..............................

Showing posts with label မွတ္တမ္း. Show all posts
Showing posts with label မွတ္တမ္း. Show all posts

Thursday, October 4, 2012

ဧရာဝတီတိုင္း ေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ အထူး ကိစၥရပ္မ်ားဆိုင္ရာ အစည္းေဝး

24 September, 2012

Irrawaddy Region Parliament News (Sept 24 2012)

Read More...

Thursday, September 20, 2012

ကြန္ဂရက္ ေရႊတံဆိပ္ဆုႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မိန္႔ခြန္း

ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္၏ အရပ္သားမ်ား အတြက္ အျမင့္ဆံုး ကြန္ဂရက္ေရႊ တံဆိပ္ဆု အခမ္းအနား ျမင္ကြင္းနဲဲ႔ မိန္႔ခြန္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္း ကို ျမန္မာလို ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။ VOA ျမန္မာပိုင္းက ဘာသာျပန္ ကို တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

ဒီေန႔ဟာ က်မဘ၀မွာ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္အေကာင္းဆံုး ေန႔တေန႔ပါပဲ။ ပါတီစြဲ မခြဲပဲ ညီညီ ညြတ္ညြတ္နဲ႔ အေ၀းက လာတဲ့ က်မလို သူစိမ္း တေယာက္ကို အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္ႀကီးက ႀကိဳဆိုတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္။ တကယ္တမ္း မွာေတာ့ ဒီမွာရွိတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ က်မနဲ႔ သူစိမ္းျပင္ျပင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ေတြ႔ဖူးေနက် မ်က္ႏွာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိသလို၊ က်မတို႔ႏိုင္ငံ က်မတို႔ရဲ႕ အက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈေတြေၾကာင့္ နာမည္ေတြ နဲ႔ တကြ ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္ၿပီးသား သူ ေတြလည္း ႐ွိေနတာမို႔ပါ။

ဒီအခ်ိန္ကိုေစာင့္ခဲ့ရတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ က်မ ေနအိမ္မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ အခ်ခံထား စဥ္ ကတည္းက ေတြ႔ဖူးခဲ့တဲ့ သူေတြျဖစ္တဲ့ အျပင္၊ တခ်ိဳ႕ဆိုလည္း လြတ္လာၿပီးေနာက္ပိုင္း မွာ ေတြ႔ခဲ့ရ သူေတြပါ။ က်မ ျဖတ္သန္း ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ တေလွ်ာက္မွာ ေနရာတိုင္းမွာ မိတ္ေဆြေတြ ႐ွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ ဒါဟာ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ တယ္လို႔ပဲ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။

ဒီကေန႔ က်မကိုဂုဏ္ျပဳခ်ီးျမွင့္လိုက္တဲ့ ဆုဟာ က်မတို႔ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရး ေမွ်ာ္မွန္းမႈေတြကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကြန္ဂရက္စ္က ထာ၀ရေရွ႕တန္းကေနၿပီး မားမားမတ္မတ္ေထာက္ခံ သြားမယ္ ဆိုတာကို ျပသ လိုက္တာပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ အေမရိကန္ျပည္သူေတြ နဲ႔အတူ ကြန္ဂရက္စ္ လႊတ္ေတာ္ ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးေတြ အားလံုးကို က်မ အသည္းႏွလံုး ထဲက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေက်းဇူး တင္ေၾကာင္း ေျပာပါရေစ။ လြတ္လပ္မႈ နဲ႔ မွ်တမႈဆိုတာကို လက္လွမ္း မမီခဲ့တဲ့ က်မတို႔ဘ၀ အေမွာင္ က်ေနတဲ့ ႏွစ္ကာလေတြမွာ က်မတို႔အတြက္ ေမတၱာထားေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ တာေတြကို ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္။

က်မတို႔ အက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သူေတြ အမ်ားအျပား႐ွိခဲ့တဲ့ အတြက္ လူေတြအားလံုးရဲ႕ နာမည္ေတြကို အမည္ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ စကားေျပာေနရ မယ္ ဆိုရင္ ဒီတေန႔လည္ခင္း နဲ႔ မလံုေလာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း က်မ အေနနဲ႔ ဒီေန႔၊ ဒီေနရာမွာ က်မနဲ႔အတူ ႐ွိေနေစခ်င္တဲ့ သူတေယာက္ရဲ႕ အမည္ကိုေတာ့ ေဖာ္ ျပပါရေစ။ သူကေတာ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ Tom Lantos ပါ။ (ကြယ္လြန္သြားၿပီမို႔) သူ႐ွိေနခ်ိန္မွာ က်မ အေရာက္ မလာႏိုင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ၀မ္းနည္းပါတယ္။

သူ႔ကိုလက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး က်မတို႔အတြက္ လုပ္ေပးသမွ်ေတြကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္လို႔ ေျပာခြင့္ မရလိုက္တဲ့ အတြက္လည္း ၀မ္းနည္း ပါတယ္။ က်မ သူနဲ႔ တခါမွ ဆံုေတြ႔ခြင့္ မရလိုက္ ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လည္း သူ႔ရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈေတြ နဲ႔ ေက်းဇူး တရားေတြကို က်မအၿမဲ သတိရေနမွာပါ။

က်မတို႔ႏိုင္ငံကို ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ၀ေျပာၿပီး အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးေစာင့္ေ႐ွာက္ႏိုင္မယ့္၊ တရား ဥပေဒ စိုးမိုးမယ့္ ႏိုင္ငံေတာ္ တခု ျဖစ္ေစေရး ထူေထာင္သြားၾကရမယ့္ က်မ တို႔ရဲ႕ ေ႐ွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မွာ တစိုက္ မတ္မတ္ ကူညီသြားၾကမယ့္ မိတ္ေဆြရင္းခ်ာေတြ ၾကားမွာ က်မ အခုေရာက္႐ွိေနတာပါ။ က်မတို႔ရဲ႕ ဒီႏိုင္ငံေတာ္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ ေတြဟာ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရတာပါ။ သမၼတႀကီး နဲ႔အတူ အခုသက္တမ္းႏုနယ္ေသးေပ မယ့္ အလ်င္အျမန္ ရင့္က်က္လာေနၿပီျဖစ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္၊ ဒါ့အျပင္ ဒီမိုကေရစီ တန္ဖိုးေတြ ကို တစိုက္မတ္မတ္ တန္ဖိုးထားၾကတဲ့ လူထုႀကီး တရပ္လံုးဟာ က်မတို႔ လိုလားသ လို ေခတ္သစ္ ကမၻာႀကီးထဲမွာ က်မတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေနရာမွန္ ရေစဖို႔အတြက္ အားအင္အျပည့္နဲ႔ ေ႐ွ႕တိုးေဆာင္ရြက္ သြားေစႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈေတြကို ဦးစီးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ကိုယ္တိုင္လည္း အခု လာေရာက္ခဲ့တဲ့ အတြက္ က်မ သိပ္ကို အားတက္မိပါ တယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲေရးနဲ႔ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး အနာဂတ္အေပၚ က်မရဲ႕ ယံုၾကည္မႈေတြ ကိုလည္း ပိုၿပီး တိုးပြား လာေစပါတယ္။ ေ႐ွ႕မွာ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီးေတာ့ ႐ွိေနဦးမွာပါ။

ေ႐ွ႕ဆက္အခက္အခဲေတြအမ်ားႀကီးရွိဦးမယ္ဆိုေပမယ့္ ဒီအခက္အခဲ အတား အဆီးေတြ အားလံုးကို မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ကူညီ ပံ့ပိုးမႈေတြ နဲ႔ ေက်ာ္လႊားႏိုင္မယ္ ဆိုတာ က်မ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚက ၾသဇာအ႐ွိဆံုး ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးက ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ေတြ နဲ႔ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီျမတ္ႏိုးသူေတြ အၾကား တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ရင္းႏွီးမႈ နဲ႔ နားလည္မႈေတြဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေတြ နဲ႔ ခ်ီၿပီး က်မတို႔ ခံစား နာက်င္ခဲ့ရ တာေတြကို ေၾကပ်က္ သြားေစခဲ့ပါၿပီ။ အားလံုးယံုၾကည္တဲ့ ပန္းတိုင္ေတြဆီကိုေရာက္ဖို႔ အတူတကြ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာနဲ႔ အမွ် ဒီရင္းႏွီးမႈေႏွာင္ႀကိဳးေတြဟာ ပိုၿပီး ခိုင္မာလာမွာပါ။

ဒီေန႔ ဒီေနရာကိုလာေရာက္ရတာဟာ က်မအတြက္ အခြင့္ထူးတရပ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုမ်ိဳး အခြင့္ထူးေတြ မခံစား ရေသးတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိေသးတယ္ဆိုတာ က်မတို႔ သတိရၾကရပါလိမ့္မယ္။ က်မတို႔ တႏိုင္ငံတည္းတင္မဟုတ္ပါဘူး။ လြတ္လပ္မႈဆိုတာကို အိမ္မက္ေတာင္ မမက္ႏိုင္ေသး တဲ့ ေနရာေတြ ကမၻာေပၚမွာ အမ်ားႀကီး႐ွိေနပါေသး တယ္။

က်မတေယာက္တည္းအတြက္တင္မက က်မရဲ႕ မိတ္ေဆြေရာင္းရင္းေတြ၊ ျပည္သူေတြ အားလံုး ကိုယ္စား က်မယံုယံုၾကည္ၾကည္ နဲ႔ ေျပာလိုတာကေတာ့ ဒီေန႔ဟာ ေပါင္းစည္းညီညြတ္မႈ၊ လံုၿခံဳမႈနဲ႔ လြတ္လပ္မႈေတြကိုလုိလားတဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ က ျပည္သူျပည္သားေတြ အျပင္ ကမၻာ့ျပည္သူေတြအားလံုးရဲ႕ ဆႏၵေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္မယ့္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အစပ်ိဳးေန႔ပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

က်မတို႔အားလံုးအတြက္ ဘ၀လံုၿခံဳမႈနဲ႔ လြတ္လပ္မႈအၾကား အေကာင္းဆံုးခ်ိန္ခြင္လွ်ာညွိေပးေနတာဟာ ဒီမိုကေရစီလမ္းစဥ္ပဲျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်မအၿမဲယံုၾကည္ပါတယ္။ လူသားဘ၀ရပ္တည္မႈအတြက္ လံုၿခံဳမႈ နဲ႔ လြတ္လပ္မႈ ႏွစ္ခုစလံုးလိုအပ္ပါတယ္။ လံုၿခံဳမႈမ႐ွိလွ်င္ ကမၻာေလာကႀကီးရဲ႕ လွပမႈ နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ကို အျပည့္အ၀ ႐ွာေဖြ ခံစားႏိုင္မွာမဟုတ္ သလို၊ လြတ္လပ္မႈမ႐ွိဘူးဆိုလွ်င္လည္း က်မတို႔ဟာ လူသား ပိုၿပီး ဆန္သထက္ ဆန္လာႏိုင္မယ့္ အခြင့္အေရးေတြ ဆံုး႐ႈံးၾကရမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အေျခခံ နဲ႔ တန္ဖိုးေတြကို က်မတို႔ မျပတ္စြဲကိုင္ထားၾကရတာပါ။ ဒါၿပီးျပည့္စံုတယ္လို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ တာ ေသခ်ာပါတယ္။ အမွားအယြင္းမကင္းတဲ့ လူသားေတြရဲ႕ ဘ၀မွာ ၿပီးျပည္စံုတဲ့ စံနစ္တရပ္ဆိုတာ မ႐ွိခဲ့ေသးပါဘူး။ ဒီလိုမျပည့္စံုမႈေတြၾကားကပဲ ဒီမုိကေရစီဆိုတာ က်မတို႔ အားလံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရဲ႕ ေ႐ွ႕ေဆာင္ လမ္းျပျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီကို ယံုၾကည္သက္၀င္တဲ့အတြက္ ကမၻာတ၀ွမ္း က်မတို႔ အားလံုးညီညြတ္ လာခဲ့ၾကရပါ တယ္။ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ နဲ႔အတူ အားလံုးၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အတူတကြ ယွဥ္တြဲေနထိုင္ႏိုင္ မယ့္ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကရက္တစ္ လူ႔ေဘာင္ကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ဖို႔ ခက္ခဲတဲ့ခရီးလမ္းကို လွမ္းၾကတဲ့ေနရာ မွာ က်မတို႔အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ညီညြတ္စြာ လုပ္ေဆာင္သြားႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေပါင္းစံု မွီတင္းေနထိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတခုပါ။ ဒီလို ၿငိမ္းခ်မ္းညီညြတ္စြာ လုပ္ေဆာင္ ျခင္း အားျဖင့္ အားလံုးရဲ႕ လွပတဲ့ အိမ္မက္ေတြအေကာင္အထည္ေပၚလာႏိုင္မယ့္ ပန္းတိုင္ေနရာတခု ကို ေရာက္႐ွိနိုင္ၿပီး ကူညီတဲ့မိတ္ေဆြေတြအားလံုးအတြက္လည္း ေက်နပ္မႈေတြရေစလိမ့္မယ္လို႔လည္း က်မယံုၾကည္ပါတယ္။ ေက်းဇူးပါ။

(တိုက္႐ိုက္ေျပာသည့္ မိန္႔ခြန္းမွ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားပါသည္။)

Ref: ဧရာဝတီ

Read More...

Friday, January 13, 2012

လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ ယေန႔ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ား၏ ေနာက္ဆံုးရ သတင္းမ်ား

Friday, 13 January 2012


8:00 Am

သရက္အက်ဥ္းေထာင္မွ ဝန္ထမ္းမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ လြတ္ေျမာက္မည့္သူ မ်ားထဲတြင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ ပါဝင္ႏိုင္သည္ဟု သိရွိရသည္။ သတင္းရယူရန္ ေစာင့္စားေနသည့္ သတင္းေထာက္မ်ား ၁၂ ေယာက္ ဝန္းက်င္ခန္႔ရွိျပီး အတည္မျပဳ ႏိုင္ေသးသည့္ သတင္းမ်ားအရ ကိုမင္းကိုႏိုင္အား နံနက္ ၈နာရီခြဲတြင္ လႊတ္ေပးမည္ဟု သိရွိရသည္။


8:10 Am

သရက္အက်ဥ္းေထာင္မွ အက်ဥ္းသားစုစုေပါင္း ၂၇ ေယာက္ လြတ္ေျမာက္မည္ဟု သတင္း ရရွိပါသည္။

8:40 Am

စစ္ေတြအက်ဥ္းေထာင္မွ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ ၁၀ ဦး အနက္ ၉ ဦး ႏွင့္ ဘူးသီးေတာင္ အက်ဥ္းေထာင္မွ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ ၁၀ ဦးအနက္ ၉ ဦး လြတ္ေျမာက္မည္ျဖစ္ျပီး ဘူးသီးေတာင္ အက်ဥ္းေထာင္မွ ကိုေဌးၾကြယ္၊ ဦးထြန္းညိဳ၊ ဦးျပည္ေက်ာ္ တို႔ပါဝင္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။ ထို႔အတူ စစ္ေတြေထာင္မွ ေဒါက္တာသက္လြင္၊ ကိုသန္းတင္(ခ) ကိုၾကီးသန္း၊ ျပည့္ျဖိဳးလိႈင္၊ ေအာင္ေအာင္ေက်ာ္(ဧရာဝတီ)၊ ေဇယ်ာဦး(ဧရာဝတီ)၊ ဦးပုရစ္ တို႔လည္း လြတ္ေျမာက္မည္ဟု သိရွိရသည္။

9:30 Am

စစ္ေတြ အက်ဥ္းေထာင္မွ နံနက္ ၉ နာရီ ၂၀ မိနစ္တြင္ အက်ဥ္သား စုစုေပါင္း (၁၇) ဦးလြတ္ေၿမာက္ၿပီး ထိုအထဲတြင္ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ (၈) ဦးပါ၀င္ေၾကာင္း သိရပါသည္။ အဆိုပါ (၈) ဦးမွာ ေဒါက္တာသက္လြင္၊ ကိုသန္းတင္(ခ)ကိုၾကီးသန္း၊ ျပည့္ျဖိဳးလိႈင္၊ ေအာင္ေအာင္ေက်ာ္(ဧရာဝတီ)၊ ေဇယ်ာဦး(ဧရာဝတီ)၊ ဦးပုရစ္၊ ေက်ာ္ဇင္၀င္း၊ ေဒါပံုေနေန တို႔ၿဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။

9:35 Am

ဘူးသီေတာင္ အက်ဥ္းေထာင္မွ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ကိုစည္သူေမာင္၊ ကိုသန္႔ဇင္မ်ိဳး၊ ကိုေက်ာ္မင္း၊ ကိုထြန္းညိဳ၊ ကိုေဌးၾကြယ္၊ ကိုေအာင္ေဇာ္ဦး၊ ကိုေျပေက်ာ္၊ ကို၀ဏၰပံသ၊ ကိုေက်ာ္၀င္းဆန္း၊ ကိုေမာင္ေမာင္လတ္ တို႔သည္ ယေန႔နံနက္ ၇ နာရီတြင္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္။

9:40 Am

အရွင္ဂမၻီရ ေျမာင္းျမေထာင္မွ လြတ္ေၿမာက္လာၿပီးပါက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သဃၤန္းကြ်န္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ မဂၢင္ေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းခံမည္ၿဖစ္ေၾကာင္း အရွင္ဂမၻီရ၏မိခင္ ေဒၚေရးက ေၿပာၾကားခဲ့ပါသည္။ အရွင္ဂမၻီရ ၂၀၀၇ ႏို၀င္ဘာ (၄) တြင္ အဖမ္းခံရၿပီး ပုဒ္မ (၁၇)ခုၿဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၆၈)ႏွစ္ က်ခံထားရသူၿဖစ္သည္။

"ယခုလို သတင္းၾကားရတာ အမ်ားၾကီး ၀မ္းသာပါတယ္။ အဖြားအသက္က (၆၂)ႏွစ္ ၿပည့္တာ့မယ္။ ေထာင္၀င္စာ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အၾကိမ္ေတြက အသက္ထက္ မကေတာ့ပါဘူး။ အခု အဖြားရဲ့ သားႏွစ္ေယာက္ တင္မက ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုး လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီ ဆိုလို႔ လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ ၀မ္းသာပါတယ္။ အခုလို လႊတ္ေပးတာ တစ္ကယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေၿခလွမ္းကို စလွမ္းလိုက္ၿပီလို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။" ဟု အရွင္ဂမၻီရ၏ မိခင္ ေဒၚေရးမွ ေၿပာၾကားခဲ့ပါသည္။

အရွင္ဂမၻီရ၏ အကို ၿဖစ္သူ ဦးေက်ာ္ေအာင္သည္လည္း ေတာင္ၾကီးေထာင္မွ လြတ္ေၿမာက္မည္ဟု သိရသည္။

9:43 Am

ၿမင္းၿခံေထာင္မွ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ မထက္ထက္ေအာင္ အပါအ၀င္ ၁၂ ဦး လြတ္ေၿမာက္လာသည္ဟု သိရသည္။

9:52 Am

ဦးခြန္ထြန္းဦးႏွင့္ ဦး၀င္းကိုတို႕ ေတာင္ငူအက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေၿမာက္လာၿပီဟု သတင္းရရွိပါသည္။

9:59 Am

ယခုအၾကိမ္ေပးသည့္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လုံၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ႏွင့္ေပးသည့္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ သေဘာဆႏၵႏွင့္ ေပးျခင္းျဖစ္သည္ကို လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးသည့္ အမိန္႔ေၾကျငာစာပါ ျပစ္မႈဆိုင္ရာက်င့္ ထံုးဥပေဒပုဒ္မ ၄၀၁(၁)အရ သိရသည္။ ျပစ္မႈဆိုင္ရာ က်င့္ထံုးဥပေဒပုဒ္မ ၄၀၁(၁) တြင္ ဆိုထားသည္မွာ ' ျပစ္မႈတစ္စံုတစ္ရာအတြက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အား ျပစ္ဒဏ္ခ်မႇတ္ၿပီးသည့္အခါ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ မည္သည့္အခါမဆို စည္းကမ္းခ်က္ မထားဘဲျဖစ္ေစ ျပစ္ဒဏ္စီရင္ျခင္းခံရသူ သေဘာတူသည့္ စည္းကမ္းခ်က္ တစ္ခုခုထား၍ျဖစ္ေစ ၄င္းအေပၚခ်မႇတ္သည့္ ျပစ္ဒဏ္အတည္ျပဳလုပ္ျခင္းကို ဆိုင္းငံ့ထားႏုိင္သည္ (သို႔) ၄င္းကို စီရင္သည့္ ျပစ္ဒဏ္အားလံုး (သို႔) အစိတ္ အပိုင္းတစ္စံုတစ္ရာကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးႏုိင္သည္' ဟု ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ႏွင့္အညီ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးျခင္းျဖစ္ပါက ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၂၀၄ (ခ) အရ ေပးရမည္ျဖစ္ျပီး ယင္းပုဒ္မ မပါရိွေသာေၾကာင့္ သမၼတႀကီး၏ သေဘာဆႏၵျဖင့္ ေပးျခင္းျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံပုဒ္မ ၂၀၄ (ခ)မႇာ ဆိုထားသည္မွာ '' အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးႏႇင့္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ႏႇင့္အညီ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးပိုင္ခြင့္ရႇိသည္'' ဟူ၍ျဖစ္ပါသည္။

10:10 Am

သရက္ေထာင္မွ ကိုမင္းကိုႏိုင္ အပါအ၀င္ (၇)ဦး လြတ္ေၿမာက္လာသည္ဟု သိရွိရသည္။

10:20 Am

မံုရြာအက်ဥ္းေထာင္မွ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ ၅ ဦးအား နံနက္ ၁၁ နာရီတြင္ လႊတ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ၎တို႔မွာ ဦးလွေထြး(ခ) ဦး၀ိလာသကၠ၊ လာရန္းကၽြရ္၊ ကိုကိုႏိုင္(ခ) စူးရွ၊ ဒီျငိမ္းလင္းႏွင့္ ႏိုဘယ္လ္ေအးတို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

10:30 Am

လာရိႈးအက်ဥ္းေထာင္မွ ကိုမင္းေဇယ်၊ ကိုဇာနည္ေအာင္၊ ကိုႏိုင္ဦး(ခ) ဦးနႏၵ၀ံသ(ျမင္းျခံစြန္းလြန္း)၊ ဦးျမင့္ႏိုင္၊ ကိုေအာင္သန္းျမင့္(ခ) မဂၢင္ဆရာေတာ္ ဥဴးကၠႏၵက၊ ကိုေငြစိုးလင္း၊ ကိုမင္းထြန္း၊ ကိုျမတ္လင္းထြဋ္ ႏွင့္ မဟန္နီဦးတို႔ ယေန႔ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာေၾကာင္း သိရသည္။

10:30 Am

ဦးခင္ညြန္႕ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း) လြတ္ေၿမာက္ေၾကာင္း သိရွိပါသည္။ ၄င္းႏွင့္အတူ ဦးၿမင့္ေဇာ္ (ဗိုလ္မွဳးခ်ဳပ္ေဟာင္း) လည္း လြတ္ေၿမာက္ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

10:37 Am

ဟသၤာတ အက်ဥ္းေထာင္မွ ကိုစည္သူေဇယ်ႏွင့္ ဦးကိုကိုေလး အပါအ၀င္ ၄ ဦး လြတ္ေျမာက္လာေၾကာင္း သိရသည္။

10:53 Am

ဦးခင္ညြန္႕ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း) ၏ သားၿဖစ္သူ ဦးေဇာ္ႏိုင္ဦး(ဗိုလ္မွဳးေဟာင္း) လြတ္ေၿမာက္ေၾကာင္း သိရသည္။

11:07Am

ဟသၤာတ အက်ဥ္းေထာင္မွ ဦးဟန္ေဇာ္ ႏွင့္ ဦးသက္ဟန္စိုး (ဗိုလ္မွဳးေဟာင္း) လည္း လြတ္ေၿမာက္လာေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

11:11 Am

ေတာင္ငူ အက်ဥ္းေထာင္မွ ၂၄ ဦး လြတ္ေျမာက္ခဲ့ျပီး လြတ္ေျမာက္သူမ်ားထဲတြင္ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက် ခံေနရသူမ်ားျဖစ္သည့္ ဦးခြန္ထြန္းဦး (SNLD)၊ ဦး၀င္းကို (NKD)၊ ေဇာ္ေဇာ္မင္း (၈၈)၊ ဦး၀တုတ္၊ ဘီဘီဇီၿငိမ္း၊ ဦးသန္းထိုက္ေအာင္၊ ကိုရဲေက်ာ္သူ၊ ကိုမ်ဳိးေအာင္၊ ၿဖိဳးေဇာ္လတ္၊ ေဒၚေနာ္လႇ၊ ေဒၚေနာ္ေဆး တို႔ ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

ဦးခြန္ထြန္းဦးမွ "ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအေနနဲ႔ ေျပာင္းလဲခ်င္စိတ္ရိႇလို႔ ေျပာင္းလဲလာတာ။ ကမာၻမွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္က စက္၀ိုင္းလို လည္ေနတယ္။ အဲဒီ အေျပာင္းအလဲ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္လာတဲ့အတြက္ ေျပာင္းလဲလာတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ အရမ္းႀကီး ကံဆိုးမႇသာ ေရွ႕ဆက္ဆိုးသြားႏိုင္တယ္။ အခုလို အေနအထား အတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းလာမႇာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ကေေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ပါတီက ဗဟိုေကာ္မတီနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့မႇ ေရွ႕ဆက္ ဘာေတြ ဆက္လုပ္မယ္ဆိုတာ ေျပာပါမယ္။ ႏိုင္ငံေရးကေတာ့ မၿပီးေသးတဲ့အတြက္ ဆက္လုပ္ရမႇာပါပဲ။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား နည္းနည္းေတာ့ က်န္ေနေသးတယ္။ ဒါကိုအစိုးရအေနနဲ႔ ဘယ္လိုဆက္လုပ္မယ ္ဆိုတာေတာ့ မသိေသးဘူး" ဟုေျပာၾကားခဲ့သည္။

11:33 Am

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အား ေထာက္ခံေၾကာင္း ဦးခင္ညြန္႔ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း) က ေျပာၾကားခဲ့သည္။

11:10 AM

" ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔မွာပါ။ ေတြ႔ျဖစ္ေအာင္ ေတြ႔မွာပါ။ သူရဲ႕ အလုပ္ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ၀ိုင္းကူလုပ္မွာပါ။ ေရွ႕ဆက္လုပ္ၾကမယ့္ အလုပ္ေတြကို လက္တြဲေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သမိုင္းကိုေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်ိဳးဆက္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာလည္း ရိွေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရးခဲ့ျပီ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ဓါတ္ အက်င့္ေကာင္း ေတြကို ေနာက္လူငယ္ေတြကို ျပန္ျပီးေတာ့ မွ်ေ၀ခဲ့မယ္။ အခုျပန္လာတာဟာ ေဒါင္းေတြက အိုးေ၀သံေပးျပီး ျပန္လာတာပါ။ ေရွ႕ဆက္ျပီး ဒီမိ္ုကေရစီ အေရးေတြကို အားနဲ႔ ခြန္နဲ႔ ဆက္လုပ္သြားမွာပါ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘုရာဖူးဦးမွာပါ။ ပါတီအေနနဲ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မစဥ္စားထားပါဘူး၊ သို႔ေသာ္လည္း ပါတီလုပ္မွ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ကပဲ လုပ္လုပ္ပါ၊ အျပင္က လုပ္လို႔လည္း ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အရင္ ကတည္းက ပါတီအေနနဲ႔ လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ေတာ့ အစီအစဥ္ မရိွဘူး။ သို႔ေသာ္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ေတာ့ ရိွသမွ်အားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္လုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ NLDနဲ႔ကေတာ့ အရင္လိုပါပဲ။ လက္တြဲေတာ့မပ်က္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ဖို႔ မ၀င္ဖို႔သာ ရိွပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြ အေနနဲ႔ လူၾကီးေတြကို ျပန္ေျပာေပးၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂ်ာနယ္ေတြ ဖတ္ပါတယ္လို႔။ Eleven ကေရာ ပါလား မသိဘူး။ ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္ကို ေျပာေပးပါဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို္႔ ၁ ေျခာက္လံုး အေခြ ၾကည့္ရတယ္လို႔ Congratulation လုပ္လိုက္ပါေနာ္။ Appreciate လုပ္ပါတယ္လို႔ " ဟု သရက္ေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္ လာေသာ ကိုမင္းကိုႏိုင္မွ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

11:41 AM
ေတာင္ၾကီးေထာင္မွ ကိုဂ်င္မီ၊ ကိုၿမေအး၊ ကိုေဇာ္သက္ေထြး၊ ကိုေက်ာ္ကိုကို၊ ကိုေမာင္ကံ၊ ကိုေဇာ္မင္းဦး၊ ကိုေဇာ္၀င္းေလး၊ ကိုေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္၊ ကိုသူရစိုး၊ ကိုမန္းေဇာ္ေထြးတို႕ ၿပန္လည္ လြတ္ေၿမာက္ လာေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

11:59 AM




12:13 PM

" ေနေကာင္းပါတယ္။ က်န္းမာေရးလည္းေကာင္းပါတယ္။ ေပ်ာ္ေတာ့ေပ်ာ္တာေပါ့။ မိသားစုလည္း ေပ်ာ္တယ္၊ လြတ္ေပမယ့္လည္း က်န္တဲ့ တပည့္ေတြ ရွိေနေသးတယ္။ ဟိုမွာ မလြတ္ေသးတာေပါ့ကြယ္။ က်န္တဲ့ တခ်ိဳ႕လြတ္သင့္ လြတ္ထိုက္တဲ့လူေတြလည္း ရိွေနေသးတယ္။ အားလံုး လြတ္ရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ အားလံုး မိသားစုေတြနဲ႔ ဆံုၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ သူတို႔ၾကီးပဲ ဒီလို လြတ္ေျမာက္လာတာ တစ္ကိုယ္ေကာင္း ဆန္တယ္လို႔ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္မိတယ္။ အားလံုး လြတ္ရင္ေကာင္းမယ္။ လြတ္ပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္းတယ္။ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုမွာ လြတ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ လက္ရိွ အစိုးရကလည္း တစ္ဆင့္ျပီး တစ္ဆင့္ ေဆာင္ရြက္ေနမွာ ဆိုေတာ့ လြတ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္" ဟု ဦးခင္ညြန္႔(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း) က မီဒီယာမ်ားသို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

12:14 PM
"လက္ရိွအစိုးရကေကာင္းတယ္ေလ။ ေကာင္းတယ္ဆိုတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ျပီးျပီ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ လက္ရိွသမၼၾကီးရဲ႕ ၾကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ၊ ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕ ေဆာင္ရြက္မႈေတြဟာ တိုင္းျပည္ အနာဂတ္အတြက္ ေကာင္းမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္" ဟု ဦးခင္ညြန္႔ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း) က မီဒီယာမ်ားသို႔ ဆက္လက္ေျပာၾကားခဲ့သည္။

12: 15 PM
ပုသိမ္အက်ဥ္းေထာင္မွ အက်ဥ္းသာ (၁၆)ဦး လြတ္ေၿမာက္ၿပီး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ (၄)ဦး ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။ ၄င္းတိုမွာ ကိုေဇာ္လတ္ (ဘီလူးကြ်န္း)၊ ကိုသန္းထြဋ္ေအး (ေတာင္ဥကၠလာ)၊ ကမ္ခန္႕ခြာ (ရန္ကုန္)၊ မခိုင္မာစိုး (ၿဖဴးၿမိဳ႕)တို႕ ၿဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။

12:26 PM
ႏိုင္ငံေရးသို႔ ၀င္ေရာက္ဖြယ္ ရိွ၊ မရိွႏွင့္ ပတ္သက္၍ "အခုထိေတာ့မစဥး္စားရေသးဘူး။ အသက္လည္း ၾကီးျပီကြယ့္"ဟု ဦးခင္ညြန္႔(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း) က ေၿပာၾကားခဲ့သည္။ အနာဂတ္ အစီအစဥ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၄င္းက "အဘက အိမ္မွာပဲ မိသားစုေတြနဲ႕ ေအးေအးေဆးေဆး ေနခ်င္ေသးတယ္။ မိသားစုေတြနဲ႕ မေနရတာ (၇) ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ သားေတြနဲ႕လည္း အခုမွ ေတြ႕ရတာ။ သားက အခုမွ ေရာက္တာ။"ဟု ေၿပာၾကားခဲ့ပါသည္။

Ref: EMG News

Read More...

Monday, June 13, 2011

Eleven Media Group ၏ (၁၁) ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနား၌ EMG ၏ Chairman & CEO ေဒါက္တာ သန္းထြဋ္ေအာင္၏ ေျပာၾကားခ်က္

အားလံုးမဂၤလာပါ။
ဒီပြဲကို လာေရာက္ခ်ီးျမႇင့္တဲ့အတြက္ အားလံုးကိုေက်းဇူး အထူး တင္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ဟာ ၁ ဂဏန္းေတြ အတြက္ ထူးျခားတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁-၁-၁၁၊ ၁၁-၁-၁၁၊ ၁-၁၁-၁၁၊ ၁၁-၁၁-၁၁ ၁ ဂဏန္းေတြ ႀကီးစိုးတဲ့ ႏွစ္မွာ Eleven Media Group ရဲ႕ ၁၁ ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနား လုပ္ခြင့္ရတဲ့အတြက္ ကြၽန္ေတာ့္ အေနနဲ႔မ်ားစြာ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ ဒီပြဲကို တက္ေရာက္ လာၾကတဲ့သူေတြဟာ Eleven Media Group ရဲ႕မိသားစုေတြ၊ ခင္မင္ ရင္းႏွီးသူေတြ အျပင္ Eleven Media Group ကို နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ အကူအညီ ေပးခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စာေပ၊ အႏုပညာနဲ႔ သတင္းမီဒီယာ နယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ အရည္အခ်င္းနဲ႔ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူအမ်ားအတြက္ ေလးစား ဂုဏ္ယူေလာက္တဲ့ အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ေနစိတ္ထား၊ လုပ္ေဆာင္မႈေတြရွိသူေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရြးခ်ယ္ ဖိတ္ၾကား ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၁ ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ပြဲလို႔ ဆိုရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ၾကြေရာက္ခ်ီးျမႇင့္ သူေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ထား သေဘာထားေတြ၊ သူတို႔ရဲ႕ အတိတ္၊ အနာဂတ္၊ ပစၥပၸဳန္မွာရွိေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕စြမ္းေဆာင္ ႏိုင္မႈေတြကို ဂုဏ္ယူ အသိအမွတ္ ျပဳတဲ့ အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ဖိတ္ၾကားၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အခု တက္ေရာက္ လာၾကတဲ့သူေတြဟာ သက္ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ အမွန္တကယ္ ေအာင္ျမင္ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ ရွားပါးတဲ့ၾကားက ဒီပြဲကို တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ အတြက္ အားလံုးကို အထူးပဲ ေက်းဇူး တင္ရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ Eleven Media Group ရဲ႕ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ သတင္းစာထုတ္ဖို႔အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ၊ (သို႔မဟုတ္) ဒီမိုကေရစီ မရတဲ့ ဗီယက္နမ္လို ႏိုင္ငံမ်ဳိး မွာေတာင္ ပုဂၢလိက သတင္းစာ ရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္းစာ ထုတ္လုိ႔ မရတဲ့ အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕လက္ရွိ အေျခအေန၊ ျဖတ္သန္းလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ လက္ရွိ စာဖတ္ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ endurance နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံလိုပဲ၊ ထိုင္းႏိုင္ငံလိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီလို လြတ္လပ္မႈမ်ဳိးကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခ်က္ျခင္း ေတာင္းဆို ေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သီးျခားဆန္တဲ့ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ အနည္းငယ္ရွိတဲ့ ထိန္းခ်ဳပ္မႈရွိတဲ့ သတင္း မီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ဳိးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတာင္းဆို ေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိ ေရေျမသဘာ၀၊ ေလာေလာဆယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ လုိက္ေလ်ာ ညီေထြ ရွိမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္သတင္းစာ အျပင္ ဒုတိယ အလုပ္က ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ News Channel တစ္ခု ျပဳလုပ္ႏိုင္တဲ့ အရည္အေသြး ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ရွိေနပါတယ္။ လြတ္လပ္ၿပီး တာ၀န္ ယူတတ္တဲ့ သတင္း မီဒီယာတစ္ခုဟာ ႏိုင္ငံ အတြက္ေရာ၊ ျပည္သူလူထု အတြက္ေရာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ အတြက္ပါ ဘယ္လို လုပ္ေဆာင္မလဲ ဆိုတာ သက္ေသ ျပၿပီးျဖစ္သလို ထပ္မံ သက္ေသျပဖို႔ အတြက္လဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ News Media ကိုခ်ဲ႕ထြင္လိုပါတယ္။

အေရးအႀကီးဆံုး ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္ကို ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ေနာက္ ၃ ႏွစ္ ၄ ႏွစ္အၾကာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ဦးတည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီ တစ္ခုတည္း ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ေနရာကေန အမ်ားျပည္သူ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းအျဖစ္ publicize လုပ္ပစ္မယ္လို႔ ဆိုတာကို ဒီေနရာကေန ကတိျပဳ ေျပာၾကား လိုပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ဒီေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ဒီေငြေၾကးေတြ မရခင္က ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လူသံုးေယာက္နဲ႔ပဲ စခဲ့တာပါ။ ဒီေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ဒီေငြေၾကးေတြ ရရွိခဲ့မယ္လို႔လဲ မထင္ခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ စီးပြားေရး လုပ္ခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္စီးပြားေရးနဲ႔ ေငြရွာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ေငြအမ်ားႀကီးရလာမယ္လုိ႔လဲ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ပိုင္ဆိုင္တာဟာ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ပဲ ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ မသတ္မွတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ရွိေနတဲ့ ျပည္သူလူထု ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အားေပးတဲ့ ပရိသတ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံက ပိုင္ဆိုင္သင့္တဲ့ News Media တစ္ခု ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ယူဆတဲ့ အတြက္ publicize အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိတယ္လို႔ ဆိုတာကို ဒီေနရာက အာမခံ ေျပာၾကား လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈဟာ မ႑ိဳင္ႀကီး သံုးရပ္ အေရးပါသလို စတုတၴမ႑ိဳင္အနနဲ႔ အေရးပါတယ္ ဆိုတာကို Eleven Media Group အေနနဲ႔ အခိုင္အမာ သက္ေသ ျပႏိုင္ပါတယ္။ အခု ၾကြေရာက္ လာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္အားလံုးဟာ သက္ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ မိမိတို႔ အရည္အခ်င္းနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခဲ့မႈေတြ၊ မိမိတို့ရဲ႔စိတ္ေနသေဘာထားေတြ၊ မိမိတို႔ရဲ႕ စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံ ကိုယ္က်ဳိး စြန္႔ခဲ့မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မွတ္ေက်ာက္ တင္ႏိုင္ခဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွတ္ေက်ာက္ တင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြဟာ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး အမ်ားျပည္သူ အက်ဳိးစီးပြားကို အမွန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္မယ့္ သူေတြလို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဖိတ္စာမွာကို ဂုဏ္ယူေလးစားစြာနဲ႔ ဖိတ္ၾကားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

အဓိကတင္ျပခ်င္တာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ေနာက္လာမယ့္ အႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ အတြင္း အဓိက ရင္ဆိုင္ ႏိုင္ရမယ့္ ျပႆနာ ႏွစ္ခုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ နံပါတ္ ၁ ျပႆနာကေတာ့ Human Resources ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ နိမ့္က်ခဲ့တဲ့ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ Human Resource ျပႆနာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ဌာနဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲ ေတြသိမွာပါ။ ကိုယ္အင္တာဗ်ဴး လုပ္ရင္ အင္တာဗ်ဴး လုပ္ရမယ့္ အရည္အေသြး မီတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ ဘယ္ႏွေယာက္မ်ား ရပါသလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္း မီဒီယာမွာကို အိမ္နီးနားခ်င္းႏိုင္ငံ ငါးႏိုင္ငံကိုေတာင္ မသိတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းအသက္ ဘယ္ေလာက္မွာ က်ဆံုးသြားလဲ ဆိုတာ မေျပာႏိုင္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒါလက္ေတြ႔ႀကံဳေနရတဲ့ သတင္းေထာက္ေလာကမွာကို ဒီေလာက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလုပ္ငန္း ဆိုင္ရာ မကြၽမ္းက်င္ မႈေတြက နယ္ပယ္ အသီးသီးမွာ ျပန္႔ေနပါတယ္။ တကယ္ ကြၽမ္းက်င္တဲ့သူ၊ တကယ္ ထူးခြၽန္တဲ့သူ ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ။ တကယ္ အလုပ္ လုပ္ႏိုင္တဲ့သူ တကယ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ႕ Working Force ေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ။ အခု လယ္ေတြထဲမွာ လုပ္သား ရွားပါးတဲ့ ျပႆနာေတြ႔ေနၿပီ။ အလုပ္ၾကမ္း သမား ရွားပါးတဲ့ ျပႆနာ ေတြ႔ေနၿပီး ေတာရြာေတြမွာ တကယ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အရြယ္ေကာင္းေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၃၀ အတြင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံဟာ လူဦးေရ ေလးသန္းရဲ႕ေျခာက္သန္းၾကား ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္ေနၿပီး တခ်ဳိ႕က ႏိုင္ငံေရးေၾကာင့္ ျဖစ္ျဖစ္၊ ပညာေရးေၾကာင့္ ျဖစ္ျဖစ္၊ စီးပြားေရးေၾကာင့္ ျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံကို စြန္႔ခြာ သြားၾကတယ္။ ဒီျပႆနာဟာ ေသးတယ္လို႔ ဆိုရေပမယ့္ တကယ္ႏိုင္ငံကို ႀကီးပြား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္မယ္ ဆိုရင္ ဒီျပႆနာဟာ အရမ္း ႀကီးပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္ေနတဲ့သူေတြ မျပန္လာဘဲနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခု ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။

ဥပမာ- နမူနာ အားျဖင့္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံဟာ သူတို႔ႏိုင္ငံက ထြက္သြားတဲ့သူေတြ ျပန္လာႏိုင္ေအာင္ အေျခအေန ေကာင္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အေျခအေနေကာင္းေတြ ဖန္တီးေပးတဲ့ အတြက္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံက လွ်င္ျမန္စြာ တိုးတက္ လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ ဒီမွာရွိတဲ့ ပညာေရးစနစ္ကို ျမႇင့္တင္႐ုံတင္ မကဘဲ ႏုိင္ငံျခားမွာ ရွိေနတဲ့ အေၾကာင္း ေၾကာင္းေၾကာင့္ ထြက္သြားတဲ့သူေတြ ျပန္လာႏုိင္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အေျခအေန ေကာင္းေတြ ဖန္တီးေပး ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီႏုိင္ငံကို မလႊဲမေရွာင္သာဘဲ ထြက္ခြာ သြားရေပမယ့္ ျပန္လာခ်င္တဲ့ သူေတြဟာ သူတို႔ဆီမွာ ၉၅ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ Human Resources ျပႆနာကို ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၊ ၃၀ အတြင္းမွာ တက္လာမယ့္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖုိ႔အတြက္ ၀ိုင္း၀န္း အေျဖရွာ စဥ္းစားရပါမယ္။

ဒုတိယ အခ်က္ကေတာ့ ကမၻာ့ သမုိင္းကိုၾကည့္ရင္ သမုိင္းအစဥ္အလာ အားျဖင့္ ႏုိင္ငံႀကီးေတြ အင္အား ႀကီးလာရင္ Super Power ျဖစ္လာရင္ သမုိင္းမွာ ႏုိင္ငံငယ္ေတြ စေတး ခံရပါတယ္။ ၁၉ ရာစုႏွစ္မွာ ဥေရာပမွာ စက္မႈ ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္တယ္။ စက္မႈေတာ္လွန္ေရး အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ အဂၤလန္တို႔ ျပင္သစ္တုိ႔ အရမ္း ခ်မ္းသာ လာၾကတယ္။ ကိုလိုနီခ်ဲ႕တယ္။ အာဖရိကနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အာရွႏုိင္ငံေတြ စေတး ခံရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကြၽန္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ၂၀ ရာစုႏွစ္က်ေတာ့ Super Powerအျဖစ္ ဆိုဗီယက္နဲ႔ အေမရိကန္တို႔ ျဖစ္လာတယ္။ သူတို႔ၾကားမွာ ေတာင္ဗီယက္နမ္၊ ေျမာက္ ဗီယက္နမ္၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ အေရွ႕ ဂ်ာမနီ၊ အေနာက္ ဂ်ာမနီ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံေတာင္ အဖ်ားခတ္ ခံရလို႔ ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္၊ အကြဲအျပဲရဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္က ႏွစ္သက္ ၾကာရွည္ခဲ့တယ္။ ၂၁ ရာစုမွာ Super Power ျဖစ္မွာ ဘယ္သူလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အားလံုး သိၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ Super Power ျဖစ္လာမယ့္ ႏိုင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံရဲ႕အနီးနားမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ခံအား မရွိဘဲနဲ႔ ရပ္တည္လို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ ေငြေၾကး အရမ္း ခ်မ္းသာလာၿပီးေတာ့ အင္အားႀကီးမားတဲ့ ႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံရဲ႕ အနားမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဆင္းရဲတဲ့ ျပည္သူေတြက ဘယ္လိုမွ ခုခံႏုိင္စြမ္း မရွိပါဘူး။ လူကုန္ကူး ခံရတယ္။ ေရာင္းစား ခံရတယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ စီမံခ်က္နဲ႔လည္း လုပ္လို႔ မရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံမွာ ကိုယ္ခံအား တကယ္ရွိမွပဲ လုပ္ေဆာင္လို႔ ရမွာပါ။ ဒီလိုကိုယ္ခံအား လုပ္ေဆာင္မႈ မရွိဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၊ ၃၀ ေတာင္ မၾကာပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေျခအေနေတြ ဆိုးရြား သြားႏုိင္ပါတယ္။ ေငြေၾကး တစ္ခုတည္းတင္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ အခ်ဳိးအစား ကြာဟမႈေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ကို သတို႔သမီး သန္း ၂၀ လိုအပ္တဲ့ ႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံရဲ႕ေဘးမွာ ရပ္တည္ ေနထိုင္ရတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အတြက္ အႏၱရာယ္ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ Energy အားလံုးကို ေရာင္းစားၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လိုစက္မႈ ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ မွာလဲ။ ဒီလို ေျပာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းက ႏွစ္ႏုိင္ငံ ဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပားေစလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိပါဘူး။ လူမ်ဳိးေရး မုန္းတီးမႈလည္း မရွိပါဘူး။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကို ကာကြယ္လိုတဲ့ ဆႏၵ၊ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကို အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့လိုတဲ့ ဆႏၵ၊ ကိုယ္ႏုိင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး တည္တံ့ ခိုင္ျမဲလိုတဲ့ ဆႏၵပဲ ရွိပါတယ္။ ဒီအႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္ဖုိ႔ အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အရာဟာ ဒီႏုိင္ငံရဲ႕ ဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပားသြားတဲ့ မုန္းတီးစိတ္ျဖစ္ဖုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကို ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္း ျဖစ္တဲ့ အာဆီယံ၊ အေနာက္ အုပ္စု ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ မဆက္ဆံဘဲနဲ႔ ေနထုိင္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံ အေျခအေန ဆိုးရြား သြားႏုိင္ပါတယ္။ ဥပမာ တျခား မၾကည့္ပါနဲ႔ ဧရာ၀တီ ျမစ္ကိစၥ၊ ဧရာ၀တီျမစ္ရဲ႕ ပတ္သတ္လို႔ရွိရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ပညာရွင္ေတြ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ပညာရွင္တြ ထပ္မံ တြက္ခ်က္ဖုိ႔ လိုတာကေတာ့ ဒီလို ဆက္လက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ေနာင္အႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ မွာ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚ ပေပ်ာက္သြားမယ္။ ပင္လယ္ ေရမ်က္နာျပင္ဟာ ေနာင္အႏွစ္ ၂၀၊ ၃၀ မွာ တစ္ေပ တက္မယ္။ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြေကာ လာမယ္။ စပါးစိုက္ဧကေတြ ေလ်ာ့လာမယ္။ ေရခ်ဳိရရွိမႈေတြ ေလ်ာ့လာမယ္။ စပါးေတြဟာ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚမွာ မထြက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီျပႆနာကို ဘယ္လိုရွင္းမလဲ၊ ျမစ္၀ါျမစ္ရဲ႕ အဓိက ျမစ္ႀကီးေတြမွာ ဆည္ႀကီးေတြ တည္ေဆာက္တဲ့ အတြက္ ဒါေတာင္မွ ဥေရာပက ပညာရွင္ေတြ ေခၚေဆာက္တာေတာင္ သူတို႔ Problem ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြ ေရလႊမ္းတယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ေရလႊမ္းရင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ။

မႏၱေလးၿမိဳ႕ဟာ ဧရာ၀တီ ျမစ္ေရျပင္ အထက္ စိုးရိမ္ေရအမွတ္က ႏွစ္ေပပဲရွိတယ္။ ဒီလို ျပႆနာမ်ဳိးေတြကို Transparency ရွိရွိ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရကာတာ ေဆာက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးအျမတ္ ရွိမလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရရွည္ ဘယ္ေလာက္ ဆံုး႐ႈံးသြားမလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒါေတြ တြက္ခ်က္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ၾကည့္လိုက္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံဟာ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံနဲ႕ ပူးတြဲ ယွဥ္ေနထုိင္တဲ့ အခါ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လို လုပ္ေဆာင္ရမယ္၊ ဘယ္လို ကာကြယ္ရမယ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လြတ္လပ္ေရးကို ဘယ္လို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရမလဲ ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ဘယ္လို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ ရမလဲဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ုိင္းကို ၀င္ေရာက္ေတာ့မယ္ ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာ စံႏႈန္းေတြရဲ႕ ညီညြတ္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္ ရပါမယ္။ ႏုိင္ငံတကာ စံႏႈန္းေတြနဲ႕ ၀င္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ညီညြတ္မႈက သိပ္အေရး ႀကီးပါတယ္။ အမ်ဳိးသား စည္းလံုး ညီညြတ္ေရး အရ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ဖုိ႔က အမွန္တကယ္ အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ကို ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ဳိးသား စည္းလံုး ညီၫြတ္ေရးကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မယ့္ အရာအားလံုး ကို လုပ္ေဆာင္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံကို ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လာတဲ့သူေတြေရာ၊ အစိုးရေရာ၊ သက္ဆုိင္ရာ အတုိက္အခံ အဖြဲ႔အစည္း ေတြကိုေရာ ကြၽန္ေတာ္ ဒီေနရာက တိုက္တြန္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕အနာဂတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ သားသမီးေျမးျမစ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ တုိက္တြန္း ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုး နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္း လိုပါပဲ။ ‘ျပတင္း တံခါးေတြ ကို ဖြင့္ထားလိုက္ပါ၊ သန္႔ရွင္းတဲ့ ေလနဲ႔ အတူ ျခင္ေတြ၊ ပိုးမႊားေတြ ၀င္လာ ပါလိမ့္မယ္’။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီေနရာမွာ တိန္႔ေရွာင္ဖိန္ စကားကို ထပ္ျဖည့္စြက္ ၿပီးေျပာရရင္ ပိတ္ထားတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္တဲ့ တံခါးကို ဖြင့္မယ္ဆိုရင္ ေလေကာင္း ေလသန္႔ နဲ႔အတူ ျခင္၊ ယင္၊ ပိုးမႊားေတြ ၀င္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ဘဲ မပိတ္ဘဲနဲ႔ ဖြင့္လိုက္ ပိတ္လိုက္ လုပ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ နည္းနည္းေလးပဲ ဖြင့္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေလေကာင္း ေလသန္႔ မရဘဲ ျခင္၊ ယင္။ ပိုးမႊားေတြပဲ ၀င္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ႏုိင္ငံေတာ္ အစိုးရကိုလည္း တုိက္တြန္း ခ်င္တာက တံခါးကို ရဲရဲတင္းတင္း ဖြင့္လိုက္ပါ။ ႏုိင္ငံအတြက္ ျဖစ္လာမယ့္ ျပႆနာေတြ အားလံုးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီေနရာကေန ရဲရဲႀကီး ကာကြယ္ သြားမွာပါ။ ရဲရဲတင္းတင္း ဖြင့္တဲ့ တံခါးေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အစိုးရကို အားလံုး ကူညီသြားဖုိ႔ အဆင္သင့္ ရွိေနတယ္ ဆိုတာ ႏုိင္ငံေတာ္ အစိုးရကို ေျပာၾကားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္။

Ref: EMG News

Read More...

Monday, March 7, 2011

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ျပန္တမ္း

Myanmar Government Gazette (ဘ႑ာေရး)

Read More...

Monday, February 14, 2011

ဝန္ႀကီးအမတ္ ၃၀ ၏ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ အက်ဥ္း

Profiles of Ministers USDP Govt

Read More...

Wednesday, February 9, 2011

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ဥပေဒ အခ်ဳိ႕

အဂၤါေန႔၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၀၈ ရက္ ၂၀၁၁

ျပည္ေထာင္စု ေရွ႕ေနခ်ဳပ္

ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္သည္။ သမၼတက ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ၂၃၇ အရ အသက္ ၄၅ ႏွစ္ျပည့္ၿပီးသူ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ သို႔မဟုတ္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္သူမ်ားကို ခန္႔အပ္ ႏိုင္သည္။ တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္ တရားလႊတ္ေတာ္ တရားသူၾကီး အျဖစ္ အနည္းဆံုး ၅ ႏွစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ၊ သို႔မဟုတ္ တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္ အဆင့္ထက္ မနိမ့္ေသာ တရားေရး အရာရွိ သို႔မဟုတ္ ဥပေဒ အရာရွိ ရာထူးတြင္ အနည္းဆံုး ၁ဝ ႏွစ္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သူ၊ သို႔မဟုတ္ တရားလႊတ္ေတာ္ ေရွ႕ေနအျဖစ္ အနည္းဆံုး အႏွစ္ ၂ဝ အမႈလိုက္ခဲ့သူ၊ သို႔မဟုတ္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသည့္ ဂုဏ္သတင္း ရွိသူဟု သမၼတက ယူဆသူျဖစ္ရမည္။

တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္အစိုးရအဖြဲ႔

တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္အဆင့္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္၊ ဝန္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ဥပေဒခ်ဳပ္ တို႔ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းသည္။
ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၉ ႏွင့္ ၂ဝ အရ တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္ အဆင့္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္မ်ား၊ ဝန္ၾကီးမ်ား၊ တရားလႊတ္ေတာ္ တရားသူၾကီးမ်ားႏွင့္ ဥပေဒ (ဘာလဲ) ခ်ဳပ္မ်ား၊ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္မ်ား၊ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္း ဦးစီးအဖြဲ႔ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ေဒသ ဦးစီးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒မ်ားကို သမၼတက ခန္႔အပ္ႏိုင္သည္။

တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္အစိုးရအဖြဲ႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၈ အရ တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္ အစိုးရ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္က တိုင္းေဒသၾကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္အစိုးရ ဝန္ၾကီးမ်ားကို ခန္႔အပ္ ႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ေတြ႔ရသည္။ လံုၿခံဳေရးႏွင့္ နယ္စပ္ေရးရာ တာဝန္ေပးအပ္မည့္ ဝန္ၾကီးမ်ားကိုမူ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က ေပးသည့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား ကိုသာ ခန္႔ရမည္ ျဖစ္သည္။

သမၼတ၏ ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာတည္ေသာအမိန္႔

ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂။ ။ အရ ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာ တည္ေသာ အမိန္႔ကို သမၼတက ထုတ္ပိုင္ခြင့္ ရွိသည္။ အမိန္႔ကို ျပန္႐ုပ္သိမ္းျခင္း မရွိလွ်င္ ရက္ေပါင္း ၆ဝ အတြင္း အနီးဆံုး ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝး၌ အတည္ျပဳခ်က္ ယူရမည္။ ရက္ေပါင္း ၆ဝ အတြင္း ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝး မရွိလွ်င္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ အထူး အစည္းအေဝး ေခၚ၍ အတည္ျပဳခ်က္ ယူရမည္။

သမၼတက အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာျခင္း

ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၈၅။ ။ အေျခအေန ၃ ရပ္ကို အေျခခံ၍ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီႏွင့္ ညွိႏိႈင္းၿပီး ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာ တည္သည့္ အမိန္႔ျဖင့္ အေရးေပၚ အေျခအေန ေၾကညာႏိုင္သည္။ ပုဒ္ခြဲ (ဂ) အရ ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာကို အၾကမ္းဖက္မႈျဖင့္ ရယူရန္ ေဆာင္ရြက္၊ ၾကိဳးစားျခင္းေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ ၿပိဳကြဲေစမည့္ အေျခအေန ရွိသည္ဟု ယူဆပါကလည္း ေၾကညာမည္ ျဖစ္သည္။

ပုဒ္မ ၈၇ အရ တပ္မေတာ္၏ အကူအညီကို ရယူႏိုင္ၿပီး စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အမိန္႔ တရပ္လည္း ထုတ္ျပန္ႏိုင္သည္။ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ တရား စီရင္ေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ ခြင့္မ်ားကို သတ္မွတ္ ေပးႏိုင္သည္။
 

ပုဒ္မ ၈၅ ပုဒ္ခြဲ ခ အရ ျပည္သူမ်ား၏ အသက္စည္းစိမ္ကို ထိပါး ႏိုင္မည့္ အေျခအေန ရွိသည္ဟု ယူဆပါက ပုဒ္မ ၉ဝ အရ ႏိုင္ငံ တဝန္းလံုးသို႔ အမိန္႔ ထုတ္ျပန္သည့္ ေန႔ရက္မွ တႏွစ္အထိ အေရးေပၚ အေျခ အေန အျဖစ္ ေၾကညာမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းဥပေဒအရ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္လက္သို႔ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဥပေဒျပဳေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရး အာဏာမ်ားကို လႊဲအပ္ေၾကာင္း ေၾကညာရမည္။ လႊဲအပ္သည့္ေန႔မွ စ၍ သမၼတႏွင့္ ဒုသမၼတမ်ားမွ အပ သက္ဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္ မ်ား၏ သေဘာ တူညီခ်က္ျဖင့္ တာဝန္ ေပးထားသည့္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ တိုင္းဦးစီး အဖြဲ႔ သို႔မဟုတ္ ေဒသ ဦးစီး အဖြဲ႔ဝင္မ်ားအား တာဝန္မွ ရပ္စဲၿပီးျဖစ္သည္။

လႊတ္ေတာ္၏ အတည္ျပဳခ်က္ယူရန္ မလိုပဲ သမၼတက တိုက္႐ိုက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္ စာခ်ဳပ္ႏွင့္ သေဘာတူညီခ်က္ ၃ဝ

ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ ဆိုင္ရာဥပေဒ ပုဒ္မ ၅၉၊ ၆ဝ၊ ၆၁ တို႔အရ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာႏွင့္ ေဒသဆိုင္ရာ စာခ်ဳပ္ သေဘာတူညီခ်က္၊ ကြန္ဗင္းရွင္းမ်ား ကိစၥ၊ ဆည္ေျမာင္း တာတမံႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရ ရရွိေရး လုပ္ငန္းမ်ား၊ ေရနက္ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္း တည္ေဆာက္ ေရး၊ လမ္းတံတား တည္ေဆာက္ေရး၊ စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္ေရး၊ အခြန္ကိစၥ၊ အႏုျမဴ စမ္းသပ္မႈ ပိတ္ပင္ေရး၊ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း ခိုလံႈခြင့္ေပးေရး၊ ေရေၾကာင္း ေလေၾကာင္း သြားလာမႈ၊ စာတိုက္၊ ေၾကးနန္း၊ တယ္လီဖုန္း၊ ဖက္ (စ္)၊ အီးေမး၊ အင္တာနက္၊ အင္ထရာနက္ႏွင့္ အလားတူ ဆက္သြယ္ေရး ဆိုင္ရာကိစၥ၊ သဘာဝ စြမ္းအင္ သယံဇာတ ပစၥည္းမ်ား ထုတ္ေဖာ္မႈ၊ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္ ျဖန္႔ျဖဴးေရး စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။


Ref: မဇၽၥိမ

Read More...

Monday, January 24, 2011

နအဖ စစ္တပ္၏ တမတ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား

တမတ္သား ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား

တမတ္သား အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား

တမတ္သား တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား

Read More...

Thursday, January 13, 2011

နအဖ ၏ ျပည္သူ႔စစ္မႈထမ္းဥပေဒ

SPDC's Military Conscription Law

Read More...

Tuesday, November 23, 2010

ဒုတိယပင္လံုညီလာခံ ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာၾကားသည့္ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစံု (၂၀-၁၁-၂၀၁၀)

ဒုတိယပင္လံုညီလာခံ ျဖစ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားအား ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ပြဲတြင္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာၾကားသည့္ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစံု (၂၀-၁၁-၂၀၁၀)

က်မကုိ ဒီလုိတာ၀န္ေပးတဲ့အတြက္ အမ်ားႀကီးပဲ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တာ၀န္ဆုိတာ အျမဲပဲ ႀကီး မားတဲ့ ကိစၥတခုပါ။ တာ၀န္ကုိ ထမ္းရတယ္။ ထမ္းရတယ္ ဆုိကတည္းက ေလးတယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ေတာ့ ရွိတာေပါ့။ တာ၀န္ေသးေသး ဆုိရင္ေတာ့ ခပ္ေပါ့ေပါ့ပဲ ထမ္းရမယ္။ ဒီဟာကေတာ့ တာ၀န္ႀကီးႀကီး ျဖစ္လုိ႔ က်မ အင္မတန္မွ ေလးေလးနက္နက္ စိတ္ထဲမွာထားလုိ႔ တာ၀န္ ေက်ပြန္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုိ က်မ တာ၀န္ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်မကုိ ၀န္းရံၿပီးေတာ့ ကူညီေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ က်မတုိ႔ လူႀကီးေတြ ကလည္း အၾကံဉာဏ္ေပးဖုိ႔၊ ဆုံးမစရာရွိတာ ဆုံးမဖုိ႔၊ က်မတုိ႔ အထူးသျဖင့္ က်မတုိ႔ တုိင္းရင္းသား ေတြဟာ က်မတုိ႔ လုပ္ေဖာ္ ကုိင္ဖက္ဟုတ္ရဲ႕လား ဆုိတာကုိ က်မတို႔ကုိ ျပဖုိ႔၊ တခ်ိန္လုံး တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ တဘက္နဲ႔ တဘက္ စကားေျပာ ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ဒီတာ၀န္ေတြကုိ ထမ္းေဆာင္ သြားရမွာပါ။ က်မတေယာက္တည္း က်မ သေဘာနဲ႔ ထမ္းေဆာင္သြားလုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး။

အခု ဒီမွာေရာက္ေနတာက မ်ဳိးဆက္ေတြကလည္း စံုတယ္။ လူႀကီးေတြ ... က်မတုိ႔ အခု လာကန္ေတာ့ေနတဲ့ ဘဘတုိ႔ရဲ႕မ်ဳိးဆက္ေတြ၊ က်မတုိ႔ရဲ႕ မ်ဳိးဆက္ေတြ၊ က်မတုိ႔ထက္ ငယ္တဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြ၊ ၈၈ ထက္ ငယ္တဲ့ လူငယ္ေတြ မ်ဳိးဆက္ေတြေပါ့ေနာ္ … ဒီမ်ဳိးဆက္ေတြ မ်ဳိးဆက္ေတြဟာ ဒီတာ၀န္ေတြကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ထမ္းေဆာင္ သြားရမယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ က်မတုိ႔ အခုက အေရးႀကီးတာက က်မရဲ႕အျမင္ကုိ က်မ ေျပာတာ ေပါ့ေနာ္၊ ညီလာခံ တခုထက္ အေရးႀကီးတာက စိတ္ဓာတ္ပဲ။ အဲဒီေတာ့ က်မတုိ႔ဟာ ပင္လုံ စိတ္ဓာတ္ကုိ ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွင္သန္ ေနေအာင္လုပ္သြားဖုိ႔ဟာ ေနာင္မ်ဳိးဆက္ ေတြမွာလည္း တာ၀န္ရွိတယ္။ အလုပ္တခုက ညီ လာခံ တခုနဲ႔ ၿပီးသြားတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီညီလာခံက ေနၿပီးေတာ့ အေကာင္အထည္ ေဖာ္လုိက္တဲ့ ကိစၥေတြကုိ အဓိပၸာယ္ရွိရွိနဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ က်မတုိ႔ႏုိင္ငံ အတြက္ ရပ္တည္ သြားႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ အားလုံးရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္တယ္။ ဒီမ်ဳိးဆက္ တခုတင္ မၿပီးသြားဘူး။ မ်ဳိးဆက္ေတြ မ်ဳိးဆက္ေတြ ဆက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ရမယ္။ တုိင္းရင္းသားေတြ အားလုံး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ လုပ္ရမယ္။

အခု က်မတုိ႔ ဒီလုိ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားကုိ ကန္ေတာ့ပူေဇာ္ပြဲမွာ ဒီလုိကိစၥမ်ဳိးနဲ႔ ဆုံစည္းၿပီးလုပ္တာ အင္မတန္မွ သင့္ေတာ္တယ္လုိ႔ က်မ ထင္ပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ က်မတုိ႔ ၀ါရင့္ ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား၊ က်မတုိ႔ လူႀကီးမ်ားက က်မတုိ႔ကုိ လက္ဆင့္ ကမ္းၿပီးေတာ့ တာ၀န္ ေပးအပ္တဲ့ သေဘာပါ။ အဲဒီေတာ့ က်မ တုိ႔ကလည္း အခုကတည္းက ဘြတ္ကင္ လုပ္ထားရမွာေပါ့ (ရယ္လ်က္ …)။ က်မတုိ႔ၿပီးလုိ႔ ရွိရင္ လူလတ္ပုိင္း၊ လူလတ္ပုိင္းကေန လူငယ္ပုိင္း အဆင့္ဆင့္ လုပ္သြားရမွာပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ၿပီးတယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ လူတုိင္းနဲ႔ ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း ကင္းတယ္လုိ႔ မရွိဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ၿပီးဆုံးသြားတယ္ လုိ႔မရွိဘူး။

အဲဒီေတာ့ က်မတုိ႔ ဒုတိယပင္လုံလုိ႔ပဲ ေျပာေျပာေပါ့ေနာ္၊ က်မ ၂၁ ရာစုႏွစ္ပင္လုံလုိ႔ ေျပာခ်င္တာက ၂၁ ရာစု အျမင္ေတြ နဲ႔လည္း ကုိက္ေအာင္ ၂၁ ရာစုႏွစ္မွာ က်မတုိ႔ရမယ့္ အခြင့္အေရးေတြ လုပ္ပုံ လုပ္နည္းေပါ့ေနာ္ … လမ္းေၾကာင္းေတြနဲ႔ ကုိက္ေအာင္ ဆုိၿပီးေတာ့ က်မက သုံးလုိက္တာပါ။ လူႀကီးေတြေျပာတဲ့ ဒုတိယပင္လုံဆုိ တဲ့ စကားကုိ ဖယ္ရွားတဲ့ သေဘာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ထပ္ၿပီးေတာ့ ျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ သေဘာလုိ႔ပဲ က်မ ျမင္ ေစခ်င္ပါတယ္။ က်မတုိ႔ႏုိင္ငံဟာ တကယ့္ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္ ျဖစ္ဖုိ႔ဟာ လူတုိင္းရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္တယ္။

အဲဒီမွာေတာ့ က်မေတာ့ ေျပာရမွာပဲ။ က်မတုိ႔ ... က်မက ဗမာဆုိေတာ့ ဒီလုိ အေျခအေနမွာ ေျပာလုိ႔လည္း ေကာင္းပါတယ္။ လူမ်ားစုျဖစ္တဲ့ ဗမာေတြက ပုိၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစားရမယ္။ ဟုိ ... ငါတုိ႔က လူမ်ားစုဆုိတာ အခြင့္ အေရးယူဖုိ႔ မဟုတ္ဘူး။ ပုိၿပီးေတာ့ တာ၀န္ယူဖုိ႔။ အဲဒီလုိပဲျမင္ပါ။ ကုိယ့္မွာ အင္အား ပုိၿပီးေတာ့ မ်ားလုိ႔ရွိရင္ တာ၀န္ပုိၿပီးေတာ့ ယူရမယ္။ အခြင့္အေရးကုိ ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့ ယူရမယ္။ ဒါမွ လူ႔သိကၡာနဲ႔ ညီညြတ္တယ္။ ဒါမွ က်မ တုိ႔ႏုိင္ငံအတြက္ ေကာင္းတဲ့ အစဥ္အလာေတြ ျဖစ္ႏုိင္မွာပါ။ က်မ ဟုိ ... ဘဘ ဦးတင္ဦးလုိ စီကာ ပတ္ကုံးမေျပာ တတ္ဘူး (ရယ္လ်က္ ...)။ အဲဒီေတာ့ တုိတုိပဲ ေျပာပါရေစ။

က်မတုိ႔ ေတာ္လွန္ေရးဆုိတဲ့ … ေတာ္လွန္ေရး သမားဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိ က်မ ေခၚဆုိတဲ့ အခါမွာ တခါလည္း ေျပာဖူးပါတယ္။ ဆရာႀကီး မင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ ‘သူ႔မွာတမ္း’ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာေပၚကုိ အေျခခံၿပီး က်မ ေျပာေလ့ ရွိပါတယ္။ ေတာ္လွန္းေရး သမားရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ဆုိတာ ေနာက္ဆုံးတုိင္ ... ေနာက္ဆုံးဆုံးတုိင္ … အဲဒီကဗ်ာကုိ မွတ္မိတဲ့ ဖတ္ဖူးတဲ့သူေတြ မွတ္မိတဲ့ သူေတြဆုိ သိပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ္လွန္ေရး သမားေလးဟာ ေတာ္လွန္ေရး မၿပီးခင္ က်ဆုံးသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူက ေတာင္းပန္ သြားတယ္။ အားနာပါတယ္ ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဆုံး အခ်ိန္ထိ မေနခဲ့တာ ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိပဲ ျဖစ္ရမယ္။ ကုိယ္က ဘယ္ေလာက္ လုပ္ေပးပါတယ္ ဆုိတာကုိ ေျပာမယ့္အစား ကုိယ္ ဒါ့့ထက္ပုိၿပီးေတာ့ မလုပ္ေပးႏုိင္တာကုိ မေက်နပ္ ႏုိင္ပါဘူး။ မလုပ္ေပးႏုိင္လုိ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ က်မတုိ႔ အားလုံးမွာ ရွိရမယ္။ အဲဒီလုိ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လုပ္သြားမယ္ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ … တကယ္ေတာ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ ငံရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ဆုိတာ ... အခုဆုိရင္ ကမၻာႀကီးမွာ သူတုိ႔က အခုေနာက္ဆုံး ေတာ္လွန္ေရးကုိ IT ေတာ္လွန္ ေရးေပါ့ေနာ္။ ဒီလုိ သူတုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ နည္းပညာေတာ္ လွန္ေရးေပါ့ေနာ္။ အရင္တုန္းက စက္မႈ ေတာ္လွန္ေရးလည္း ရွိခဲ့တယ္။ တကယ့္ ျပင္သစ္ ေတာ္လွန္ေရး… ေတာ္လွန္ေရးဆုိတာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေပါ့။ ေတာ္လွန္ေရး ဆုိတာဟာ အေျပာင္းအလဲႀကီး တခုပဲ။ သိသာတဲ့ အေျပာင္းအလဲႀကီး တခုပဲ။ အဲဒီလုိ အေျပာင္းအလဲေတြဟာ က်မတုိ႔ ကမၻာႀကီး တည္သေရြ႕ ဒီလုိ အေျပာင္းအလဲေတြက ရွိေနမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ က်မတုိ႔ အားကုိးမွာ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္ေမြးတယ္ ဆုိတာ အဲဒါကို ေျပာတာ။ ေခတ္နဲ႔အညီ ကုိယ့္ရဲ႕တာ၀န္ကုိ ဆုံးခန္းတုိင္ေအာင္ ဆက္ၿပီးေတာ့ ထမ္းေဆာင္သြားခ်င္တဲ့ စိတ္။

အဲဒီေတာ့ အခု က်မတုိ႔ဟာ ေခတ္နဲ႔အညီ ဒီျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ဘယ္ေတာ့မဆုိ ခုိင္ျမဲသထက္ ပုိ ၿပီးေတာ့ ခုိင္ျမဲေအာင္ လုပ္သြားရမွာက အဆုံးရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွ အဆုံးရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီ ... ပင္ လုံညီလာခံ ဒုတိယ ပင္လုံ ညီလာခံ ေခၚၿပီးလုိ႔ရွိရင္ ၿပီးၿပီဆုိတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ပင္လုံ ညီလာခံက ဆုံးျဖတ္ ခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရမယ္။ ဆက္ၿပီး ဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီပင္လုံ စိတ္ဓာတ္ေတြကို ပုိၿပီးေတာ့ ခုိင္မာ ေအာင္လုိ႔ ပုိၿပီးေတာ့ က်ယ္ျပန္႔ေအာင္လုိ႔ က်မတုိ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစား သြားရမယ္။ အဲဒီေတာ့ က်မဒီမွာ ခပ္ တုိတုိနဲ႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ ေပးအပ္ခဲ့တဲ့ … အခုေပးတဲ့ တာ၀န္ေတြကုိ ေက်ပြန္ေအာင္လုိ႔ က်မ ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ ဒီလုိ ႀကိဳးစားတဲ့ေနရာမွာ ၀ုိင္းၿပီးေတာ့ ကူညီေပးၾကပါ။ အၾကံဉာဏ္ ေပးၾကပါ။ သေဘာမတူရင္လည္း သေဘာမတူ ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘာျဖစ္လုိ႔ သေဘာ မတူတာလဲ။ က်မ လုပ္ပုံကုိင္ပုံကို သေဘာမတူလို႔ဆို ရင္ ဘာျဖစ္လုိ႔ သေဘာ မတူတာလဲ ဆုိတာကို ေျပာၾကပါ။

က်မက အဲဒီဘာျဖစ္လုိ႔ဆုိတဲ့ဟာ ... ေမခြန္းက အင္မတန္ အေရးႀကီးတယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ မႀကိဳက္ဘူးလုိ႔ ေျပာ႐ုံနဲ႔ မရဘူး။ ႀကိဳက္တယ္လုိ႔ ေျပာ႐ုံနဲ႔လည္း မရဘူး။ ကုိယ့္မွာ အေၾကာင္းအခ်က္ ခုိင္ခုိင္မာမာ ရွိရမယ္။ အဲ ဒီေတာ့မွလည္း တဘက္က နားလည္ႏုိင္မယ္။ ဘယ္လုိ ျပဳျပင္ရမလဲ၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ ျပဳျပင္ သင့္သလဲ ဆုိတာကို သ ေဘာေပါက္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ဖုိ႔ အတြက္ က်မတုိ႔ ၀ါရင့္ ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ လူႀကီးမ်ား၊ က်မတုိ႔ရဲ႕ အသက္အရြယ္ က်မနဲ႔ တမ်ဳိးဆက္တည္း ျဖစ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ား၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်မတုိ႔ ထက္ငယ္တဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္လုိ႔ပဲ ဆုိပါေတာ့ လူလတ္ပုိင္း၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တက္သစ္စ ျဖစ္တဲ့ လူငယ္ပုိင္းေတြ ဟာ အားလုံး၀ုိင္းၿပီးေတာ့ ကူညီၾကပါ။ အားလုံး၀ုိင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကပါ။ အားလုံးရဲ႕တာ၀န္ဟာ တေယာက္ခ်င္း တေယာက္ခ်င္းရဲ႕ တာ၀န္ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကုိ ထားေစခ်င္တယ္။

က်မတုိ႔မွာ အားနည္းခ်က္ေတြရွိလုိ႔ရွိရင္ အားနည္းခ်က္ဟာလည္း လူတုိင္းနဲ႔ ဆုိင္တယ္။ ေအာင္ျမင္မႈဟာ လည္း လူတုိင္းနဲ႔ ဆုိင္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကုိ ထားခ်င္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အားနည္းခ်က္ ဆုိရင္ေတာ့ ငါနဲ႔ မ ဆုိင္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈ ဆုိေတာ့ ဒုိ႔ပဲ ... ဒုိ႔ပဲဆုိတာ အဲဒါႀကီးကေတာ့ မျဖစ္ဘူးေနာ္။ အဲဒီ စိတ္ဓာတ္ကုိေတာ့ က် မတုိ႔ ဖယ္ရွားရမယ္။ ဒါဟာ ပုဂၢဳိလ္ တဦးတေယာက္ခ်င္း ဟာလည္း ဒီလုိ စိတ္ဓာတ္ ထားရမယ္။ အဖြဲ႔အစည္းတ ခုခ်င္းကလည္း အဲလုိစိတ္ဓာတ္ ထားရမယ္။ အဲေတာ့ က်မတုိ႔ လုပ္တာ ေအာင္ျမင္ရင္ ဒုိ႔ အန္အယ္လ္ဒီကြလုိ႔ အဲလုိေျပာတာဟာ အင္မတန္မွ မွားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း က်မတုိ႔ ဒီ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ လုိ႔ လုပ္တာေတြဟာ သိပ္အားမရဘူး ဆုိရင္ အဲဒါ အန္အယ္လ္ဒီပဲ ဆုိၿပီးေတာ့ လက္ညဳိး ထုိးတာလည္းရွိတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုစလုံးက မမွန္ဘူး။ မမွန္ဘူး။ အားလုံးတကယ္ပဲ က်မတုိ႔ ဒီတုိင္းျပည္မွာ စစ္မွန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတာ္ လွန္ေရးႀကီးကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ အားနည္းခ်က္ေတြကုိလည္း အားလုံးနဲ႔ ဆုိင္တယ္ ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ ထားရမယ္။ ေအာင္ျမင္ခ်က္ေတြကုိလည္း အားလုံးနဲ႔ ဆုိင္တယ္ ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကုိ ထားရမယ္။ ဒါဟာ တကယ့္ကုိ ညီညြတ္ေရးရဲ႕ အေျခခံပါပဲ။

ဒီေတာ့ က်မတုိ႔ ပင္လုံစိတ္ဓာတ္ကုိ ထူေထာင္ႏုိင္ရင္ က်မတုိ႔ တုိင္းရင္းသားအားလုံး ... က်မ တုိင္းရင္းသားထဲ မွာ ဗမာကုိပါ ထည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာလုိက္မယ္။ ဗမာနဲ႔ တုိင္းရင္းသား ဆုိတာ ဒါ ေျပာစရာ မလုိဘူး။ က်မတုိ႔လည္း တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးပဲ။ ဒီထဲက တုိင္းရင္းသား တစုပဲ။ အဲဒီေတာ့ က်မတုိ႔ တုိင္းရင္းသား အားလုံးရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္တယ္ ဆုိတာကုိပဲ က်မတုိ႔ ေရွ႕႐ႈၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစား သြားပါ့မယ္လုိ႔ … က်မ … ကတိျပဳတယ္ပဲ ေျပာပါရေစ။ က်မ … က်မကတိ သိပ္ၿပီးေတာ့လည္း မေပးခ်င္ဘူး။ ကတိဆုိတာ ေသခ်ာ တည္ႏုိင္တယ္ ဆုိတဲ့ဟာကုိ အာမခံခ်က္ရွိမွ။ အဲဒီေတာ့ က်မ လုပ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္သြားပါ့မယ္။ က်မ တတ္ႏုိင္သ ေလာက္ ဒီတာ၀န္ကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္သြားပါ့မယ္ လုိ႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ အားလုံးကုိ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။ (လက္ခုပ္သံမ်ား ....)

မွတ္ခ်က္ - အသံကူးယူမႈ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေၾကာင့္ စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေရးသားရာတြင္ အက်အေပါက္တခ်ဳိ႕ က်န္ရွိႏိုင္ပါတယ္။


Ref: ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ

Read More...

Wednesday, November 17, 2010

"အားေမြးထားၾကပါ" (ႏိုဝင္ဘာ ၁၄ ေဒၚစု ေရႊဂုံတိုင္ မိန္႔ခြန္း အျပည့္အစုံ )

17 November 2010

ၾကားလား

ဝလာလိုက္တာ။ ( ပရိသတ္တစ္ေယာက္ကို လက္ညႇိးထိုး၍)

ဒီလို ကၽြန္မတို႔ကို လာေထာက္ခံတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တဲ့ စကားနဲ႔ပဲ စ,ပါရေစ။ ပထမဦးဆုံး အေနနဲ႔ ေျပာရမွာက အားလုံးကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္လို႔ ေျပာပါရေစ။

တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို မေတြ႔ရတာ ေတာ္ေတာ္ ၾကာပါၿပီ ---- ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ပဲ မေတြ႔ရတာ ၾကာၾကာ ကၽြန္မ အေပၚမွာ ျပည္သူေတြရဲ့ ထားတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ယုံၾကည္ခ်က္ အရ ကၽြန္မတို႔ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရွိတယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရလို႔ အင္မတန္မွ စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္၊ အင္မတန္မွ အားတက္ ရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ဖို႔ဆိုရင္ ျပည္သူေတြက ဘာလိုခ်င္လဲ ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ သိပါတယ္။ သိတယ္လို႔ ထင္တယ္ေနာ္ ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာ..

(သိပါတယ္ ----ဒီမိုကေရစီ--------- ျပည္သူမ်ား)

လိုခ်င္တာေတာ့ သိၿပီ လိုခ်င္တဲ့ ဟာကို ရေအာင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ ဆိုတာ သိဖို႔ ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတယ္။ ကၽြန္မ အျမင္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ သင္ယူေရးပဲ *သင္ယူရမယ္* ကၽြန္မ ခဏ၊ ခဏ ေျပာဖူးပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ လူငယ္ေတြနဲ႔ စကား ေျပာတဲ့အခါ က်ရင္ လူေကာင္းရယ္လို႔၊ လူဆိုးရယ္လို႔ အဲဒီလို မယုံဘူး၊ အယုံ အၾကည္ မရွိဘူး၊ လူေတာ္ ရယ္လို႔ လူညံ့ ရယ္လို႔ အယုံ အၾကည္ မရွိဘူး။

သင္လို႔ ရတဲ့သူနဲ႔ သင္လို႔ မရတဲ့သူလို႔ ကၽြန္မျမင္ပါတယ္ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြ သင္လို႔ရတယ္လို႔ ကၽြန္မတို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ လိုခ်င္႐ုံနဲ႔ မျဖစ္ေသးဘူး၊ ကိုယ္လိုခ်င္တာ ရေအာင္ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ။ လုပ္တဲ့အခါ မွန္ကန္တဲ့နည္းနဲ႔ လုပ္ေစ လိုပါတယ္။ အဲလို ကၽြန္မ ေျပာတာဟာ မွန္ကန္တဲ့ နည္းနဲ႔ လုပ္ဖို႔ ဘာျဖစ္လို႔ လိုသလဲဆိုရင္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သူေတာ္ေကာင္းႀကီး၊ ဘာႀကီး ဒီလိုပုံစံ ထြက္ခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မရဲ့ အေတြ႔အၾကဳံအရ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ မလုပ္လို႔ရွိရင္ ကိုယ့္ပန္းတိုင္က ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းပါေစ ပန္းတိုင္ပါ ေနာက္က်ေတာ့ ေကြ႔ေကာက္ၿပီးေတာ့ ပ်က္စီး သြားရတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ မို႔လို႔ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ ကိုယ္လိုခ်င္တာ ရေအာင္လို႔ ကၽြန္မတို႔ လုပ္ရမယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕က ကၽြန္မကို ေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မသိပါတယ္။ ကၽြန္မကလည္း ျပည္သူရဲ့ အသံကို နားေထာင္ခ်င္ ပါတယ္။ ခက္တာက အားလုံးဝိုင္းေအာ္ ေနေတာ့ ဘာေတြ ေျပာၾကမွန္း ကၽြန္မမသိဘူး။ ျပည္သူေတြရဲ့ အသံေတြကို အခု နားေထာင္ပိုင္ခြင့္ ရမယ္လို႔ ကၽြန္မ ေမၽွာ္လင့္ပါတယ္။ ဒီလို အထိန္းသိမ္းခံ ေနရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာလည္း ကၽြန္မ အသံလြင့္ ဌာနေတြကို ေသခ်ာ နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူ ေတြက ဘာေျပာေနၾကလည္း ဘာလိုခ်င္ၾကလဲ၊ ဘာလိုခ်င္ၾကလဲ ဆိုတာ ေန႔တိုင္း၊ ေန႔တိုင္း ေလ့လာေနပါတယ္။ တစ္ေန႔ ငါးနာရီ၊ ေျခာက္နာရီေလာက္ နားေထာင္ေနရေတာ့ ဘယ္ေလာက္ ၿငီးေငြ႔စရာ ေကာင္းသလဲလို႔။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ နားေထာင္ေနတာ။

အထိန္းသိမ္းခံ ေနရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာလည္း ကၽြန္မ အသံလြင့္ ဌာနေတြကို ေသခ်ာ နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူ ေတြက ဘာေျပာေနၾကလည္း ဘာလိုခ်င္ၾကလဲ၊ ဘာလိုခ်င္ၾကလဲ ဆိုတာ ေန႔တိုင္း၊ ေန႔တိုင္း ေလ့လာေနပါတယ္။

ျပည္သူေတြ ဘာလိုခ်င္လဲ ဆိုတာ ကၽြန္မ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိေတာ့ သိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ လုံးေစ့ ေပါက္ေစ့ သိတယ္လို႔ ကၽြန္မ မဆိုလိုပါဘူး အဲဒီေလာက္ထိလည္း ကၽြန္မ မသိႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြ ကလည္း ကိုယ္ရဲ့ အသံေတြကို ကၽြန္မတို႔ ၾကားေလာက္ေအာင္ ေျပာၾကေပါ့။ ဒါမွလည္း ကၽြန္မတို႔ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ ပိုစဥ္းစားႏိုင္မယ္။ အေရးႀကီးဆုံးက ကၽြန္မတို႔ --- ေနာက္က မၾကားရလို႔ ေအာ္ေနၾကတာလား-- ေအာ္ေလ မၾကားေလဘဲ နည္းနည္းေလး ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ နားေထာင္ေပး။ ကိစၥမရွိဘူး မၾကားရရင္ ဆိုင္းဘုတ္ေထာင္ၿပီး ျပမယ္။

(ဆိုင္းဘုတ္တြင္ ေရးထားသည့္စာ - ကၽြန္မကလဲ ျပည္သူေတြခ်စ္ပါတယ္ (အမွန္ျခစ္ပုံ) ေအာင္ဆန္းစုၾကည္)

ကၽြန္မတို႔ အခု ျပည္သူေတြမွာ ျပည္သူေတြ မပါဘဲနဲ႔ ဘာကိစၥမွ မၿပီးေျမာက္ႏိုင္၊ မၿပီးျပတ္နိုင္ဘူး ဆိုတာ အခု နားလည္ႏိုင္ၿပီလို႔ ကၽြန္မ ထင္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ပါမွပဲ ဘယ္ကိစၥမဆို ၿပီးေပ်ာက္ႏိုင္တာမို႔လို႔ ကၽြန္မတို႔ တစ္ေတြ ကၽြန္မ စိတ္ကူးထဲမွာ ျပည္သူေတြ ကေနၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ျပည္သူတို႔ရဲ့ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတဲ့နည္းတစ္ခုကို ျမန္မာႏိုင္ငံတင္မက တကမၻာလုံး မွာေတာင္ ထပ္ၿပီး ႀကိဳးစား ၾကည့္မွာပါ။ အဲဒီလို စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ႀကိဳးစားသြားမွာပါ။ ကၽြန္မတို႔ လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ေအးေအးေဆးေဆး မွန္မွန္ ကန္ကန္နဲ႔ ေရာက္ႏိုင္မယ္လို႔ ကၽြန္မ ယုံၾကည္တယ္။ အဲဒါ ခပ္တိုတို ေျပာရရင္ အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ရမယ္။ အလုပ္ မလုပ္ဘဲနဲ႔ ဘာမွမရဘူး။ ကၽြန္မတို႔ ဗမာေတြက ကံပဲ ကံပဲလို႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ပဲ ကၽြန္မတို႔ လူငယ္ေတြကို ထပ္တလဲလဲ ေျပာရတယ္။ ကံဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို သိရဲ့လား ကံဆိုတာ ျပဳလုပ္ျခင္းပဲ။ အဲေတာ့ ကံပဲ၊ ကံပဲဆိုတာ ခပ္တိုတို ေျပာရရင္ ကိုယ္လုပ္သလိုျဖစ္မွာပဲ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အတိုင္းပဲ ျဖစ္မွာပဲ။ လိုခ်င္တာရွိရင္ လိုခ်င္တာကို ရေအာင္လို႔ လုပ္ယူရမယ္။ ကၽြန္မတို႔က မျဖစ္နိုင္တဲ့ ကိစၥေတြကို လုပ္ေပးပါ့မယ္လို႔ လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ အဲဒီလို လာဘ္ေပးၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြကို မစည္း႐ုံးနိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ ႀကိဳးစားမယ္။ ျပည္သူေတြ လိုခ်င္တဲ့ လမ္းကို အားလုံး အတူတူခင္းၿပီးေတာ့ အားလုံး အတူတူ ေလၽွာက္သြားႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္။

အဲဒီလို ေထာက္ျပျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ကိုလည္း ျပည္သူေတြက ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ကိစၥေတြ ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္လို႔ ကူညီရာေရာက္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ျပည္သူေတြကို ေမတၱာရပ္ခံ ပါရေစ။ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ အခါမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း သတၱိရွိရွိ ေျပာဆို ဆက္ဆံၾကပါ။ ကၽြန္မတို႔ကို ဟိုဟာ ေျပာရေကာင္းလား၊ ဒီဟာ ေျပာရ ေကာင္းလားဆိုၿပီး။ ကၽြန္မတို႔ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ ေျပာစရာရွိတာကို ေျပာပါ။ သေဘာမတူ လို႔ရွိရင္ သေဘာ မတူဘူး ဆိုတာကိုေတာ့ ျပန္ေျပာမွာပါ။ ဒါကေတာ့ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အေျခခံေလ။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ ဆိုတာ လြတ္လပ္စြာ ဆဲဆိုပိုင္ခြင့္နဲ႔ မတူဘူးေလ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ႀကိမ္းေမာင္း တာေလးေတာ့ ပါခ်င္ပါမွာေပါ့။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နားလည္ေအာင္ ေျပာဆိုဖို႔ အင္မတန္မွ အေရးႀကီး ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျမင္ျခင္း ဖလွယ္ဖို႔ အတြက္ကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ေလ့က်င့္ယူရ ပါမယ္။ ေလ့က်င့္ယူရင္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ပိုၿပီး တတ္လာမွာပါ။ အခု ကၽြန္မထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဓိက ေျပာင္းလဲခ်က္ အျဖစ္ ဘာေတြ႔ရလဲ ဆိုေတာ့ တစ္ျခားဟာေတြ သိပ္မေတြ႔ေသးဘူး။ ေတြ႔မိတာကေတာ့ ဖုန္းေလးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဟိုနားၾကည့္လဲ ကင္မရာဖုန္းေလး၊ ဒီနားၾကည့္လဲ ကင္မရာဖုန္းေလး။ အဲဒါ ဘာကိုျပလဲဆိုေတာ့ ဆက္သြယ္ေရး ဘက္မွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔ အမ်ားႀကီး တိုးတက္ လာပါတယ္။ ဒီတိုးတက္မႈကို အမ်ားေကာင္းက်ိဳး အတြက္ တတ္ႏိုင္တဲ့ နည္းနဲ႔ သုံးၾကပါ။ ဆက္သြယ္ေရး အားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ အခ်င္းခ်င္းမွာ နားလည္မွရေအာင္ ကၽြန္မတို႔ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္မွ ရေအာင္ သုံးၾကပါလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ဖုန္းေတြ ပါလာရင္ ေထာင္ျပေပးၾကပါ။ ဘယ္ေလာက္ အမ်ားႀကီး ရွိလဲ သိရေအာင္။

(ဖုန္းပါလာသူမ်ားက ဖုန္းမ်ား ေျမႇာက္ျပၾကသည္။) ေတာ္ေတာ္မ်ားတာပဲ။ ကၽြန္မ မေန႔ကမွ ပထမဦးဆုံး အႀကိမ္ အဲဒီလိုဖုန္းေလး သုံးဖူးတယ္။ အရင္ ၉၆ ခုႏွစ္တုန္းက ဒါေတြ ဒီမွာမရွိေသးဘူး။ သုံးတဲ့အခါၾကေတာ့ ပါးစပ္ ဘယ္မွာ ထားရမွန္း မသိဘူး။ မၾကားရဘူး ဆိုတဲ့သူေတြကို စာသားနဲ႔ ေထာင္ျပမယ္။

(ဆိုင္းဘုတ္တြင္ ေရးထားသည့္စာ - ကၽြန္မကလဲ ျပည္သူေတြခ်စ္ပါတယ္ အမွန္ျခစ္ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္)

ခ်စ္ေန႐ုံနဲ႔ မၿပီးေသးဘူး။ အလုပ္လုပ္ရမွာ။ ကၽြန္မ စဥ္းစားတယ္။ ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ ဘာလဲ။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိၿပီး အဲဒီ ဆႏၵအရလုပ္မွ တကယ္ခ်စ္ရာ ေရာက္ပါတယ္။ ပါးစပ္နဲ႔ ခ်စ္ပါတယ္၊ ခ်စ္ပါတယ္။ ခ်စ္ပါတယ္ ေျပာလို႔ကေတာ့ အေရခြံသာ ခ်စ္လိုက္တာမ်ိဳးကေတာ့ ကၽြန္မတို႔က ၾကက္ေျခခတ္ပဲ။

(မွန္လိုက္တာကြ - ပရိတ္သတ္ထဲမွ အသံ)

ပန္းကေပးရင္လည္း ေပးလိုက္ေလ ဘာလို႔ ကိုင္ထားတာလဲ။

ကၽြန္မတို႔ အခု ျပည္သူေတြကို ေမတၱာရပ္ခံ ခ်င္တာကေတာ့ ေစာေစာက ကၽြန္မ ေျပာသလိုပဲေပါ့ ကိုယ္စိတ္ ထဲမွာ ရွိတာေတြကို ကၽြန္မတို႔ကို အသိေပးပါ။ စာေရးၿပီးေတာ့ ပို႔လို႔လည္း ရပါတယ္။ စာတိုက္ကို စိတ္မခ်ရရင္ ဒီမွာပဲ လာေပးပါ။

ျပည္သူေတြ ဘာေတြ စိတ္ထဲမွာ ရွိသလဲ ဆိုတာ ကၽြန္မသိခ်င္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူ ေတြရဲ့ စိတ္ထဲမွာ လူေတြရဲ့ စိတ္ထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနမလဲ။ ဘယ္လိုျဖစ္ေနမလဲ။ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေျပာင္း သြားသလဲ ဆိုတာ ကၽြန္မေသေသခ်ာခ်ာ မသိလို႔မရဘူး ခ်က္ျခင္းသိဖို႔ဆိုတာမရဘူး။ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေလ့လာရ ဦးမယ္။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြ တစ္ေယာက္ခ်င္းနဲ႔ စကားေျပာဖို႔ ဆိုတာလည္း တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕က်က် မျဖစ္နိုင္ဘူး။ ျဖစ္နိုင္ရင္ေတာ့ ေျပာတာေပါ့။ ျဖစ္နိုင္ရင္ေတာ့ကၽြန္မ ထိုင္နားေထာင္မယ္။ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ မိုက္ေပးၿပီးေတာ့ ေျပာၾကေတာ့။ အဲဒီလိုဆိုလည္း ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။

ၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုေျပာတာ ေတြက ကၽြန္မေတာ့ သေဘာက်တယ္။ တစ္ေယာက္ထဲ ထၿပီး ေျပာတာေတြက အင္မတန္ ၿငီးေငြ႕စရာေကာင္းတယ္။ ဟိုဘက္ ျပန္ေျပာ။ ဒီဘက္က ျပန္ေျပာဆိုေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့လည္း စုံတယ္။ပိုၿပီးေတာ့လည္း အားလုံးအတြက္ ပိုၿပီးေတာ့လည္း အားလုံးအတြက္ တန္ဖိုးရွိတယ္။တစ္ေယာက္ထဲက ေျပာတာကို က်န္တဲ့သူေတြက နားေထာင္ေနရတာ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ နည္းနည္း ဒီမိုကေရစီ မက်လို႔။ ကၽြန္မတို႔ သြားၿပီးေတာ့ ဒီလူထဲက တစ္ေယာက္ကို လက္ညႇိုးထိုးျပပါမယ္။ ထၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲရွိတဲ့ ဆႏၵကို ခပ္တိုတိုေလးေျပာေတာ့။

(အေမစုနဲ႔ အတူ လြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႀကီးကို ရယူပိုင္ဆိုင္ ခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား)

ကၽြန္မတို႔ေလ တစ္ေန႔က်ရင္ ျပည္သူ႔ဟစ္တိုင္ တစ္ခုလုပ္ရမယ္ အဲဒီေတာ့ အဲဒီမွာဆိုရင္ ျပည္သူေတြက ေျပာခ်င္တာ ေျပာလို႔ ရေအာင္။ ကၽြန္မတို႔ကလည္း ျပည္သူေတြရဲ့ အသံေတြကို ၾကား-- ဟိုဘက္က ဘာျပသနာရွိလဲ ကူညီလို႔ရမလား။ အေနာက္က တိုးေနလို႔လား။

(စည္းကမ္းရွိပါ။ စည္းကမ္းရွိပါ။ စည္းကမ္းရွိပါ။)

သိပ္ၿပီးေတာ့ မေလာၾကပါနဲ႔။ ေနာက္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အမ်ားႀကီး စကားေတြ ေျပာဖို႔ အခြင့္အေရးေတြ ေပၚလာမွာပါ။

ဒီတစ္ခါတည္း နဲ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါ ရွိမွာပါ။ အဲဒီက်ရင္ စိတ္ရွည္ လက္ရွည္နဲ႔ သီးခံေပးၾကပါ။ ဒီတစ္ခါ မၾကားရမွ ေနာင္တစ္ခါ ျပန္လာမွာေပါ့။ ေတာ္ၾကာ ျပန္မလာဘဲ ေနမယ္။ ၾကာၾကာ ေျပာလို႔ရွိရင္ ျပည္သူေတြလည္း ပင္ပန္းမယ္လို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၿပီတဲ့ ပင္ပန္းတာ။ အဲဒီေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို က်င့္သားရေနၿပီေပါ့။

ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းေနၾကၿပီေပါ့ ပင္ပန္းတယ္ ဆိုတာက ကိစၥမရွိပါဘူး။ ပင္ပန္းရက်ိဳးနပ္ဖို႔က အေရးႀကီးတာ။ ပင္ပန္းရက်ိဳးနပ္တယ္ ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းရ ပင္ပန္းရ ရတယ္ ခံနိုင္တယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ အားေတြကို ပင္ပန္းရက်ိဳး နပ္ေအာင္လို႔ အသုံးခ်ရမယ္။ ကၽြန္မအခု ေျပာခ်င္တာက စိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔။ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ တိုင္းျပည္ကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္ဓာတ္က်ခ်င္ ၾကတာ ျဖစ္မွာပဲ။ ရွိမွာပဲ။ အခုထက္ထိ ဘယ္မွ မေရာက္ေသး ပါလား။ အခုထက္ထိ ဘာမွလည္း တိုးတက္မွုမရွိပါလားဆိုတဲ့ စိတ္ေတြ ရွိနိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုစိတ္ပ်က္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ ႀကိဳးစားရမယ္။ ဝီရိယဆိုတာဟာ အင္မတန္မွ အေရးႀကီး ပါတယ္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပဲ ဝီရိယထုတ္ရမယ္။

အလုပ္စလုပ္တဲ့ အခါမွာ ဝီရိယ ထုတ္ရမယ္။ အလုပ္ အလယ္ပိုင္းေရာက္တဲ့ အခါမွာ ဝီရိယ ထုတ္ရမယ္။ အလုပ္ ေနာက္ဆုံးပိုင္း ေရာက္ခါနီးမွာ ဝီရိယ ထုတ္ရမယ္။ အလုပ္ဆိုတာ ၿပီးတယ္ရယ္လို႔ မရွိဘူး။ အလုပ္တစ္ခု ၿပီးရင္လည္း ေနာက္အလုပ္က ေပၚလာမွာပဲ။ အဲေတာ့ နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံကို တည္ေဆာက္တယ္ ဆိုတာလည္း အဲလိုပဲ အလုပ္ေတြ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု လုပ္သြားရမွာ ဒီေလာကႀကီးမွာ ေက်နပ္စရာ၊ ေက်နပ္စရာ အခ်ိန္ေတြဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွမရွိဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္မတို႔အတြက္ေတာ့ ေက်နပ္စရာ အခ်ိန္ေတြ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိေတာ့ လိုကိုလိုတယ္။ အဲဒီလို ေက်နပ္နိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိေရာက္ဖို႔ေတာ့ အားလုံး ဝိုင္းတြန္းၾကရမယ္။ မႀကိဳးစားဘဲနဲ႔ မရဘူး။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ေတာ့ ကၽြန္မကေတာ့ လုပ္ေပးမယ္လို႔ ကၽြန္မ မေျပာနိုင္ဘူး။ ျပည္သူရဲ့ ယုံၾကည္မွုရွိရင္၊ ျပည္သူရဲ့ အားကိုးမွုရွိရင္၊ ျပည္သူရဲ့ ေထာက္ခံမွုရွိလို႔ ရွိရင္ ကၽြန္မမွာ လုပ္အားေတြ အမ်ားႀကီးတက္လာမယ္။ အဲဒီလုပ္အားေတြနဲ႔ ျပည္သူနဲ႔ အတူလုပ္မယ္။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္ထဲေတာ့ လုပ္လို႔မရဘူး။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္ထဲလဲ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ တစ္ေယာက္ထဲလုပ္တယ္ ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီ မဟုတ္ဘူးေနာ္။

(ေဟး၊ ေဟး-------------------------------)

ကၽြန္မ တစ္ေယာက္ထဲ လုပ္ဖို႔ လုံးဝ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘူး။ အမ်ားနဲ႔ အတူလုပ္မွာ။ ကၽြန္မတို႔ အေပၚမွာ ၾကင္နာမွု ရွိတဲ့ ကမၻာသူ ကမၻာသားေတြနဲ႔ အတူ လုပ္မယ္။ ကၽြန္မတို႔ အားလုံး အတူတူ လုပ္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ ထင္သလို လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းၿပီးေတာ့ ေရွ႕ကေန ၿပီးေတာ့ ဟီးရိုးႀကီး လုပ္တာ။ အဲဒါမ်ိဳးက သတၱိ မဟုတ္ဘူး။ သတၱိ ဆိုတာဟာ စိတ္ဓာတ္ ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ကိစၥကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္လို႔ ပင္ပန္းခံၿပီးေတာ့ လုပ္နိုင္တာ။ ဒါမွ အဲဒီလို သတၱိမ်ိဳးေတြ ေမြးရမယ္။ တကယ္ေတာ့ သတၱိဆိုတာ နိစၥဓူဝ လုပ္ေနရမွာ။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြက မနက္ မိုးလင္းတာနဲ႔ ဒီကေန႔ တစ္ေန႔ကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ သတၱိေတြ ထုတ္ေနၾကရမယ္ မဟုတ္လား။ ဒီသတၱိေတြကို အက်ိဳးရွိေအာင္လို႔ သုံးၾကမယ္။ တကယ့္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္နဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ နိုင္ငံအတြက္ အက်ိဳးရွိေအာင္ သုံးရမယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ စဥ္းစားဖို႔ မျဖစ္ဘူး။ ကိုယ့္မိသားစု တစ္ခုတည္းအတြက္ စဥ္းစားလို႔မျဖစ္ဘူး။ ကၽြန္မ ထပ္တလဲလဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ နိုင္ငံေရးဟာ ဒို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို မထားပါနဲ႔။ ဒါေဖေဖ အရင္ကတည္းက ေျပာခဲ့ပါတယ္။ လြပ္လပ္ေရး မရခင္ကတည္းက ေျပာခဲ့တဲ့ စကားပါ။ နိုင္ငံေရးဟာ ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးလို႔ ေျပာေနေပမယ့္ နိုင္ငံေရးက လာၿပီးေတာ့ ဆိုင္ေနလိမ့္မယ္တဲ့ ေရွာင္ေနလို႔မရဘူး။ အားလုံးဟာ နိုင္ငံေရးပဲ။ အခုဒီမွာ ကၽြန္မတို႔ လာၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ကို ေထာက္ခံေနတာတင္ နိုင္ငံေရးမဟုတ္ဘူး။ အိမ္မွာေနၿပီးေတာ့ ဟင္းခ်က္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးလဲ နိုင္ငံေရး လုပ္ေနရတာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႔မွာ သူ႔ရွိတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ ေလာက္ေအာင္ ခ်က္ေနရလို႔ေလ။ အဲဒါလဲ နိုင္ငံေရးပဲ။ သားသမီးေတြ ေက်ာင္းေနနိုင္ေအာင္ ႐ုန္းကန္ရတာလည္း နိုင္ငံေရးပဲ။ အားလုံး နိုင္ငံေရးပဲ။ အားလုံး နိုင္ငံေရးနဲ႔ မလြတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ နိုင္ငံေရးနဲ႔ ဒို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ ဒို႔က နိုင္ငံေရးထဲ မပါခ်င္ဘူးလို႔။ ေျပာတာဟာ နိုင္ငံေရးကို နားမလည္လို႔ ေျပာတဲ့ ကိစၥ။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြဟာ နိုင္ငံေရးကို နားလည္ေအာင္ လုပ္ပါ။ ကၽြန္မတို႔လည္း သင္ေပးပါ။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ သင္ယူရမွာ။ ျပည္သူကေန ကၽြန္မတို႔ ဒီမိုကေရစီအတြက္ လွုပ္ရွားေနတဲ့သူေတြကို သင္ေပးမွ ကၽြန္မတို႔လည္း မမွားမွာ။ ဒီမိုကေရစီမွာ အေရးႀကီးတဲ့ တစ္ခုက ဘာလည္း ဆိုေတာ့ အေရွ႕ကေနၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတဲ့သူေတြကို အေနာက္ကလူေတြက ထိန္းနိုင္ရမယ္။ ထိန္းပိုင္ခြင့္ ရွိရမယ္။ အဲဒါဒီမိုကေရစီပဲ။

ျပည္သူေတြရဲ့၊ ျပည္သူေတြ ထိန္းတာကို ကၽြန္မတို႔ေတြ ခံပါ့မယ္။ ျပည္သူမဟုတ္ဘဲ ထိန္းသိမ္းတာကို သိပ္မခံခ်င္ဘူး (ရယ္လ်က္)။ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ ဘာမွ မရွိပါဘူး။

ကၽြန္မထိန္းသိမ္းခံရတဲ့ ႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ ေပါ့ေနာ္ လုံျခဳံေရး တာဝန္ယူရတဲ့သူေတြနဲ႔ အမ်ားႀကီး ဆက္ဆံရပါ တယ္။ သူတို႔ ကၽြန္မအေပၚမွာ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံပါတယ္။ အဲေတာ့ ဒါကေတာ့ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း ကၽြန္မေျပာရမွာပါ။ ေက်းဇူးတင္ထိုက္တဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ရမွာပဲ။ အဲဒီလို သာမန္ လုံျခဳံေရး ဝန္ထမ္းေတြထဲက ကၽြန္မအေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံခဲ့တဲ့သူေတြကို ကၽြန္မ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ တကယ့္ကို ကၽြန္မစိတ္ရင္းနဲ႔ ေျပာတာပါ။ ကၽြန္မတို႔ဟာ ျပည္သူ အခ်င္းခ်င္းမွာ တစ္ေယာက္ေပၚမွာ တစ္ေယာက္ ေစတနာထားနိုင္ေအာင္လို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေက်းဇူးတင္ နိုင္ေအာင္လို႔။ ျမင္နိုင္ေစခ်င္တယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက ကၽြန္မ ခပ္ငယ္ငယ္တုန္းက ေဟာခဲ့ တယ္။ ေက်းဇူးျပဳတဲ့သူ ဆိုတာ ရွားတယ္တဲ့။ ေက်းဇူးကို သိတတ္တဲ့သူဆိုတာ ရွားတယ္ေပါ့။ ကၽြန္မ အဲဒီတုန္းက ငယ္တာကိုး အဲဒီစကားကို သိပ္သေဘာမတူခ်င္ဘူး။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ ေက်းဇူး ျပဳနိုင္တဲ့ သူဆိုတာ ရွားတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ လက္ခံတာေပါ့ေနာ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကို ေက်းဇူး ျပဳတယ္ဆိုတာ လူတိုင္းကလည္း ဒီေလာက္ထိလုပ္ေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေက်းဇူးသိတတ္တဲ့ သူဟာ ရွားတယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မ သိပ္ၿပီး လက္မခံပါဘူး။

လူပဲ၊ လူပဲေပါ့ လူျဖစ္မွ ေက်းဇူးသိရမွာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးကြာ ျငင္းတဲ့သူက ရွိတယ္။ ေက်းဇူးသိတယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ေနာက္က်ေတာ့ ရိုးရိုးေလးပဲ။ အခ်င္းခ်င္းကို တန္ဖိုးထားတတ္တာပဲ။ အခ်င္းခ်င္းကို တန္ဖိုးထား တတ္လိုက္ရင္ --- ဟာ နည္းနည္းေတာ့ သည္းခံပါဦးေဟ့ -- ခဏေလး ေနာက္ကထလိုက္လို႔ ဘာျဖစ္သြား တာမွ မဟုတ္ဘဲ။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ေတာ့ သည္းခံရမွာပဲ။ တစ္ေယာက္က မတ္တပ္ထလိုက္လို႔ စိတ္ဆိုးစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ေဒါသ ႀကီးပဲ။----- ေရွ႕က ကၽြန္မ မေန႔တုန္းက အိမ္ေရွ႕မွာ ေျပာသလိုေပါ့။ အေရွ႕ကလူကလည္း အေနာက္ကလူကို သိတတ္မွု၊ နားလည္မွုရွိရမယ္။ အေနာက္ကလူကလည္း အေရွ႕က လူကို နားလည္မွု သည္းခံမွုရွိရမယ္။ အဲဒါမွ ကၽြန္မအတြက္ အဆင္ေျပမွာ။ ဒီေတာ့ ျပည္သူေတြ အေနနဲ႔ ကၽြန္မ ဘယ္လိုဆက္ၿပီးေတာ့ နိုင္ငံေရး ခရီးသြားမလဲ ဆိုတာ သိခ်င္လာမယ္။

(သိခ်င္ပါတယ္။---------- )

သိတန္သေရြ႕လည္း သိမယ္။ ျပည္သူကို အားကိုးၿပီး လုပ္တယ္ဆိုရင္ ျပည္သူနဲ႔ အျမင္ခ်င္း ဖလွယ္ထားရမယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဒီ--ဒီ ျပည္သူေတြၾကားမွာ ကၽြန္မတို႔က အားလုံးၾကားမွာေပါ့ေနာ္ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရး ကိစၥကို ဆက္ၿပီးေတာ့ လုပ္သြားမွာပါ။ ဒါဟာ အေရးကို ႀကီးတယ္။

(ေထာက္ခံပါတယ္။------------------)

ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္သူပဲ ဘာျဖစ္လို႔။ ဘယ္သူနဲ႔ေတာ့ျဖင့္ အဆင္ေျပေအာင္လုပ္လို႔မရဘူး။ ဘယ္သူနဲ႔ ေတာ့ျဖင့္ စကားေျပာလို႔မရဘူး ဆိုတာ လုံးဝမရွိဘူး။ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိရင္ လုပ္လို႔ရရမယ္။ စကားေျပာခ်င္တဲ့ စိတ္ရွိရင္ စကားေျပာလို႔ ရရမယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဒီလမ္းအတိုင္း သြားမွာပဲ။ ဒီလမ္းအတိုင္း သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔ဘက္က ျပည္သူ႔အင္အားေတြ လိုပါတယ္ဆိုတာ အခု ဒီမွာ ေျပာၿပီးေတာ့ အသိေပး ေၾကညာလိုက္ၿပီ။

(ညီပါတယ္။--- ညီညြတ္ေရး၊ ညီညြတ္ေရး ------- )

ကၽြန္မတို႔ ဘာပဲလုပ္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္၊ ဆုံးျဖတ္ ျပည္သူကို အသိေပးပါ့မယ္။ အခုဆိုလို႔ရွိရင္ ကၽြန္မတို႔ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ ဒါ--- အဖြဲ႕ဝင္ေတြနဲ႔လည္း ေတြ႕ၿပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးတာ မရွိဘူး။ ေျပာၿပီး ေဆြးေႏြးၿပီး ကၽြန္မက အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တစ္ခုထဲနဲ႔ လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကၽြန္မကေနၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ဒီမိုကေရစီ အတြက္ လုပ္ေနတဲ့ အစုအဖြဲ႕ေတြ အားလုံးနဲ႔ ကၽြန္မတြဲၿပီး လုပ္ခ်င္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူကလဲ အဲဒီထဲမွာ ဝင္ပါ ေပးေစခ်င္တယ္။ တစ္ခုခု လုပ္ၿပီလို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူကို ေျပာျပမယ္။ ရွင္းျပမယ္။ တစ္ခါ တစ္ေလ ဆိုရင္ ျပည္သူက ကၽြန္မတို႔ လုပ္တဲ့ကိစၥေတြကို ျပည္သူက သေဘာမတူတာလည္း ရွိမယ္။ ဒါကေတာ့ ဒီလိုပဲ။ လူတိုင္းေတာ့ တစ္သေဘာတည္း မျဖစ္နိုင္ဘူး။ အဲဒီသေဘာမတူတာကို လက္ခံနိုင္တာ လည္း ဒီမိုကေရစီရဲ့ သေဘာတရားတစ္ခုပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း ကၽြန္မတို႔ ရွင္းျပမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္မတို႔ ဒီလိုလုပ္ရသလဲ။

ျပည္သူ သေဘာမတူေပမယ့္လည္း ဘာျဖစ္လို႔ လုပ္ရတာလည္း ဆိုေတာ့ ျပည္သူကို စည္း႐ုံး ယူရမွာေပါ့။ စည္း႐ုံးတယ္ ဆိုတာ ဒါပဲေလ။ ျပည္သူရဲ့ ယုံၾကည္မွု၊ နားလည္မွု အဲဒါကို ရေအာင္ လုပ္မယ္။ မဲရေအာင္ လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြရဲ့ နားလည္မွု ျပည္သူေတြရဲ့ ေထာက္ခံမွု အဲဒါေတြကို ရယူၿပီး ေတာ့ ဆက္လုပ္သြားမယ္။ အခုခ်ိန္မွာ တိတိက်က် မေျပာနိုင္တာကို ကၽြန္မ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အခုပဲ ထြက္လာၿပီးေတာ့ ဒါလုပ္မယ္၊ ဒါလုပ္မယ္၊ ဒါလုပ္မယ္ ေျပာတာလည္း ဒါ မစဥ္းစား၊ မဆင္ျခင္ဘဲနဲ႔ ေျပာတဲ့စကားလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ ကၽြန္မတို႔ ဒီအခ်ိဳးအေကြ႕မွာ ျပည္သူေတြရဲ့ အသံေတြကို အမ်ားႀကီး ၾကားခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီအသံေတြကို နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ေရွ႕ခရီးကို ဘယ္လို ဆက္ၿပီးေတာ့ သြားမလဲ ဆိုတာ။ သြားသင့္လဲ ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ ဆုံးျဖတ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစာေစာက ကၽြန္မတို႔ ေျပာသလိုပဲ အေရးႀကီးဆုံးဟာ ျပည္သူရဲ့ အင္အားနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ လုပ္မယ္။ ဒီမိုကေရစီလိုခ်င္တဲ့ အစုအဖြဲ႕ေတြ အားလုံးနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ လက္တြဲၿပီး ေတာ့ လုပ္မယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ဟာ ဒီကၽြန္မတို႔ နိုင္ငံမွာ ရင္ၾကားေစ့ေရး အတြက္ ကၽြန္မတို႔ လုပ္ သြားမယ္။ ရင္ၾကားေစ့ေရးအတြက္ လုပ္သြားၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြ အနည္းဆုံး နာမယ့္နည္းနဲ႔၊ လုံးလုံး မနာဘူးလို႔ လည္း ကၽြန္မမေျပာနိုင္ဘူး။ ဒါက ဒီလို ကၽြန္မ အာမခံလိုက္လို႔ရွိရင္ ဒါလည္း လာဘ္ေပးတာတစ္မ်ိဳးပဲ။ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ လိုက္လို႔ မနာေစရဘူး ဆိုတာ အဲဒီလိုလည္း ကၽြန္မေျပာလို႔ မရဘူး။ နာခ်င္လည္း နာတာပဲ။ ကၽြန္မတို႔လည္း ခံရတာပဲ။ ကၽြန္မတို႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြလည္း ခံရတာပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း ျပည္သူလူထု အနည္းဆုံး နာမယ့္နည္းေတြကို ကၽြန္မတို႔ ရွာၿပီးေတာ့ လုပ္ပါ့မယ္။ ျပည္သူကလည္း တစ္ခါတစ္ေလ နည္းနည္း အနာခံရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သည္းခံၿပီး အနာခံပါလို႔။ ကၽြန္မ အခုကတည္းက ေျပာထားခ်င္ပါတယ္။ လိုေတာ့ လိုခ်င္ပါတယ္။ အနာေတာ့ မခံခ်င္ပါဘူး။ အဲဒီလိုေတာ့ မလုပ္နဲ႔။

သည္းခံေနတာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ မဟုတ္တဲ့ဟာေတြကို သည္းခံေနတာလား။ သည္းခံသင့္တာေတြကို သည္းခံေန တာလား။ ကၽြန္မ ေျပာခ်င္တယ္ေနာ္။ ဟို အမွားနဲ႔ အမွန္ကို ခြဲျခားၿပီးေတာ့ သိရမယ္။ အမွန္ဘက္ကေန ရပ္တည္ရဲတဲ့ သတၱိရွိရမယ္။ အမွားနဲ႔ အမွန္ဆိုတာ တစ္ခ်ိန္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္နဲ႔ တူတာမဟုတ္ဘူး။ အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္း သလို အေျခအေနေတြ ေျပာင္းသလို အေျဖေတြကလည္း ေျပာင္းေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဟာကို လုပ္သင့္တာ မလုပ္သင့္တာကေတာ့ ဆင္ျခင္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ လိပ္ျပာ၊ ဒါဘယ္လိုေျပာသလဲ ေဖေဖေျပာခဲ့တဲ့ စကား တစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ သူ႔လိပ္ျပာရဲ့ ခုံ႐ုံးေရွ႕မွာ သူ မားမားမတ္မတ္ ရပ္ၿပီးေတာ့ အစစ္ခံရဲတယ္တဲ့။

(ႀကိဳက္တယ္၊ ႀကိဳက္တယ္----------)

ကၽြန္မရဲ့ လိပ္ျပာခုံ႐ုံး ေရွ႕မွာလည္း ေန႔တိုင္း မတ္တပ္ရပ္ၿပီးေတာ့၊ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြလဲ ဒီလိုပဲ ကိုယ့္ရဲ့လိပ္ျပာခုံ႐ုံးေရွ႕မွာ ေန႔တိုင္း မတ္တပ္ရပ္ၿပီးေတာ့ မားမားမတ္မတ္ အစစ္ခံၾကည့္ၾကပါ။ အဲဒီလို အစစ္ခံ ၾကည့္တဲ့အခါ ကိုယ္ဟာ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာေတြကို လုပ္ေနသလား ဆိုတဲ့ အေျဖက ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလိုေပၚလာလို႔ရွိရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ အင္အားေတြက အရမ္းတန္ဖိုးတက္မွာ။ အင္အားဆိုတာ မွန္မွန္ကန္ကန္ သုံးမွတကယ့္ကို အဖိုးတန္တာ ၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ သုံးတဲ့ အင္အားရဲ့ အာနိသင္ကို ဘယ္သူမွ ၿဖိဳလို႔မရဘူး။ အဲဒါကိုေတာ့ မွတ္ထားၾကမွ။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြကိုေလ ကိုယ္ခ်င္းစာတဲ့စိတ္၊ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နားလည္တဲ့စိတ္၊ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္သည္းခံတဲ့စိတ္ကေလး၊ အခုနည္းနည္း စမ္းၾကည့္ရေအာင္၊ နည္းနည္းစမ္းၾကည့္မယ္ေနာ္။ နည္းနည္းစမ္းၾကည့္မယ္ ဆိုေတာ့။ စမ္းၾကည့္မယ္။ ဟိုဘက္ကလူေတြက မၾကားရလို႔ဆိုၿပီးေတာ့ ေအာ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္မလည္း ေျပာတာၿပီးေတာ့မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီေရွ႕က လူေတြက ဟိုဘက္ကို နည္းနည္း ထြက္သြားၿပီေတာ့ ဟိုဘက္ကလူေတြကို ေနရာေပးပါလား။

(ေပးမယ္ေဟ့--- ေပးမယ္--------------)

------------ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အင္အားေတြ မရွိရင္ ကၽြန္မတို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြဟာ ေအာင္ျမင္နိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ အင္အားေတြကို စနစ္တက်လုပ္မွပဲ စနစ္တက်သုံးမွပဲ ထိေရာက္မွာ ဒီေတာ့ နည္းနည္းေလး စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ကၽြန္မေျပာျပမယ္။ အေရွ႕ကလူေတြက မတ္တပ္ထတဲ့ အခါ ေနာက္ကလူေတြက စိတ္တိုၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္မေျပာခ်င္တာ အေရွ႕ကလူေတြကလည္း အၾကာႀကီး မထပါနဲ႔။ ေနာက္ကလူေတြက ခဏေလာက္ထတာကို သည္းညည္း ခံၾကပါ။။ ခဏထတာပဲ ဘာျဖစ္လဲ။ တစ္ခ်ိန္လုံး ထရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ မွာပါရေစ။ ေမၽွာ္လင့္ေန႐ုံနဲ႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ လိုခ်င္ေန႐ုံနဲ႔ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ လိုခ်င္တာ ရေအာင္ကို လုပ္တတ္မွ၊ လုပ္ရဲမွ၊ လုပ္နိုင္မွ ------------------ ကၽြန္မတို႔ အေကာင္းဆုံး နည္းလမ္းေတြ ရွာၿပီး ေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္ သြားရမယ္။ ကၽြန္မက အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးကို အျမဲတမ္း ယုံၾကည္တယ္။ ဒီနည္းကို သြားကို သြားရမယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မယုံၾကည္တယ္။ ေထာက္ခံေနတဲ့ သူေတြေရွ႕မွာ

(လက္ခုပ္သံမ်ား ဆူညံပြက္ေလာရိုက္လ်က္)

ကၽြန္မယုံၾကည္တာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ယုံၾကည္တယ္။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးကို ယုံၾကည္တယ္။ အဲဒါေတြ အတြက္ေတာ့ကၽြန္မ အျမဲတမ္း လုပ္ေဆာင္သြားမွာပါ။ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ဘယ္သူ႔ကို မုန္းလို႔၊ ဘယ္ဝါ့ကို မုန္းလို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီစိတ္ေတြ ကၽြန္မမရွိဘူး။ အခ်ိန္လည္း မရွိဘူး။ ဒီေလာကႀကီးမွာ အလုပ္ အမ်ားဆုံး (လက္ခုပ္သံမ်ား-----)

အခု ကၽြန္မ ထိန္းသိမ္းခံေနရတဲ့ ကာလတစ္ေလၽွာက္ ကၽြန္မရဲ့ လုံျခဳံေရးအတြက္ တာဝန္ယူတဲ့ တာဝန္ယူရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကေပါ့ေနာ္ ကၽြန္မအေပၚမွာ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မအေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါ ကၽြန္မ အမွန္အတိုင္း ေျပာတာ။ အဲဒါကိုလည္း ကၽြန္မ တန္ဖိုးထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထပ္ၿပီးေတာ့ ဒီလိုပဲ ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ က႑အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေကာင္း ေကာင္း မြန္မြန္ ဆက္ဆံၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားေစခ်င္တယ္။ အဲဒီလိုကၽြန္မအေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံ သလို ျပည္သူေတြအားလုံးအေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံေစခ်င္တယ္။

(လက္ခုပ္သံမ်ား ဆူညံပြက္ေလာရိုက္လ်က္)

ကၽြန္မလိုပဲ ျပည္သူေတြအေပၚမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ၿပီးေတာ့ မဆက္ဆံေစခ်င္ဘူး

(လက္ခုပ္သံမ်ား ဆူညံပြက္ေလာရိုက္လ်က္)

ကၽြန္မအေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံသလို ျပည္သူေတြ အေပၚမွာလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံပါလို႔ ကၽြန္မက ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ့ ကိစၥကို တန္ဖိုးထားရမယ္။ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူ ကို ေက်းဇူးတင္ရမယ္။ ကိုယ္ မႀကိဳက္လို႔ အားလုံး မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာလို႔ မျဖစ္ဘူး။ ေကာင္းတာလည္း ရွိတယ္။ မေကာင္းတာလည္း ရွိတယ္။ မေကာင္းတာ မေကာင္းဘူး ေျပာရင္လည္း စိတ္ဆိုးေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။ မလုပ္နဲ႔ ။

(လက္ခုပ္သံမ်ား မစဲ---)

လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေက်းဇူးကို ပြဲထုတ္ရတာေလာက္ အင္မတန္မွ အားရစရာ ေကာင္းတာ မရွိဘူး။ အင္မတန္မွ အားရစရာ ေကာင္းတယ္။ အင္မတန္မွ ေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္။ ကၽြန္မက လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္စရာ ေတြသာ လုပ္ၾကစမ္းပါ ကၽြန္မက တစ္ခ်ိန္လုံးေခၚၿပီး ေက်းဇူးတင္ေနပါ့မယ္။ အခုလည္း ျပည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ရမွာပဲ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ဗမာေတြရဲ့ သတၱိက ေကာက္ရိုးမီးလိုပဲလို႔ ခဏခဏ ေျပာတာ ကၽြန္မ လုံးဝ မႀကိဳက္ဘူး။ အဲဒါဟာ ကၽြန္မတို႔ ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလို မျဖစ္ရဘူး။ လူဆိုတာ လူျဖစ္ကာမွ လူပီပီေနရတယ္။ လူ႔သိကၡာ ဆိုတာရွိတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းမွာ ဘာနဲ႔ စလဲဆိုေတာ့ လူတိုင္း၊ လူတိုင္းဟာ ေမြးရာပါ ဂုဏ္သိကၡာရွိတယ္။ အဲဒီ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိန္းသိမ္းရမယ္။

(လက္ခုပ္သံမ်ား ဆူညံလ်က္)

သိကၡာကို ထိန္းသိမ္းရမယ္။ အဲဒါကို ေျပာတာ။ ျပည္သူေတြအတြက္ပဲ လုပ္ေပး၊ ျပည္သူေတြ အတြက္ပဲ လုပ္ေပးလို႔။ လူတိုင္း၊ လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္တာဝန္ကို ေက်ပြန္ရမယ္။ အဲဒီလိုလုပ္နိုင္မွ ကၽြန္မတို႔ နိုင္ငံတိုးတက္မွာ။ ကၽြန္မတို႔ နိုင္ငံ မတိုးတက္လား။ တိုးတက္လားဆိုတာ။ ကၽြန္မထက္ ျပည္သူေတြ ပိုၿပီးေတာ့ သိတယ္။ မတိုးတက္လို႔ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္၊ ဘယ္ဝါ့ေၾကာင့္လို႔ ေျပာမယ့္အစား ကၽြန္မတို႔ အားလုံး လက္ညီတက္ညီ နဲ႔ လက္တြဲၿပီးေတာ့ တိုးတက္ေအာင္လို႔ လုပ္နိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေတြ ေပးပါလို႔ပဲ။ အဲဒီလိုပဲ ကၽြန္မေျပာခ်င္တယ္။

လက္ျဖန္႔ၿပီး ေတာင္းတာလဲ မႀကိဳက္ဘူး။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း လက္ျဖန္႔ မေတာင္းခ်င္ဘူး။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူကလည္း လက္ျဖန္႔ၿပီးေတာ့ ေတာင္းခ်င္တဲ့ စိတ္မရွိဘူးလို႔ ယုံၾကည္တယ္။

(ဟုတ္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ -------------------)

ကၽြန္မတို႔ တိုးတက္ေရးအတြက္၊ ကိုယ့္ရပိုင္ခြင့္ေတြကို လိုခ်င္တယ္လို႔ ကၽြန္မတို႔ ယုံၾကည္တယ္။ ကိုယ့္တိုးတက္ေရးအတြက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ရေအာင္လို႔ ကၽြန္မတို႔ လုပ္ေပးရမယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အားလုံးကို လိုက္ၿပီးေတာ့ ထမင္းေဝဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္ ဝေအာင္ ရွာနိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ၊ အခြင့္ အလမ္းေတြ ရွိဖို႔။

(လက္ခုပ္ၾသဘာသံမ်ား ဆူညံလ်က္)

ကၽြန္မတို႔ ဆက္လုပ္သြားမယ့္ အလုပ္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ ဒီမိုကေရစီကို ယုံၾကည္တဲ့ အစုအဖြဲ႕ေတြနဲ႔ တိုင္တိုင္ပင္ပင္ လုပ္သြားမယ္။ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဆိုၿပီး အဲဒီလို ကၽြန္မတို႔ ထီးထီးႀကီး လုပ္သြားမွာ မဟုတ္ဘူး။ အမ်ားနဲ႔ တူတူ လက္တြဲၿပီးေတာ့ လုပ္သြားမယ္။ အဲဒီအမ်ားကို ဝန္းရံရမွာ ျပည္သူပဲ။ ျပည္သူေတြ မဝန္းရံဘဲ ကၽြန္မတို႔ ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူး။ ျပည္သူတို႔ အကူအညီကိုလိုလို႔ ကၽြန္မတို႔ ေတာင္းတယ္။ ေတာင္းတဲ့ အခါၾကရင္ ကၽြန္မတို႔ အေပၚမွာ ယုံယုံၾကည္ၾကည္ လိုလိုလားလားနဲ႔ ဒီအင္အားေတြနဲ႔ ပံ့ပိုးေပးပါလို႔။ အခုကတည္းကေန ေမတၱာရပ္ခံထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အားေတြေမြးထား။ ထမင္းမ်ားမ်ားစားထားလို႔ ေျပာရမွာလည္း အားနာတယ္။ ထမင္းသိပ္မရွိဘူးဆိုရင္ ဘယ္လို ျပန္ေျဖရမလဲလို႔။ အားေတြ ေမြးထားၾက။ ကိုယ္ကိုကိုယ္ --- စိတ္အားေရာ၊ ခႏၶာကိုယ္အားေရာ ေမြးထားၾက။ အဲဒီအားေတြနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ အတူတူ လက္တြဲၿပီးလုပ္မယ္။ ကၽြန္မတို႔ အတူလက္တြဲၿပီး လုပ္ၾကၿပီဆိုလို႔ရွိရင္ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္ ကၽြန္မ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲေျပာမယ္ေနာ္။ ကၽြန္မတို႔ လူေတြထဲမွာ ပန္းတိုင္ေရာက္တဲ့ဟာကို မျမင္လိုက္ရတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီမွန္ကန္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ရည္မွန္းၿပီး ေလၽွာက္သြားရတယ္ဆိုတဲ့ ဘဝတစ္ခုရဲ့ တန္ဖိုးက ဘယ္လိုမွ ျဖတ္လို႔ မရဘူး။ လူတိုင္းက အနိစၥသေဘာ မကင္းပါဘူး။ တစ္ေန႔က် ကိစၥၿပီးသြားမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ မၿပီးခင္ အခ်ိန္ အတြင္းမွာ အနည္းဆုံး ကိုယ္ဘယ္လို ေနခဲ့တယ္။ ထိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သိၾကဖို႔။ ကၽြန္မတို႔ ေတြ႕တုန္းမွာ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ၊ ဒီမိုကေရစီရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ ကို ကၽြန္မ ဂုဏ္ျပဳခ်င္တယ္။ အခု အထိျပင္းျပေနၾကတဲ့ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ဒီမိုကေရစီ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကို ဂုဏ္ျပဳခ်င္တယ္။ အားလုံး အျမန္ဆုံး လုပ္ႏိုင္ပါေစလို႔ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြက ဝိုင္းၿပီး ---------

(လက္ခုပ္သံ ၾသဘာသံမ်ား အေမစု က်န္းမာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစဆိုေသာ အသံမ်ား မစဲေတာ့ေပ။)

ၿပီးပါၿပီ။ ။

(မွတ္ခ်က္။ ။ ပရိသတ္မ်ား၏ ၾသဘာသံမ်ား၊ လက္ခုပ္သံမ်ား၊ အသံကူးယူမႈ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ မ်ားေၾကာင့္ စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ေရးသားရာတြင္ အက်အေပါက္အခ်ိဳ႕ က်န္ရွိနိုင္ပါေၾကာင္း ႀကိဳတင္ ေမတၱာရပ္ခံ အပ္ပါသည္။)

The Voice Weekly Web Team (2:30 AM, Nov 15, 2010)


Ref: THE VOICE

Read More...

Thursday, September 30, 2010

Regional Commands of SPDC 27 Aug 2010

September 30, 2010

Regional Commands of SPDC

Ref: ဝိမုတၱိဘေလာ့

Read More...

Friday, April 2, 2010

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျခခံရပ္တည္ခ်က္

၂ ရက္ ဧၿပီလ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မိမိရဲ့ အေျခခံႏိုင္ငံေရး ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ဝါဒ သေဘာထားကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ အတြင္းမွာ ျပင္ပသို႔ အမွာစကား ပါးလိုက္ရာမွာ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ မိန္႔ခြန္းသံုးခု အတိုင္း ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ မိန္႔ခြန္း/ေဆာင္းပါးေတြကေတာ့ --

၁။ "လြတ္လပ္မႈကိုဘဲ က်မတို႔လိုခ်င္တယ္" (Parade မဂၢဇင္း၊ မတ္လ ၉ ရက္ ၂၀၀၃)
၂။ "က်မတို႔လြတ္လပ္မႈကိုျမွင့္တင္ဖို႔ သင္တို႔ရဲ့လြတ္လပ္မႈကို အသံုးခ်ၾကပါ" (New York Times သတင္းစာ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၄ ရက္ ၁၉၉၇၊ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္ အေမရိကန္ တကၠသိုလ္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပါရဂူဘြဲ႔ လက္ခံ မိန္႔ခြန္း)
၃။ ေနရူးဆု လက္ခံမိန္႔ခြန္း၊ (နယူးေဒလီ၊ အိႏၵိယနိုင္ငံ၊ ၁၉၉၃)

(၁)
လြတ္လပ္မႈကိုဘဲ က်မတို႔လိုခ်င္တယ္

ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း ခရီးသြားလာရင္း က်မက လူေတြကို ဘာလို႔ဒီမိုကေရစီ လိုခ်င္တာလဲလို႔ ေမးၾကည့္မိပါတယ္။ မၾကာခဏ ဆိုသလို အၾကားရဆံုး အေျဖကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ က်မတို႔ လြတ္ေျမာက္ခ်င္လို႔ ဆိုတာပါပဲ။ သူတို႔ အက်ယ္ခ်ဲ့ျပီး မေျပာရဘဲ သူတို႔ ဘာေျပာတယ္ဆိုတာ က်မ နားလည္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ ကံၾကမၼာကို သူတို႔ကုိယ္တိုင္ ပံုေဖာ္ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ မရွိဘဲ ဖိႏွိပ္ ခံေနရတာကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ လက္နက္ အင္အားေပၚ အေျချပဳတဲ့ အမိန္႔ေတြနဲ႔ ထင္ရာ စုိင္းမႈေတြေအာက္ ေရာက္ေနရတဲ့၊ သူတို႔ရဲ့ နိစၥဓူဝ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အျဖစ္ေတြကို မလိုခ်င္ ၾကေတာ့ပါဘူး။

လူငယ္ေတြကို က်မက လြတ္လပ္ျခင္း ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ သူတို႔က သူတို႔ စိတ္ထဲ ရွိတာေတြကို ရွိတဲ့အတိုင္း ရင္ဖြင့္ ေျပာျပခ်င္တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ သူတို႔ အသိဉာဏ္ပညာ စိန္ေခၚမႈကို ျဖည့္ဆည္း မေပးႏိုင္တဲ့ ပညာေရး စနစ္အေပၚ မေက်နပ္ခ်က္ေတြကို သူတို႔ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာလိုၾကပါတယ္။ ေဝဖန္၊ ေဆြးေႏြး၊ ျငင္းခံုႏိုင္သူေတြ ျဖစ္ၿပီး စုရံုး၊ သီဆို၊ ေအာ္ဟစ္၊ ၾသဘာေပးႏိုင္ဖို႔ ေထာင္ေသာင္းသိန္းမက စုေဝးႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လိုၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြဟာ က်ယ္ျပန္႔လြန္းတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အံမခန္းမႈေတြ ျပည့္ေနတဲ့ လူငယ္ဘဝရဲ့ ႏိုးၾကား တက္ႂကြတဲ့ အရြယ္ေတြကို အျပည့္အဝ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။ မေရရာမႈေတြ၊ ႀကီးက်ယ္မႈေတြနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြ၊ ေတာက္ပ ခမ္းနား မႈနဲ႔ ဖီလာ ဆန္႔က်င္မႈေတြ ၾကမ္းတမ္း ခက္ထန္မႈနဲ႔ သိမ္ေမြ႔မႈေတြ တန္းစီျပည့္ေနတဲ့ လူငယ္ဘာဝကို အျပည့္အဝ ရယူလို ၾကပါတယ္။

ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ေရာ ဘာေတြအလိုရွိပါသလဲ။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းႀကီးျမင့္မႈရဲ့ ဖိစီးမႈ ဒဏ္ေၾကာင့္ အားဆုတ္ ၿငီးေငြ႔ ေလာက္ေအာင္ အိမ္မႈ ထိန္းသိမ္းေနရတဲ့ ဘဝက လြတ္ေျမာက္ ခ်င္ၾကပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာ ၾကံဆမိလို႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အျပစ္ေပး အေရးယူခံရမလား ဒါမွမဟုတ္ ကေလးေတြမ်ား ဘဝရဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြ ဆံုးပါး သြားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ ေၾကာင့္ၾကမႈေတြက ကင္းလြတ္ ခ်င္ၾကပါတယ္။ မိသားစုကို ေထာက္ပံ့ႏိုင္ေအာင္ ခႏၶာကုိယ္ ရင္းေနရတဲ့ ဘဝက လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေတာင့္တ ေနၾကတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား (အမ်ားႀကီးကို) ရွိပါတယ္။

က်မ ေတြ႔ဆံုခဲ့တဲ့ လယ္သမားယာသမားေတြဆိုရင္ သူတို႔ဆႏၵအတိုင္း စိုက္ပ်ိဳး ထြန္ယက္ ခ်င္ၾကတယ္။ မေတာ္ မတရား ေစ်းႏိွမ္ခံရၿပီး အစိုးရကို မေရာင္းမေနရ ၿခိမ္းေျခာက္ ခံရတာမ်ိဳးေတြက ကင္းလြတ္ၿပီး သူတို႔ ထြက္ကုန္ေတြကို ကုိယ့္ဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ ေစ်းကြက္ တင္ေရာင္းခ် လိုၾကပါတယ္။ သူတို႔ဟာ နိစၥဓူဝ ေျမနဲ႔ဖက္ၿပိီး ဘဝကို ရုန္းကန္ရပ္တည္သူ ေတြပါ။ ဒီလို ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ဘဝေတြ အေပၚမွာ က်ိဳးေၾကာင္း မဆီေလ်ာ္တဲ့ အမိန္႔ေတြနဲ႔ နားလည္ရခက္တဲ့ အာဏာပိုင္ ေတြေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး မလိုခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။

ဒါနဲ႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အဖြဲ႔ဝင္ က်မတို႔ေရာ လို႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ဘာလို႔ က်မတို႔တေတြ တိုင္းျပည္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ လုပ္ကုိင္ေနပါသလဲ။ ဒီလို လုပ္ကိုင္ေနတာဟာ ဒီမိုကေရစီ အေပၚ မေရမရာနဲ႔ အေကာင္းျမင္ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ထင္ရာ လုပ္ကိုင္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ သူရဲ့ေတာက္ပမႈကို ၾကာရွည္ထိန္းႏိုင္ေအာင္ အျမဲတေစ အေရာင္ တင္ေပးရတဲ့ ရတနာတပါး ျဖစ္တယ္ဆိုတာ က်မတို႔ သိပါတယ္။ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးတာ၊ အခိုးခံရတာေတြ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ဖို႔ ဒီမိုကေရစီကို မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကပ္ ၾကည့္ရႈ ေနရပါလိမ့္မယ္။

လြတ္လပ္တဲ့ျမန္မာျပည္ကသာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို တန္ဖိုး ထားေလးစားတဲ့ႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ႏိုင္မွာမို႔ လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ကို က်မတို႔တေတြ ပင္ပင္ပန္းပန္း ႀကိဳးစားေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တိုင္းျပည္ တဝွန္း လွည့္လည္သြားတဲ့အခါ လူေတြက က်မ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ပထမ အႀကိမ္ ေျခာက္ႏွစ္နဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ဆယ့္ကိုးလ ေနရတာမွာ ဘယ္လို ခံစားရသလဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ မိသားစု မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ခြဲခြာၿပီး က်မ ဘယ္လို ေနခဲ့သလဲေပါ့။ ဒီအာဏာရွင္ ႏိုင္ငံမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ အတြက္ အက်ဥ္း ခ်ခံရသူကသာ အမွန္တကယ္ လြတ္လပ္သူ ျဖစ္ေနတာ ဂြက်လွတယ္လို႔ က်မ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ က်မတို႔ဟာ က်မတို႔ရဲ့ သာမန္ဘဝ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို ေပးဆပ္ ထားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူသားဘဝရဲ့ တန္ဖိုးအရွိဆံုး ျဖစ္တဲ့ ယံု ၾကည္ခ်က္ အမွန္တရားအေပၚ က်မတို႔ ၾကံ့ၾကံ့ခံ ရပ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ က်မ အလိုခ်င္ဆံုးကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ေအာက္မွာ လံုလံုၿခဳံၿခဳံ ေနရဖို႔နဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ လံုၿခဳံမႈေအာက္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။ ေၾကာက္ရြံ႕မႈရဲ့ ႏံုးခ်ည့္ ေသးသိမ္ေစတဲ့ အေႏွာင္ အဖြဲ႔ေတြ ကိုဖယ္ရွားၿပီး ျမန္မာ ျပည္သူေတြဟာ လြတ္လပ္တဲ့ လူသားေတြအျဖစ္ ေခါင္းေမာ့ ဂုဏ္ယူႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လာမွာကို က်မ ေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။ က်မတို႔ အားလံုးအတြက္ ပိုၿပီး ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့၊ လံုၿခဳံမႈလည္း ပိုရွိတဲ့ လူ႔ေဘာင္ဘဝ တည္ေဆာက္ဖို႔ စည္းစည္းလံုးလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ႀကိဳးပမ္းၾကတာကို က်မ ေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ ကုိယ့္ကုိယ္ကို ယံုၾကည္မႈ အျပည့္နဲ႔ အနာဂတ္ကို တက္လွမ္းၿပီး တန္ဖိုးရွိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျမင့္ျမင့္မားမားနဲ႔ စိန္ေခၚမႈ အားလံုးကို ရင္ဆိုင္တာ က်မ ေတြ႔ျမင္လိုပါတယ္။ "ဒီတိုင္းျပည္ဟာ ဒီေျမကို ခ်စ္သူ၊ ဒီေျမမွာေန၊ ဒီေျမမွာ ေသခဲ့သူ အားလံုးအတြက္ ထိုက္တန္တဲ့ တိုင္းျပည္အျဖစ္ ဘိုးဘြား အေမြအႏွစ္ အတြက္ ဂုဏ္ယူရၿပီ" လို႔လည္း က်မေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ ျပည္သူလူထုရဲ့ ဆႏၵသာ ေနာက္ဆံုးမွာ ေအာင္ပြဲ မုခ်ရရမယ္ ဆိုတဲ့ ခိုင္မာတဲ့ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ က်မတို႔ အားလံုး ႏွစ္နဲ႔ခ်ီႀကိဳးပမ္း လုပ္ေဆာင္ေန တာေတြရဲ့ ပကတိဦးတည္ရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(ဝါရွင္တန္ပို႔စ္ သတင္းစာႏွင့္ တြဲထြက္သည့္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၉ ရက္ေန႔ထုတ္ Parade သတင္းစံု မဂၢဇင္းတြင္ ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရးသားသည့္ All We Want is Our Freedom ေဆာင္းပါးကို ထိုက္သူႏုိင္ ဘာသာျပန္ဆိုတင္ျပထားသည္။)

(၂)
က်မတို႔လြတ္လပ္မႈကို ျမွင့္တင္ဖို႔ သင္တို႔ရဲ့လြတ္လပ္မႈကိုအသံုးခ်ၾကပါ

က်မတိုျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီအေရး ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေနသူေတြဟာ ဖိႏိွပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ မ်ားလြန္းတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္းမွာ သူ႔ကၽြန္အျဖစ္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနမယ့္အစား အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရး အတြက္ ရပ္တည္ တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ ေရြးခ်ယ္ၾကပါတယ္။ က်မတို႔ရဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဟာ တရားမွ်တမႈနဲ႔ စာနာ နားလည္မႈ အေပၚ အရင္းခံ တဲ့ ယံုၾကည္မႈ ရိွမွသာလွ်င္ ျဖစ္မယ့္္ အၾကမ္းမဖက္ လႈပ္ရွားမႈ တရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

လူဆိုတာ မိမိေကာင္းစားေရးကိုသာ အဓိကထားတဲ့ စီးပြားေရး အက်ိဳးအျမတ္ကိုသာ ေရွးရႈတတ္သူ သတၱဝါသာ ျဖစ္တယ္လို႔ တခ်ိဳ႕က ဆိုေကာင္း ဆိုပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မိမိယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ ခြန္အားေတြကို စြဲကိုင္ၿပီး ျပင္းထန္လွတဲ့ အျပစ္ေပး အေရးယူမႈေတြကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင္ဆိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ဳိးသမီးေတြလည္း ဒုနဲ႔ ေဒး ရိွေသးတယ္ ဆိုတာကို ၾကည့္ယင္ အဲဒီ အဆိုဟာ ေသးသိမ္ က်ဥ္းေျမာင္းလွတယ္ ဆိုတာ သိပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို အမ်ိဳးေကာင္းသမီး၊ အမ်ဳိးေကာင္းသားေတြ က်မတို႔ ႏိုင္ငံမွာ ေျမာက္မ်ားစြာ ရိွေနေသးတာေၾကာင့္ က်မလြန္စြာ အားတက္မိပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြရဲ့ တက္တက္ႂကြႂကြ ပါ၀င္လႈပ္ရွားမႈေတြေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေပၚေပါက္ လာတတ္တ့ဲ ႏိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈ တရပ္ရွိတယ္လို႔ အမ်ားက လက္ခံ ထားၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ကေန သူတို႔ရဲ့ ႏိုင္ငံေရးဘဝကို အစျပဳခဲ့တဲ့ က်မအေဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအဝင္ ငယ္ရြယ္ႏုနယ္တ့ဲ ေခါင္းေဆာင္မ်ားေၾကာင့္ က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္း လႈပ္ရွားမႈဟာ ေအာင္ပြဲခံခဲ့ရပါတယ္။

ဒီလို ထူးထူးျခားျခား ရဲရင့္တက္ႂကြတဲ့ ဆန္႔က်င္ အာခံလိုစိတ္ေတြနဲ႔ ၾသဇာတိကၠမ ႀကီးမားလွတ့ဲ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးကို ဘယ္လို အာဏာရွင္ အစိုးရမဆို ပစ္မွတ္ထား ေခ်မႈန္းမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ကတည္း က အာဏာရလာတ့ဲ ျမန္မာ စစ္အစိုးရကေတာ့ အာဏာရၿပီး သိပ္မၾကာခင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦးကို ဖ်က္ဆီးခဲဲ့တဲ့အျပင္ ေက်ာင္းသားေတြ အသင္းအပင္း ဖြဲ႔စည္းခြင့္ကိုပါ တရားမ၀င္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အရပ္သားအေရၿခံဳထားတ့ဲ စစ္အစိုးရ တပိုင္း ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ျမန္မာျပည္သူေတြ ဆန္႔က်င္ အာခံခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တတိုင္းတျပည္လံုးမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြကို ထိပ္ဆံုးကေန ဦးေဆာင္ေနတဲ့ သူေတြကေတာ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြျဖစ္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ အဓိက ေတာင္းဆိုခ်က္ ေတြထဲက တခုကေတာ့ ေက်ာင္းသား သမဂၢ ဖြဲ႔စည္းခြင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ စစ္အာဏာရွင္ေတြ တုံ႔ျပန္လိုက္တဲ့ အေျဖကေတာ့ သူတို႔ကို ပစ္သတ္ လိုက္ၾကတာပါပဲ။ ရွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာလာတ့ဲအထိ ျမန္မာျပည္က ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြဟာ မိမိတို႔ အက်ိဳး ျဖည့္ဆည္းေပးၿပီး မိမိတို႔ အမွန္တကယ္ လိုခ်င္ ေတာင့္တလွတဲ့ ေက်ာင္းသား အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးကို မတည္ေထာင္ႏိုင္ ေသးပါဘူး။

အခု သိပ္မၾကာလွေသးတဲ့ ဒီဇင္ဘာလကေတာင္မွ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ဖြဲ႔စည္းေရးကို ေတာင္းဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသား ဆႏၵျပပြဲတရပ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီး အဲဒီ ဆႏၵျပပဲြ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ လ်စ္လွ်ဴရႈ ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီ ဆႏၵျပပဲြမွာ ပါ၀င္သူ ေတြကို အင္အားသံုး ၿဖိဳခြဲဲခဲ့ၿပီး က်မရဲ့ ပါတီျဖစ္တ့ဲ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လူငယ္ ပါတီဝင္ေတြကို အဆိုပါဆႏၵျပပြဲ စီစဥ္ရာမွာ ပါဝင္တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ က်မကိုလည္း ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့တယ္ ဆိုၿပီး စြပ္စဲြခဲ့ပါေသးတယ္။

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြဆံု ေဆြးေႏြးတာဟာ အစိုးရကို ပုန္ကန္ ျခားနားတယ္လို႔ အမွန္ တကယ္သာ ယူဆေနမယ္ ဆိုယင္ က်မတို႔ႏိုင္ငံမွာ ဝမ္းနည္း စိတ္မေကာင္းစရာေတြ ထပ္ၿပီး ေပၚေပါက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မပါတီဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြကို စာနာ ေထာက္ခံေၾကာင္း ဘယ္တံုးကမွ လွ်ိဳ႕ဝွက္ မထားခဲ့ပါဘူး။ က်မတို႔ဟာ မတူညီတဲ့ မ်ဳိးဆက္ေတြအၾကား နီးစပ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနၿပီး ဒီလုိ ႀကိဳးပမ္းျခင္းအားျဖင့္ က်မတုိ႔ ရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အားထုတ္မႈေတြ ဆက္လက္ ရွင္သန္ တည္တန္႔ၿပီး က်မတို႔ တုိင္းျပည္ရဲ့ အေသြးအသားထဲ ေပါင္းစည္းယွက္ႏြယ္ သြားေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။

က်မတို႔ဟာ ကိုယ့္ထက္အဆမတန္ သာလြန္တဲ့အင္အားေတြကို အံတုယင္း၊ စစ္အာဏာနဲ႔ အစိုးရ ဗ်ဴရိုကရက္ ယႏၱရား ေပါင္းစည္းထားတ့ဲ အားကို ဆန္႔က်င္ အာခံရင္း တခါတေလမွာ သံသယေတြ ဝင္လာတတ္ပါတယ္။ ဘယ္လို သံသယမ်ိဳးလဲ ဆိုေတာ့ လက္ရိွ အမိန္႔အာဏာေတြဟာ အျမဲတမ္း မပ်က္မသုဥ္း တည္ရိွမယ့္ အရာေတြပဲလုိ႔ ယံုၾကည္ ေနသူေတြရဲ႕ သံသယေတြပါဘဲ။ လက္ရိွ အေျခအေနကိုဘဲ လက္ခံ လိုက္တာဟာ အသင့္ေလွ်ာ္ဆံုး ျဖစ္မယ္လို႔ နားလည္ ယံုၾကည္ထားသူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာ အံ့ၾသစရာပါပဲ။ က်မတို႔ဟာ ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုတ့ဲ ကိစၥေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႔ စြမ္းအားအေပၚ ယံုၾကည္မႈ ရွိေပမဲ့ အာဏာရွင္ စနစ္ကေန လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီကို ကူးေျပာင္းဖို႔သြားတဲ့ ခရီးလမ္းဟာ လြယ္လိမ့္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရလက္ထက္ မွာ က်မတို႔ရဲ့ ျပႆနာေတြ အားလံုး ေျပေပ်ာက္ သြားလိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္တုန္းကမွ ထင္ေယာင္ မွားခဲ့တာမ်ဳိး မရိွပါဘူး။ ေရွ႕မွာ က်မတို႔အတြက္ ႀကီးမားလွတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ေစာင့္ေနတယ္ဆိုတာ က်မတို႔ သိသလို တည္ၿငိမ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တရပ္ တည္ေထာင္ဖို႔အတြက္ က်မတို႔ရဲ႕လႈပ္ရွား ရုန္းကန္မႈဟာ က်မတို႔ရဲ႕ ဘဝသက္တမ္းမက ၾကာျမင့္ေကာင္း ၾကာျမင့္လိမ့္မယ္ ဆိုတာ ႀကိဳတင္ မွန္းဆ ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလို လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရာမွာ က်မတို႔ဟာ အထီးက်န္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ တရားမွ်တမႈ ရွာေဖြရာမွာ က်မတို႔ကို ကရုဏာ သက္သူေတြ ကမၻာနဲ႔အဝွန္း ရွိေနပါတယ္။ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ အသား အေရာင္မေရြး ေနရာတိုင္းက ခံစားေတြးေတာ တတ္တဲ့ လူသားေတြ အေနနဲ႔ အဓိပၸာယ္ရိွတ့ဲ ျဖစ္တည္မႈကို လိုလား ေတာင့္တတာဟာ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းတပ္မက္မႈသက္သက္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြြာသာလြန္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္ အေရးေတြ အျပည့္အဝရွိတ့ဲ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္းမွာ ေနထိုင္ခြင့္ ရေနတဲ့ ကံေကာင္းလွသူေတြ အေနနဲ႔ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ က်မတို႔ ကမၻာႀကီးရဲ့ အျခား ေနရာေတြက ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွ သူေတြကို ကူညီဖို႔ အင္မတန္ လိုအပ္လွပါတယ္။

က်မတို႔လႈပ္ရွားရုန္းကန္မႈရဲ့ တစိတ္တပိုင္းကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းအေနနဲ႔ က်မတို႔ ဆင္းရဲ မဲြေတ ေနရတာဟာ လံုေလာက္တဲ့ ရင္းျမစ္နဲ႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ ရွားပါးလြန္းလို႔ မဟုတ္ဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေကာင္းေကာင္း ေပၚထြန္းေစတဲ့ အေျခခံ အေဆာက္အအံုေတြနဲ႔ အေလ့အက်င့္ေတြ နည္းပါးလြန္းလို႔သာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို သိျမင္ နားလည္ေစျခင္းပါဘဲ။

ဖိႏိွပ္လြန္းတဲ့အစိုးရေတြနဲ႔ ဆက္ဆံဖို႔ ေနာက္တြြန္႔စိုးရြံ႕ျခင္း မရိွတဲ့ ႏိုင္ငံစံု စီးပြားေရး လုပ္ငန္းႀကီးေတြ အမ်ားအျပား ရိွေနပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ ျမန္မာ့စီးပြားေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ဖို႔ လာေရာက္ရတာဟာ ဒီမိုကေရစီ လုပ္ငန္းစဥ္ကို အကူအညီ ျဖစ္ေစဖို႔သာ ျဖစ္တယ္လို႔ အေၾကာင္းျပေလ့ ရိွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရးအာဏာနဲ႔ စီးပြားေရးကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္၊ ခ်မ္းသာၿပီးသား လူတစုကိုသာ ပိုမို ခ်မ္းသာေစတဲ့ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္အတြက္ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ေတြျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ တရားမွ်တမႈကို ေဖာ္ေဆာင္ ေပးနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ အေတြးအေခၚလြတ္လပ္မႈနဲ႔ လူသားဆန္တဲ့ စိတ္ကူးစံေတြကို ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္မယ့္ စြမ္းအား ျဖန္႔က်က္ဖုိ႔ စိတ္ဝင္စားသူ ဘယ္သူမဆို ျမန္မာ စစ္အစိုးရနဲ႔ စီးပြားေရး လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ ရပ္တည္သြားပါလို႔ တိုက္တြန္း ခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးျပဳ၍ က်မတို႔ရဲ့ လြတ္လပ္မႈကို ျမင့္တင္ဖို႔ ရွင္တို႔ရဲ့ လြတ္လပ္မႈ ကို အသံုးခ်ေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္ပါရေစ။

(ဝါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ့လက္ခံမိန္႔ခြန္းကုိ အေျခခံသည့္ New York Times ႏွင့္ International Herald Tribune သတင္းစာေဆာင္းပါး၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၄ ရက္ ၁၉၉၇)

(၃)
ဂ်ာဝါဟာလားလ္ေန႐ူး ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲသို႔ ေပးပို႔သည့္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဆုလက္ခံမိန္႔ခြန္း
နယူးေဒလီ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ၁၉၉၃

သမတႀကီး၊ ဒုသမတႀကီး၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ေန႐ူးဆုေကာ္မတီဝင္မ်ား၊ သံတမန္မ်ား၊ ဂုဏ္သေရရွိ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားရွင့္..

ဒီဆုေပးပြဲ အခါသမယဟာ ခံစားခ်က္ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေပၚေပါက္ေစပါတယ္။ က်မကို အိႏၵိယႏိုင္ငံက လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ သံေယာဇဥ္ တြယ္မိေစတဲ့၊ အားေကာင္းတဲ့ ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးမႈ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ ဘံုႏိုင္ငံေရး စိတ္ကူးစံေတြ ရွိပါတယ္။ က်မဘဝမွာ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံအေၾကာင္း၊ "ပန္ဒစ္ႀကီး" လို႔ က်မတို႔ မိသားစုက အျမဲေခၚတဲ့ ပန္ဒစ္ေန႐ူးအေၾကာင္း ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ မျဖစ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလဆိုတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သူ႔ကို အမွတ္တရနဲ႔ ထူေထာင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံတကာနားလည္ မႈဆုတံဆိပ္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရတာဟာ က်မအတြက္ ဂုဏ္ယူ ဝမ္းသာစရာ ျဖစ္ပါတယ္။

တဖက္ကၾကည့္ရင္ ဒီဆုကို က်မ လူတဦးခ်င္းအေနနဲ႔ ရတာ မဟုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ တေယာက္အျဖစ္ ရတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ က်မမွာ လူသားပီသတဲ့ ေမတၱာက႐ုဏာ စိတ္နဲ႔ ေက်းဇူးတင္ ဝမ္းေျမာက္စိတ္ ျပည့္လွ်မ္း သြားမိပါတယ္။ ကမၻာတလႊားမွာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ တိုးတက္ျမင့္မားေရးအတြက္ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ အက်ဳိးေဆာင္ ခဲ့သူေတြကို ခ်ီးျမႇင့္တဲ့ ဘြဲ႔ထူး ဂုဏ္ထူးေတြ လက္ခံဖို႔ က်မ အေရြးခ်ယ္ ခံရတိုင္း အဲသလိုစိတ္မ်ဳိး ျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ က်မရဲ႕ တိုင္းျပည္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ ေစာင့္ေရွာက္ မခံရဘဲ က်မတို႔ ျပည္သူလူထုကို လံုျခံဳၿပီး သိကၡာရွိတဲ့ ဘဝရပ္တည္မႈ အာမခံခ်က္ေပးမယ့္ အေျခခံမူေတြ ရပိုင္ ခြင့္ေတြရဖို႔အတြက္ မိမိတို႔ရဲ႕ဘဝနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္မႈသာမက မိမိတို႔ အသက္ေတြေတာင္ စြန္႔လႊတ္ စြန္႔စားေနသူ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။ ဒီသတၱိေျပာင္တဲ့ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ တိုက္ပြဲကို မီးေမာင္း ထိုးျပဖို႔ အခြင့္အလမ္း ရတဲ့အတြက္ က်မ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ လူသားႏြယ္တရပ္လံုး အတြင္းမွာ သူတို႔တေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံတကာ နားလည္မႈဆိုင္ရာ ေန႐ူး အမွတ္တရဆု လက္ခံခြင့္ရတဲ့ အတြက္လည္း က်မ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

က်မဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေပၚထြန္းေရး အတြက္ အင္မတန္႔ကို စြန္႔လႊတ္ စေတးခဲ့သူေတြကို ဦးၫြတ္ ဂုဏ္ျပဳခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ျပင္းျပေနသလို အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ က်မရဲ႕ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကို တဖန္ျပန္ထူေထာင္ အေခ်ာကိုင္ဖို႔ လည္း ဆႏၵ ျပင္းျပေနတဲ့ အတြက္ ဒီကေန႔ လူကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ၿပီး ဆုလက္ခံ ခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေန မေပးလို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ က်မရဲ႕ ကိုယ္စားအျဖစ္ အင္မတန္ ခ်စ္ခင္တဲ့ မိသားစု မိတ္ေဆြလည္းျဖစ္၊ "ဂုဏ္ထူးေဆာင္" ေဒၚေလးလည္းျဖစ္သူကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ သူမဟာ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉး႐ံုးရဲ႕ ပထမဆံုး ျမန္မာလူမ်ဳိး ႐ံုးအဖြဲ႔ဝင္ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ နားလည္ေရး အတြက္ ထက္ထက္သန္သန္ ေဆာ္ၾသခဲ့ လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူမဟာ က်မကိုယ္စား ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲနဲ႔ ထိုက္သင့္တဲ့ ဂုဏ္ၾကက္သေရ အျပည့္နဲ႔ ဆုလက္ခံမယ္ ဆိုတာ က်မ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာ နားလည္မႈရွိေရးအတြက္ ပန္ဒစ္ေန႐ူးရဲ႕ အက်ဳိးျပဳခ်က္ေတြက သူ႔ဘဝ တသက္တာ အတြင္း ကမၻာ့ ဇာတ္ခံုေပၚမွာ သူပါဝင္ ကျပခဲ့တဲ့ အခန္းထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး ေထြျပားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ေတြၾကား၊ အမ်ဳိးမ်ဳိး အဖံုဖံုေသာ သေဘာတရား ဝါဒေရးရာေတြၾကား ကြာဟခ်က္ကို က်ဥ္းေျမာင္း ေလ်ာ့က်ေစခဲ့ပါတယ္။ ႐ုပ္ဝတၳဳ စြမ္းပကား ပိုလို႔ ပိုလို႔ တြင္က်ယ္လာတဲ့ ကမၻာႀကီးမွာ တေလာကလံုးဆိုင္ရာ လူသား တန္ဖိုးစံေတြ ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ တိုက္ပြဲဝင္ ႐ုန္းကန္ေန ၾကတဲ့ ျပည္သူ လူအမ်ားကို ေန႐ူးဝိညာဥ္က အားေပး အက်ဳိးျပဳ ေနပါတယ္။

က်မအခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရတဲ့ ႏွစ္ကာလေတြအတြင္းမွာ မဟတၱမဂန္ဒီနဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးတို႔ရဲ႕ စကားေတြ စာေတြဟာ အစဥ္တစိုက္ စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ အားေပး ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အိႏၵိယ အမ်ဳိးသား ႏွစ္ေယာက္ကို က်မ အေလးစား အၾကည္ညိဳဆံုး ေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပေတြ၊ ဆရာသမားေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ စာရင္းထဲ ထည့္ထားပါတယ္။ က်မ ျပင္ပ ကမၻာနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ ခံခဲ့ရတဲ့ ေျခာက္ႏွစ္တာ ကာလ တေလွ်ာက္လံုး က်မ အိမ္ေရွ႕ခန္းမမွာ ပန္ဒစ္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ေရး အထုပၸတၱိထဲက ထာဝရ ရွင္သန္ေနမယ့္ စကားေတြကို ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး ပိတ္ကားခ်ပ္ေပၚ ေရးကူး ခ်ိတ္ဆြဲ ထားပါတယ္။ ဒီစကားေတြဟာ က်မအေပၚ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း စြဲထင္ေနတဲ့ အတြက္ အဲဒီထဲက တပိုဒ္ကို ကိုးကား ပါရေစ။

တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးတို႔သည္ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို ၿဗိတိသွ်အုပ္စိုးမႈ၏ ဂုဏ္ယူဖြယ္ ေအာင္ျမင္ခ်က္မ်ားထဲ ပါဝင္သည္ဟု က်ေနာ္တို႔ကို သင္ၾကားခဲ့သည္။ က်ေနာ္၏ ကိုယ္ပိုင္ အသိစိတ္အရ ယင္းတရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးကို လံုးဝ လိုလား ေထာက္ခံပါသည္။ က်ေနာ္သည္ စည္းကမ္းရွိရွိ ေနထိုင္ျခင္းကို ႏွစ္သက္ၿပီး မင္းမဲ့ဝါဒ၊ စည္းကမ္းမဲ့ ဗ႐ုတ္သုကၡ ျဖစ္မႈႏွင့္ စြမ္းေဆာင္ရည္ မဲ့မႈကို မႏွစ္ၿခိဳက္ပါ။ သို႔ရာတြင္ ခါးသီးေသာ အေတြ႔အၾကံဳေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုအေပၚ ႏိုင္ငံေတာ္အ စိုးရမ်ားက ခ်မွတ္သည့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး၏ တန္ဖိုးကို က်ေနာ္ သံသယျဖစ္မိပါသည္။ တခါတရံတြင္ ယင္းတန္ဖိုး အတြက္ ေပးေဆာင္ရသည့္ စရိတ္မွာ လြန္က်ဴးလွၿပီး တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဟူသည္မွာ ႀကီးစိုး လႊမ္းမိုးေနသည့္ ဂုိဏ္းတရပ္၏ ဆႏၵ သေဘာထားသာ ျဖစ္ၿပီး ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဟူသည္မွာလည္း အေသြးအသားထဲ အထိ စိမ့္ဝင္ေနသည့္ ေၾကာက္ရြံ႕မႈ၏ လြန္႔တုန္႔ခ်က္ reflex သာျဖစ္သည္။ တခါတရံတြင္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးဟု ေခၚဆိုၾကသည့္ အရာမွာ လက္ေတြ႔တြင္ တရား ဥပေဒႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားျခင္း ကင္းမဲ့မႈဟု ပို၍ သင့္ေတာ္စြာ ေခၚေဝၚႏိုင္ေပသည္။ အျပန္႔အႏွ႔ံ ျဖစ္ေနသည့္ ေၾကာက္ရြ႕ံမႈ အေပၚ အေျခခံထားေသာ မည္သည့္ ေအာင္ျမင္မႈမဆို ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ ျဖစ္ႏိုင္ရန္ ခဲယဥ္းလွၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရ၏ အၾကပ္ကိုင္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ယႏၱရားေပၚ အေျခခံထားကာ ယင္းယႏၱရားႏွင့္ ခြဲျခား မတည္ရွိႏိုင္ေသာ 'ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး' ဆိုသည္မွာလည္း အရပ္ဖက္ အုပ္စုိးမႈထက္ စစ္ဖက္သိမ္းပိုက္ စိုးမိုးမႈႏွင့္ ပိုတူေနပါသည္။ ကဗ်ာ ဆရာႀကီး ကဠဏ၏ သက္တမ္း ေထာင္ခ်ီရွိၿပီ ျဖစ္သည့္ ရာဇတရံဂဏိ အမည္ရွိ ကက္ရွ္မီးယား ရာဇဝင္ ဇာတ္ေတာ္ႀကီးထဲတြင္ မင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရတို႔က ေစာင့္ထိန္းရန္ တာဝန္ရွိေသာ ဓမၼ (မွန္ေသာတရား) ႏွင့္ အဘယ (အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့မႈ) တို႔ကို တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး အဓိပၸာယ္ျဖင့္ ထပ္တလဲလဲ သံုးႏႈန္းထားသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဆိုသည္မွာ တရားဥပေဒ မည္ကာမတၱထက္ သာလြန္သလို ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး ဆိုသည္မွာလည္း ျပည္သူျပည္သားမ်ား အေနျဖင့္ အေၾကာက္အရြံ႕ မဲ့ျခင္းကို ဆိုလိုခဲ့သည္။ ေၾကာက္ရြံ႕ ထိတ္လန္႔ေနေသာ ျပည္သူလူထု အေပၚ 'ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ' သက္ေရာက္ေစျခင္းထက္ အေၾကာက္အရြံ႕မဲ့မႈကို ပ်ဳိးေထာင္ စိမ့္ဝင္ေစသည့္ စိတ္ကူးက အမ်ားႀကီးပို၍ ႏွစ္လိုဖြယ္ပါ တကား။

အဲဒီ အပိုဒ္မွာ ပန္ဒစ္ေန႐ူး ေဖာ္ျပထားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြဟာ က်မရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ လံုးဝ တထပ္တည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႔က်မ တူညီတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္လို႔ မၾကာခဏဆိုသလို က်မခံစားမိၿပီး အေမနဲ႔အတူ အိႏၵိယမွာ က်မေနတဲ့ ကာလေတြတံုးက ပန္ဒစ္ႀကီးနဲ႔ ပိုရင္းႏွီးေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္း မယူမိခဲ့တာကို ေနာင္တ ရမိပါတယ္။ အဲဒီတံုးကေတာ့ သူ႔ကို က်မ မိဖေတြရဲ႕ မိတ္ေဆြ တေယာက္အျဖစ္ ေလာက္ဘဲ သေဘာထား မိခဲ့ၿပီး တေန႔က်ရင္ က်မကိုယ္တိုင္ရဲ႕ မိတ္ေဆြအျဖစ္ သေဘာထားမိမွာကို တခါမွ မစဥ္းစား မိခဲ့ပါဘူး။

ပန္ဒစ္ေန႐ူးဟာ လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ အသားအေရာင္ တံတိုင္းေတြ မ်ဳိးဆက္တံတိုင္းေတြကို သူ႔ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ လူသား ဆန္မႈ ေမတၱာ က႐ုဏာဓာတ္နဲ႔ မၾကာခဏ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ က်မအေဖဟာ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လန္ဒန္ကို သြားေဆြးေႏြးတဲ့ အခါ ေဒလီမွာ ခဏနားၿပီး ပန္ဒစ္ေန႐ူးနဲ႔ တျခားအိႏၵိယ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ပန္ဒစ္ႀကီးဟာ သူ႔ထက္ (၂၆)ႏွစ္ငယ္တဲ့ က်မအေဖ အေပၚ ဖခင္စိတ္ ခ်က္ခ်င္း ျပခဲ့ပါတယ္။ အေဖ့ရဲ႕ ႏြမ္းဖတ္ဖတ္ ပါးလွပ္လွပ္ ခ်ည္ယူနီေဖာင္းကို ၾကင္နာတဲ့ မ်က္လံုးနဲ႔ ေဝဖန္ ပိုင္းျခားၿပီး အဲဒီအဝတ္အစားနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ပန္ဒစ္ႀကီးက အပ္ခ်ဳပ္ ဆရာေတြကို ပံုစံက်က် ထူထူထဲထဲ သိုးေမႊး ယူနီေဖာင္း ေလး-ငါးထည္ အျမန္ခ်ဳပ္ေပးဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံဟာ အဲဒီတံုးက တသက္မွာ မၾကံဳဖူးေအာင္ေအးတဲ့ ေဆာင္းရာသီကို ေတြ႔ေနရတာ ၾကားရတဲ့အတြက္ ပန္ဒစ္ႀကီးက အေပၚဝတ္႐ံု အေႏြးထည္ႀကီး (ဂရိတ္ကုတ္) တထည္ကိုလည္း တေနရာက ဆြဲေပးခဲ့ပါတယ္။ က်မအေဖရဲ႕ လူသိမ်ားတဲ့ ဓာတ္ပံုတပံုမွာ သူ႔အတြက္ အေတာ္ေလးႀကီးေနတဲ့ အဲဒီ ဂရိတ္ကုတ္ ႀကီးထဲ ျမဳပ္ဝင္ေနတာကို ျပထားပါတယ္။

၁၉၆၀ မွာ က်မအေမ အိႏၵိယႏိုင္ငံဆိုင္ရာ သံအမတ္ ခန္႔အပ္ခံရတဲ့အခါ ပန္ဒစ္ေန႐ူးက ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြမွာ ဆိုရင္လည္း အေမ့ကို တမင္ေရြးၿပီး ေနေကာင္း က်န္းမာလား ေမးေလ့ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို လူသားဆန္တဲ့ ေႏြးေထြးမႈ အမူအရာမ်ဳိးေတြနဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးဟာ လူမ်ဳိးမေရြး ဘာသာမေရြး ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးကို ရယူႏိုင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူ႔ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီ ယံုၾကည္ခ်က္ ႏိုင္ငံတကာ့ဝါဒ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို လက္မခံသူေတြကေတာင္ သူ႔ဉာဏ္ပညာနဲ႔ ႐ိုးေျဖာင့္မႈေၾကာင့္ ေလးစား သြားၾကပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေရးစနစ္ဟာ က်မတို႔ရဲ႕ ေျခာက္ပစ္မကင္း ကမၻာႀကီးကို ဖိစီး ႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ျပႆနာ တပံုတေခါင္း အတြက္ အေကာင္းဆံုး ေျဖရွင္းခ်က္ေတြ ေပးစြမ္း ႏိုင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ က်မတို႔အဖို႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံ တို႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈေတြက အင္မတန္႔ကို အားျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒီအိႏၵိယ တိုက္ငယ္ဟာ လူမ်ဳိးေတြ၊ ဘာသာစကားေတြနဲ႔ အယူဝါဒေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတဲ့ တိုက္ငယ္ျဖစ္တယ္၊ ဒီႏိုင္ငံဟာ တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခားစရာ ေကာင္းလွတဲ့ လူမ်ဳိးေရး-ဘာသာေရး အဓိက႐ုဏ္း၊ အစြန္းေရာက္ ဝါဒနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈ ေတြေၾကာင့္ အေနအထားေတြ ဖ႐ိုဖရဲ ျဖစ္သြားၿပီး လပိုင္း အတြင္းမွာ ကံၾကမၼာနဲ႔ ခ်ိန္းဆိုခ်က္အတိုင္း ရင္ေကာ့ေခါင္းေမာ့ၿပီး ေရွ႕တက္လွမ္းသြားခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္၊ လူသားရဲ႕ ဝမ္းတြင္းပါ ဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစားၿပီး လြတ္လပ္ဖို႔နဲ႔ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ထိုက္တန္တဲ့ သတၱဝါအျဖစ္ တန္ဖိုး ထားတဲ့စနစ္က မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ ျပႆနာ မရွိဘူး ဆိုတာကို ဒီ ကမၻာ့ အႀကီးဆံုး ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးက အေကာင္းဆံုး သက္ေသျပေနပါတယ္။ က်မတို႔ႏိုင္ငံလည္း မေဝးေတာ့တဲ့ တေန႔မွာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဆႏၵသေဘာထားက ေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပၿပီး ဓမၼနဲ႔ အဘယ တို႔စိုးမိုးတဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ျမန္မာျပည္သူ အမ်ားတကာ့ အမ်ားစုႀကီးက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။

အိႏၵိယႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔ဟာ နယ္ေျမခ်င္း စပ္ေန႐ံု မကပါဘူး။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ ေက်ာ႐ိုးျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶ ဘာသာဟာ အိႏၵိယ ေျမေပၚက ထြက္ေပၚလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔ ေခတ္ကာလရဲ႕ ဧရာမ နည္းပညာ တုိးတက္မႈ ေတြေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးဟာ ပိုၿပီး ေသးငယ္လာေပမဲ့ ပို႐ႈပ္ေထြးၿပီး အင္မတန္ အႏၱရာယ္ႀကီးႏိုင္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလို ကမၻာႀကီးမွာ ဗုဒၶဝါဒက သင္ၾကားေပးတဲ့ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္မႈနဲ႔ မိမိကိုယ္မိမိ ထိန္းခ်ဳပ္မႈတို႔ဟာ တန္ဖိုး ရွိလွတဲ့ အရည္အေသြးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးအားလံုး လူအားလံုးကို ဘံုလူသားႏြယ္ ျဖစ္မႈက စည္းေႏွာင္ ထားတာကို အသိအမွတ္ ျပဳဖို႔၊ တေယာက္ကို တေယာက္ ပိုနားလည္ေစတဲ့ အရည္အေသြးေတြကို ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးဖို႔ တခါမွ မၾကံဳဖူးေအာင္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ။ သူတို႔ရဲ႕ အေျမာ္အျမင္ က်ယ္ေျပာမႈနဲ႔ တစိမ္းတရံစာ ႏွလံုးသားေတြကို သိမ္းက်ဳံးယူႏိုင္ ခဲ့တဲ့ မဟတၱမဂႏၵီ နဲ႔ ပန္ဒစ္ေန႐ူးတို႔လို ႀကီးက်ယ္ ျမင့္မားမႈ တခါမွ မၾကံဳဖူးေအာင္ကို လိုအပ္ေနပါၿပီ။

ဒီကေန႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ သူ႔ရဲ႕ႀကီးျမတ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ အစဥ္အလာအတိုင္း ဆက္လက္ ေလွ်ာက္လွမ္း ေနပါတယ္။ က်မရဲ႕ ႏွလံုးသားနဲ႔ အင္မတန္႔ကို ရင္းႏွီးလွတဲ့ ဒီႏိုင္ငံကေန ႏိုင္ငံတကာ့ နားလည္မႈ ဆိုင္ရာဆု လက္ခံယူဖို႔ ေရြးခ်ယ္ခံရတာဟာ တကယ့္ကို ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္ပါတယ္။

သမတႀကီးနဲ႔ ေန႐ူးဆုေကာ္မတီဝင္မ်ားရွင့္၊ က်မရဲ႕တိုင္းျပည္၊ က်မရဲ႕ ျပည္သူေတြနဲ႔ က်မကိုယ္တိုင္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

(ေဒၚသန္းေအးက သမတႀကီး ေဒါက္တာရွန္ကာဒါယားရွားမ ထံမွ ေဒၚစုကိုယ္စား ဆုလက္ခံယူခဲ့သည္။)



Read More...

အေပၚသို႔