မ်ဳိးသန္႔၊ ေက်ာ္ခ |
ေသာၾကာေန႔၊ ေမလ ၂၇ ရက္ ၂၀၁၁
ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ) ။ ။ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အျပင္ဘက္သို႔ ခရီး ထြက္ရန္ ျပင္ဆင္လ်က္ ရွိရာ အစိုးရသစ္ကို စမ္းသပ္ခ်က္ တခု ျဖစ္လာမွာ ျဖစ္သည္။
ၾသဂုတ္လသို႔မဟုတ္ ေနာက္ပိုင္းမွသာ ခရီး ထြက္ႏိုင္မည္ဟု ယူဆရၿပီး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အထိန္းသိမ္း ခံမွ လြတ္ေျမာက္ ၿပီးေနာက္ ပထမဆံုး ျဖစ္လာမည့္ ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ယခုထိ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုျခင္း မျပဳေသးေပ။ သို႔ေသာ္ ဧရာဝတီတိုင္း ဘက္သို႔ စတင္မည္ဟု ပါတီတြင္း သတင္းရပ္ကြက္ အခ်ဳိ႕က မဇၩိမကို ေျပာသည္။
ဤအတုိင္းသာ ဟုတ္မွန္ခဲ့ေသာ္ သူ၏ႏိုင္ငံေရးကို မွတ္ေက်ာက္တင္ေပးခဲ့သည့္ ေနရာ တခုကို သြားေရာက္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ မေအာင္ျမင္ ခဲ့သည့္ ခရီးကို တတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ ၾကိဳးစားသည့္ ခရီးစဥ္ ျဖစ္လာမည္။
၁၉၈၉ ဧၿပီ ၅ ရက္ေန႔က ကြယ္လြန္ေလၿပိီးေသာ NLD ဒုဥကၠ႒ ဦးၾကည္ေမာင္ႏွင့္ ဧရာဝတီတုိင္း စည္း႐ံုးေရး ခရီးထြက္ရာ ဓႏုျဖဴတြင္ စစ္တပ္က ဟန္႔တားခဲ့သည္။ ပစ္ခတ္ရန္ အသင့္ အေနအထား ေနာက္ဆံုး မိနစ္က်မွ ပစ္မိန္႔ ျပန္လည္ ႐ုပ္သိမ္းခဲ့သည္။ အခင္း ျဖစ္ခ်ိန္တြင္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ႏွင့္ သူရင္ဆိုင္ ခဲ့ပံုက ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ေျပာစမွတ္ တြင္ရစ္သည္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ဧရာဝတီတိုင္းဘက္သို႔ သြားေရာက္ ခဲ့ေသာ္လည္း လမ္းခုလတ္တြင္ အာဏာပိုင္ မ်ားက ပိတ္ဆို႔ ဟန္႔တားခဲ့သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အင္လ်ားကန္ေစာင္း တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္း ေနအိမ္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ အတြင္း သတင္းေထာက္ တဦး၏ အေမးကို "တလ၊ ႏွစ္လေလာက္ က်ရင္ေတာ့ သြားျဖစ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ အခု နည္းနည္း အလုပ္ေတြ၊ ရန္ကုန္က အလုပ္ေတြ ၿပီးေအာင္ေတာ့ တခါထဲ ၾကိဳးစားၿပီး အျမန္ဆံုး ၿပီးေအာင္ေတာ့ လုပ္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္ ေႂကြးေတြက နည္းနည္း မ်ားေနေတာ့" ဟု သူက ျပန္ေျဖခဲ့သည္။
ၾကံ႕ခုိင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီ လူမႈေရးအဖြဲ႔ပံုစံ ရွိေနသည့္ကာလ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ေမ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ တုတ္၊ ဓား လက္နက္ ကိုင္ေဆာင္ ထားသူမ်ားက ဦးတင္ဦး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေထာက္ခံသူမ်ားကို အကြက္ခ် အၾကမ္းဖက္ တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အျဖစ္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၆ ႏွစ္ေက်ာ္ က်ျပန္သည္။
အခုတဖန္ ခရီးထြက္မည္ဟုဆိုျပန္ရာ ပါတီဒုဥကၠ႒ ဦးတင္ဦး အပါအဝင္ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကား သူ၏ လံုၿခံဳေရး အတြက္ စိုးရိမ္ ေနၾကျပန္သည္။
"အစိုးရတာဝန္ယူထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက ျပည္သူလူထုရဲ႕ လံုၿခံဳေရးကို တာဝန္ယူရမယ့္ တာဝန္ ရွိေနတာပဲဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ အစြမ္းကုန္၊ အထက္ျမက္ဆံုး၊ အႏၲရာယ္ အကင္းရွင္းဆံုး သူတို႔ တာဝန္ယူရမွာေပါ့။ တာဝန္ယူရမယ့္ ကိစၥက သူတို႔ တာဝန္ပဲေလ” ဟု ဦးတင္ဦးက ဆိုသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ႐ံုးအဖြဲ႔မႉးျဖစ္သူ အသက္ ၇ဝ ႏွစ္အရြယ္ရွိ စစ္တပ္ အရာရွိေဟာင္း ဦးဝင္းထိန္က “ဘာလက္နက္မွ ပါတဲ့လူေတြ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါမ်ဳိးၾကံဳလာရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘက္က ခံဖို႔ပဲရွိတယ္။ ခံဖို႔လည္း မေၾကာက္လို႔ လိုက္သြား ၾကတာေပါ့ဗ်ာ” ဟု ၾကံဳခဲ့ရသည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ႏႈိင္းယွဥ္ရင္း ေျပာျပသည္။
သို႔ေသာ္ ယခုတဖန္ ခရီးထြက္မည္လွ်င္ “ဒီတခါသြားလို႔ က်ေနာ္လိုက္မယ္ ဆိုရင္ အရင္ကလို သြက္သြက္ လက္လက္နဲ႔ မလုပ္ကိုင္ ေပးႏိုင္မွာဘဲ အားမလို အားမရ ျဖစ္မိတာ။ က်န္တာကေတာ့ မစိုးရိမ္ပါဘူး” ဟု ဦးဝင္းထိန္က ဆက္ေျပာသည္။
ဘိုကေလးၿမိဳ႕ဇာတိဖြား မတူကြဲျပားျခားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ အတြင္းေရးမႉး ဦးေနမ်ဳိးေဝကမူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ေက်းလက္ အေရာက္ ခရီး ထြက္သင့္သည္ဟု ယူဆသည္။
“အစိုးရဘက္က ဝန္ၾကီးတေယာက္လာရင္လည္း ေအာက္က အဆင္ေျပေအာင္ ေျပာဖို႔ စဥ္းစားတယ္။ NLD ဘက္က သြားရင္လည္း တိုင္းအဆင့္က ဆင္းလာရင္ ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္က အဆင္ေျပေအာင္ ေျပာတယ္။ အဲဒါၾကီးက အက်င့္ပါေနၿပီဗ်။ အဲဒါက မရေတာ့ဘူး၊ ရြာအထိသြား” ဟု သူက ေျပာသည္။
သို႔ေသာ္ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရးေလ့လာသူ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အစိုးရဘက္မွ တု႔ံျပန္မႈ မေကာင္းမည္ကို စိုးရိမ္ေနသည္။
“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္လာကတည္းက ရန္ကုန္မွာပဲ ရွိေနတယ္။ လူထုနဲ႔ ထိေတြ႔တယ္ ဆိုတာကလည္း ေရဒီယို ကပဲ ထိေတြ႔ရတာကိုး။ အခုလို အခ်ိန္မွာ တကယ္လို႔ နယ္ထြက္မယ္ဆုိရင္ အရင္လိုပဲ ေထာက္ခံမႈ ရိွႏိုင္တယ္။ လူေတြက အမ်ားၾကီး ၿပံဳၿပီးေတာ့ လိုက္လာဦးမယ္။ လိုက္လာတဲ့ အခါမွာလည္း အာဏာပိုင္ေတြ အတြက္ စိုးရိမ္စရာ အမ်ားၾကီး ျဖစ္လာပါလိမ့္ဦးမယ္။ ဒီပဲယင္း ျဖစ္ရပ္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ သူတို႔က (အာဏာပိုင္ေတြ) ဘာျဖစ္ျဖစ္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ေတြ႔ပါတယ္” ဟု ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက ေျပာသည္။
“တကယ္လို႔ ထြက္မယ္ဆိုရင္ ရည္မွန္းခ်က္က ဘာလဲ၊ ဒါေတြကို ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးမွလုပ္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္” ဟု ဆုိသည္။
ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လိုက္ပါလာသည့္ ကားကို ေမာင္းႏွင္ခဲ့သည့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေန ကိုေက်ာ္စိုးလင္း ကလည္း စိုးရိမ္ေနသည္။
“ဒီအခ်ိန္မွာက သိပ္ၿပီးေတာ့ လံုၿခံဳမႈ မရွိေသးဘူးလို႔ က်ေနာ္က ျမင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ေနာက္တက္တဲ့ အစိုးရလည္း အရင္ အစိုးရပဲလို႔ က်ေနာ္က ယူဆတယ္ေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္က သိပ္ၿပီးေတာ့ အယံုအၾကည္ မရွိဘူး။ အရင္ အစိုးရနဲ႔ အခုအစိုးရဟာ အတူတူပဲလို႔ က်ေနာ္က ျမင္တဲ့ အေပၚမွာ ေနာက္ထပ္ ဒီပဲယင္းလို အျဖစ္မ်ဳိးလည္း မျဖစ္ဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး” ဟု ကိုေက်ာ္စိုးလင္းက ေျပာသည္။
သူက "က်ေနာ္တို႔လည္း အနီးကပ္ၾကည့္တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလုိပဲ ဝင္ၿပီးေတာ့ ရမ္းကား သြားတာပဲေလ။ က်ေနာ္တို႔က လက္ဗလာနဲ႔ ဆိုေတာ့ ထိခိုက္ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာမႈေတြ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ” ဟု လံုၿခံဳေရး အေနအထားကို ေျပာသည္။
ၾကံ႕ဖြံ႔အဖြဲ႔ကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာခဲ့ၿပီး စာအုပ္ျပဳစုခဲ့သည့္ ျပည္ပအေျခစိုက္ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး အင္အားစု NDD ဥကၠ႒ ေဒၚခင္ဥမၼာကလည္း လံုၿခံဳေရး အတြက္ အစိုးရတြင္ တာဝန္ရွိသည္ဟု ျမင္သည္။
“က်မတို႔ေခါင္းေဆာင္က ကိုယ့္ျပည္သူေတြနဲ႔ သြားေတြ႔ဖို႔၊ ထိေတြ႔ဖို႔ သူနဲ႔တျခား NLD ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္တာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ က်မတို႔ အေနနဲ႔ ဘာမွေျပာစရာ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လံုၿခံဳေရးကေတာ့ လက္ရွိ အာဏာပိုင္ေတြ လက္ထဲမွာ အျပည့္အဝ ရွိတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
NLD မွ ခြဲထြက္ခဲ့ကာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အင္အားစု NDF ပါတီမွ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ကေတာ့ ခရီးထြက္ျခင္း အေပၚ မွတ္ခ်က္ေပးရန္ ျငင္းဆိုလိုက္ၿပီး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္း၊ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အၾကံဉာဏ္မ်ား မွ်ေဝေပးႏိုင္ပါက ျပည္သူလူထု အတြက္ အက်ဳိး ရွိႏိုင္မည္ဟု ဆိုသည္။
Ref: မဇၽၥိမ
Monday, May 30, 2011
အစိုးရကို စမ္းသပ္မယ့္ ေဒၚစု နယ္ထြက္ခရီး
Tuesday, March 22, 2011
စစ္မႈထမ္းစနစ္၏ အက်ဳိးအျပစ္
ဦးေအာင္ခင္ & မညိဳညိဳလြင္
ေသာၾကာ, 18 မတ္ VOA
ႏိုင္ငံသားကုိ စစ္မႈထမ္းခိုင္းတာဟာ ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းတဲ့ ေရွ ႔ဓေလ့ တခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဥေရာပမွာ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေတြ တည္ေထာင္စဥ္က အမ်ဳိးသားစိတ္ ရွိလာေအာင္ လူတိုင္း စစ္မႈထမ္းရတဲ့ စနစ္ကို က်င့္သံုးၾကပါတယ္ စစ္မႈထမ္းတယ္ ဆိုတာဟာ အစိုးရ ခိုင္းသမွ် လုပ္ကိုင္ ရတာမို႔ အစိုးရ ကိုယ္စား လုပ္ရသလို ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ စစ္မႈထမ္းခိုင္းတဲ့ စနစ္ရဲ ႔ အက်ဳိး အျပစ္ေတြကို ေဆြးေႏြးလာတာ ၾကာပါၿပီ။ ႏိုင္ငံအခ်င္းခ်င္း စစ္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ သံုးတဲ့ စနစ္ကို အၿမဲတမ္း မသံုးသင့္ဘူးလို႔ သံုးသပ္တာမ်ဳိးေတြ ရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဘာေၾကာင့္လို႔ စစ္မႈမထမ္းမေနရ စနစ္ က်င့္သံုးတယ္ ဆိုတာကို ေလ့လာ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ စစ္သား စုေဆာင္းရတာ ခက္ခဲတဲ့ အတြက္ ႏုိင္ငံျခားနဲ႔ စစ္ျဖစ္ခ်ိန္ေလာက္ပဲ စစ္မႈ ထမ္းခိုင္းတာ မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရိကၡာ ထုတ္လုပ္တဲ့ လယ္သမားကို စစ္တုိက္ခိုင္းရင္ ရိကၡာ ရွားပါး ႏိုင္တာမို႔ စစ္ျဖစ္ေနခ်ိန္ မွာေတာင္ စစ္မႈထမ္း ကင္းလြတ္ခြင့္ ေပးထားတာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဗမာ့ စစ္မႈထမ္း ဥပေဒမွာ လယ္သမားကို ကင္းလြတ္ခြင့္ ေပးထားတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ အလုပ္လက္မဲ့ မ်ားတဲ့ တုိင္းျပည္မွာ စစ္မႈ ထမ္းခုိင္းရင္ အလုပ္လက္မဲ့ ဦးေရ နည္းပါး သြားႏိုင္ၿပီး အလုပ္လက္မဲ့ နည္းတဲ့ ေနရာမွာ စစ္မႈ ထမ္းခုိင္းရင္ေတာ့ အလုပ္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူငယ္ေတြရဲ ႔ အခြင့္အလမ္းကို ဆံုးရႈံး ေစတယ္လို႔ သံုးသပ္ ၾကပါတယ္။
လူတုိင္းပါဝင္တဲ့ စစ္တပ္ဟာ လူတန္းစားနဲ႔ လူမ်ုဳိးစုေပါင္းစံုကို ေပါင္းစပ္တဲ့ေနရာ ျဖစ္လာတဲ့ အတြက္ ႏိုင္ငံတည္ ေဆာက္ရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ျမင္တာမ်ဳိးလည္း ရွိပါတယ္။ လူတုိင္း စစ္မႈထမ္းတဲ့ စနစ္ေၾကာင့္ ေဒသစြဲနဲ႔ လူမ်ဳိးစြဲ စိတ္ဓါတ္နည္းပါးသြားႏိုင္ပါတယ္။ စစ္မႈထမ္းစနစ္ေၾကာင့္ အစိုးရကို သစၥာရွိတဲ့ တခုတည္းေသာ အမ်ဳိးသားအသြင္လကၡဏာကို ေဖာ္ေဆာင္ ႏိုင္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ အစုိးရတပ္မွာ စစ္မႈထမ္းသူဟာ လူမ်ဳိးေရး စိတ္ဓါတ္ နည္းပါး သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအျမင္နဲ႔ ၾကည့္ရင္ ႏုိင္ငံသားတုိင္း စစ္မႈ ထမ္းခိုင္းတာဟာ အမ်ဳိးသား စည္းလံုးေရး လမ္းစဥ္လို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီးျခား တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ကို စစ္အစိုးရက မလိုလားတာ ျဖစ္ပံုရပါတယ္။
လူတုိင္းစစ္မႈထမ္းတဲ့ စစ္တပ္ဟာ လူထုနဲ႔ နီးစပ္ၿပီး ဆႏၵအေလ်ာက္ ဖြဲ႔စည္းတဲ့ အၿမဲတမ္း တပ္ဟာ လူထုနဲ႔ ကင္းကြာတယ္လို႔ သံုးသပ္တာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စစ္မႈထမ္း အျဖစ္ အသက္ ေမြးဝမ္းေက်ာင္း လုပ္သူနဲ႔ စစ္မႈထမ္း ဥပေဒေၾကာင့္ စစ္ထဲ ေရာက္လာသူ ဆုိၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စား ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံကို လုိက္ၿပီး စစ္မႈထမ္း ဥပေဒအရ စစ္ထဲ ေရာက္လာသူ ဦးေရ အနည္းအမ်ား ကြာျခား ပါတယ္။ လုိခ်င္တဲ့ စစ္သားဦးေရကမ်ားၿပီး စစ္ထဲ ဝင္ခ်င္သူ နည္းရင္ စစ္မႈထမ္း ဥပေဒ ျပ႒ာန္းၿပီး အမိန္႔နဲ႔ စစ္သား စုေဆာင္း တတ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ အမ်ဳိးသား စီးပြားေရး သုေတသနဌာန (NBER -) က ပညာရွင္ ႏွစ္ဦး က ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ထုတ္ေဝတဲ့ စာတမ္းအရ ဆိုရင္ ႏိုင္ငံ (၆၀) ေက်ာ္ကို ေလ့လာတဲ့အခါမွာ ပံုမွန္ စစ္တပ္မွာ ဆႏၵ အေလ်ာက္ တပ္ထဲ ဝင္သူက (၅၀) ရာခိုင္ႏႈန္း စစ္မႈထမ္း ဥပေဒေၾကာင့္ စစ္တပ္ထဲ ေရာက္လာသူက (၅၀) ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဗမာ စစ္အစိုးရကလည္း အၿမဲတမ္း စစ္တပ္ကို အားျဖည့္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ၿပီး စစ္မႈထမ္း ဥပေဒကို ျပ႒ာန္း လိုက္တာ ျဖစ္ပံုရပါတယ္။
အရြယ္ေရာက္သူတုိင္း စစ္မႈထမ္းရမယ္ဆိုေပမယ့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးစ ႏုိင္ငံေတြမွာေတာ့ လာဘ္ေပး ႏုိင္သူဟာ ကင္းလြတ္ခြင့္ ရၾကပါတယ္။ စစ္မႈမထမ္း မေနရလို႔ ဆုိေပမယ့္ စစ္တပ္က ခြင့္ျပဳမွ စစ္မႈ ထမ္းႏိုင္တာပါ။ ဥပမာ - ေဆးစစ္တာ မေအာင္ရင္ စစ္မႈ မထမ္းႏိုင္ပါဘူး။ ေတာင္ကိုရီးယားမွာ က်န္းမာေရး အဆင့္မမီလို႔ စာေရး အလုပ္နဲ႔ ရဲသား အလုပ္သာ လုပ္ရသူေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေတာင္ စစ္မႈထမ္းဖို႔ ပ်က္ကြက္သူ တေထာင္နီးပါး မႏွစ္က အဖမ္း ခံလိုက္ရပါတယ္။ ဆင္းရဲသားကသာ စစ္မႈ ထမ္းၾကပါတယ္။ ပညာနည္းတဲ့ ဆင္းရဲသား အဖို႔ကေတာ့ စစ္မႈထမ္းရတာ အလုပ္အကိုင္ ရရွိသြားတဲ့ သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာတတ္ လူငယ္ဟာ စစ္တပ္ထဲ မဝင္ခ်င္ပါဘူး။ စစ္မႈထမ္းရလို႔ မိမိကုိယ္မိမိ သတ္ေသတာမ်ဳိးေတြ ထိုင္ဝမ္မွာ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အတင္းအက်ပ္ စစ္မႈ ထမ္းခိုင္းတဲ့ အစိုးရကို မေက်နပ္ သူမ်ားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
လူ႔အခြင့္အေရး ေခတ္စားလာတဲ့အခါမွာ မိမိယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ စစ္မႈ မထမ္းခ်င္သူကို ကင္းလြတ္ခြင့္ ေပးပါတယ္။ ဒီလို ပုဂၢိဳလ္ကို Conscientious Objector လို႔ ေခၚၿပီး ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြမွာ အသိအမွတ္ျပဳ ထားပါတယ္။ ဘာသာေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ နဲ႔ လူမႈေရး အေၾကာင္းေၾကာင့္ စစ္မႈ မထမ္းခ်င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အျခားအလပ္ေတြ လုပ္ခိုင္းပါတယ္။ ေတာင္ကိုရီးယားနဲ႔ ထိုင္ဝမ္မွာလည္း ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ စစ္မႈ မထမ္းႏိုင္သူေတြကို အသိအမွတ္ ျပဳပါတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ စစ္မႈထမ္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ ဥပေဒကို ျပ႒ာန္းဖို႔ လုိပါတယ္။
ငယ္စဥ္က စစ္မႈထမ္းဖူးသူဟာ လူႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္ဖို႔ အလားအလာ မ်ားေၾကာင္း ေလ့လာ ေတြ႔ရွိ ထားပါတယ္။ ေတာင္အေမရိကတုိက္ အာဂ်င္းတီးနား ႏိုင္ငံမွာ လူတုိင္း စစ္မႈထမ္းခိုင္းတဲ့ စနစ္ က်င့္သံုးပံုကို ပညာရွင္ (၃) ဦးက ေလ့လာ ဆန္းစစ္ၿပီး ၂၀၀၉ ေမလမွာ စာတမ္း ထုတ္ေဝပါတယ္။ စစ္မႈ ထမ္းခိုင္းတဲ့ အတြက္ လူငယ္ေတြမွာ စည္းကမ္း ရွိ တာဝန္သိ လာတာရွိသလို၊ လက္နက္ အားကိုးၿပီး အၾကမ္းဖက္ အႏိုင္ယူတဲ့ အက်င့့္ဆိုးလည္း စြဲကပ္ လာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္မယ့္ အလားအလာဟာ စစ္သား လူထြက္မွာ ပိုမ်ားေၾကာင္း အာဂ်င္တီးနား ႏိုင္ငံက စစ္မႈထမ္း စနစ္ကို ေလ့လာၿပီး သံုးသပ္ တင္ျပထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။
Ref: VOA News
Posts
