာသည္ကို မွားသည္ဟု မဆိုႏိုင္ ပါေခ်။ တဆက္တည္းပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တပ္မေတာ္ေန႔ အခန္းအနားသို႔ တက္ေရာက္ကာ စစ္ေရးျပပြဲကို ၾကည့္၍ လက္ခုပ္လက္၀ါး တီးကာ အားေပးခဲ့သည္။ ဆန္ဖရန္စစၥကို ျမန္မာမိသားစုႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရာ၌ “တပ္မေတာ္သာ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ျပည္သူနဲ႔အတူ ေလွ်ာက္ေနၿပီဆိုရင္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္စရာ မရွိပါဘူး” ဟု ေျပာခဲ့သည္။
ဦးသိန္းစိန္ (သမၼတႀကီး ကလည္း) ဘီဘီစီ သတင္းဌာန Hard Talk အစီအစဥ္တြင္ “ျမန္မာျပည္သူလူထုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အနာဂါတ္ ျမန္မာႏို္င္ငံရဲ႕ သမၼတ အျဖစ္ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ လက္မခံႏိုင္စရာ မရွိပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အၾကားမွာ ျပႆနာ တစံုတရာ မရွိပါဘူး” ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိစၥကို ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးကပင္ စတင္ အဆိုတင္သြင္းကာ ဘာေတြျပင္မည္ ဆိုတာ ေဆြးေႏြးဖို႔ ျပင္ဆင္ေနသည္။ ျပင္ဆင္ရာ၌ အခန္း ၃၊ အပိုဒ္ခြဲ (စ) ပါ၀င္လာမည္ေလာ။ ဦးေအာင္မင္းက ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မည္ဟု ဆိုျပန္ေလသည္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ဒုဥကၠ႒ ဦးေဌးဦးက “ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးကို က်ေနာ္တို႔ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တာ။ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တာကို ျပန္မဖ်က္ဆီးဘူး။ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္မယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို တခါမွ မေျပာခဲ့ဘူး” ဟု ဆိုသည္။ ဦးသိန္းစိန္၊ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔၏ ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းေရး (ပူးတြဲထုတ္ျပန္သည့္) မူ ၆ ခ်က္ ထြက္လာသည္ ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ အဲဒီေတာ့ ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမွာ အေတာ္ပင္ ရွင္းလင္း ေနသည္ဟု ဆိုရမည္။
စိန္စု လမ္းေၾကာင္း (Sein – Su Trend) ဒါမွမဟုတ္ အဆင့္ဆင့္ ဒီမိုကေရစီ ပံုေဖာ္ေရးကို အခ်ိဳးအစား ညီညြတ္ေရး လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာ ေသခ်ာသည္။ ယေန႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚမွ အဓိက ပေလယာ ေလးဦး (အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္၊ အတိုက္အခံႏွင့္ တပ္မေတာ္) လမ္းေၾကာင္းကို ေျပာင္းလဲႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားေကာင္းသည့္ တျခား ပေလယာမ်ားကို မျမင္။
ဤကစားပြဲသည္ စစ္မွန္ေသာကစားပြဲဟု တထစ္ခ် ယူဆႏိုင္ပါသလား။ က်ေနာ္ မေျဖတတ္ပါ။ ၾကက္ဥအေရာင္၊ တိမ္ေတာင္ သဖြယ္ ကိစၥျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ ပံုေသကားခ် ေျပာ၍ ရႏိုင္ေသာအရာ မဟုတ္။ မထင္မွတ္ေသာ အလွည့္အေျပာင္း ေတြလည္း ရွိႏိုင္သည္ပင္။ ဥပမာ ၂၀၁၅ မတိုင္မီ အေျခခံဥပေဒကို တကယ္ ျပင္ႏိုင္မွာလား။ မျပင္ႏိုင္ခဲ့သည္ ရွိေသာ္ …။
ဦးသိန္းစိန္ပင္ ဒုတိယ သက္တမ္း တာ၀န္ယူဖြယ္ ရွိပါသည္။ သူကလည္း (ယခင္က တႀကိမ္သာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည္ ဟု ေျပာထားခဲ့ၿပီးမွ) ယခုအခါ လိုအပ္ပါက သမၼတ တာ၀န္ကို ဒုတိယ သက္တမ္းအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည္ဟု ဆိုထားျပန္ သည္။ ၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ကလည္း PR စံနစ္ အသံုးျပဳသင့္ မသင့္ စဥ္းစားလိမ့္မည္။ ဒါဆို ဘယ္ပါတီမွ လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ေအာင္ျမင္မႈ မရႏိုင္။ ညြန္႔ေပါင္း အစိုးရအဖြဲ႕ ေပၚထြန္းလာေလမည္လား။ တခုေတာ့ ရွိသည္။ ျပည့္၀ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံျဖစ္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္စားၾကရဦးမည္။ စစ္တပ္အာဏာမွ တဆင့္ ျပည္သူ႔ အာဏာအဆင့္သို႔ တျဖည္းျဖည္း ကူးေျပာင္းခဲ့ၾကသည့္ ေတာင္ကိုရီးယား၊ အင္ဒိုနီးရွားတို႔ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း သြားမည့္ပံုသာ ေပၚပါသည္။ ။
သစၥာနီသည္ ကဗ်ာ၊ ၀တၳဳတို၊ ေဆာင္းပါး၊ ဘာသာေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ သေရာ္စာ၊ ဘာသာျပန္၊ သိပၸံ၀တၳဳ၊ အႏုပညာ ေ၀ဖန္ေရး စသည့္ စာေပ လက္ရာစုံကို မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ေရးသားလ်က္ ရွိၿပီး လုံးခ်င္း စာအုပ္မ်ားစြာကိုလည္း ေရးသားထုတ္ေ၀လ်က္ရွိသည့္ စာေရးဆရာ တဦးျဖစ္သည္။
Ref: ဧရာဝတီ
Tuesday, April 30, 2013
စိန္စု လမ္းစဥ္ႏွင့္ အနာဂတ္ ဒီမိုကေရစီ
Friday, April 27, 2012
စစ္အစိုးရ၊ လက္ရွိအစိုးရႏွင့္ NLD လႊတ္ေတာ္တက္ေရး
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔အေနျဖင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရးအၾကပ္အတည္းျဖစ္တိုင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ ထုတ္ေလ့ရွိသည္ကို အထူးအေထြ မတင္ျပလိုေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္ အတိတ္ကသမိုင္းေၾကာင္းမ်ားကို ဆင္ျခင္ၿပီး NLD ဆက္လက္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ရန္ စာေရးသူ သိရွိခ့ဲသမွ် တင္ျပအပ္ပါသည္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားၿပီး စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳထားေသာ တိုင္းရင္းသား စည္းလုံးညီညြတ္ေရးပါတီ (တစည) ႏိုင္လိမ့္မည္ သို႔မဟုတ္ အျပတ္အသတ္ မ႐ံႈးႏိုင္ဟု စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား တြက္ခ်က္ကာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပ ေပးခ့ဲေသာ္လည္း အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) အျပတ္အသတ္ ႏိုင္ခ့ဲသျဖင့္ NLD အာဏာ ရွိလာလွ်င္ေတာ့ ဒုကၡ ေရာက္ရေတာ့မည္ဟု စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးငယ္တို႔ စိုးရိမ္ခ့ဲၾကသည္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအတြင္း ျပႆနာႀကီးငယ္မ်ား ရွိခ့ဲရာ ေနာက္ဆုံး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေစာေမာင္ကို အလစ္အငိုက္ယူ တိ္တ္တိတ္ ဖယ္ရွားခ့ဲၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ဦးေဆာင္သည့္ တင္းမာေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အမ်ားစု ေနရာယူခ့ဲၾကသည္။ အာဏာရၿပီး မၾကာမီ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ အမ်ိဳးသားညီလာခံ က်င္းပမည္ဟု ေၾကညာကာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD အႏိုင္ရမႈကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈခ့ဲသည္။ ထို႔ေနာက္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားျခင္းခံေနရေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို NLD မွ ထုတ္ပယ္ေပးေရးႏွွင့္ NLD အမ်ိဳးသားညီလာခံ တက္ေရာက္ေရး NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား စည္း႐ုံးရန္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအား တာဝန္ေပးခ့ဲသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၏ ႏိုင္ငံေတာ္ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑တြင္ တပ္မေတာ္က ပါဝင္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ေရး ဦးတည္ခ်က္ျဖင့္ လက္ရွိဖြဲ႔စည္းပုံကို ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွစ၍ ေရးဆြဲခ့ဲသည္။ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ စစ္ဗိုလ္မ်ား ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းအတြင္း ဝင္ေရာက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအသင္းကို ဖြဲ႔စည္းခ့ဲသည္။
တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔မ်ား အပါအဝင္ NLD ကို စစ္အစိုးရ၏ လက္ကိုင္တုတ္မ်ားျဖစ္သည့္ လူထုလူတန္းစား အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသား ညီလာခံ အတြင္း ဝိုင္းဝန္း ဖိအားေပးၿပီး စစ္တပ္ ျဖစ္ခ်င္ေသာလမ္းကို ေလွ်ာက္ခုိင္း ခ့ဲပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေပးခ့ဲရၿပီး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ NLD အမ်ိဳးသားညီလာခံမွ ထြက္ခ့ဲရၿပီးေနာက္ စစ္အာဏာရွင္တို႔ အမ်ိဳးသားညီလာခံကို ရပ္စဲခ့ဲရေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ NLD ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္သူမွန္သမွ်ကို နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ဖိအားေပးရန္ ႏႈတ္မိန္႔ေပးခ့ဲၿပီး NLD ကို မ်ိဳးျပဳတ္ေအာင္ ေျခမႈန္းခ့ဲၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ထိန္းခိုင္းခဲ့ၿပီး မရသည့္အဆုံးတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားရန္ အမိန္႔ေပးခ့ဲသည္။
၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ၊ ကေလးစစ္သား အသုံးျပဳမႈ အဓမၼ လုပ္အားေပးခိုင္းမႈ၊ အဓမၼ ေရႊ႕ေျပာင္း ေနရာခ်ထားမႈ၊ စစ္သားမ်ားအား မုဒိန္းျပဳခြင့္ လိုင္စင္ေပးမႈ ဆြဲခ်က္မ်ားျဖင့္ ကုလသမဂၢတြင္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးရန္ တင္ျပခ်က္မ်ား ရွိလာသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ျမန္မာ့အေရး ကိစၥသည္ ေရးပန္းစား ေပၚလြင္ ထင္ရွားလာခ့ဲသည္။ အဆိုပါ အေရးကိစၥကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈထား၍ မရမွန္း စစ္အာဏာရွင္ႀကီး ေကာင္းေကာင္း သိပါသည္။ ထိုစဥ္အခ်ိန္က ကမာၻ႔အာဏာရွင္ႀကီးမ်ား တဦးၿပီးတဦး က်ဆုံး ေနခ်ိန္လည္း ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွစ၍ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ျပန္လည္ ခ်ဥ္းကပ္ရန္ႏွင့္ တၿပိဳင္တည္းမွာပင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုအား ခ်ဥ္းကပ္ေရး မဟာဗ်ဴဟာကို စစ္အာဏာရွင္ႀကီးမွ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအား တာဝန္ ေပးခ့ဲျပန္ပါသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ DCI Lobby Group ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ သိန္းခ်ီေပး၍ ငွားရမ္းခ့ဲၿပီး အျခား တဘက္တြင္လည္း ျမန္မာျပည္သူ လူထု အတြက္ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တစားပြဲတည္းထိုင္ ထမင္းစားခ့ဲၾကသည္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာအစိုးရမွ ကိုယ္စားလွယ္ ႏွစ္ေယာက္ကို အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသို႔ ေစလႊတ္ ခ့ဲၿပီးေနာက္ ေမလတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ ျပန္လည္လႊတ္ေပးခ့ဲသည္။ ထိုက့ဲသို႔ေသာ နည္းနာကိုသုံး၍ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ကုလသမဂၢကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အဆင္ေျပသေယာင္ ျပသခ့ဲသည္။
သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ျမန္မာျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈ၊ အားကိုးယုံၾကည္မႈသည္ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး တြက္ဆသလို ေလ်ာ့မသြားဘဲ ပိုတိုး လာျခင္းေၾကာင့္ ၄င္း၏ အစီအမံျဖစ္ေသာ ႀကံ့ခုိင္ေရး အသင္း၏ အနာဂတ္ အႏၲရာယ္ရွိလာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒု ဥကၠ႒ႏွင့္ အတြင္းေရးမႉးကို တာဝန္ေပးၿပီး ဒီပဲယင္း လုပ္ႀကံမႈျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အျပတ္ရွင္းရန္ အမိန္႔ေပးခ့ဲသည္။ သို႔ေသာ္ ကံအားေလ်ာ္စြာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အသက္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ခ့ဲသည္။ လုပ္ႀကံေသာသူမ်ားကို အေရးမယူသည့္ အျပင္ ရာထူးမ်ားပင္ တိုးေပးခ့ဲၿပီး လုပ္ႀကံရန္ ႀကိဳးပမ္းခံရေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ပါတီဝင္မ်ားကိုမူ လုံၿခံဳေရးအရ ဆိုကာ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ခိုင္းခ့ဲသည္။
ဒီပဲယင္းအေရးခင္းသည္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ဝိုင္းဝန္း႐ႈတ္ခ်ခံရသည့္အျပင္ အေနာက္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား၏ ျပင္းထန္ေသာ ဖိအားေပးမႈမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ျဖစ္လာေသာ အခါ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးသည္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ မ်က္ႏွာ မျပရဲေတာ့ဘဲ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔အား တာဝန္ယူေစၿပီး လမ္းစဥ္ ၇ ရပ္ ခ်မွတ္ေပးကာ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ဆက္ဆံရန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အမ်ိဳးသား ညီလာခံတြင္ NLD ပါဝင္ေရး စည္း႐ုံး ခိုင္းခ့ဲျပန္သည္။
ႏိုင္ငံတကာသို႔လည္း ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ အထူးကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ ရာဇာလီမွတဆင့္ အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈ ရသေယာင္ သတင္း လႊင့္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာကို အခ်ိဳ သတ္ခ့ဲသည္။ တဘက္တြင္လည္း ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ဗိုလ္မႉးႀကီး တင္လိႈင္ ေခါင္းေဆာင္သည့္အဖြဲ႔ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတြ႔ဆုံခ့ဲၿပီး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လည္လႊတ္ေပးေရး၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအား တနည္းနည္းျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳေပးေရး၊ ဖြဲ႔စည္းပုံ မူၾကမ္းပါ အေျခခံမူမ်ား ျပန္လည္ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳေရး အစရွိသည့္အခ်က္မ်ားကို သေဘာတူညီမႈ ရခ့ဲသည္။ အဆိုပါ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို ေန႔စဥ္ တာဝန္ခံမ်ားမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအား တင္ျပၿပီး သေဘာတူညီမႈရယူခ့ဲျခင္း ျဖစ္သည္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္ အမ်ိဳးသားညီလာခံျပန္မစမီ ရက္သတၱ တပတ္အလိုအထိ NLD ညီလာခံျပန္တက္ေရးမွာ ေသခ်ာသေလာက္ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊလည္း သေဘာတူသည္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း လက္ခံေက်နပ္သည့္အတြက္ ၉၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေသခ်ာသေလာက္ရွိသည္။ ထိုအေတာအတြင္း တစုံတရာ အမွားအယြင္းမရွိရန္ စကားလုံး အသုံးအႏႈန္းမွအစ သတိထားရန္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအတြင္း သတိေပးမႈမ်ားရွိခ့ဲပါသည္။
သို႔ေသာ္ ရက္ပိုင္းအလိုတြင္ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးမွေန၍ တာဝန္ခံမ်ားအား ေခၚယူၿပီး “မင္းတို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေျပာလိုက္၊ NLD အရင္ဆုံး အမ်ိဳးသားညီလာခံကို တက္ပါ၊ ၿပီးမွ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ စဥ္းစားေပးမယ္လို႔” ဟု ျပန္လည္ျပင္ဆင္ ေျပာခိုင္းခ့ဲၿပီးေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အဆင္ေျပမႈ ပ်က္ျပားခ့ဲရသကဲ့သို႔ ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ရင္းႏွီးခြင့္ရခ့ဲေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ႏွင့္ စစ္ေထာက္ေရးတဖြဲ႔လုံးလည္း ဘဝပ်က္ခ့ဲၾကသည္။ အျမတ္ရသြားသူမွာ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးျဖစ္သည္။ ထိုကာလအတြင္း ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းေၾကာင့္ ရခ့ဲေသာ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကို ျပည္တြင္းျပည္ပမွ ေမ့ေပ်ာက္သြားေစခ့ဲသည္။
ယေန႔ အေျခအေနမ်ားကမူ ယခင္အခင္းအက်င္းမ်ားႏွင့္ မတူသည္မ်ားရွိသကဲ့သို႔ တူသည္မ်ားလည္း ေတြ႔ေနရသည္။ တူသည္မ်ားမွာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD မပါလွ်င္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေရွ႕တိုး၍ မရျခင္းျဖစ္သည္။ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒႀကီး ျပျပ၊ လႊတ္ေတာ္ႀကီး ျပျပ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပက လက္ရွိအစိုးရဟူ၍ ေခၚေခၚ၊ စစ္ဝတ္ခြ်တ္အစိုးရဟုသံုးသံုး လူလိမ္မ်ားဟုသာ သတ္မွတ္ၾကမည္ျဖစ္သည္။
NLD ကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္ႏိုင္ေအာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားၿပီး ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ ႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခ့ဲသည္။ အစိုးရဖြဲ႔ခ့ဲေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕၏ အသိအမွတ္ျပဳမႈကိုသာ ရခ့ဲၿပီး လူရာအသြင္း မခံရသည့္အျပင္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံႀကီး၏ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ားကိုပါ ခံလာရပါသည္။ ဤအတိုင္း ဆက္သြားလွ်င္ အာရပ္ႏိုင္ငံမ်ားက့ဲသို႔ ျပည္သူ၏ ဒဏ္ခတ္မႈကို ခံရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔အတူ လူမ်ိဳးစုတိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု တစိပ္တပိုင္း ၿပိဳကြဲသြားႏိုင္သည္ကို လက္ရွိအစိုးရ တြက္ခ်က္ခ့ဲသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၁ ႏွစ္လည္ပိုင္းေလာက္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေတြ႔ဆံုခ့ဲရသည္။ ထုံးစံအတိုင္း အစိုးရ အခက္အခဲေတြ႔လာလွ်င္ ေနာက္ဆုံး ဂ်ိဳကာ (Joker) ကို ထုတ္သုံးျခင္းသည္ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္၏ သီအိုရီပင္ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ တူသည့္အခ်က္မ်ား ျဖစ္သည္။
မတူသည့္အခ်က္မ်ားမွာ ယခင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထိန္းခ်ဳပ္ထားခ့ဲသည္မ်ားကို အေတာ္အတန္ လြတ္လပ္မႈ ေပးခ့ဲသည္မ်ား ေတြ႔ရသည္။ အထူးသျဖင့္ မီဒီယာမ်ားျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးမ်ားတြင္လည္း ပြင့္လင္းမႈမ်ား ရွိလာသည္။ တခ်ိဳ႕အမွားမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမ်ားကိုယ္တိုင္ ဝန္ခံလာသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေခတ္ႏွင့္အညီ ႏိုင္ငံေရးကစားကြက္မ်ား ေျပာင္းသုံးလာသကဲ့သို႔ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ကိုင္ၿပီး ဥပေဒအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ေနပါသည္ဟု အသံေကာင္းဟစ္ေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ေနရသည္။ ျပည္သူအတြက္ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD တို႔ လႊတ္ေတာ္အဝန္းအဝိုင္းအတြင္း ဝင္လာေအာင္ တံခါးအသာ ဟေပးခ့ဲၿပီး အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေနပါသည္၊ ေနာက္ျပန္မဆုတ္ပါဟု တဘက္မွ ေႂကြးေၾကာ္ေနသည္။ ထို႔အတူ တဖက္တြင္လည္း အင္အားႀကီးလာသည့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံၾသဇာခံ မေရာက္ေစရန္ ကူညီေရးကိုလည္း ေလသံပစ္ခ့ဲသည္။
ယခုအခါ ျမန္မာအစိုးရ၏ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ စစ္ဝတ္ခြ်တ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား အစိုးရကို ႏိုင္ငံတကာမွလည္း ယခင္ စစ္ရာဇဝတ္မႈမ်ားကို ေမ့ေပ်ာက္ၿပီး ခ်ီက်ဴးေထာပနာ ျပဳေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD အေနျဖင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကတႀကိမ္၊ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ကတႀကိမ္ ၊ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ကတႀကိမ္ အလားတူျဖစ္စဥ္မ်ား ႀကဳံခ့ဲရၿပီးျဖစ္သည္။ ယခုတႀကိမ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ မဟုတ္ေသာ္လည္း ၄င္းလက္သပ္ေမြးထားခ့ဲေသာ တပည့္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ အေတြးအေခၚမ်ားမွာမူ သိပ္ေျပာင္းလဲလိမ့္မည္ဟု စာေရးသူမထင္ပါ။
ၿပီးခ့ဲသည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD အား ျပည္သူ၏ေထာက္ခံမႈကို အစိုးရက အားစမ္းၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။ အႏိုင္ရ NLD အမတ္ ၄၃ ဦးသည္ အေၾကာင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ ဒုကၡေရာက္သြားႏိုင္သသကဲ့သို႔ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းမ်ားလည္း အႏၲရာယ္ရွိလာႏိုင္၍ ယခုကတည္းက စကားလုံးအသုံးအႏႈန္း အေၾကာင္းျပ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD သည္ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ၿပီး လက္ရွိအေျခအေနတြင္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေစရန္ ပါတီတြင္း သေဘာထားသာမက တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား၊ လက္နက္ကိုင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔မ်ား၊ လႊတ္ေတာ္အတြင္းအျပင္ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ား၊ လူထုလူတန္းစား အဖြဲ႔စည္းမ်ား၏ အသံကိုလည္း အေလးတယူ နားေထာင္သင့္သည္။ ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံတကာ၏ အသံကိုလည္း နားစြင့္ၿပီးမွ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ေစလိုပါသည္။ အားလုံးကမူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းအမ်ားစုမွာ ဤကိစၥတြင္ မ႐ိုးသားသည္ကို သိေနၾကသည္။ မွန္ကန္ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏိုင္ေစရန္ ဆႏၵျပဳပါသည္။
(ဗိုလ္မႉးေဟာင္း ေအာင္လင္းထြဋ္သည္ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိ၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ၀ါရွင္တန္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာသံ႐ံုး၌ သံမႉးႀကီး စသည့္ တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္၌ ႏိုင္ငံေရး ခိုလႈံခြင့္ ေတာင္းခံခဲ့သည္။)
Ref: ဧရာဝတီ
Wednesday, October 5, 2011
ေလ်ာ္ သာ ေလ်ာ္ လုိက္ပါ
ခ်ိဳတူးေဇာ္
Monday, October 03, 2011
တ႐ုတ္ေတြက ေလ်ာ္ေၾကးစကားေျပာလာတာ ၀မ္းသာစရာလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ေျပလည္ေအာင္ ညွိၿပီး ေလ်ာ္လိုက္ ေစခ်င္္တယ္။ ခုျပႆနာကို အိမ္တြင္းေရး ညီညြတ္ၿပီး ေျဖ႐ွင္းရင္ ေျပလည္မယ့္ ျပႆနာလို႔ ျမင္ၾကည့္ရေအာင္။
အိမ္မွာ သားဆိုးသားမိုက္ တေယာက္က ထင္ရာစိုင္း ေျမဂရန္ကိုေပါင္ ဖဲ႐ိုက္ထားလို႔ (ဒီဥပမာကို ႀကိဳက္မွာ မဟုတ္ေလာက္ဘူး)၊ ေနာက္တမ်ိဳး ျပန္ျပင္ေျပာမယ္၊ စီးပြားေရး မလုပ္တတ္တဲ့ သားငႏံု႔ ငအ တေယာက္ကို ရပ္ထဲရြာထဲက လူလည္ လူ႐ႈပ္ေတြက ေခ်ာက္ခ်ီ တမ်ိဳး၊ ေခ်ာ့ခ်ီ တခါနဲ႔ အိမ္ဂရန္ကို အပိုင္စီး အေပါင္ ယူထားတယ္ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ..။
“ အေျခအေနက ..မင္းတို႔အိမ္ ျပန္ေပးမယ္ ငါတို႔ေငြ ျပန္ေလ်ာ္ ” လုိ႔ေျပာခံရတာ..၊ ၀မ္းသာရမယ့္ အေျခအေန ျဖစ္ေနၿပီ။ “မင္းအသံုးမက်လို႔ ျဖစ္ရတာ ဘာညာနဲ႔ ညီအကိုခ်င္း၊ ေမာင္ႏွမခ်င္း ရန္ျဖစ္မယ့္ အစား ၀ိုင္းဆပ္ ေပးလိုက္ၾကဖို႔က အေရးႀကီးဆံုးလို႔ ျမင္မိတယ္..။ တေယာက္ကိုတေယာက္ လက္ညိႈး ေငါက္ေငါက္ထုိး ခြန္းႀကီး ခြန္းငယ္ ေတြလည္း ၀ ေအာင္ ေျပာၿပီးမွေတာ့ ဒီေငြပူကို ဘယ္လုိ ၀ိုင္းဆပ္ၾကမလဲ.. ျပန္ခ်စ္ခင္ စည္းလံုးၾကတာ အျမတ္လို႔ တြက္ၾက ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီအျမတ္က ဘာနဲ႔မွ လဲ မရေအာင္ ျမတ္တဲ့ အျမတ္ပါ။
ျမတ္လက္စ နဲ႔ ေနာင္ အ႐ွည္သျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္တံ့မယ့္ အျမတ္ႀကီးေတြပါ ထြက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ အႀကံေကာင္း ျပဳခ်င္ပါတယ္။
အဲဒါေတြကေတာ့....
၁။ ျမစ္ဆံုဆည္သာမက တ႐ုတ္နဲ႔ ပါတ္သက္သမွ် ဆည္ေတြေရာ၊ ဂက္စ္ပိုက္လိုင္း ကိစၥ ေတြေရာ၊ ဆိပ္ကမ္းေတြ ကိုေရာ အကုန္ေလ်ာ္ၿပီး ရပ္ေစခ်င္တယ္။ တျခားႏိုင္ငံေတြထက္ တ႐ုတ္က ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာႀကီးလို႔ပါဗ်ာ။
၂။ အဲဒီလိုလုပ္ဖို႔ ေလ်ာ္ရမွာေတြ အမ်ားႀကီး ဆိုေပမယ့္ ျပည္သူလူထု ရဲ႕ ဆႏၵကို ေလးစားတဲ့ အစိုးရ အေနနဲ႔ တဆက္တည္း
ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ကိုပါ ခၽြင္းခ်က္မ႐ွိလႊတ္ေပးရင္၊ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္း ေတြနဲ႔ ညွိႏိႈင္းၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္ေပးရင္၊ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ ေျပာင္းလဲေပးရင္၊ (ႀကံ႕ခိုင္ေရးဟာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ၇၅ %
အမတ္ဦးေရ ႐ွိတဲ့အတြက္ ဒီကိစၥကို တတ္ႏိုင္ပါတယ္။) တကယ္ လုပ္လိုက္ရင္ သမိုင္းတြင္တဲ့ အေျပာင္းအလဲ တခုကို ဦးေဆာင္တဲ့ ပါတီအေနနဲ႔ လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို တကယ္ ရလာပါလိမ့္မယ္။
အဲဒါေတြ ၿပီးရင္..
စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈကို ႐ုတ္သိမ္းဖို႔၊
အာဆီယံ အလွည့္က် ဥကၠ႒ရာထူး ယူဖို႔ ဆိုတာေတြ ဟာ အားလံုးက ၀ိုင္းေထာက္ခံ ေရးသား ေျပာဆို ၾကတာနဲ႔တင္ အဆင္ေျပ သြားပါလိမ့္မယ္။ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈ ႐ုတ္သိမ္းၿပီးတာနဲ႔ . . . က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြ အဲဒီေလာက္ မညံ့ပါဘူး။
တ႐ုတ္ကို ေပးရမယ့္ ေလ်ာ္ေၾကးေလာက္ကို ခဏခ်င္း ျပန္ဆပ္ ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အစိုးရနဲ႔ ျပည္သူ တစိတ္ တ၀မ္းတည္း ျဖစ္သြား ရတာကိုးက အျမတ္ႀကီး ျမတ္တဲ့ ကိစၥပါ။
မြန္ဂုိလီးယား အပါအ၀င္ အနီးအပါး အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံငယ္ေလးေတြ ရဲ႕ ဥပမာကို ယူၿပီး အတြင္းစည္း အျပင္စည္း ထားရမယ့္ မိတ္ေဆြပါ။
က်ေနာ္္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ယံုပါ့မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ ျပႆနာေတြ ဖိအားေတြ က နည္းနည္းေနာေနာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ
သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၄၆ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ဖဆပလ အဖြဲ႔ႀကီးကို သတင္းစာေတြက ေရးသားခဲ့တဲ့ အေရးအသား တခုကို ျပန္ သတိရမိပါတယ္။
“ ဖဆပလ ေတာင့္ထား လူထု ႐ွိတယ္” တဲ့။ ခုလည္း
“ သမၼတႀကီး ႏွင့္ တကြ . . . အစိုးရ ေတာင့္ထား လူထု ႐ွိတယ္..” လို႔ ေျပာပါရေစ။
အမ်ိဳးသားေရးမို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား သာ ဆံုးျဖတ္ေပးပါ။
တကယ္ဆံုးျဖတ္ရင္ တကယ္ ေထာက္ခံဖို႔ အသင့္ပါပဲ။
အစိုးရကို ဒါ့ထက္ပို ယံုခ်င္ပါတယ္။ လူထုကိုလည္း ရဲရဲ ယံုၾကည္လိုက္စမ္းပါ။
ျပည္သူလူထုကို ယံုၾကည္မွ၊ ျပည္သူလူထုက ယံုၾကည္ရမွ ျပည္သူ႔အစုိးရ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ။
ခ်ိဳတူးေဇာ္
Friday, September 30, 2011
ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းထားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႔၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သတင္းစာဆရာၾကီးမ်ား၊ တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားအားလံုးက လိႈက္လွဲစြာ ၾကိဳဆို
Thursday, 29 September 2011
ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းထားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရ အဖြဲ႔၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သတင္းစာ ဆရာၾကီးမ်ား၊ တက္ၾကြစြာ လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ျပည္သူမ်ား အားလံုးက လိႈက္လွဲစြာ ၾကိဳဆိုၾကေၾကာင္း သတင္း ရရိွပါသည္။
ယေန႔ (စက္တင္ဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔) ရက္စြဲျဖင့္ လႊတ္ေတာ္သို႔ ေပးပို႔ခဲ့ေသာ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼ၏ သ၀ဏ္လႊာ သတင္းကို သိရိွရျပီးေနာက္ ယခုကဲ့သို႔ ၀မ္းေျမာက္စကား ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
လူထုစိန္၀င္း
အခုအခ်ိန္အထိ ၾကားရသမွ် သတင္းေတြထဲမွာေတာ့ ဒီသတင္းဟာ မဂၤလာအရွိဆံုး ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ၀မ္းသာအားရ လိႈက္လိႈက္ လွဲလွဲ ၾကိဳဆိုပါတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵအေပၚ တန္ဖိုးထား ေလးစား၊ ျပည္သူကို မဆန္႔က်င္တဲ့ သေဘာကိုလည္း ေဆာင္တဲ့အတြက္ အစိုးရရဲ႕ အေပၚမွာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ သေဘာထား အျမင္ေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲ သြားႏိုင္ပါတယ္။ ႏွစ္ ၅၀ အစိုးရနဲ႕ ျပည္သူအၾကား အတားအဆီး ျဖစ္ေနတဲ့ နံရံေတြကို ျဖိဳလွဲခ်ႏိုင္ လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒီ ဧရာ၀တီ ကိစၥကို အခုလို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ အစိုးရက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ခဲ့တာဟာ ျပည္သူ တစ္ရပ္လံုး မၾကံဳဖူးတဲ့ စည္းလံုး ညီညြတ္မႈ ျပသႏိုင္လိုက္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒီကိစၥမွာ ျပည္သူေတြဟာ ဘယ္ပါတီ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္း ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ စည္းရံုးမႈမပါဘဲ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္ အသိဆႏၵနဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ ဆႏၵသေဘာထားေတြကို ေဖာ္ထုတ္ ခဲ့ၾကတာဟာ အားလံုးေသာ ျပည္သူ တစ္ရပ္လံုး အတြက္ တူညီေသာ အမ်ိဳးသား အက်ိဳး စီးပြားျဖစ္တယ္လို႔ သိနားလည္တဲ့အတြက္ အခုလို စည္းရံုးမိၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုစည္းရံုးမႈမ်ိဳးကို ဆက္လက္ကိုင္တြယ္ ထိန္းသိမ္းသြားမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လို အတားအဆီးမ်ိဳးကိုမဆို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။ အခုခ်ိန္မွာ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးက ကမာၻမေၾက ျမန္မာေျပ တို႔ဘိုးဘြား အေမြအႏွစ္မို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေပ စတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းကို တစ္ႏိုင္ငံလံုး အံုးအံုးၾကြက္ၾကြက္ ေၾကြးေၾကာ္သီဆိုျပီး ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးနဲ႔ တစ္ကြ အမိႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကို ကိုလိုနီလက္ေဟာင္း လက္သစ္ မွန္သမွ်ရဲ႕ အႏၱရာယ္က တြန္းလွန္ၾကပါလို႔ ႏိႈးေဆာ္ လိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းေပးရန္ CPT ကုမၸဏီႏွင့္ Asia World ကုမၸဏီ တို႔ကို တရား၀င္ ေမတၱာရပ္ခံ ကန္႔ကြက္ခဲ့သည့္ Eleven Media Group ၏ CEO ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္
လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ၾကိဳဆိုပါတယ္၊ သမၼၾကီး ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပည္သူလူထု ဆႏၵကို လိုက္ေလွ်ာ ေပးခဲ့ျခင္းဟာ အစိုးရ တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ကာလအတြင္း အရဲရင့္ဆံုး ေျခလွမ္းျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵဆိုတာ ျပည္သူေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈထက္ ပိုျမင့္ပါတယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕ ဆႏၵအမွန္ကို ရဲရင့္တည္ၾကည္စြာ ေဖာ္ထုတ္ ခဲ့ၾကသူေတြ အားလံုးနဲ႔ ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ရဲရင့္စြာ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသူ အားလံုးကိုလည္း EMG အေနနဲ႔ အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ရိွပါတယ္။
ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ေသြးကြဲေနခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုၾကီးအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတၾကီးရဲ႕ ဦေဆာင္းမႈနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ျမစ္ဆံုမွာ ျပန္ဆံုေတြ႔ၾကႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ဦးအုန္း(ဒုဥကၠဌ ၊ FREDA)
ပါတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့သူတစ္ဦး အေနနဲ႔ ၂၀၁၁ခုႏႇစ္ရဲ႕ အေကာင္းဆုံး သတင္းတစ္ခုလို႔ သုံးသပ္ ပါတယ္။ ျမစ္ဆုံဆိုတာ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပါ၊အဓိကအားျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္က ေဒသခံေတြက သူ တို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ဖ်က္ဆီးတာကို မေက်နပ္ႏိုင္သလို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ရႇိတဲ့ ျပည္သူေတြအားလုံးကလည္း ဒီကိစၥကို လက္ခံခ်င္ၾကမႇာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါျပည္သူအားလုံးရဲ႕ ဆႏၵပါ။ဒါ့ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔လည္း ရာဇ၀င္မႇာ အမဲစက္ မထင္ေအာင္ ခ်င့္ခ်င့္ခ်ိန္ခ်ိန္ လုပ္ၾကဖို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေမတၲာရပ္ခံမႈေတြ ျပဳလုပ္ေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဆႏၵကို သမၼတႀကီးက လိုက္ေလ်ာ ေပးတဲ့အတြက္ ေလးစားပါတယ္။ အရမ္းကိုေက်နပ္ပါတယ္။ ဆက္ၿပီး အၾကံျပဳခ်င္တာ တစ္ခုက ကခ်င္ ျပည္နယ္တစ္ခုလုံးက biodiversity အလြန္ေပၚတဲ့ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ သစ္ခြမ်ဳိးစိတ္ေပါင္း ၈၀၀ေက်ာ္ ရႇိတယ္။ဆင္၊က်ား၊က်ားသစ္၊သက္၀ံ ကအစရႇိတဲ့ ေနရာေတြရႇိတယ္။အင္ မတန္တန္ဖိုးရႇိတဲ့ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမ်ဳိးကို ecotourism အျဖစ္ ျပဳလုပ္ၿပီး ပိုက္ဆံရႇာလို႔ရပါတယ္'' ဟု FREDA မႇ ဒုတိယဥကၠဌ ဦးအုန္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဦးစိုးညြန္႔(ဥကၠ႒၊ ျမန္မာႏုိင္ငံငွက္ ႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးအသင္း)
"ျမစ္ဆုံစီမံကိန္းရပ္တာ ၀မ္းသာစရာအေကာင္းဆုံး သတင္းပါပဲ။ ဒီစီမံကိန္းရပ္ဖို႔ အားလုံးပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ပူးေပါင္းမႈ အားေၾကာင့္သာ ဒီလိုရလဒ္ရလာတာပါ။ ျမစ္ဆုံကို ခ်စ္တဲ့သူ၊ ဧရာ ၀တီကိုခ်စ္တဲ့သူ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ခ်စ္တဲ့သူအားလုံးက မျဖစ္သင့္တဲ့ စီမံကိန္းကို ၀ိုင္း၀န္းကာကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုေအာင္ျမင္မႈ ရလာတာကေတာ့ အားလုံးအတြက္ ၀မ္းသာစရာေပါ့။ ႀကိဳဆိုပါတယ္"
ဆရာေအာ္ပီက်ယ္
“၀မ္းသာပါတယ္ သမၼတတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္လိုက္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒီအစိုးရ လက္ထက္မွာ ရပ္ဆိုင္းလိုက္တဲ့ အတြက္ ဒီအစိုးရ လက္ထက္ တစ္ခုစာေတာ့ ေသခ်ာ သြားတာေပါ့။ အဓိကကေတာ့ Eleven အပါအ၀င္ ဧရာ၀တီကို အားလံုး ျပည္သူ တစ္ရပ္လံုး ၀ိုင္းလုပ္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈပဲလို႔ ယူဆပါတယ္။”
ေဒါက္တာတူးဂ်ာ(ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕)
ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကို ရပ္လိုက္တဲ့ သတင္းက အရမ္းကို ၀မ္းသာႀကိဳဆိုပါတယ္။ ဒါဟာ သမၼတႀကီးရဲ႕ သေဘာထားႀကီးမႈ၊ အေျမာ္ျမင္ ႀကီးမႈကို ျမင္ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕အသံကို အေလးထားတယ္ ဆိုတာကိုလည္း ျပလိုက္တဲ့ သေဘာပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသံကို အေလးထား၊ နားေထာင္ေပးတဲ့ အတြက္ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံကို ဦးတည္ေနၿပီလုိ႔လည္း ျမင္ပါတယ္။ ဒါကိုႀကိဳဆိုပါတယ္။
ဒါရိုက္တာ မင္းထင္ကိုကိုႀကီး
ဒီမနက္ၾကားရတဲ့ သတင္းကေတာ့ တကယ့္ မဂၤလာသတင္းပါပဲ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္ဆႏၵ သေဘာထားကို နားေထာင္ၿပီး ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့ ကိစၥပဲေလ။ ဒီကိစၥက လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခဲြၿပီး ဆံုးျဖတ္မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ လႊတ္ေတာ္အတြင္းမွာ ရိွေနတာက အစိုးရ တစ္ရပ္ရဲ႕လူေတြပဲေလ။ အဲဒီထဲက လူေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ဆႏၵေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေစ၊ အဂတိမကင္းတဲ့ ကိစၥ တစ္ခုခုေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ေစ ေထာက္ခံတယ္ ဆိုတာမ်ဳိး ျဖစ္လာ ႏိုင္ေသးတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္လာခဲ့ရင္လည္း ျပည္သူရဲ႕ တကယ့္ အသံ စစ္စစ္ကေတာ့ ျမစ္ဆံု စီမံကိန္းက မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတာ ေဖာ္ညႊန္း ေနမွာပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလံုးအတြက္ အေရးပါတဲ့ ဧရာ၀တီရယ္၊ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြအတြက္ အထြတ္အျမတ္ထားရာ ျမစ္ဆံုလို ေဒသမွာ လုပ္မယ့္ကိစၥက လံုး၀မျဖစ္သင့္တာေလ။ အဲဒါကို ျပည္သူ႕ဆႏၵတစ္ခု တည္းၾကည့္ၿပီး ရပ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ လိုက္တာဟာ အင္မတန္ ၀မ္းသာစရာ ေကာင္းတဲ့၊ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ့ သတင္းလို႔ ခံစားမိပါတယ္။ ၾကားရတာ အင္မတန္ မဂၤလာရိွတဲ့ သတင္းပါပဲ။
ေဒါက္တာ ဖုန္း၀င္း
“အစုိးရအဖြဲ႕က ဒီလိုဆုံးျဖတ္လိုက္တာ ေကာင္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အခ်က္ သုံးခ်က္နဲ႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ပထမတစ္ခ်က္ကေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ကိုခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး လုပ္ႏုိင္မယ္ ဆိုရင္ ႏုိင္ငံဟာ ေရရွည္တည္တံ့ၿပီး sustainable development ျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္လာမွာပဲ။ ဒီလို မူ၀ါဒမ်ဳိးခ် မွတ္ရင္ အစိုးရအတြက္၊ ျပည္သူအတြက္၊ တုိင္းရင္းသားေတြအတြက္ ေကာင္းတယ္။ ဒုတိယတစ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုရပ္ထားတာဟာ အရင္က လုပ္ခ်င္တဲ့သူနဲ႔ မလုပ္ခ်င္တဲ့ သူေတြၾကားက ပဋိပကၡေတြကို ၿပီးသြားေစတယ္။ နည္းသြားေစတယ္။ ေနာက္ဆုံး အခ်က္ကေတာ့ ျမစ္ဆုံစီမံကိန္းဟာ မလုပ္သင့္တဲ့ ကိစၥမို႔လို႔ ျပန္စဥ္းစားပါလို႔ အားလုံးက ကန္႔ကြက္ခဲ့ ၾကတယ္။ ႏုိင္ငံသား တာ၀န္ေက်ပြန္ေအာင္ ရပ္တည္ခဲ့ၾကတယ္။ ရလာ တဲ့ရလဒ္ကလည္း ေကာင္းတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ တျခား ကိစၥေတြမွာလည္း ဒီလိုသာ ဆက္လုပ္သြားႏုိင္မယ္ ဆိုရင္ တစ္ေန႔မွာ သြားခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ဆီ ေရာက္မယ္ဆိုတာပါပဲ”
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူတစ္ဦး
ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္ေထာင္စု တုိင္းရင္းသားေတြ အတြက္ မဂၤလာ သတင္းပါ။ ျမစ္ဆံုကို ရပ္ေပးတဲ့ အတြက္ အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာတယ္။ ေဒသခံေတြ ေနာင္လာ ေနာက္သားေတြ အတြက္ ရတက္မေအးဘူး ျဖစ္ေနရတာေတြ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ျမစ္ႀကီး မေကာေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါဟာ ဧရာ၀တီကို အသက္ ဆက္ေပးလုိက္႐ံုတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ တုိင္းရင္းသား အားလံုးကိုပါ အသက္ ဆက္ေပးလိုက္တာပါ။
ကိုသီဟ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္၊ အသက္ ၃၀ ႏွစ္၊ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕
ျမစ္ဆုံစီမံကိန္း ရပ္တယ္ဆိုတဲ့သတင္းကို ၾကားရေတာ့ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပဲ ၀မ္းသာပါတယ္။ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕က ေဒသခံအားလုံးအတြက္ သာမကပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ တစ္ျပည္နယ္လုံးက တိုင္းရင္းသား ေတြအားလုံးအတြက္ပါ ၀မ္းသာတာပါ။ ျမစ္ဆုံစီမံကိန္း လုပ္ေနတဲ့ကာလက စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြလည္း အခုေတာ့ ေပ်ာက္သြားရတာေပါ့။ သတင္းေကာင္းပါပဲ။ ေနာက္ဘယ္တာ့မွ ထပ္မေဆာက္ပါေစနဲ႔လို႔လည္း ဆုေတာင္းပါတယ္။
ေဒၚေငြႀကိဳင္(အသက္ ၆၀ ႏွစ္၊ ရွမ္း စုေတာင္ရပ္ကြက္၊ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕)
“ရပ္လိုက္ၿပီလား။ တကယ္ရပ္ လိုက္ၿပီလား။ ၀မ္းသာလိုက္တာကြယ္။ ျမစ္ဆုံကို လုပ္ေနတုန္းက စိတ္ပူတာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ၿမိဳ႕လုံးပဲ။ တစ္ျပည္လုံးပဲ။ ဒါက သဘာ၀ပ်က္စီးမွာေလ။ အားလုံး ဒုကၡေရာက္မွာ။ အခုလိုၾကားရတာ ၀မ္းသာလိုက္တာ။”
ကိုမရစ္ေနာ္ဆန္း(ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕)
“ကြၽန္ေတာ့္အျမင္ ေျပာရရင္ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးမွာလည္း ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနေတာ့ သဘာ၀အတြက္လည္း အလြန္အေရးႀကီးတာ နားလည္ထားတယ္။ ကိုယ္က သစ္ပင္တစ္ပင္ေတာင္ မနည္း စိုက္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ဘာသာသူ သဘာ၀အရ ျဖစ္ထားတဲ့ ႐ႈခင္းလွပတဲ့ ေနရာတစ္ခုကို ဘာလို႔ဖ်က္ဆီးမလဲ။ ဒီဆည္ႀကီးေဆာက္လိုက္လို႔ ရလာမယ့္ အက်ဳိးထက္ ဆုံး႐ႈံးရ မွာက ပိုေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကခ်င္တုိင္းရင္းသားေတြ အတြက္လည္း ယဥ္ေက်းမႈ အေမြတစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ရပ္လုိက္တာ လုံး၀ ေထာက္ခံတယ္။ ႀကိဳဆိုတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တားၾကျပဳၾကတဲ့သူေတြ အားလုံးကုိလည္း ေက်းဇူးတင္တယ္။”
ဦးေပါဟိန္း(နာယက၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ စက္မႈကုန္ထုတ္လုပ္သူမ်ား အသင္း)
“အင္မတန္၀မ္းသာပါတယ္။ ဆည္တည္ေဆာက္မႈေၾကာင့္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခံစားရမယ့္ အမ်ားျပည္သူနဲ႔ ျပည္သူလူထုအားလံုးရဲ႕ စုိးရိမ္စိတ္ကုိ အေလးထားေပးတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ရဲ႕ အႏွစ္သာရျဖစ္တဲ့ အမ်ားဆႏၵဆိုတာကုိ ေရွ႕တန္းတင္ထားတဲ့အတြက္လည္း ဒီျမစ္ဆံုကိစၥဟာ ႏုိင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းမွာ ပထမဆံုး မွတ္ေက်ာက္တင္ရမယ့္ ကိစၥလို႔ေတာင္ ျမင္မိတယ္။ ျမစ္ဆံုဆည္ ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အခ်က္အလက္ခိုင္ခိုင္လံုလံုနဲ႔ ေထာက္ျပသြားၾကတဲ့ ပညာရွင္ေတြကုိလည္း ေလးစားပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ EMG နဲ႔ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္ကုိ လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီမိုကေရစီအရသာ ကုိ စၿပီး ခံစားလိုက္ရတာပါပဲ။”
ဦးေက်ာ္သူ(အတြင္းေရးမွဴး၊ ဒဂံုဆိပ္ကမ္း စက္မႈဇုန္)
“ၾကားရတာ အရမ္း၀မ္းသာဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ ေဒသခံေတြလည္း အရမ္းကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ သြားၾကမွာပါ။ ျပည္သူ တစ္ရပ္လံုးလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ဆႏၵ၊ စိုးရိမ္စိတ္ေတြကုိ အေလးထားေပးတာ ေတြ႕ရလို႔ ၀မ္းသာၾကမွာပါ။ ျပည္သူက ေရြးေကာက္လို႔ ျပည္သူဆႏၵကုိ ျပန္အေလးထားတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုိ အားတက္စရာပါပဲ။ ျမစ္ဆံုဆည္ကိစၥအတြက္ မလုပ္သင့္ဘူး၊ ျပန္လည္ စဥ္းစားေပးပါဆုိၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့သတိၲရွိရွိ ေျပာခဲ့လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ EMG နဲ႔အျခားမီဒီယာ အခ်ဳိ႕နဲ႔ ပညာရွင္ေတြ အားလံုးကုိ ေလးစားမိပါတယ္။ အစုိးရသစ္အေနနဲ႕လည္း ျပည္သူအတြက္ ျပည္သူ႔ဆႏၵ ကုိ အေလးထားေၾကာင္း ျမစ္ဆံုကိစၥက မွတ္ေက်ာက္တစ္ခုအျဖစ္ ထင္က်န္ေတာ့မွာပါ။ အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္။”
ဦးရဲမင္းေအာင္(အတြင္းေရးမွဴး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံဆန္စပါး လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အသင္း)
“မဂၤလာရွိတဲ့ သတင္းပါပဲ။ ဒီလုိျဖစ္လာေအာင္ တုိက္တြန္းေပးတဲ့ EMG အပါအ၀င္ ေလ့လာ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ ပညာရွင္ေတြ အားလံုးကုိလဲ ေလးစားပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အစုိးရရဲ႕ အမ်ားျပည္သူ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ ေက်နပ္မႈအေပၚ အေလးအနက္ထား လုပ္ေဆာင္ေပးတဲ့ အခ်က္ကုိလည္း အားရ ေက်နပ္မိပါတယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေတြကုိသာ လႊတ္ ေပးခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အမ်ားျပည္သူ အားလံုး ထပ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ရဦးမွာပါ။ ဒီမိုကေရစီ လမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ အမ်ားျပည္သူ ဆႏၵကုိ ဦးထိပ္ထား လုပ္ေဆာင္ေပးတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံနဲ႔လည္း ေရရွည္ ဆက္ဆံႏုိင္ေအာင္ သိမ္ေမြ႔စြာ ေျဖရွင္းသြားဦးမယ္ ဆုိတာကိုလည္း ထည့္ေျပာသြားတဲ့ အတြက္ အစိုးရနဲ႔ ျပည္သူၾကားမွာ သားေရႊအိုးထမ္းတဲ့ ကိန္းပါပဲ။ ျမစ္ဆံုဆည္ေဆာက္မွ သားေရႊအိုးထမ္းတဲ့ကိန္း မဟုတ္ပဲ အခုမွ တကယ့္ ေရႊအိုး ထမ္းတဲ့ကိန္းပါပဲ။”
ဦးေအာင္လွထြန္း (Reuters)
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဒီအစိုးရ လက္ထက္မွာ ဒီထက္၀မ္းသာစရာ ေကာင္းတဲ့သတင္း မၾကားဖူး ေသးဘူး။ ဒါဟာ ၀မ္းသာစရာ အေကာင္းဆံုးပါ။ ဒုတိယက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔ သမၼတႀကီး ေတြ႔တဲ့ သတင္းပဲ။
Ref: EMG News
Friday, August 27, 2010
အေျခခံဥပေဒရဲ႕ လွည့္ကြက္မ်ား
ထက္ေအာင္
Thursday, August 26, 2010
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ စစ္အာရွင္ စနစ္ၾကားက ႏိုင္ငံေရး ပဋိပကၡ အေပၚ အေျဖရွာေန ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္ သူေတြ၊ သံတမန္ ေတြနဲ႔ လူမႈေရး လုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ေနသူ ေတြၾကားမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုက ေဆြးေႏြးျငင္းခံုစရာ အခ်က္အခ်ာ ျဖစ္လာျပန္ပါၿပီ။
သူတို႔ လက္ရွိ စိတ္အ၀င္စားဆံုး အရာကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ျဖစ္လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္းရဲ႕ ေျပာင္းလဲ ႏိုင္စြမ္းကို ကိန္းဂဏန္း အရ တြက္ခ်က္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတြက္ခ်က္မႈကို ကၽြမ္းက်င္သူမ်ား အစုအဖြဲ႔ (Think Tank) လို႔ဆိုတဲ့ ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ Myanmar Egress က ျပဳလုပ္ခဲ့တာပါ။
Myanmar Egress ရဲ႕ တြက္ခ်က္မႈအရ တကယ္လို႔ ျပည္သူလူထုကသာ သူတို႔ဆႏၵနဲ႔ အက်ိဳးစီးပြားကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စား ျပဳႏိုင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ ၃၃၃ ေယာက္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရြးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ စစ္တပ္က ေနရာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ယူထားေပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး ေပၚေပါက္လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္အေနနဲ႔ လူထုအက်ိဳးရွိမယ့္ ဥပေဒ အသစ္ေတြကို ျပဌာန္းသြားႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီတြက္ခ်က္မႈကို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း သံုးသပ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အဓိက အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ေတြ႔ရမွာပါ။ ပထမအခ်က္က ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အသစ္နဲ႔ အဲဒီေအာက္မွာ ဖြဲ႔စည္းမယ့္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီေဘာင္ထဲက လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ့္ ေနရာ တစံုတရာ ရွိလာမယ္ဆိုတာျဖစ္ၿပီး ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲက တိုင္းျပည္အတြက္ အေျပာင္းအလဲတခု ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။
ဒါဆိုရင္ သခ်ၤာနည္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ တြက္ၾကည့္ရေအာင္။ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ တြက္မယ္ဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၃၃၃ ေယာက္ ဆိုတာက အျမင့္ဆံုး ဥေပဒျပဳ အဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ၅၁ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ ညီမွ်ပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ (၄၄၀ ေနရာ) နဲ႔ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ (၂၂၄ ေနရာ) ႏွစ္ရပ္ေပါင္းထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွာ စုစုေပါင္း ၆၆၄ ေနရာ ရွိတာကိုး။
Egress ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္က ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အပိုဒ္ခြဲ ၈၆ (က) ကို အေျခခံထားတယ္ ဆိုတာ သိသာလွပါတယ္။ အဲဒီ အပိုဒ္ခြဲမွာ “ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ အဆံုး အျဖတ္ျပဳရမည့္ အေၾကာင္းအရာ တရပ္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရာ၌ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ အျခား နည္းျပဌာန္းထားျခင္း မရွိလွ်င္ အစည္းအေ၀းသို႔ တက္ေရာက္၍ ဆႏၵမဲေပးသည့္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ မ်ားရာဆႏၵမဲျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ရမည္” လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ဒီနည္း အတိုင္းပဲ က်င့္သံုးမယ္လို႔ အပိုဒ္ခြဲ ၁၂၉ (က) မွာ ဆိုထား ပါေသးတယ္။
ဒီျပဌာန္းခ်က္က အျမင္အရ ေကာင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ထင္တတ္ၿပီး စစ္အစိုးရ ဘက္က ေရွ႕ေနလိုက္ ေျပာေနသူေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအသစ္က ထင္သေလာက္ မဆိုးပါဘူးလို႔ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရေတြကို လိုက္နားခ်ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ တကယ္ေကာင္းတဲ့ မက္လံုး တခုပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ တကယ့္ အမွန္တရားလား၊ လွည့္ကြက္တခုလား ဆိုတာကိုေတာ့ အတိတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္ ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႔ ဆန္းစစ္ ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အစိုးရက ေလာေလာဆယ္မွာ ရာႏႈန္းျပည့္ အာဏာကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးသြားရင္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲ ကိုင္ထားၿပီး က်န္တဲ့ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို လက္လႊတ္လိုက္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ႏိုင္ငံျခား သံတမန္တဦးက ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲအၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ လုပ္တဲ့ ေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခန္းတခုမွာ သူက အခုလို ေျပာခဲ့တာပါ။ “ဒါဆိုရင္ အခုထက္ ပုိမေကာင္းဘူးလား” လို႔လည္း သူက ေမးခြန္း ထုတ္ခဲ့ပါေသးတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ထိန္းထားႏိုင္ဖို႔နဲ႔ အာဏာကို ဆက္လက္ ခ်ဳပ္ကိုင္ ထားႏိုင္ဖို႔ အာမခံမယ့္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီတခုကို စစ္အစိုးရက ဖြဲ႔စည္း ထားၿပီးပါၿပီ။ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ဆိုေနၾကသူေတြက သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ စစ္အစိုးရရဲ႕ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ ေရာက္ေနမွန္း မသိၾကဘူးေလ။
“၃၃၃” ဂဏန္းထင္ေၾကးက ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ လက္တကမ္းအလိုမွာ ထြက္လာတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ဒီထင္ေၾကး ထြက္လာခ်ိန္ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ အႀကိဳ လုပ္ငန္း ေဆာင္တာေတြ လုပ္ေဆာင္တဲ့ ေနရာမွာ စစ္အစိုးရရဲ႕ မမွ်တမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြၾကားမွာ မခံ မရပ္ႏို္င္ျဖစ္မႈေတြ တိုးပြားလာေနတဲ့ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။
၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ အခ်က္အလက္ေတြကို အေျခခံၿပီးေျပာရရင္ အသစ္ ဖြဲ႔စည္းမယ့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ ေပါင္းရဲ႕ အင္တိုက္ အားတိုက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္းက အေတာ့္ကို မေရမရာ ရွိလွပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သား ေတြပါလို႔ ေျပာလို႔ရမယ့္ သူေတြက လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ ေပါင္းရဲ႕ ၃၃၃ ေနရာကို အႏိုင္ ရရွိတယ္ဆိုဦးေတာ့ သမၼတ ဦးေဆာင္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႔က သူတို႔ရဲ႕ အာဏာကို ကန္႔သတ္ ထားလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ဘတ္ဂ်က္ ဥပေဒၾကမ္း တင္းသြင္းမႈအပိုင္းကို ဥပမာအေနနဲ႔ ထုတ္ျပလိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ တည္ၿငိမ္မႈနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ သိပ္ကို အေရးႀကီးတဲ့ ဒီအခန္းက႑ကို ဆံုးျဖတ္ရာမွာ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႔နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ေတြကို ခြဲေ၀အပ္ႏွင္းထားတဲ့ တာ၀န္နဲ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြအတိုင္း ဆံုးျဖတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒအရေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက တိုင္းျပည္ရဲ႕ “ျပည္ေထာင္စု၏ ဘ႑ာေငြ အရ အသံုးဆိုင္ရာ ဥပေဒၾကမ္း” ကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဆီ တင္သြင္းမွာျဖစ္ၿပီး ဥပေဒၾကမ္းပါ တခ်ိဳ႕အခ်က္ အလက္ေတြကို လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြ အေနနဲ႔ “ျငင္းပယ္ျခင္းႏွင့္ ေလွ်ာ့၍ခြင့္ျပဳျခင္း” ေတြ လုပ္ခြင့္မရွိဘူးလို႔ တိတိက်က် ျပဌာန္းထားလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အေျခခံဥပေဒ အပိုဒ္ခြဲ ၁၀၃ (က) မွာ “ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႔ကိုယ္စား ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ သို႔မဟုတ္ ယင္းက တာ၀န္ ေပးအပ္သည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပည္ေထာင္စု၏ ဘ႑ာေငြ အရအသံုးဆိုင္ရာ ဥပေဒၾကမ္းကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပရမည္” လို႔ ေဖၚျပထားပါတယ္။
အပိုဒ္ခြဲ ၁၀၃ (ခ) မွာလည္း ျပည္ေထာင္စု ဘတ္ဂ်က္ ဥပေဒၾကမ္းမွာပါတဲ့ အသံုးစရိတ္ ၄ မ်ိဳးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး “ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ ေဆြးေႏြးခြင့္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ျငင္းပယ္ျခင္း၊ ေလွ်ာ့၍ခြင့္ျပဳျခင္း မျပဳရ” လို႔ ျပဌာန္းၿပီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ အာဏာကို ဆိုးဆိုးရြားရြား ကန္႔သတ္ထားျပန္ပါတယ္။
အဲ့ဒီလို ေဆြးေႏြးခြင့္ပဲရွိၿပီး ျငင္းလို႔ ေလွ်ာ့လို႔မရတဲ့ အသံုးစရိတ္ေတြကေတာ့ …
၁။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား (၀န္ႀကီးဌာနမ်ား အပါအ၀င္) ၏ အႀကီး အမႉးမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔အစည္း၀င္မ်ား၏ လစာ၊ စရိတ္ႏွင့္ ယင္းအဖြဲ႔ အစည္းမ်ား၏ အသံုးစရိတ္မ်ား။
၂။ ျပည္ေထာင္စုက ေပးဆပ္ရန္ တာ၀န္ရွိေသာ ေႂကြးၿမီမ်ား၊ ယင္းေႂကြးၿမီမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေသာ ကုန္က် စရိတ္မ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုက ေခ်းယူေငြမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္ေသာ အျခား ကုန္က်စရိတ္မ်ား၊
၃။ တရားရံုး သို႔မဟုတ္ ခံု႐ံုး တ႐ံုး႐ံုး၏ စီရင္ခ်က္၊ အမိန္႔၊ ဒီကရီအရ ေပးေဆာင္ရန္ရွိေသာ အသံုး စရိတ္မ်ား၊
၄။ တည္ဆဲဥပေဒ တရပ္ရပ္အရျဖစ္ေစ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စာခ်ဳပ္ တခုခုအရျဖစ္ေစ က်ခံရမည့္ အျခား အသံုး စရိတ္မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအသံုးစရိတ္ေတြ ပမာဏက ဘတ္ဂ်က္ရဲ႕ အားလံုးနီးပါး ျဖစ္ေနၿပီး ဒီအေပၚမွာ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ဖို႔ အသစ္ဖြဲ႔စည္းမယ့္ လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္ေပါင္းမွာ ဘာအာဏာမွ မရွိဘူးဆိုတာ ရွင္းေနပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ေမးခြန္းထုတ္စရာရွိလာတာက အခုလို အေျခအေနေအာက္မွာ ျပည္သူကို အလုပ္အေကၽြး ျပဳမယ္လို႔ သႏၷိ႒ာန္ ခ်ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၃၃၃ ေယာက္က လူထုအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လို လုပ္လို႔ရပါေတာ့မလဲ ဆိုတာပါပဲ။
သူတို႔ ၃၃၃ ေယာက္အေနနဲ႔ သမၼတေရြးခ်ယ္ပြဲကို ထိန္းထားၿပီး သူတို႔အလိုက် သမၼတကို ေရြးလို႔ရတယ္လို႔ ေစာဒက တက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ သမၼတကို ဘယ္လို ေရြးမယ္ဆိုတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ မရွိေသးတဲ့အတြက္ သူ႔ကို မ်ားရာမဲနဲ႔ပဲ ေရြးမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ တျခားနည္းနဲ႔ ေရြးမလားဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။
ေသခ်ာတာကေတာ့ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒက စစ္အစိုးရရဲ႕ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ လက္ထဲမွာ ရွိေနတာပါ။ သူ႔ကို ဘယ္လိုပံု ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ေရြးမယ္ဆိုတာကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပဲြ ရလဒ္ေပၚမွာ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။
Constitutional Truth or Trick by Htet Aung ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပသည္။
Ref: ဧရာဝတီ္
Tuesday, March 30, 2010
ဦးဝင္းတင္၏ ဒီေန႔စကား
၂၉ မတ္လ ၂၀၁၀
ေျချပတ္နိင္တယ္၊
လက္ျပတ္နိင္တယ္။
မွတ္ပံုတင္လိုက္ရင္ေတာ့
ေခါင္းပါျပတ္သြားမယ္
ေျချပတ္ရင္၊ လက္ျပတ္ရင္၊ ေျခတုလက္တုလုပ္နိင္တယ္။
ေခါင္းျပတ္ရင္ေတာ့ ေခါင္းတုကိုလုပ္နိင္မွာ မဟုတ္ဘူး”
Wednesday, January 27, 2010
တူႀကီးလွ်င္ေပ … လူႀကီးလွ်င္ေတ
January 27, 2010
က်ေနာ္အေန ျဖင့္ ဤကဲ့သို ့ပုဂၢိဳလ္ေရး အိတ္ဖြင့္ ေပးစာမ်ိဳး ကိုေရးေလ့ ေရးထ မရိွပါ။ သို ့ေပသည့္ လည္း ………..
10 January 2009 ေန ့က VOA ျမန္မာပိုင္း ရဲ႕ တိုက္ရိုက္ေလလိႈင္းအစီ အစဥ္မွာ “သမုိင္းမွာ တခ်က္ မွားခဲ့လုိ႔ ေႏွာင္လာ ေနာက္သားေတြ တသက္ လုိက္လုိ႔ မမွီခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း” ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးတင္ျပ သြားတာကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ (စီစဥ္သူ ဦးေက်ာ္ဇံသာကေတာ့ ဒီအသံုးအႏႈန္းဟာ သူရဲ႕အာေဘာ္မဟုတ္၊ ယေနေခတ္ သမိုင္းပညာရွင္မ်ား အသံုးျပဳ ေနေသာ အသံုးအႏႈန္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း တင္ၾကိဳ စကားပလႅင္ ခံသြားပါတယ္)
ယေန႔ အခ်ိန္အခါလို တကယ္စစ္မွန္တဲ့ လြတ္လပ္ေရး၊ အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရး၊ တန္းတူညီမွ်ေရး စတဲ့ အခြင့္အေရး ေတြရဲ႕ အရသာကို က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူမ်ား မခံစား၊ မတည္ေဆာက္ ႏိုင္ေသးတဲ့ အခ်ိန္အခါမွာ အတိက္က ျဖစ္စဥ္၊ ျဖစ္ရပ္ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းမွန္ သမိုင္း ျဖစ္ရပ္မ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သိျမင္ဖို႔၊ မွန္ကန္စြာျဖင့္ သံုးသပ္ ဖို႔ရာဟာ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါမွလည္း သမိုင္း သင္ခန္းစာ ဆိုတာကို ယူႏိုင္မွာပါ။ အတိတ္ဆိုတာ အနာဂတ္ရဲ႕ ပံုရိပ္လို႔ ဆိုသလို ၊ အတိတ္ရဲ႕ သင္ခန္းစာကို ပစၥဳပၸန္မွာ အာရံုျပဳၿပီး အနာဂတ္ကို တည္ေဆာက္ရ မွာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သမိုင္းေရးရာမ်ားကို ေျပာဆို ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ အခါမွာ ငါ့စကား ႏြားရျဖင့္ တဖက္သတ္ ေျပာဆိုျခင္းထက္ Big Picture ဆိုတဲ့ သမိုင္းျဖစ္စဥ္ တခုလံုးကို ၿခဳံငံုျမင္ႏိုင္မယ့္ ေနာက္ခံအခ်က္ အလက္ မ်ားကို ရွာေဖြ၍ ျဖန္ ့ၾကည့္ျခင္း ကသာ ပိုမိုျပည့္စံုႏိုင္တဲ့ အေျဖကို ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ငါတရားလို ငါတရားသူႀကီး လုပ္ရင္ျဖင့္ သမိုင္းမွန္ကို ထိမ္ခ်န္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့၊ ႀကိဳးစားေနေသာ ျမန္မာျပည္က အစဥ္အဆက္ အုပ္စိုးသူ လူတန္းစားမ်ားထဲမွ အဆိုးဆံုးျဖစ္ေသာ စစ္အာဏာရွင္ နအဖႏွင့္ တကိုင္းထဲ မွာ (သို႔) ကိုင္းဖ်ားကိုင္းနားမွာ…ဟု ဆိုရမလိုပင္ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ထို႔အျပင္ သမိုင္းကို ေလ့လာ သံုးသပ္ရာတြင္လည္း မင္းဖက္က ၾကည့္ေတာ့ လက္ဖမိုး၊ ငါ့ဖက္က ၾကည္ေတာ့ လက္ဖ၀ါးဆိုၿပီး ျဖစ္မယ့္အစား ျပည္သူ႔ဘက္က ဘယ္လို ၾကည့္ျမင္ သံုးသပ္မလဲ ဆိုတာက ပို အေရးႀကီးပါတယ္။
အဲဒီ 10 January 2009 ေန ့ VOA ရဲ႕ ... တိုက္ရိုက္ေလလိႈင္း program ကလည္း အစထဲက ယဥ္သကိုး ဆိုသလို စ,စ, ဖြင့္ျခင္းမွာပဲ ေနာ္ေ၀း က ဦးဖိုးသာေအာင္ ဆိုတဲ့သူရဲ႕ ၾကိဳတင္ အသံသြင္းၿပီး ေပးပို႔ထားတဲ့ သူရဲ႕ (အသံ file) ေျပာဆိုခ်က္နဲ႔ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယိ။ သူကိုယ္တိုင္ပဲ တရားလို၊ သူကိုယ္တိုင္ပဲ တရားသူႀကီး လုပ္သြား သလိုပါပဲ။ (တကယ္ေတ့ာလည္း လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္သမိုင္း ကိုေရး ေနၾကတာပါပဲ) သမိုင္းျဖစ္ရပ္ေတြ ဆိုတာ ေရွာင္တခင္ ျဖစ္တက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကို သမိုင္းကို ေလ့လာ နားလည္သူတိုင္း သိမွာပါ။ အျဖစ္ အပ်က္တိုင္းမွာ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရင္းေတြ ရိွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သမိုင္း အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ ေတြရဲ႕ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရင္းေတြကို ဆက္စပ္ နားလည္တတ္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ သမိုင္းမွန္ဆိုတာကို ေတြ႔ရိွဖို႔ရာ ပိုမိုနီးစပ္ လာႏိုင္မွာပါ။ အာဃာတေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ အခ်က္အလက္ဆိုတဲ့ facts နဲ႔ ေထြးေရာ တင္ယွက္ မျဖစ္မိဖို႔ကေတာ့ အေရးႀကီးပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီးဟာ အမ်ိဳးသား ညီညြတ္ေရး ျပိဳကြဲခဲ့လို႔ ျဖစ္ပြားခဲ့ ရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ အႏွစ္ သာရအရ ေျပာႏိုင္ေပမဲ့လည္း ... ဒီၿပိဳကြဲမႈေတြဟာ ဘယ္ကစလို႔ ဘယ္လို အေၾကာင္း အခ်က္ေတြ ေပၚမွာ အေျခခံခဲ့တယ္၊ ဘယ္သူေတြက ေသြးထိုးခဲ့တယ္၊ ဘယ္သူေတြမွာ တာ၀န္ရိွခဲ့တယ္၊ ဘယ္ကိစၥ ေတြက ဒီအေျခအေနေတြထိ ေရာက္ေအာင္ကို တြန္းပို႔ ခဲ့တယ္ ….. စတဲ့ စတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ၊ အခ်က္ အလက္ေတြ အားလံုး ထည့္သြင္း ဆက္စပ္ၾကည့္မွသာ သမိုင္းပံုရိပ္စစ္ကို ျမင္ႏိုင္ဖို႔ နီးစပ္ ပါလိမ္မယ္။ တကယ္ေတာ့လည္း ျပည္တြင္းစစ္ ဘာေၾကာင့္ စျဖစ္ရလည္း ဆိုတဲ့ကိစၥကို သမိုင္းေရးရာ အရ ေျပာမယ္ဆိုရရင္ ယခုအခ်ိန္ထိ မၿပီးေသး၊ မျပည့္စံုေသးတဲ့ ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္လိုပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ေျပာရလည္း ဆိုေတာ့ အဲဒီျဖစ္စဥ္ထဲမွာ ပါ၀င္ ကျပခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြ၊ (အဲဒီထဲက တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သက္ရိွထင္ရွား ရိွေနပါေသးတယ္) ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြ အေနနဲ႔ သူတို႔ဘက္က ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြကို ယခုခ်ိန္ထိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာဆိုခြင့္ လူထုကို တင္ျပခြင့္ မရႏိုင္ ေသးသလို၊ ဒီျပည္တြင္းစစ္ ဆိုတဲ့ ပန္းခ်ီကားေပၚမွာ ဒီေန႔အထိ မႈန္းခ်ယ္ထားတဲ့ စုတ္ခ်က္ေတြဟာလည္း ဖဆပလ ဆိုရွယ္လစ္ေတြနဲ႔ ေခတ္ အဆက္ဆက္က စစ္အုပ္စုေတြရဲ႕ တဖက္သတ္ လက္၀ါးႀကီး အုပ္ၿပီး တင္ထားတဲ့ စုတ္ခ်က္ ေတြခ်ည္းပါပဲ။ က်န္တဲ့ ပါ၀င္ပတ္ သက္ခဲ့တဲ့ သူေတြကေတာ့ အေရာင္မွိန္မွိန္ ဟိုတစက္၊ ဒီတစက္ ေလာက္ပဲ ၀ိုးတိုး၀ါးတား တင္ခြင့္ ရၾကေသးတာပါ။ ဒီ ၾကားထဲမွာလည္း ျမန္မာျပည္ကို ၂ ရက္ တပိုင္းေလာက္, လာ၊ ၿပီးေတာ့ ဟိုလူ ဒီလူနဲ႔ ၁၀ မိနစ္စာ ၁၅ မိနစ္စာေလာက္ interview လုပ္ၿပီး တက္သိ တက္ပ လုပ္တတ္တဲ့ Coat အကၤ်ီ၀တ္ ပညာရွင္ဆိုတဲ့ လူမ်ားကလည္း ဒီမၿပီးေသးတဲ့ ပန္းခ်ီကားကို အတင္းၿပီးပါၿပီ ဆိုၿပီး ထုပ္ပိုးလို ့ ေစ်းကြက္ကို တင္ေရာင္း ေနတာကလဲ ရိွပါေသးတယ္။
အဲဒီေန႔က ပါ၀င္ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့့ သမိုင္းပညာရွင္ ဦးေအာင္ခင္ကလည္း ယခုအခ်ိန္ဟာ စစ္အစိုးရက ျမန္မာ့ သမိုင္းမွာ အဆိုးရြားဆံုးနဲ႔ အႀကီးမားဆံုး သမိုင္းထိမ္ခ်န္၊ လိမ္ညာပြဲႀကီး လုပ္ေနခ်ိန္လို႔လည္း သတ္မွတ္သြားပါတယ္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆိုႏုိင္ခြင့္ ရိွေနတဲ့့ အေနအထားမွာ ေရာက္ေန၊ ရိွေနသူေတြ အေနျဖင့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕အက်ိဳး ေနာင္လာေနာင္သား မ်ိဳးဆက္သစ္ ေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးရင္း အဲဒီလိုရတဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို တန္ဖိုးသိသိ၊ တာ၀န္ရိွရိွနဲ႔ အသံုးခ် သင့္ပါတယ္။ (ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အျမင္ကို တခ်က္ ထည့္ေျပာရလွ်င္ internet web site ေတြမွာ ေျပာဆိုေန၊ ေရးသားတာေတြထက္ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ တျပည္လံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔ သက္ေရာက္တဲ့ ယခုလို ေလလိႈင္း မီဒီယာေတြမွာ ေျပာဆို ေနတာေတြဟာ ပိုၿပီး တာ၀န္ႀကီးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္စကားကိုလည္း ကိုယ္တာ၀န္ယူ၍ ေျပာဆို ရပါလိမ့္မယ္) အတၱအစြဲဲေတြ၊ အညိဳးအေတးေတြကို ေဖ်ာက္ၿပီး ခံစားခ်က္နဲ႔ facts ကို ခြဲျခားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဦးဖိုးသာေအာင္တို႔လို၊ က်ေနာ္တို႔လို တတိယ အရြယ္ကို ျဖတ္သန္းေန သူေတြ အေနျဖင့္ တာ၀န္ ပိုရိွတယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္။ တူႀကီးလွ်င္ေပ … လူႀကီး လွ်င္ေတ မ်ိဳးမျဖစ္သင့္ပါ။
ဒီ VOA တိုက္ရိုက္ေလလိႈင္းမွာေျပာခဲ့တဲ့ ဟာေလးေတြ အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ျဖင့္… ဦးဖိုးသာေအာင္ ေျပာသြားတဲ့ လူတစု ဆိုတာကိုကပဲ စၿပီး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။
ဦးဖိုးသာေအာင္ က ေျပာသြားပါတယ္၊ ျမန္မာျပည္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် သမိုင္းတို႔ရဲ႕ အရင္းခံ အမွားဟာ လူတစုက ေနၿပီး ၁၉၃၉ ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္္ေန႔မွာ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီကိုကစၿပီး ဖြဲ႔ခဲ့လို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလာပါတယ္။ (ဒီရာသီက ႏွာေစး ေခ်ာင္းဆိုးရာသီ ေၾကာင့္လားေတာ့ မသိပါ။ ေဆြးေႏြးပြဲ ၀ိုင္းထဲက သမိုင္းပညာရွင္ေတြ ကလည္း အေအးမိေနခဲ့ၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။) အဲဒါကို ျပည့္စံုေအာင္ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ တပ္ၿပီး ျဖည့္စြက္ရရင္ျဖင့္ …. အဲဒီ လူတစုဆိုတာ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ ရဲေဘာ္ဗတင္၊ (ဂိုရွယ္)၊ သခင္စိုး၊ သခင္လွေဖ (ဗိုလ္လက္်ာ)၊ ေဒါက္ တာနတ္၊ သခင္ဗိုလ္ (ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း India မွ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ့ေလထီးခုန္၍ ျပန္၀င္ရန္ အသြား ေလယာဥ္ ပ်က္က်ရာတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သူ) တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ အဲဒီေန႔ အဲဒီရက္မွာ ဘားလမ္းက တိုက္ခန္း တခုမွာ စုေ၀း ခဲ့ၾကၿပီး ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီကို စၿပီး ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ အဲဒီ ဗမာ ျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီရဲ ့ပထမ ဦးဆံုးေသာ အတြင္းေရးမွဴးးမွာ သခင္ေအာင္ဆန္း ျဖစ္ပါတယ္။ (… တခါက တဘ၀ ဆိုသလို ဦးဖိုးသာေအာင္ကလည္း ယခုလို လူတစုဟု နာမ္စားသံုးသြားတာကို ေတြရတဲ့ အခါမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ဟု …….. သုိ႔ေလာ …….. သို႔ေလာ ျဖစ္လိုက္မိတဲ့ အျပင္ ကိုယ္စီးခဲ့တဲ့ျမင္း အထီးလား အမလား မသိႏိုင္ခဲ့သူ တေယာက္လားဟု ထင္ရမလို ျဖစ္မိပါတယ္။)
တို႔ဗမာအစည္းအရံုးနဲ႔ ၁၃၀၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုက စတင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းမွာ အဓိကက်တဲ့ အင္အားစုႀကီး (သို႔) ဦးေဆာင္ တပ္ဦးႀကီး ၃ ခု ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကလည္း သမိုင္းေရးရာ အေထာက္ အထားမ်ားအရ ျငင္းလို႔ မရႏိုင္တဲ့ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပံု ပါတီနဲ႔ တပ္မေတာ္ တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကလည္း သမိုင္းက ေတာင္းဆို လိုအပ္ခ်က္ အရ ေပၚေပါက္လာရတာ ျဖစ္ၿပီး အဲဒီ အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ပါ၀င္ဦး ေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြဟာလည္း ေနာင္တခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး သမိုင္းမွာ အင္မတန္မွ အေရးပါ အရာေရာက္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္လာ ခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ္ အေနနဲ႔ကေတာ့ တဖက္သတ္ ေကာက္ခ်က္ေတြ ခ်တာမ်ိဳး၊ နိဂံုးေတ ြခ်ဳပ္တာမ်ိဳး မလုပ္ပါဘူး။ ေတြးၾကည့္စရာ အစေလးေတြ အခ်က္အလက္ ေလးေတြကိုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ၿပီးမွ အာဃာတ ကင္းကင္းနဲ႔ စဥ္းစားဆံုး ျဖတ္ၾကေပါ့ခင္ဗ်ား။ အဲဒီေခတ္ အခ်ိန္အခါရဲ႕ ကမၻာနဲ႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေတြ၊ ၊သခင္ဗဟိန္းနဲ႔ ဒဂုန္တာရာရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ ခရီးစဥ္၊ သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ သခင္လွျမိဳင္ရဲ႕ အမိြဳင္ ခရီးးစဥ္နဲ႔ ရဲေဘာ္ ၃က်ိပ္ ျဖစ္စဥ္၊ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ အင္မတန္မွ အေရးပါခဲ့တဲ့ ဗမာ့ ေတာ္လွန္မူ၊ အင္းစိန္စာတမ္း၊ ျမင္းျခံ စစ္တမ္း စတဲ့ စာတမ္း စစ္တမ္းေတြ၊ ေနာင္တခ်ိန္ ဖဆပလ လို႔ ျဖစ္လာမယ့္ ဖတပလ ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ ကုတင္ေပၚမွာ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဘယ့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ သေႏၶ တည္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးေတြ၊ ေနသူရိန္လူထု အစည္းအေ၀း၊ ၁၉၄၆ အေထြေထြသပိတ္၊ လယ္ေ၀း လယ္သမား သူပုန္ႀကီးနဲ ျပည္သူလူထု ေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားမႈေတြ ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ နယ္ခ်ဲ႕ေတြရဲ ့ျပည္သူလူထုကို ဖိႏိွပ္မႈ၊ ရက္ စက္မႈ၊ စတဲ့ ... စတဲ့့ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ အဲဒီေနာက္က အေျခခံ အေၾကာင္းအရင္း ေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆက္စပ္ေတြး ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ဦးဖိုးသာေအာင္ ေျပာခဲ့တဲ့ အဦးဆံုးအမွား ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔ႀကီးက ဘယ္ေလာက္ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းမွာ အေရးပါခဲ့တယ္၊ ဦးေဆာင္မႈ ေပးခဲ့တယ္ ဆုိတာကို ဆံုးျဖတ္ ေပါ့ေလ။ ပတၱျမားမွန္ ႏြံမနစ္သလို ဆင္စြယ္မွန္ ပိုးမထိုးပါဘူး။
ေနာက္တခုက လြတ္လပ္ေရး ေခတ္ဦးကာလမွာ ျပည္တြင္းစစ္ စတင္ေပၚေပါက္ခဲရတာနဲ႔ ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔ သူ႔တလက္ကိုင္ စစ္တပ္ အင္အား ႀကီးထြား လာခဲ့ရမႈပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္ စျဖစ္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာဘက္ေတြ အမ်ားႀကီး ရိွခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ဦးဖိုးသာေအာင္ ပံုေဖၚခ်င္သလို ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီနဲ႔ ဖဆပလ ဆိုတဲ့ ဘက္ႏွစ္ဘက္ ထဲနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ထို႔အျပင္ ျပည္တြင္းစစ္တို႔ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးတို႔ ဆိုတာဟာလည္း ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြ လံုး၀ ဆိတ္သုဥ္းသြားၿပီး၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ႏိုင္ငံေရး အေျဖရွာမႈေတြကို ေဖၚေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ ပိတ္ဆို႔ သြားတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ျဖစ္ေပၚ လာရတာပါ။
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္မွာ အဓိက ပါ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ အဖြဲအစည္းေတြ၊ ဘက္ေတြကေတာ့ အာဏာရ ဖဆပလ အစိုးရ၊ အလံနီ၊ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္၊ KNU၊ ေတာ္လွန္ေသာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၊ ေနာက္, ရခိုင္ျပည္ဘက္က ဘံုေပါက္သာေက်ာ္ တို႔လုိ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ တျခားလူမ်ိဳးစု ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲအစည္းေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီမွာလည္း လက္နက္ စြဲကိုင္ရေလာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ ခံလိုက္ရတဲ့ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရင္းေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ရိွခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဘယ္အေျခအေန ေတြက တြန္းပို႔ခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ခံခဲ့ရတဲ့ ကာယကံရွင္ေတြ ဘက္က ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း၊ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေရးသား တင္ျပခြင့္ ရၿပီလား? လက္ရိွ အေျခအေနမွာေတာ့ ဖဆပလ ဆိုရွယ္လစ္ အုပ္စု၀င္ေတြနဲ႔ စစ္အုပ္စုရဲ႕ အာေဘာ္ေတြပဲ သမိုင္း စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ အမ်ားစု ေနရာယူထားတာပဲ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒီလို အျဖစ္ အပ်က္မ်ိဳးက ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ တခုတည္းလား ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူ႔ ရဲေဘာ္ေတြ အေနနဲ႔ေရာ သူတို႔ဘာေၾကာင့္ ေတာထဲကို ေရာက္သြားရတယ္ ဆိုတာကို အမွန္အတိုင္း ရွင္းျပႏိုင္ခြင့္ ရၿပီလား? KNU ဘက္ကလည္း ေျပာစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရိွအံုးမွာပါ။ တျခား တိုင္းရင္သား လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုေတြ မွာလည္း ခံစားခ်က္ေတြ ေျပာခ်င္တာေတြ ကိုယ္စီရိွ ၾကမွာပါပဲ။ ေအာင္ပြဲ ပန္းတိုင္ဆီကို မေရာက္ေသးတဲ့ အတြက္ ေျပာခ်င္တာေတြ၊ ေျပာသင့္တာေတြကို မ်ိဳသိပ္ ထားရတာေတြ၊ ငဲ့ညွာ ေနရတာေတြလည္း ရိွအံုးမွာပါပဲ။
ေနာက္ၿပီး အဲဒီေခတ္က အေရးႀကီးတဲ့ သမိုင္းေရးရာ အေထာက္အထားေတြျဖစ္တဲ့ မွတ္တမ္းေတြ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အျခင္းျခင္း အျပန္အလွန္ ေပးစာေတြ၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို မွတ္တမ္း တင္ထားတဲ့ သတင္းစာေတြ မေပ်ာက္ပ်က္ဘဲ လက္လွမ္းမွီတဲ့ ေနရာမွာ ရိွေနပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလားၿပီး စဥ္ဆက္မျပတ္ ကမ္းလွမ္းခဲ့လည္း။ ဘယ္သူက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျငင္းပယ္ေနၿပီး အျပဳတ္တိုက္ေရး ဆိုတာ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာကိုလည္း သိႏိုင္တဲ့ အေထာက္အထားေတြ မေပ်ာက္ပ်က္ ေသးပါဘူး ရိွေနပါေသးတယ္။ စစ္တပ္ကို ဘယ္သူ ေတြက ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အသံုးခ်ခဲ့တယ္၊ ကိုယ္က်ိဳးေတြ အတြက္ အျပိဳင္အဆိုင္ ဗိုလ္ေန၀င္းကို ေျမွာက္စားၿပီး လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္၊ ….. ဒါေတြဟာလည္း ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႔ရတဲ့ အရာေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သမိုင္းေတြပါ။ ဒါ့အျပင္ အဲဒီသမိုင္းေတြကို ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ ျဖတ္သန္း ခဲ့သူေတြထဲက တခ်ိဳ ့လည္း သက္ရိွထင္ရွား ရိွေန ပါေသးတယ္။ သက္ရိွထင္ရွား မရိွေတာ့ေပမယ့္လည္း လြတ္လပ္တဲ့ အခ်ိန္ၾကရင္ ထုတ္ေ၀ဖို႔ ျပဳစုထားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္း၊ မွတ္ရာေတြလည္း ရိွပါတယ္။
ဒီေတာ့ တေန႔တခ်ိန္ ဒီဟာေတြကို ေတြေျပာခြင့္ရ၊ လူထုလက္ထဲကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ခ်ျပလို႔ရလာတ့ဲ အခ်ိန္မွာ ျပည္သူလူထုကပဲ ဆံုးျဖတ္ ပါလိမ္မယ္၊ ဒါ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း ဒီလို သမိုင္းေရးရာ အဆံုးအျဖတ္ေတြ နိဂံုးခ်ဳပ္ခ်က္ ေတြကို က်ေနာ္လည္း ဆံုးျဖတ္လို႔ မရသလို ၊ ဦးဖိုးသာေအာင္လည္း ဆံုးျဖတ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ သမိုင္း ပညာရွင္ေတြ ဆိုတာလည္း မရပါဘူး။ လူထုကသာ အဆံုးအျဖတ္ ေပးသြားမွာပါ။ ဘာလို႔လည္းဆိုရင္ လူထုဟာ သမိုင္းထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ေနၿပီး သမုိင္းကို ဖန္တီးေနသူေတြ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ သံမဏိစစ္ေတြဟာ မီးတိုက္တာ ခံ၀ံ့ပါ တယ္။
Tuesday, March 10, 2009
စစ္အစိုးရ၏ စိတ္ေနသေဘာထား
Monday, 09 March 2009
ေစာထြန္း
ဂရစ္ဖစ္တကၠသိုလ္ ဂရစ္ဖစ္ အာရွ အင္စတီက်ဳ (Griffith Asia Institute) မွ အင္ဒရူးဆဲလ္သ္ -Andrew Selth က ေဖေဖာ္ဝါရီလ ဆန္းပိုင္း နယူးေဒလီတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပဋိပကၡေလ့လာေရး အင္စတီက်ဳ (Institute of Peace and Conflict Studies) ၌ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ၾသဇာ၏ အကန္႔ အသတ္မ်ား (Burma and the limits of International Influence) ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးရာ၌ စစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ စစ္အစိုးရ၏ စိတ္သေဘာထားကို ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝန္း က နားလည္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းျဖင့္ ေျပာၾကားခဲ့သည္ ကို မဇၩိမ သတင္းစာမ်က္ႏွာတြင္ဖတ္ရပါသည္။
ဤတြင္ စစ္အစိုးရ၏စိတ္သေဘာထားမွာ ဘာလဲဟူေသာေမးခြန္း ေပၚလာပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး သိထားၾကသည့္ သတင္းေမွာင္ခ်ျခင္း၊ ေျပာင္ျငင္းကြယ္ျခင္း၊ တရားမဲ့ ဥပေဒမ်ားျဖင့္ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ ယံုၾကည္မႈအတြက္ သာမန္လူမ်ား၊ ေက်ာင္းသားငယ္မ်ား သာမက သံဃာမ်ားကိုပါ ညွဥ္းဆဲ သတ္ျဖတ္ျခင္း တို႔ကို မာခီးယားဗယ္လီ၏ အယူအဆအတိုင္း (ၾကားေနအဖြဲ႔ဆိုသည့္ ေက်ာင္းေတာ္သား ႏိုင္ငံေရးပါတီမွ ေျပာသလို) ရပ္တည္ခ်က္ ထိပါးလာ၍ ျပတ္ျပတ္သားသား ေဆာင္ရြက္ျခင္း ဟုသာ ထားမည္ဆိုလွ်င္၊ မတရား စီးပြားအခြင့္အေရး ယူျခင္းမ်ားကို သူလည္းေလ ေလာကီသားေပမို႔ဟု နားလည္မႈ ေပးၾကမည္ ဆိုလွ်င္၊ စစ္အစိုးရ၏ ပင္မ ရပ္တည္ခ်က္မွာ (အစဥ္အာဏာ တည္ျမဲေရးသာ ဟုလည္း မေျပာလိုဘူး ဆိုလွ်င္) ဘာလဲဟု စဥ္းစားၾကရန္ ရွိပါသည္။ ယခုေဆာင္းပါးတြင္ က်ေနာ္ သိနားလည္ သေလာက္ သူတို႔ သေဘာထားမွန္ကို ရွင္းျပလိုပါသည္။ က်ေနာ္သည္ စစ္သား သားသမီး တဦးျဖစ္ၿပီး ၈၈ ေခတ္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားသူ တဦးလည္း ျဖစ္ပါ၍ က်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္တိုင္း မသိရွိေသးသည့္ အခ်က္မ်ားကို သိရွိသည္ဟု ထင္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ေဆြးေႏြးစရာ အခ်က္မ်ားေတာ့ ရႏိုင္ပါလိမ့္မည္။
ယေန႔တပ္မေတာ္၏ ယံုၾကည္ရပ္တည္ခ်က္က ဘာပါလဲ။ ၈၈ ေခတ္ အထိေတာ့ ရွင္းလင္းစြာပင္ ဦးေန၀င္း၏ ရပ္တည္ခ်က္ အတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ ဓနရွင္ ပါလီမာန္ ဒီမိုကေရစီကို မယံုၾကည္။ ယင္းတို႔ ႏွစ္မ်ဳိးၾကား အလယ္အလတ္ သြားႏိုင္မည့္ လမ္းစဥ္ တရပ္ကို တခ်ိန္က ထူးခၽြန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရား ဆရာမ်ားအား ေရးဆြဲေစကာ စမ္းသပ္ က်င့္သံုးၾကည့္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၇ တြင္ အေရးေပၚ ပါတီညီလာခံ ေခၚရသည္ အထိ ျဖစ္သြားကာ ယင္းလမ္းေၾကာင္းမွ သိသိသာသာခြဲကာ မိမိသေဘာက် စနစ္ကို က်င့္သံုး ခဲ့ေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုး ၁၉၈၅ တြင္ စီးပြားေရး က်ဆံုးမႈေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ကို အားက်ကာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရန္ စ စဥ္းစားသည္။
သို႔ေသာ္ ကိုယ္တိုင္ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီးေသာ ျဗဴရိုကေရစီ ယႏၲရားကို မထိန္းႏိုင္ ျဖစ္ကာ ၈၈ တြင္ ၿပဳိက် ခဲ့ရသည္။ ၈၈ ခုႏွစ္က က်ေနာ္တို႕၏လႈပ္ရွားမႈသည္ အင္အား ျပင္းထန္တာ မွန္ေသာ္လည္း အဆိုပါ ပ်က္စီးၿပီး ျဗဴရို ကေရစီ အဖြဲ႔အစည္းႀကီး လြယ္လြယ္ႏွင့္ ၿပဳိမက်လ်င္ ထိုမွ် ခရီး မေရာက္ႏိုင္သည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ ထုိအခါ ဦးေန၀င္းက သူ႔သေဘာ အတိုင္း ေနာက္ ဖဲတမ်ဳိးခ်ဳိးၿပီး စစ္တပ္ကို အာဏာ ျပန္သိမ္းေစခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က တပ္တြင္း အရာရွိမ်ား ျဖစ္ေနေသာ၊ က်ေနာ္တို႔ႏွင့္ ေက်ာင္းေနဖက္မွ စစ္ထဲေရာက္သြားၾကေသာ သူတို႔ကို မည္သို႔ လမ္းညႊန္ခဲ့ သနည္း။ ထိုစဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔တို႔ ရွင္းလင္းပြဲေတြမွာ ေပၚလြင္ပါသည္။ စစ္တပ္၏ ရန္သူျဖစ္ေသာ ကြန္ျမဴနစ္မ်ား ႀကဳိးကိုင္မႈ ႏွင့္ ကိုလိုနီ လက္သစ္လုပ္လိုေသာ (မွတ္ခ်က္။ အဆိုပါစကားမွာ ကြန္ျမဴနစ္ စကားျဖစ္ပါသည္) နယ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား၏ ႀကဳိးကိုင္မႈျဖစ္သည္ဟု သူတို႔ ရဲေဘာ္ေတြကို သင္ျပခဲ့ပါသည္။ ယေန႔အထိလည္း သည္အတိုင္း သင္ၾကားပို႔ခ်ဆဲ ျဖစ္ပါသည္။
ေနာက္ပိုင္း ဦးေန၀င္းကို သူတို႔ ရွင္းထုတ္ပစ္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဦးေန၀င္းကဲ့သို႔ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲႏွင့္ စစ္ေအးကာလ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံေရး အေတြ႔အၾကံဳ ရွိသူမ်ား မဟုတ္ပါ။ စစ္ေအးကာလ အတြင္း ဦးေန၀င္းကဲ့သို႔ အမ်ဳိးသားေရးႏွင့္ ဘက္မလိုက္ေရး ၀ါဒမ်ားျဖင့္ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ မစြမ္းႏိုင္ၾကပါ။ ႏိုင္ငံေရးကစားသည့္ သီအိုရီလည္း မကၽြမ္းက်င္ၾကပါ။ သို႔ေသာ္ သူတို႔အတြက္ နည္းလမ္းရွိလာခဲ့ၿပီး ယေန႔ကာလ အခ်ိဳ႕ ကမာၻ႔ ပညာရွင္ ဆိုသူမ်ား၊ သတင္းစာ ဆရာႀကီး ဆိုသူမ်ားပင္ ခ်ီးမြမ္းရေလာက္ေအာင္ ႏိုင္ငံေရးကို ပိုင္ႏိုင္သည္၊ အာဏာႏိုင္ငံေရးကို ကၽြမ္းက်င္သည္ ဟု သံုးသပ္လာရသည့္ အေျခအေနသို႔ စြမ္းေဆာင္ခဲ့သည္မွာ အဓိက အေၾကာင္းတရား ၂ မ်ဳိးျဖစ္ပါသည္။ ပထမ အေၾကာင္းတရားသည္ သူတို႔အား တြန္းပို႔ ေပးႏိုင္သည့္ တြန္းအားျဖစ္ၿပီး ဒုတိယ အေၾကာင္းတရားသည္ နည္းပရိယာယ္ ျဖစ္ပါသည္။
ပထမအေၾကာင္းတရား (သို႔မဟုတ္) စစ္တပ္၀ါဒ
စစ္တပ္၀ါဒ ဟု အမည္တတ္သျဖင့္ ၾကမ္းတမ္းစြာ သံုးႏႈန္းလိုျခင္း မဟုတ္ပါ။ ယေန႕ ေရြးေကာက္ပြဲ အထိ မွန္းလာသည့္ အယူအဆကို ျဖစ္ေစသည့္ ၀ါဒတရား ျဖစ္ပါသည္။ (မွတ္ခ်က္၊ ဦးေန၀င္းသည္ ၁၁ ႏွစ္ အၾကာတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ခဲ့ၿပီး ယခု ဦးသန္းေရႊက ၂၂ ႏွစ္ၾကာမွ လုပ္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။) ဦးေန၀င္း၏ စစ္သည္ေတာ္ က်င့္၀တ္တြင္ စတင္ခဲ့ေသာ ၀ါဒျဖစ္ပါသည္။ စစ္တပ္အတြင္း မည္သည့္ပံုစံျဖင့္ ၀င္လာသည္ ျဖစ္ေစ စည္းကမ္း (ဤတြင္ အမိန္႔နာခံမႈကို ၄င္းတို႔က စည္းကမ္းဟု ေခၚပါသည္) က်နေအာင္ ပံုသြင္းေပးလိုက္ ပါသည္။ ငယ္စဥ္က လမ္းစဥ္လူငယ္ စစ္ေရးျပ သင္တန္းဆင္း က်ေနာ့္ကို အစ္ကို၀မ္းကြဲ စစ္ဗိုလ္က ေမးဖူးပါသည္။ “ညီေလး စစ္ေရးျပဆိုတာ ဘာလုပ္တာလဲ မင္းသိလား” က်ေနာ္က စည္းကမ္းက်ေအာင္ သင္ေပးတာ ထင္ေၾကာင္း ေျပာေသာအခါ “မဟုတ္ဘူးကြ၊ အဲဒါ အမိန္႔ကို မစဥ္းစားဘဲ နာခံတတ္ေအာင္ ပံုသြင္းေပးတာ။ သတိ သက္သာ ေအးေစ ေျပာတဲ့အခါ မင္းက မစဥ္းစားဘဲ ခ်က္ျခင္း လုပ္လိုက္တယ္ မဟုတ္လား။ ဒီလို ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ အျပဳအမူေလးက စၿပီး မစဥ္းစားတဲ့ အက်င့္ သြင္းေပးတဲ့ အခါ ေရွ႕တန္းမွာ “တက္” လို႔ အမိန္႔ ေပးတဲ့အခါ မစဥ္းစားဘဲ တက္တဲ့အက်င့္ ရသြားတာေပါ့” စာဖတ္နာေသာ က်ေနာ့္ အစ္ကိုသည္ စစ္တပ္ထဲမွာ ရာထူး သိပ္ႀကီးႀကီး မရပါ။ ရွင္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုစဥ္က ၁၈ ႏွစ္သား ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာသည့္ က်ေနာ့္အတြက္ ပညာရပါသည္။
စစ္ေရးျပျဖင့္ ပံုသြင္းၿပီးေနာက္ပိုင္း ပင္ပန္းမႈ၊ အနားမေနရမႈ တို႔ကို ဆက္လက္ ပို႔ခ်ပါသည္။ fatigue ေခၚ အားလပ္ခ်ိန္ မရေအာင္ ထားေသာ အလုပ္မ်ားကို ဆက္တိုက္ခိုင္းပါသည္။ က်ေနာ့္ မိခင္ျဖစ္သူသည္ အိမ္ေဖာ္ အပ်ဳိရြယ္ေလးမ်ား ထားသည့္အခါ တမ်ဳိးၿပီး တမ်ဳိး ခိုင္းေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္က ေမးဖူးပါသည္။ အေမက “ဒီအရြယ္ အားေနရင္ ေတာင္စိတ္ ေျမာက္စိတ္ေတြ ၀င္တတ္တယ္ သားရဲ႕ ဒါေၾကာင့္ မအားေအာင္ တမင္ရွာခိုင္းရတာ” ဟုေျပာျပပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ စိတ္ေရာလူပါ မလြတ္လပ္ေအာင္ ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သည္ေနာက္မွာေတာ့ ေရွ႕တန္းထြက္ျခင္း၊ (မည္သည့္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ မသိဘဲ) စစ္ပြဲ ဆင္ႏႊဲျခင္း၊ တို႔တြင္ မိမိရဲေဘာ္မ်ား မိုင္းထိ၍ ေျချပတ္ လက္ျပတ္ျဖစ္ရျခင္း၊ ေသဆံုးရျခင္း၊ ရန္သူက သတ္ျဖတ္ျခင္း တို႔ျဖင့္ ဆက္လက္ သင္ၾကားပို႔ခ် ေပးျပန္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုး အေျဖတခုသို႔ တြန္းပို႔ပါသည္။ ယင္းသည္ ဆိုခဲ့ေသာ “စစ္တပ္၀ါဒ” ျဖစ္ပါသည္။ ရွင္းေအာင္ဆိုရလွ်င္ -
မိမိတို႔သည္ (တိုင္းျပည္အတြက္) သူမ်ားထက္ အပင္ပန္းခံ အလုပ္လုပ္ရသည္။
မိမိတို႔သည္ (တိုင္းျပည္အတြက္) သက္စြန္႔ဆံဖ်ား အလုပ္လုပ္ရသည္။
(ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ျဖစ္သြားေသာ) ရန္သူေၾကာင့္ မိမိတို႔ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ ထိခိုက္ ေသဆံုးရသည္။
မိမိတို႔ကို ႏွိပ္စက္ခဲ့ေသာ ယင္း ရန္သူကို ျပည္သူတခ်ဳိ႕ ေထာက္ခံေနသည္။
မိမိတို႔သည္ အမိန္႔နာခံရသည္။ စစ္စည္းကမ္းျဖင့္ အခ်ိန္ျပည့္ ေနရသည္။ ညအိပ္ေနစဥ္ လာႏႈိးလ်င္ သက္စြန္႔ ဆံဖ်ား ခရီး စတင္ရသည္အထိ ၂၄ နာရီ ထမ္းေဆာင္ရသူမ်ား ျဖစ္သည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ သာမန္ျပည္သူမ်ား၊ ၀န္ထမ္းမ်ား (ယင္းတို႔စကားအရ “အရပ္သားမ်ား”) သည္ သက္သက္သာသာ ေနရသည္။ အသက္စြန္႔ရန္ မလို၊ စည္းကမ္း မရွိ၊ အားလပ္ခ်ိန္ေတြ အျပည့္ရွိေနသည္ ။ စီးပြားေရးလုပ္ၿပီး ခ်မ္းသာေနသည္ … ဟူေသာ အေတြးကို ဆက္တိုက္ ပို႔ခ်ေပးပါသည္။ ထိုသို႔ေသာ အနစ္နာခံမႈ မ်ားေၾကာင့္ သူတို႔တြင္ “ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ” ကို သံုးပိုင္ခြင့္ရွိသည္ ဟု အေျဖထုတ္ေပး ပါသည္။
ျပည္သူလူထုႏွင့္ စစ္တပ္အတြင္းအႀကီးမားဆံုး အတားအဆီးသည္ အဆိုပါ အေတြးအျမင္ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္ ပညာရွင္ဘ၀ စစ္တပ္ႏွင့္ တြဲ၍ ေတာထဲေတာင္ထဲ သြားရသည့္အခါ စစ္ဗိုလ္ေတြ အင္မတန္ အံ့ၾသၾကပါသည္။ သူတို႔မွ လြဲ၍ ၿမဳိ႕ေပၚတြင္ တိုက္ပံု ၀တ္ေနေသာ လူေပ်ာ့မ်ား ဤသို႔ အပင္ပန္း ခံႏိုင္မည္၊ အပင္ပန္းခံ အလုပ္ လုပ္လိမ့္မည္ဟု မထင္ခဲ့ၾကပါ။ အဂၤလန္မွ ဘြဲ႔ထူးေတြ ရလာသည့္ ဆရာ၀န္ႀကီး သည္လည္း ညလာႏႈိးလွ်င္ ထလိုက္ရမွန္း ဂ်ဴတီ ယူရမွန္း သူတို႔ မသိၾကပါ။ (အစပိုင္းတြင္ မသိၾကပါ၊ ေနာက္ပိုင္း ရာထူးရလာေတာ့လည္း မသိခ်င္ၾကေတာ့ပါ)။ တႏွစ္က တကၠသိုလ္ ဆရာမေလး တဦး ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ကြင္းဆင္း ခရီးထြက္လာစဥ္ လက္နက္ကိုင္ လက္ခ်က္ႏွင့္ ကြယ္လြန္ပါသည္။ ၀န္ထမ္းတိုင္း၊ ျပည္သူတိုင္းမွာ လက္နက္မဲ့ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား မႈေတြ ျပည့္ေနေၾကာင္း သတိ မထားမိၾကပါ။
ေနာင္တခ်ိန္တြင္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာဆႏၵျပသူမ်ားအား ႏွိမ္နင္းသည့္ အခါ ႏိုင္ငံတကာက ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ် ခံရျခင္း ဟု ျမင္ေသာ္လည္း သူတို႔လို ပင္ပန္းစြာ အလုပ္ မလုပ္ရဘဲ အခြင့္အေရး ေတာင္းသူမ်ားဟု ဆက္လက္ ျမင္လာပါေတာ့သည္။
သည္ထက္ ပိုႀကီးသည့္ စစ္တပ္၀ါဒတစ္ရပ္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားကို အထင္ႀကီးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားသား မုန္းတီးျခင္း (xenophoebia) သည္ အထင္ႀကီးရာမွ ေၾကာက္လန္႔ မုန္းတီးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသည္ မိမိတို႔ ႀကဳိးစားေသာ္လည္း တိုးတက္မႈ မရလာသည့္ အခါ ႀကီးေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္လာပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားသားကို ပိုမို အလုပ္လုပ္သူ၊ ပိုမို ဥာဏ္ႀကီးသူ ဟုျမင္ပါသည္။ ျပည္ပတြင္ တိုးတက္ျခင္းသည္ ယင္းလူမ်ဳိးမ်ား အလုပ္လုပ္၊ ဥာဏ္ျမင့္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ မတိုးတက္ျခင္းမွာ စစ္တပ္ တတပ္လံုး အလုပ္ လုပ္ေသာ္လည္း ျပည္သူေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြ အလုပ္ မလုပ္ေသာေၾကာင့္ မတိုးတက္ျခင္းဟု ျမင္လာပါသည္။ သည္အတိုင္းလည္း သင္ၾကားေပးပါသည္။ သာမန္ ျပည္သူေတြမွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသြား အလုပ္ လုပ္ၾကသည့္အခါ ႏိုင္ငံျခားသားကို သူလိုကိုယ္လို ဟုသာျမင္ပါသည္။ အလုပ္ လုပ္သေလာက္ အခြင့္အေရး ရသျဖင့္ အလုပ္လုပ္ၾကသည္။ စည္းကမ္းရွိသေလာက္ စည္းကမ္း၏ အက်ဳိးကို ခံစားရသျဖင့္ စည္းကမ္းႏွင့္ ေနၾကသည္။ သူတို႔လို ကိုယ္လည္း အခြင့္အေရး ရရင္ ကိုယ့္တိုင္းျပည္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း နားလည္ၾကသည္။ ႀကီးမားေသာ အေတြးအေခၚ ကြာဟမႈႀကီး ျဖစ္ပါသည္။
ထိုမွတဆင့္တိုးေသာအခါ စစ္တပ္က ပိုအလုပ္လုပ္ အနစ္နာခံရတဲ့ အတြက္ အခြင့္အေရး ယူထိုက္သည္ဟု ျမင္လာ ပါေတာ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအား ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ျဖတ္လမ္းနည္းျဖင့္ ရယူလိုသည္ဟု စြပ္စြဲ ေပးလိုက္ပါသည္။ တပ္ထဲတြင္ ေနခဲ့ေသာ ငယ္စဥ္က က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္သည္ အမိန္႔ႏွင့္ အာဏာကို ယံုၾကည္ပါသည္။ ေနာင္ ၈၈ ေခတ္ကို ေက်ာ္မွ စည္းရံုးေရးကို ယံုၾကည္ လာပါသည္။ ပတ္၀န္းက်င္က ပံုသြင္း ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စည္းရံုးေရးကို ယံုၾကည္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းသည္ အမိန္႔ႏွင့္ အာဏာကို ယံုၾကည္ခဲ့ျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ အေမြျဖစ္ပါသည္။
အထက္ပါ စစ္တပ္၀ါဒ သည္ ႏိုင္ငံတကာ၊ ဘာသာတရားႏွင့္၊ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားမ်ား သိရွိ နားလည္လာသည့္ အရာရွိႀကီးမ်ား ျဖစ္လာသည့္အခါ မိမိတို႔၏ အထက္ပါ က်င့္ထံုးမ်ားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ ဆံုးျဖတ္မႈတိုင္း၊ အေျဖတိုင္း အတြက္ စိတ္ေျဖစရာ ေဆးေကာင္းႀကီး တခြက္ ျဖစ္လာပါေတာ့သည္။ ယေန႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအားလံုး ဤအတိုင္း ယံုၾကည္ၾကသည္မွာ မွားယြင္းဖြယ္ မရွိပါ။
ဒုတိယအေၾကာင္းတရား (သို႔မဟုတ္) ပံုတူကူးျခင္း
ဦးေန၀င္းအားဖယ္ရွားၿပီးသည့္အခါ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအတြက္ လမ္းေၾကာင္း ခ်ေပးမည့္သူ မရွိေတာ့သေလာက္ ျဖစ္ပါသည္။ (ထိုမတိုင္ခင္ အာဏာသိမ္းၿပီး ကာလက ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ႏွင့္ တကြ ပါတီေခတ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား Policy ႏွင့္ လမ္းညႊန္မႈမ်ား ခ်ေပးခဲ့ပါသည္။) သို႕ရာတြင္ အတန္အသင့္ အျမင္က်ယ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔သည္ မဟာဗ်ဴဟာ ေလ့လာေရးဌာနကို (အေမရိကန္ ပံုစံအတိုင္း) ထူေထာင္ကာ ပညာေတာ္ေသာ စစ္ဗိုလ္ငယ္မ်ားမွ အစ ေခါင္းေခါက္ေရြးယူ၍ ေထာက္လွမ္းေရး ဌာနခ်ဳပ္တြင္ ကမာၻ႔ ႏိုင္ငံေရး အလိုက္ အထူးျပဳတာ၀န္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေလ့လာ ေလ့က်င့္ေစခဲ့သည္။ အေမရိကန္ႏွင့္ အီးယူ၊ ဂ်ပန္ တို႔သို႔ ႏိုင္ငံေရး ေအာက္လမ္းနည္းမ်ားျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရ၏ လမ္းျပေျမပံုႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ စီမံကိန္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္ေခၚ ေပၚလစီ စီမံကိန္းမ်ားကို သူ၏ ဦးေခါင္းမ်ားျဖင့္ ဆြဲယူ ခဲ့သည္။
ေနာင္တခ်ိန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ မရွိေသာအခါ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အတြက္ နမူနာေပါင္း မ်ားစြာ၊ စကားလံုးေပါင္း မ်ားစြာ (ယေန႔ ေနာက္ဆံုးေပၚ - ရိုဟင္ဂ်ာ မဟုတ္၊ ဘဂၤ ါလီ ဆိုသည့္ စကားလံုးမ်ဳိး အထိ) အရန္သင့္ ရွိထားၿပီ ျဖစ္သည္။ ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္တြင္ အရည္အခ်င္းရွိေသာ ပညာတတ္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ား၏ သုေတသန က်မ္းမ်ား ရွိေနသည္။ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းကို “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အႏၲရာယ္ကာကြယ္ေရး” ဟူေသာ သုေတသန စာတမ္းအတိုင္း ဖန္တီးခဲ့သည္။ UN ကိုယ္စားလွယ္ ဂန္ဘာရီ မလာမီ ျပည္တြင္း တာ၀န္ခံကို ေမာင္းထုတ္ျပျခင္း၊ ယင္းမွ တဆင့္ခ်င္း ေရွ႕တိုးလာျပျခင္း၊ အေမရိကန္ စစ္ေရယာဥ္ မ၀င္ႏိုင္မီ အာဆီယံ၊ UN တို႕ႏွင့္ အစည္းအေ၀း လုပ္ျပျခင္း စသည္ျဖင့္ နည္းဗ်ဴဟာ မ်ဳိးစံုကို အသစ္ဖန္တီး ယူျခင္းထက္ ဦးေန၀င္းလုပ္ခဲ့သည့္ ေျခလွမ္းမ်ားကို အနီးစပ္ဆံုး ပံုတူကူးခ်ျခင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္တို႔ကို မယံုၾကည္ ေသာ္လည္း ထို၀ါဒ က်င့္သံုးသူတို႔၏ နည္းပရိယာယ္ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္မ်ားကို ေလ့လာၾကသည္။ ဤသည္မွာလည္း မဆန္း၊ မဆလေခတ္တြင္ သူတို႔ ႀကီးျပင္း လာၾကေပရာ (တနည္းအားျဖင့္ လူရာ၀င္လာရ ေပရာ) ထိုေခတ္က သင္ၾကားခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား မုန္းတီးေရး တရားမ်ား၊ ဦးႏု မေကာင္းေၾကာင္းမ်ား၊ ပါတီစံုႏွင့္ ဖက္ဒရယ္မူ မေကာင္းေၾကာင္းမ်ားသည္ အသည္းတြင္ စြဲထင္ ေနေပျပီ။ ထိုေခတ္တေလွ်ာက္လံုး ဖတ္စရာ ႏိုင္ငံေရးစာအုပ္ ဆို၍ လက္၀ဲစာေပသာ ရွိရာ ထို စာေပတို႔မွ လက္၀ဲ၀ါဒ ေတာ္လွန္ေရး သမားတို႔၏ ေကာင္းကြက္မ်ား အယူအဆ ေကာင္းမ်ားကို အရ မယူႏိုင္ေသာအခါ မေကာင္းေသာ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္မ်ားကိုသာ ကူးယူရ ေပေတာ့သည္။ “ဆန္႔က်င္ၾက၊ ဆန္႔က်င္ၾက” ဆိုသည့္ လက္ေမာင္းတန္း ေအာ္ဟစ္မႈ မ်ားကို သူတို႔ရိုက္ေသာ ရုပ္ရွင္ထဲမွ အလံနီတို႔ထံမွ အရယူသည္။ က်ေနာ့္နားထဲတြင္ “သတ္ပစ္၊ သတ္ပစ္” ဆိုသည့္ အသံမ်ား ၾကားေယာင္ မိရသည္။
အေရးအခင္းၿပီးခါစက အားလံုးသပိတ္ေမွာက္ၿပီး ျဖစ္ေနသည့္ ၀န္ထမ္းမ်ားျဖင့္ မည္သို႔ ဆက္လက္ အုပ္ခ်ဳပ္မည္နည္းဟု က်ေနာ္တို႔ ေတြးခဲ့ဖူးသည္။ တျပည္လံုး သပိတ္ေမွာက္လ်င္ တိုင္းျပည္ကို အုတ္တံတိုင္း ခတ္ရံုေပါ့ဟု ေျပာခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အာဏာ မသိမ္းမီတြင္ ေမာ္စီတုန္း၏ နည္းလမ္းတခုကို က်ေနာ္ဖတ္မိသည္။ ယင္းမွာ “အစြန္းေရာက္ လူနည္းစုကို တိုက္ရိုက္ႏွိမ္နင္းျခင္း၊ အလတ္တန္းစား လူမ်ားကို ေတြေ၀ ယိမ္းယုိင္ေစျခင္း ႏွင့္ ေနာက္တန္းက လူထုႀကီးကို မိမိလူဟု အမည္တပ္ျခင္းျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲယူျခင္း” လုပ္ငန္းစဥ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကူးယူတတ္ေသာ စစ္အုပ္စုသည္ ထုိအတိုင္း တသေ၀မတိမ္း က်င့္သံုး ပါသည္။ ယေန႔တိုင္လည္း ျပည္တြင္းသာမက ျပည္ပ ႏိုင္ငံမ်ားအထိပါ တိုးခ်ဲ႕ယူလာရာ အာဆီယံသည္ ထိုလမ္းစဥ္မွ အလယ္အလတ္ တန္းစား အုပ္စုျဖစ္လာပါသည္။ အတိုက္အခံ ထဲမွလည္း အဆိုပါ အလယ္အလတ္တန္း အုပ္စုကို ဆြဲယူေနပါၿပီ။ ေတြေ၀ေသာ (ကြန္ျမဴနစ္စကားျဖင့္ ဆက္ေျပာလွ်င္ ပညာတတ္မ်ား) လူတခ်ဳိ႕သည္ ပါတီဖြဲ႔ အေရြးခံရန္၊ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံရန္ လမ္းစဥ္ကို ေရြးေနၾကေလၿပီ။ စစ္တပ္သည္ သာမန္အားျဖင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို မထလာေအာင္ ႏွိပ္ကြက္ ထားလိုသည္မွ အပ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားေလာက္ အျမင္မၾကည္မႈ မရွိသည္ျဖစ္ရာ (သူတို႔သင္ခဲ့ေသာ ဦးေန၀င္းေခတ္ သမိုင္း စာအုပ္မ်ားတြင္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ား အျမင္မွား၍သာ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ၾကေၾကာင္း သင္ခဲ့ရရာ) က်ေနာ္တို႕ ၈၈ ေက်ာင္းသားမ်ားကိုလည္း အလယ္အလတ္ လူစုတြင္ ပါ၀င္မည္လားဟု ထင္ကာ လႊတ္ေပးထားခဲ့သည္။ ၂၀၀၇ တြင္မွ အစြန္းေရာက္ စာရင္းသို႔ ထည့္သြင္းခဲ့ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ျခဳံငံု၍ဆိုရလွ်င္ စစ္တပ္၏ မေကာင္းမႈမ်ားကို နားလည္မႈေပးသည့္တိုင္ ယင္းတို႔၏ ရပ္တည္ခ်က္ သေဘာထားသည္ မွားယြင္းစြာ သင္ၾကားလာေသာ အေျခခံအေပၚမွ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား အမွန္တကယ္ ခံစားမႈ၊ အမွန္တကယ္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကၿပီး အက်ဳိး မရၾကမႈ၊ ယင္းတို႔ အထင္ႀကီးေသာ ျပည္ပ ႏိုင္ငံသားမ်ားကဲ့သို႔ အရည္အခ်င္း ရွိသူမ်ားစြာ ရွိေနမႈ၊ ယင္းတို႔ ကဲ့သို႔ ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္စြာ၊ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား တိုင္းျပည္အတြက္ အလုပ္ လုပ္ေနသူမ်ား ရွိေနမႈတို႔ကို ယေန႔တိုင္ သိျမင္လာၾကျခင္း မရွိေသးပါ။ ျပည္သူလူထုႏွင့္ အမွန္တကယ္ နီးနီးစပ္စပ္ ေနထိုင္လိုစိတ္၊ နားလည္ေအာင္ လုပ္လိုစိတ္ နည္းပါးေအာင္ ႀကဳိတင္ ေလ့က်င့္ ေပးထားျခင္းျဖင့္ အရပ္ဘက္ တာ၀န္ယူရသည့္တိုင္ အစဥ္ကင္းကြာ ေနေလ့ရွိသည္။ နားလည္သြားေသာ အရာရွိမ်ားသည္လည္း ေဘးဖယ္ျခင္း ခံသြားၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ယေန႔ေခတ္ ပင္စင္ယူသြားေသာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ အားလံုးသည္ လက္ရွိစစ္တပ္၏ ေဘးဖယ္ျခင္းကို ခံၾကရသည္ျဖစ္ရာ လက္ရွိ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား တသက္တာ မည္သည့္အခါမွ် အျငိမ္းစား မယူရဲေတာ့သည့္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိကုန္ၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
Ref: ဧရာ၀တီ
......
Posts
